Genre/Thema Challenge

04. Sully (2016) - Drama - 96m. (1p) - FTV (1p) - >250st. (0p) - 24/1/17 - 2p (totaal: 10p)http://oi63.tinypic.com/9gh5ap.jpgAangenaam verrast. Door de ongelukkig sullige titel volledig aan mijn aandacht ontsnapt. De film gaat over de piloot die zijn passagiersvliegtuig in de Hudson in New York enkele jaren geleden waterlandde. Dat klonk voor mij op zich wel interessant maar toen ik ook nog hoorde dat het vooral over verzekeringsgekibbel ging over wie de schade ging vergoeden vreesde ik voor een saaie formulewerkje uit Hollywood. Dat is dus heel erg meegevallen, het gekibbel over de schuldvraag valt best mee.

Wat me meeviel is dat de film de noodlanding vanaf diverse punten belicht, het wordt bekeken vanuit de piloot zelf, maar ook vanuit de omstanders en hulpverleners die erop af gingen om de mensen uit de rivier te halen. Het steeds met beelden teruggaan naar de noodlanding om het vanuit een andere visie te belichten houdt de vaart in een film die anders een saaie rechtbankdrama had kunnen worden. In die zin is dit gewoon een rampen(drama)film. Ook het onderzoeksverhaal rondom de piloot wordt best aardig gebracht, al heb ik grote twijfels over de waarheidsgehalte.

Dat onderzoek vormt het uitgangspunt voor de film, het is schijnbaar waargebeurd maar ik heb er nooit iets over gehoord. Ik heb wel mijn twijfels of het allemaal zo gegaan is, hier lijkt het wel of de instanties de man aan de schandpaal wilden nagelen en dat lijkt me nogal overdreven. Ook lijkt het me erg knullig als bij simulaties vliegtuigbouwers geen rekening zouden houden met het volgen van protocollen of met de human factor. Ik zie dat meer als een dramatisering die ver van de realiteit afstaat. Ook dat geen aandacht wordt geschonken aan wat werkelijk is gebeurd doet de geloofwaardigheid geen goed, de piloot was namelijk begonnen met de procedure voor een waterlanding en kwam tijd tekort om die procedure af te ronden, daardoor kwamen ze niet toe aan het waterdicht maken van de onderkant van het vliegtuig om het langer drijvend te houden, wat schijnbaar met een Airbus wel kan maar door tijdgebrek niet gebeurde. De film gaat hier compleet aan voorbij. En hoe heldhaftig deze film het ook wil brengen, een noodlanding op het water is gewoon een standaardprocedure voor piloten waar ze regelmatig op oefenen.

Als redelijk spannende en mooie drama verdient het een 3,5*, maar omdat deze waargebeurde film het met de waargebeurde feiten niet zo nauw neemt hou ik het op een hele ruime 3*.

05. Paths of Glory (1957) - Drama - 88m. (1p) - FTV (1p) - >250st. (0p) - 24/1/17 - 2p (totaal: 12p)http://efectocine.es/wp-content/uploads/2016/01/Screenshot-236-660x330.pngGezien de hoge score en de status als klassieker had ik best hoge verwachtingen van dit oorlogsdrama. Die zijn niet helemaal ingelost. De film komt wat moeizaam op gang en een beetje voorkennis kon (achteraf) eigenlijk geen kwaad. Het begin kwam bij mij weinig geloofwaardig over. De kwaliteit van de film wordt echt opgebouwd, het begint slecht en wordt daarna steeds beter. Pas tijdens de Franse aanval om een heuvel van de Duitsers in te nemen begint het interessant te worden. Als de film met die aanval was begonnen en de eerste minuten waren weggeknipt had het misschien wel 4* van mij gekregen. De film gaat immers niet over de aanval, maar over wat erna gebeurt. Daardoor is alles wat daaraan voorafgaat niet zo interessant. De manier waarop Kubrik de film begint heeft ook weinig of geen toegevoegde waarde.

Die aanval vormt het echte beginpunt van de film. De aanval flopt en er moeten zondebokken worden gezocht. Dan ontstaat een film waarin het verschil tussen de good guy en de bad guy vervaagt. De vijand is niet langer de echte vijand (sterker nog, er komt niet één Duitse soldaat voor in de film), en de vriend is ook niet meer de vriend. Dan krijg je een soort schaakspel met echte pionnen die worden opgeofferd en er wordt getoond dat het leven van een soldaat dezelfde waarde heeft als dat van een pion. Meer dan een leger leiden wordt het dan je eigen nek sparen door de schuld bij iemand anders te leggen, en zo over de hele hiërarchische keten tot de zondebok wordt bereikt die zich uiteraard in de onderste regionen bevindt en de schuld niet kan afschuiven omdat er niemand meer zich onder hem bevindt. Vrienden zijn geen vrienden, helden worden slachtoffers, en lafaards worden helden. Iets wat typisch is van elk autoritair systeem.

