Genre/Thema Challenge

#15. One Million Years B.C. (1966) - Drama - 100 minuten - FTV - 30-01-17

43+3 = 46 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

65 stemmen: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/12000/12241.300.jpg?cb=1376847010

Vermakelijke B-film uit de Hammer Film studio's met pin-up en sekssymbool Raquel Welch in de hoofdrol. Tevens is het ook een remake van One Million B.C. (1940) Het verhaal is vrij simpel een zoon wordt uit een donkerharige stam gegooid en na wat omzwervingen komt hij terecht bij een blondharige stam. Bij die blonde stam komt hij Loana (Raquel Welch) tegen, die verliefd wordt op hem. Vanuit historisch oogpunt klopt veel van het getoonde niet. Dinosaurussen die in hetzelfde tijdperk rondwandelen als mensen? Daarnaast zijn er schildpadden leguanen en spinnen te zien die niets anders zijn dan echte dieren die vergroot zijn, maar ook eigenlijk niets te zoeken hebben in de prehistorie. De stammen gooien dan ook zielig wat met speertjes tegen die beesten. Toch slaagt de film om overtuigend te zijn dit komt vooral door het uitbeelden van de prehistorische stammen die erg leuk is gedaan. Ook was daar veel meer aandacht voor historische besef, taal, primitief gereedschap, verf voor muurschilderingen, het leren van de andere stam om met steen te werken en vissen te vangen, en was zeer leuk in beeld gebracht. En tja, als dan ook Raquel Welch rondhuppelt in een bikini van bont kan voor mij de film niet meer stuk. Een toch wel erg vermakelijk B-film.

The Final Cut (1995) - MovieMeter.nl - 200 min - ftv - <250 stemmen - 5 punten.

Goeie mini-serie waarin de langstzittende premier van Engeland nadenkt over zijn nalatenschap. Ditmaal wel iets meer van hetzelfde, maar dit derde en laatste deel heeft opnieuw een goed verhaal. Ian Richardson is inmiddels vergroeid met zijn personage en het is een plezier om hem hier aan het werk te zien. Het einde komt wel wat uit de lucht vallen (aan de ene kant wel leuk gevonden, aan de andere kant wel wat ongeloofwaardig).

Totaal: 62 punten.

Edge of Winter (2016) - MovieMeter.nl - 89 min - ftv - 2 punten.

Aardige film over een gescheiden vader die een paar dagen op zijn zoontjes mag passen. De verschuivende verhouding tussen de vader en zijn twee zoontjes is tijdens het eerste gedeelte wel redelijk goed uitgewerkt. Tijdens het tweede gedeelte komt de geloofwaardigheid wel wat in gedrang. Desalniettemin kijkt het nog wel gemakkelijk weg vanwege het mooie, winterse landschap en het prima acteerwerk. Een kleine 3.0 sterren.

Totaal: 64 punten.

Filmtitel, jaartal: La Famille Bélier (2014)

Speelduur: 106 min.

Genre: Drama, muziek

Eigen score/beoordeling: 3,5*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 4e (142e)

Datum van kijken: 23-1 of 24-1

Aantal punten: 3 (ftv en onder 250 stemmen)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 11 (355)

Recensie:

Deze formulematige coming of age-film gaat over de zoektocht van een jong meisje naar haar passies en talenten, maar stipt ook uitgebreid de relatie met haar aanhankelijke ouders aan. Paula’s ouders bedienen zich van uitbundige gebarentaal, gekke maniertjes en onhandige manoeuvres, waardoor de buitenwereld hen al snel zal bestempelen als gek en alternatief. De ouders weten dit misschien zelf ook wel, maar klemmen zich daardoor des te meer vast aan hun enige dochter.

Het mag geen verrassing heten dat het verhaal van deze film niet al te verrassend of origineel verloopt (zie link onder). Veel sluit aan op wat ik al eerder zag in films als Les Choristes (2004). Toch weet La Famille Bélier bij vlagen te ontroeren. Dit komt met name door de mooie muziek en het naturelle acteerwerk van de complete cast. Daarbij is het in dit geval denk ik een voordeel dat er geen sprake is van bekende namen, waardoor je een compleet nieuwe wereld betreedt. Een groot minpunt is wel dat er enkele plotholes en zwakheden in het script zitten. Die details leiden op momenten toch enigszins af.

La Famille Bélier is een warm Frans drama dat ik zeker aan zou raden. De film kijkt prettig weg en wist me bij vlagen ook te raken.

3.5*

Uitgebreid(er) stuk: Blindspot #1: La Famille Bélier (2014) Tim Bouwhuis - timbouwhuis.nl

Dumbo (1941) - Drama - 64 minuten – FTV – 31 januari 2017– 2 punten – Tussenstand: 9 punten – Totaal: 122 punten
https://lumiere-a.akamaihd.net/v1/images/open-uri20150608-27674-wjbbfm_47951863.jpeg?region=0,0,1024,320
Review: Ik heb echt veel te weinig van dit soort films gekeken in mijn kindertijd, of ik heb ze gezien toen ik nog te jong was om het mij nu te herinneren. Ik weet wel dat ik altijd een boek hierover had en daar gek op was, de film heb ik wat gemengde gevoelens over.

Ik ga niet al te kritisch zijn over een film uit ’41. Ik hou het in dit geval maar even globaal. Het verhaal op zich vind ik aardig sterk. Een tijdloos onderwerp: anderen uitlachen omdat ze anders zijn. Dit is eigenlijk ook zeer goed in beeld gebracht, zoals het buitensluiten. Een onderwerp dat kinderen vandaag de dag (helaas) nog zullen herkennen.