Het waargebeurde, en het uitgangspunt van de film, schijnt te liggen in het feit dat de Franse troepen met hun aanvallen geen meter vooruitkwamen tijdens W.O. I, de troepen sneuvelden daar alleen maar mee en soldaten gingen zich uiteindelijk tegen de leiding keren, waarop executies volgden. Daarna veranderde het Franse leger schijnbaar wel van tactiek en gingen ze over van vijandige posities aanvallen naar eigen posities verdedigen, het verzet werd duurbetaald maar had dus wel effect. De film werd in Frankrijk tot 1975 gecensureerd.

De slotscene met het zingende Duitse meisje (still), waar Kubrik later mee trouwde, verzorgt kippenvel en geeft alle onmenselijkheid van de oorlog weer. Daar bereikt wat mij betreft de film zijn hoogtepunt. 3,5*.

Darling (1965) - MovieMeter.nl - 128 min - ftv - <250 stemmen - 4 punten.

Goeie film over een vrouw die gaat werken als fotomodel en met mannen het bed induikt om hogerop te komen. Ondanks dat het voor die tijd redelijk gewaagd zal zijn geweest, blijft de film over het algemeen luchtig van toon. Meer dan genoeg goeie scenes en hier en daar leuk gemonteerd, waardoor het ondanks de behoorlijke lengte onderhoudend blijft. Julie Christie zet haar rol speels neer.

Totaal: 24 punten.

Baquero speelt ook in The New Daughter (2*), die film vond ik ook niet zo en ik herkende haar niet eens (in Frágiles herkende ik haar volgens mij ook niet meteen).

Ze is trouwens flink bezig met haar filmcarriere de laatste tijd. Op een matige short na verder nog niets van haar gezien. Ik kijk uit naar haar nieuwste films en TV-serie:

The Shannara Chronicles (2016-) (TV-serie)

Gelo (2016)

Demonios tus Ojos (2017)

Spreken me allemaal wel aan, ben benieuwd. Gelo betekent trouwens "ijs". Haar nieuwste film heeft als Engelse titel "Sister of Mine" maar vertaald komt de Spaanse titel neer op "Vervloekt Zijn Je Ogen" wat stukken beter klinkt.

arno74 was destijds groots in het nieuws hoor 2009 meen ik

#5. Living Venus (1961) - FTV - 1 stem - 75 minuten - 25 januari 2017 - 3 punten (Totaal: 15 punten)

http://i24.photobucket.com/albums/c30/explodingkinetoscope/venusnoir.jpg

Als ik het niet op voorhand wist, zou ik nooit hebben gedacht dat dit een film was van HG Lewis. Ja, deze was zo serieus in toon en op een erg capabele manier gemaakt. Niet dat Lewis onbekwaam zou zijn, maar zijn meeste films blinken nu eenmaal niet uit in diepe verhalen of karakters. Nu goed het verhaal is hier ook niet zo bijzonder, maar de karakters zijn wel redelijk goed uitgewerkt. Hoewel dit zeker wel een interessante film was en met een beperkt budget toch een goed drama opleverde, ben ik blij dat hij het later over een andere boeg zou gooien. Gewaagdere en gekke concepten, luchtigheid en een pionier op het vlak van grafische horror. Toch verdient deze film een kijkbeurt al is het maar om te zien dat Lewis ook wel degelijk een film kon maken die binnen de lijntjes kleurde. En er is ook wel wat artistiek naakt te zien, het ging dan ook om een naaktblad.

arno74 Ik vond die New Daughter ook niks aan. Ik had die enkel gekeken om te zien hoe Ivana Baquero het ging doen in een Engelstalige film. Maar het hele concept trok me niet. Bij Fragiles wist ik het ook pas toen ik haar naam bij de cast zag staan. Ik ga maar niet meer teveel films vernoemen want anders blijft je kijklijst maar aandikken.

Mothers and Daughters (2016) - MovieMeter.nl - 90 min - ftv - 2 punten.

Tegenvallende film met een aantal verschillende verhaallijntjes over, zoals de titel al doet vermoeden, moeders en dochters. Het duurt even voordat het allemaal goed op gang komt. Behoorlijk melodramatisch allemaal. Ondanks een cast met redelijk wat bekende namen, oogt de film als een goedkoop tv-drama (wat het dus ook is). Zonde van de cast.

Het vergelijkbare Mother and Child is een vele betere keuze.

Totaal: 26 punten.

Il Vangelo secondo Matteo (1964) - FTV - 137 minuten - <250 stemmen - 4 punten - 25/01/2017 (totaal 1 film, 4 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/6000/6774.300.jpg

Laat ik meteen maar eens met zware kost beginnen: Il Vangelo secondo Matteo van Pasolini. En het was inderdaad een taaie zit, al is de film zeker de moeite waard. Zoals de naam al zegt, is het een verfilming van het leven van Jezus volgens het evangelie van Mattheus, en zodoende is het een film die qua verhaal welbekend is. Pasolini maakt er een behoorlijk fraai gefilmde Jezus-biografie van; het is weliswaar in het zuiden van Italie opgenomen, maar het ziet er overtuigend uit (al heeft Pasolini er schijnbaar vele opzettelijke anachronismen in verwerkt). Maar Il Vangelo secondo Matteo is ook een vrij rauwe, grimmige, no-nonsense Bijbelverfilming. Niet grimmig qua expliciet geweld (het is geen Passion of the Christ), maar wel vol met vurige tirades van een Jezus die boos, inspirerend en intens is. Niet de knuffelbare, vergevingsgezinde, passief overkomende Jezus zoals hij meestal getoond wordt.

Maar toch, ondanks dat het er strak en streng uitzag, en de ongepolijste, rauwige sfeer me wel beviel, vond ik het toch best wel saai worden, zo her en der. Misschien werd het toch een beetje te, tja, minimalistisch en zonder franjes op momenten. Maar goed, op andere momenten was het juist weer genieten van een uitstekend gefilmd werkje, met een verhaal waarin genoeg overtuigende scenes te vinden zijn. Al schieten andere er weer in noodtempo voorbij. Hoe dan ook, uiteindelijk zeker een geslaagde kijkbeurt. 3.5*

https://www.moviemeter.nl/images/cover/2000/2455.jpg

The Hill (1965) – 121min – Oorlog/Drama – FTV – 150stemmen –26jan2017 – 4punten – play-more

film van Sidney Lumet, deze film was één en al britse arogantie met enkele klasse acteurs (waaronder Sean connery), voor mij was deze film goed en niet goed, acteerwerk was goed, verhaal sterk, decor idem en een einde dat alles weer de vuilbak inkeeperd dus voor mij een slechte film.

Geen punten want deze film is voor mij niet af want er was blijkbaar geen tijd of geld ?? om een goed einde aan deze film te geven.

2films/6punten

#07. El Cid (1961) -Romantiek / Oorlog (IDMB: Adventure, Biography, Drama ) - 182 minuten - FTV - 25-01-17

16+5= 21 punten

180 tot 239 minuten: 3 punt

FTV- 1 punt

156 stemmen: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/6000/6396.300.jpg

Film over de Spaanse ridder Rodrigo Diaz de Vivar beter bekent als El Cid, een Spaanse nationale held die respect kreeg van zowel Moorse als christelijke kant. De film begint in 1080 als Emir Yusuf al-Mutamin of Zaragoza en andere emirs zijn gevangen genomen door El Cid (Charlton Heston) en na een ontmoeting met graaf García Ordóñez weer in vrijheid worden gesteld door Rodrigo. Deze vrijlating was een belangrijk feit voor de rest van het plot. De heldhaftige ridder kan natuurlijk niet zonder schone jonkvrouw en die werd gevonden in Sophia Loren. Zij speelt dan ook El Cids vrouw/liefde Jimena. Verdere gebeurtenissen in de film zijn gedeeltelijk gebaseerd op echte feiten (die niet altijd in chronologische volgorde worden getoond) en gedeeltelijk verzonnen. De climax van de film mag er zeker wezen, een massale veldslag op het strand voor de poorten van Valencia ( bij kasteel Peñíscola,) zeer indrukwekkend gefilmd zeker ook omdat CGI toen nog niet bestond. Hierdoor moeten al die soldaten van zowel de Almoraviden als El Cid echt geweest zijn. Het hilarische van deze prachtige in beeld gebrachte strijd is dat hij nooit heeft plaats gevonden. De gedoodverfde tegenstander Yusuf ibn Tashufin is nooit verslagen. Nu moet een film over een heroïsche held natuurlijk ook een heroïsche worden afgesloten. Ondanks alles slaagt de film wel als heerlijke Avonturen -film.

6. Hidden Figures (2016) - Drama - 127m. (2p) - FTV (1p) - 6st. (0p) - 25/1/17 - 3p (totaal: 15p)http://oi65.tinypic.com/713dav.jpgInteressante verfilming van een gelijknamig boek over het waargebeurde verhaal van deze drie vrouwen. De film geeft een kijkje achter de schermen bij de NASA over de voorbereiding van de eerste bemande ruimtevluchten, terwijl ze met Rusland volop in de race zijn om als eerste een mens naar de ruimte te sturen.

Dit wordt gedaan aan de hand van het verhaal van drie intelligente vrouwen, die ondanks de wetten van rassenscheiding en dankzij hun doorzettingsvermogen toch wisten uit te blinken en hun doelen te bereiken. Door hun kennis, inzet en vaardigheden maakten ze zichzelf noodzakelijk voor de missie en wisten ze de vele hordes te nemen die in hun leven werden gelegd. Zo krijg je in feite veel historisch relevante verhalen die zich tegelijk afspelen in de film: de strijd tussen de V.S. en Rusland om de ruimtevaart, het voorbereiden van de eerste bemande vlucht van de NASA, de laatste dagen van de rassenscheiding in de Verenigde Staten, de opkomst van de computer, enz. Deze verhalen spelen zich parallel af en vormen een prima film met een hele bijzondere kijk op roerende tijden.

Het nemen van de hordes valt voor deze vrouwen helemaal niet mee. Voor hen was er geen vrije weg die ze konden bewandelen, ze moesten zelf die weg aanleggen en die obstakels wegnemen. Niet alleen de juridische verboden, zoals het niet naar de betere (blanke) universiteiten mogen gaan en geen toegang hebben tot de blanke bibliotheken waar alle wetenschappelijke boeken lagen, maar ook de vele obstakels die hun jaloerse collega's hen voor de voeten wierpen om te voorkomen dat zwarte vrouwen carrière konden maken. Voor die blanke mannen (en vrouwen) moet het ongetwijfeld als een blamage hebben aangevoeld telkens als een zwarte vrouw promotie maakte en hen voorbijging.

Mooi dat eindelijk de filmwereld aandacht heeft voor helden die niet aan het profiel "blanke man" voldoen. Het opent de weg naar nieuwe interessante films, zoals deze, over mensen die tot nu toe hidden figures waren. Het fijne van een film met een vrouwelijke 'held' is ook dat het niet enorm doorslaat zoals het met mannelijke helden wel vaak gebeurt ("Hecksaw Ridge"), het blijft allemaal realistisch en bescheiden.

Voor mij was de humor aan het begin wel even wennen, met name rondom de 'grappige' problemen die de zwarte bevolking had, zoals dat ze niet overal naar de WC mochten. Eigenlijk is dat helemaal niet grappig, en dat beseft de regisseur gelukkig ook, die aanvankelijk vreemde humor hoeft dus geen hordel te zijn om deze film te bekijken. Een ruime 3,5* en in deze tijden een serieuze kanshebber voor de Oscar aangezien als zo'n film wint er een heel krachtig signaal vanaf de filmwereld uitgaat. We zullen zien.

#08. Arrival (2016) - Sciencefiction (IDMB: Drama, Mystery, Sci-Fi ) - 116 minuten - FTV - 26-01-17
21+2= 23 punten
45 tot 119 minuten: 1 punt
FTV- 1 punt
156 stemmen: Te jong voor punten
https://www.moviemeter.nl/images/cover/536000/536635.300.jpg
Lovende kritieken van zowel critici als publiek en toch naar het zien van deze film van Denis Villeneuve ben ik totaal niet enthousiast. Ik vond het vooral veel onnodige poespas voor een zoetsappig (liefdes) verhaaltje. Als deze poging tot Sf mijn scepticisme over aankomende Blade Runner 2049 moet wegnemen is dat zeker niet gelukt. Sterker het doet me twijfelen en ik hoop dat het hier vertegenwoordigde filosofische gedoe wel wordt achterwege gelaten. Maar goed het gaat om deze film, en er komen dus 12 massage hotstones naar de aarde, en het land van de cowboys wil ditmaal eerst communiceren. Hiervoor wordt taalkundige Louise Banks, gespeeld door de fantastische Amy Adams, geronseld (een heel raar stukje film trouwens?) en natuurkundige Ian Donnelly een niet zo goed overtuigende rol van Jeremy Renner. Hierna volgt het mooiste gedeelte van de film want eerlijk is eerlijk de toenadering van de mensen en aliens en het opzoek zijn naar een vorm van communicatie waren zeer spannend. De gedachte dat beheersing van een specifieke taal gepaard gaat met een unieke denkwijze en beleving van de werkelijkheid (de Sapir-Whorf-hypothese) was een zeer prettige ervaring. Al riep deze hypothese in de film dan wel weer wat vragen op over het voorgaande. Hierna luid de ontploffing het tweede en slappere gedeelte in! De eindjes moeten natuurlijk aan elkaar geknoopt worden en dat gebeurd met agressie en uiteindelijk een uitbarsting van een emotioneel geladen climax, met dito muziek die ik gewoonweg niet trok. De kwaliteit van Villeneuve vertoont hier toch wat kleine barstjes en ondanks mooie beelden, goed acteerwerk en een interessante theorie, eindig de film in een te zoetsappige, uitleggerige ontknoping.

The Rum Diary (2011) - MovieMeter.nl - 120 min - ftv - 3 punten.

Goeie film over een Amerikaanse journalist die voor een lokale krant gaat werken op Puerto Rico. Ook al is het verhaal niet bepaald evenwichtig en mist het allemaal wat richting, de film zelf kijkt gemakkelijk weg. Er gebeurd genoeg en het is hier en daar best grappig. Verder een mooie, zonovergoten locatie en een prima rol van Johnny Depp (een verademing om de man weer eens in een make-up-loze rol te zien). Een nipte 3.5 sterren.

Totaal: 29 punten.

#1 - Old Cats (2010) - Drama - 40 stemmen - 89 minuten - FTV - 26/01/2017 - 3 punten (subtotaal 3 - totaal 151)


Sluit me voor een groot deel aan bij wat Zinema hier schrijft:
een heel sterk eerste half uur, over het leven en de zorgen van een bejaard koppel. Zeer rustig, er gebeurt nauwelijks wat, het lijkt een blik op 'het leven zoals het is'. Vervolgens wordt de 'rust' verstoord door de drugverslaafde dochter die op bezoek komt en die op een originele maar doorzichtig naïeve manier om (veel) centen komt bedelen.
Het zijn de acteurs die het verhaal heel erg dragen: Belgicà Castro, 89 (!) op het moment van de opnames, die weergaloos komt tonen wat voor problemen het leven op die leeftijd met zich meebrengt; de dochter die je als kijker het bloed van onder je nagels haalt; en zeker ook de stiefvader, die een iets minder belangrijke rol speelt, maar die eveneens bijzonder real life overkomt, heel spontaan, heel ongedwongen, heel echt.

Halverwege gaat het verhaal helaas een stapje te ver - er wordt net iets teveel drama gezocht.
De afloop is vervolgens al helemaal bedenkelijk; en geeft laat je bovendien enigszins op je honger zitten: is dit nu een happy end ?? Voor de dochter wel, maar ikzelf had gehoopt dat ze zou buiten gekieperd worden, én ik had best wel veel medelijden met de stiefvader...

Van de 'zwarte komedie' die op de dvd-hoes vermeld staat, is weinig te merken. Zwart oké, maar komedie... Er worden al helemaal geen grappen verteld, en ook de ondertoon van deze film... ik zou die eerder droevig noemen.

In eerste instantie 3*, maar de acteurs verdienen hier net iets meer...

#09. Incendies (2010) - Drama / Mystery - 130 minuten - FTV - 26-01-17

23+3 = 26 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

1275 stemmen: 0 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/68000/68905.300.jpg?cb=1363613841

Prima drama van Denis Villeneuve met op de achtergrond een (nergens genoemd maar vermoedelijk Libanese) burgeroorlog en dat gebaseerd is op het toneelstuk Scorched van de Libanese Canadees Wajdi Mouawad. Het verhaal begint met het voorlezen van het testament van hun moeder aan Simon en Jeanne, een tweeling, ze krijgen te horen dat ze twee enveloppen moeten bezorgen. Eén bij hun dood gewaande vader en één bij hun broer, van wiens bestaan ze niet op de hoogte waren. Wat volgt is een zoektocht naar deze verloren gewaande familieleden, een zoektocht die wordt afgewisseld met het gruwelijk verhaal van hun moeder. Vaak filmt en monteert Villeneuve de scènes zo dat moeder en dochter op een parallelle reis lijken te zijn, of elkaars dubbelganger worden. Soms weet je even niet naar wie van de twee je kijkt; echter een geslaagde manier om verleden en heden met elkaar te verbinden. Jammer genoeg lijkt het of dat de regisseur bij de meest heftige openbaringen wat gas terug wil nemen door de kijker eerder de ontdekking te laten doen dan de acteurs. Naar het einde toe steekt het gevoel op dat er schot in de zaak gebracht moet worden. Waardoor er een paar onwaarschijnlijke momenten plaatsvinden. Maar even goed is het een goede en efficiënte film waarin politiek en pathetiek hand in hand gaan.

Ik heb een dappere poging gedaan, maar ik kom echt niet verder dan een minuut of vijftig van The Theory of Everything. Een sentimentele draak waarin alle wetenschapperscliches voorbijkomen. Misschien ga ik er ooit mee verder, maar nu niet. Een tweede poging dan maar, met wat anders.

01. Heaven Knows What (2014) - Drama - 94m. (1p) - FTV (1p) - 34st. (1p) - 23/1/17 - 3p (totaal: 3p)

Niet slecht, maar toch wel een soort van gevoelsfilm waarvoor je moet zijn. De film heeft zijn goede momenten maar kan dat niet over de gehele speelduur volhouden. De film representeert wel goed het typische gedrag dat je terug vind bij drugsverslaafden, en in mindere mate ook al terug kan vinden bij alcoholverslaafden. Vrij rauwe en pure vertelling ook. De elektronische muziek en hardcore songs had ik graag meer op de voorgrond gewild.

http://theessential.com.au/media/articles/459/heaven-knows-what-2.jpg

02. The Silence of the Lambs (1991) - Drama (imdb) - 118m. (1p) - FTV (1p) - 7255st. (0p) - 24/1/17 - 2p (totaal: 5p)

Uitstekende thriller die boven zichzelf uitstijgt door de sterke acteerprestaties. Anthony Hopkins speelt een ijzersterke rol in deze film, en komt erg angstaanjagend over. Verder werkt het thrillerelement zeker in deze film, die ietwat zijn tijd neemt om je langzaam maar zeker op te slokken in die duistere sfeer. Een minpunt is wel de muziek die niet veel beter is, dan uit een willekeurige aflevering van een Britse detectiveserie, maar aside of that een prima film die je zeker gezien moet hebben. De Oscars van toen lijken me volledig terecht, maar geen kat die daaraan twijfelt.

03. Kokuhaku (2010) - Drama - 106m. (1p) - FTV (1p) - 535st. (0p) - 25/1/17 - 2p (totaal: 7p)

Echt wel verrast. Zeer sterk dit. Ik was in het begin wat bang gemaakt door enkele reacties die ik hier had gelezen. En het begin begon inderdaad heel erg raar, maar uiteindelijk bleek het de start te zijn van een geniale opening (en daarachter zaten we al een halfuur verder). Uiteindelijk kon de film met veel twisten en interessante uitgangsposities dit vasthouden tot op het einde. Het is een film die door die sterke monologen door merg en been gaat en je vastgrijpt en nooit meer loslaat. Audiovisueel ook zeer sterk, de muziek en vooral geluidseffecten vond ik zeer goed, visueel zagen we een heleboel vreemde shots en had het ook een vrij aparte maar wel mooie stijl.

Het enige wat me een beetje tegenhoudt van een hogere rating, is dat het voor mij persoonlijk wat te luguber was. Ik keek vooral met veel afschuw naar bepaalde personages, en op dat vlak was het ook vrij abstract en niet bepaald realistisch. Het menselijke brein slaat me soms met verstomming.

04. Eyes Wide Shut (1999) - Drama - 159m. (2p) - FTV (1p) - 2253st. (0p) - 26/1/17 - 3p (totaal: 10p)

Briljant. Voor de eerste keer gezien, en hoewel ik met veel vragen zit na afloop van de film, voel ik me wel voldaan. Ik vind de manier waarop alles in beeld gebracht wordt, waarop alles tot in de puntjes goed valt, waarop je aangesproken wordt en hoe de sfeer overkomt, gewoon overweldigend. Het is zeer stijlvol. Ik denk dat het de film is met de beste mise-en-scène die ik tot op heden heb gezien (Crimson Peak vind ik daarin ook erg sterk). Zowel Nicole Kidman (heel erg aantrekkelijke vrouw!) als Tom Cruise spelen erg goed, en deze film is uiteraard een lust voor het oog. Net zoals het vele vrouwelijke schoon. Dit vond ik een erg boeiende film die me van begin tot eind aan het scherm liet kluisteren. Kubrick is een heel mysterieuze regisseur die ik moeilijk kan doorgronden, maar tot op heden heeft hij wel drie goede films gemaakt, waarvan één zeer goed. De andere films komen dan nog wel aan de beurt. Alleen is het wel zo dat de onderwerpen van de films me minder liggen, en ik zo een stijl wellicht al snel minder boeiend zal vinden. Zonder twijfel mijn favoriete Kubrick film tot dusver.

05. Black Swan (2010) - Drama - 108m. (1p) - FTV (1p) - 4070st. (0p) - 27/1/17 - 2p (totaal: 12p)

Een film die eigenlijk te dicht op je vel komt te zitten, wat zeker een compliment is voor deze film als je weet dat deze zich in de balletwereld afspeelt. Je start met het gevoel naar een fragiel meisje te kijken, enorm afgeremd en vol spanning, maar je eindigt met het gevoel naar een heel ander iemand te kijken. De transformatie is fantastisch geacteerd, net zoals de paranoia die je van deze film krijgt. Heb ik er dan nog bijgezegd dat ik absoluut niet tegen scherpe voorwerpen kan?. Het leek alsof ik naar een horrorfilm aan het kijken was, en als je de spanning in mijn lichaam kon meten dan denk ik zelfs dat het nog meer dan dat is. Het is een film die heel energiek is, en waar je zelf ook energiek van wordt. Ik kreeg zowaar een gevoel van naar Regan uit The Exorcist gekeken te hebben. De Black Swan heeft zich in haar ontluikt, en op wat voor een manier. De dansscène op het einde is prachtig. Ballet is nog nooit zo mooi geweest. Verder zit het audiovisueel zeker meer dan goed. De spiegelscènes springen er bovenuit, en de muziek was beeldig. De mise-en-scène was wereldtop. Het is een film die met je emotie speelt, en eigenlijk ook wel vergelijkbaar met Whiplash.

#6. Garden of Eden (1954) - FTV - 67 minuten - 1 stem - 27 januari 2017 - 3 punten (Totaal: 18 punten)

http://wrongsideoftheart.com/wp-content/gallery/posters-g/garden_of_eden_poster_02.jpg

Films over een nudistenkamp ze waren vooral populair tijdens de jaren 60 ook omdat ze vrij goedkoop waren om te maken. Ook regisseurs zoals HG Lewis en Doris Wishman hebben zich er aan gewaagd. De eerste waren er in de jaren 30, zonder kleur en voelden meer als een documentaire. In de jaren 40 was er niets en dan in de jaren 50 enkel voorzichtige pogingen om het "genre" weer nieuw leven in te blazen. Wat bijna alle films over dit thema gemeen hebben is dat ze een promotie willen maken voor nudisme. De nudistenkampen kwamen maar al te graag in een positief daglicht. Helaas voor hun waren er niet al te veel bioscopen die dit soort films wilden draaien. Garden of Eden was dus de eerste 'nudistenfilm' volledig in kleur gemaakt. Omdat deze film nogal wat stof deed opwaaien ondanks dat het allemaal braaf bleef is wellicht de reden dat er erg weinig andere nudies zijn gemaakt in de jaren 50. Het was pas rond 1958-1959 dat er weer wat pogingen kwamen met oa The Immoral Mr Teas en The Naked Venus. The Naked Venus had een degelijk verhaal en vrij goed acteren, maar was (inclusief de scènes in het nudistenkamp) in zwart/wit waardoor de kracht toch grotendeels verloren ging van de voordelen van naturisme. Andere nudies hebben eerder flauwe verhaaltjes, mensen die niet echt kunnen acteren, soms met kinderachtige humor erbij. De enige die ik me voor de geest kan halen met een nog degelijk verhaal was Hideout in the Sun.

Deze Garden of Eden is wellicht de grondlegger van het standaardplotje dat steeds weer terugkomt in dergelijke films. Vrouw of man komt terecht in een nudistenkamp, is geschokt soms sceptisch. Maar al gauw valt de schroom en vooroordelen weg en worden ze zelf overtuigd naturisten. Het dochtertje van onze protagoniste is meteen verkocht. Mama's uitingen au naturel zijn eerder schaars. Tot ergens midden jaren 60 was het filmen van geslachtsorganen niet toegestaan. Hier is zoals steeds de oplossing mensen langs achter filmen, enkel het bovenlichaam en bij scènes zoals volleyball die een totaalshot geven, worden er (zwem)broeken gedragen. En ondanks dat werden deze films nog vaak als onfatsoenlijk bestempeld. Gelukkig in deze film geen rare toestanden waarbij volwassenen voorwerpen zoals een krant of strandbal voor hun private delen houden zoals in latere films vaak zou worden gedaan. Dus ja vrij goed verhaal, al boeide de romance tussen Susan en haar ridder op het witte paard Johnny me totaal niet. Leuker waren de scènes met de kleine Joan en haar grootvader, de ene vol energie de andere nors maar een goede chemie hadden ze zeker.

Dat ging nog over die ramp op de Hudson dat was in 2009.

House of Cards (1990) - MovieMeter.nl - 226 min - ftv - <250 stemmen - 5 punten.

Uitstekende mini-serie over een medewerker binnen de Conservatieve partij die flinke ambities heeft. Een boeiend hoofdpersonage die werkelijk meedogenloos is in zijn handelen om aan de top te komen binnen de politiek. Zijn ware aard komt vooral naar boven tijdens de momenten dat de vierde muur doorbroken wordt. Het verhaal zit goed in elkaar en hierdoor nog net 4.0 sterren.

Totaal: 34 punten.

U96, volgens mij heb je 7 punten ipv 6. Je eerste registratie was 3 punten, je tweede 4.

*wat is dat nu, zegt JM opeens weer iets in het genre-topic? - Jawel, HOoooney I'm hooohome!*

Mijn gewaardeerde challenge-nemesis Woland vroeg me om een paar tips die niet te lang of te zwaar waren, dus bij deze een wat willekeurige selectie uit de drama's die mij wel bevielen, met als belangrijkste criterium dat hij ze nog niet gezien heeft...

7th Heaven (1927)

Beasts of the Southern Wild (2012)

Before Midnight (2013)

Blancanieves (2012)

The Broken Circle Breakdown (2012)

Captain Phillips (2013)

The Fountain (2006)

Nostalgia de la Luz (2010)

Pather Panchali (1955)

Sing Street (2016)

A Girl Like Her (2015) - Drama - 91 minuten – FTV – 27 januari 2017– 2 punten – Tussenstand: 2 punten – Totaal: 115 punten
https://az616578.vo.msecnd.net/files/responsive/embedded/any/desktop/2016/07/28/636052680550989078-2075575403_girl-header.jpg
Review: In het begin vond ik het allemaal wat verwarrend, maar vrij snel kwam ik er dan toch helemaal in. Ik heb zelfs even getwijfeld of het geen echte documentaire was (en stiekem even opgezocht of dat zo was).

Op sommige fronten scoort deze film erg hoog, op andere fronten toch wat minder. Het had waargebeurd kunnen zijn, (poging tot) zelfmoord door pesten is helaas niet ongebruikelijk. Het verhaal eromheen was ook duidelijk en pesten gaat vaak ook op deze manier in het dagelijks leven. Het acteerwerk was goed, King was voor mij overduidelijk de beste in deze film.

Wat ik hierboven lees, zoals dat de geloofwaardigheid 'ver uit de bocht vliegt', ben ik het absoluut niet mee eens. Oké, het is dan wel heel toevallig dat er net toevallig een documentaire wordt gemaakt op de middelbare school, maar voor de rest vind ik het juist wel erg geloofwaardig. De spijt achteraf is ook iets wat je vaak tegenkomt, maar dan is het te laat.

Er zijn twee punten die ik wat minder sterk vond, allereerst de overgang tussen 'het was maar een dolletje' en 'ik ben een pester' ging veel te snel. Hier gaat vaak een heel proces aan vooraf en dat heb ik toch wel gemist. Het was van het één op het andere moment. De confrontatie met de videobeelden kan natuurlijk zoiets oproepen, maar ik had graag daartussen nog enkele momenten gezien waarop ze zelf al wat meer besef zou krijgen. Het einde ben ik ook geen groot fan van. Heel abrupt stopt de film er eigenlijk ineens mee. Ik had graag nog wat meer informatie gekregen. Het had geen zoetsappig einde hoeven te zijn, integendeel, maar had graag de reactie van Jessica gezien op bijvoorbeeld het filmpje van Avery.

Voor de rest eigenlijk een prima film waar ik weinig op aan te merken heb. Een film die de realiteit onder ogen brengt en wat mij betreft op veel middelbare scholen getoond mag worden. 4*.

Operator (2016) - MovieMeter.nl - 87 min - ftv - 2 punten.

Matige film over een man die de stem van zijn vrouw wil gebruiken voor een nieuwe app die hij heeft ontwikkeld. Het duurt even voordat de richting van de film duidelijk wordt. Zodra dat duidelijk is, gaat de film meer richting drama waarbij het hoofdpersonage niet bepaald sympathiek is. Een paar aardige scenes en Martin Starr en Mae Whitman vormen een leuk koppel, maar het had allemaal best wat grappiger gebracht mogen worden.

Totaal: 36 punten.

#7. The Sex Perils of Paulette (1965) - FTV - 1 stem - 56 minuten - 27 januari 2017 - 3 punten (Totaal: 21 punten)

Tja wat kan ik hier nu van zeggen? Ondanks een speelduur van slechts 55 minuten, gebeurt er zo weinig boeiends dat het toch vrij lang aanvoelt. Op het begin en het einde na is er slechts één stem die je te horen krijgt, met name van protagoniste Paulette. Ze praat haar belevenissen en observaties aan elkaar via een voice over. De stem van andere castleden (en dat zijn er niet veel) krijg je nooit te horen. De enige dialoog is op het begin en het einde tussen Paulette en haar boyfriend. Een plot is er nauwelijks. Paulette gaat naar New York met de bedoeling het te maken als actrice. Ze is niet erg succesvol, moet al snel naar een andere job op zoek omdat ze al haar geld heeft uitgegeven voor de huur van een flat aan haar roommate Tracy die het merendeel van de tijd in zwart half transparant ondergoed rondloopt. Alle dames hebben dan ook dezelfde kleur en type ondergoed. Een paar keer bijna blote borsten en lichte exploitatie elementen maar in het algemeen gewoon saai. Er zullen mensen zijn die dit leuk vinden gezien het toch nog een voldoende scoort op imdb. Ik hoor hier toch niet bij.