In de loop van de film begint fantasie een steeds grotere rol te krijgen. Oké, natuurlijk worden kinderen niet met de ooievaar gebracht en kunnen dieren niet praten, maar ik doel hiermee dan met name op het verhaal. Voor mij was het dieptepunt toch wel het gedeelte waarin ze dronken waren. Totaal overbodig, niet grappig en begin mij er zelfs gigantisch aan te ergeren. Ik begrijp de meerwaarde hiervan dan ook niet zo goed.

De speelduur is aan de korte kant, wat deze film overigens goed doet. Een (veel) langere film had het waarschijnlijk veel te langdradig gemaakt. Toch had het eerdergenoemde dieptepunt opgevangen kunnen worden door andere dingen wat verder uit te werken. Denk hierbij aan de hereniging van Jumbo en Dumbo, wat toch eigenlijk helemaal niet in beeld is geweest. Enfin, zoals ik al zei ga ik niet té kritisch zijn en hier ook niet veel te zwaar aan wegen. Uiteindelijk met veel plezier naar de film gekeken en dan ook een ruime voldoende, 3.5*.

#15. Herr Arnes Pengar (1919) - FTV - 106 minuten - 10 stemmen - 1 februari 2017 - 3 punten (Totaal: 45 punten)

http://3.bp.blogspot.com/-ankU1zl6Tqc/Ub_2PYXmaMI/AAAAAAAAL6Q/mv1HUCLnQWA/s1600/Arne1.png

Ik zie wel nogal hoge cijfers maar niemand die hier al een bericht bij heeft geplaatst. Het is ook niet
meteen de gemakkelijkste film om te bespreken en te beoordelen. Het sterkste punt van deze bijna
100-jarige film is zeker de cinematografie. De restauratie is erg goed. Meteen voel je dat je in een ander tijdperk zit (16de eeuw heb ik achteraf gelezen). De setting met de hutten, de kostuums en dergelijke het lijkt allemaal te kloppen. De winter met zijn sneeuw en ijs geven de film ook het gepaste sombere sfeer. Het verhaal zelf is vrij klassiek met een moraal van de schuldigen moeten hun verdiende loon krijgen anders zal er onheil over hen en de mensen komen. Het probleem is een beetje de veelheid van karakters waardoor het moeilijk is om echt een band met hen te krijgen. De enige met wie ik echt voeling en sympathie voor had was Elsalil (een heel mooie vrouw ook). Sterk zijn eveneens de beelden waarbij ze de beelden terug ziet van het drama waarvan zij gespaard bleef alsook haar ontmoetingen met de geestverschijningen van haar vermoorde zus met wie ze een heel sterke band had.
Liefde en verraad het levert altijd wel hevige emoties op. Jammer dat een aantal belangrijke gebeurtenissen niet of enkel via flashbacks werd getoond. Misschien dat de langere versie dit wel had. Ik twijfel weliswaar of dit mij meer binding had gegeven met andere karakters. Een aantal gebeurtenissen lijken me dan ook niet echt geloofwaardig. Het verhaal waarop de film is gebaseerd is geschreven door Selma Lagerlöf, vooral bekend van het educatieve jeugdboek "De wonderbare reizen van Nils Holgersson".

#16. In-cheon Sang-ryuk Jak-jeon (2016) - Drama / Oorlog- 115 minuten - FTV - 31-01-17

46+2 = 48 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

14 stemmen: Te jong voor punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/420000/420679.300.jpg?cb=1481056642

Aardige film over de gebeurtenissen voordat de Slag bij Incheon begon. Bij de operatie waren zo'n 75.000 troepen en 261 schepen betrokken onder leiding van bevelhebber Douglas MacArthur (Liam Neeson) en duurde van 10 september tot 19 september 1950. Gek genoeg is van de slag zelf weinig zien? Deze film gaat vooral over de Koreaanse verzetsstrijders die onder leiding van kapitein Jang Hak-soo (Jung-jae Lee ) zich achter de vijandige linies wagen. Veel is natuurlijk geromantiseerd voor het verhaal. En de film laat meer te wensen over, zo krijgen de mannen van de uiteindelijk undercover-operatie geen introductie. Hierdoor is het voor de kijker lastig om compassie voor de strijders te krijgen. Daarnaast richt de film zich meer op actie dan de spanning van het opereren achter de vijandige linies. Gelukkig zijn die actiescènes wel degelijk en goed gedaan. Acteur Jung-jae Lee is geen onbekende in de filmwereld met films als Amsal (2015) en Hanyo (2010) op zijn naam. De acteur Beom-su Lee die de Noord-Koreaanse commandant Lee Gye-jin speelde liet bij mij ook een zeer goede indruk achter. En dan is er natuurlijk de in westerse wereld zeer bekende Liam Neeson, deze speelt een soort Popeye bevelhebber met idem dito uitspraken: “Age may wrinkle the skin, but, if you give up your ideals, it will wrinkle the soul!” Saillant detail is dat Liam Neeson voor de tweede keer een rol vertolkt die eerder door Laurence Olivier is gedaan. Laurence Olivier was te zien als Zeus in Clash of the Titans (1981) en ook in de film die te boek staat als zeer slecht Inchon (1981) Neeson vertolkt in zijn beide films dezelfde rol.

14. Sparrows (1926) - Drama - 93m. (1p) - FTV (1p) - 12st. (1p) - 30/1/17 - 3p (totaal: 38p)http://oi65.tinypic.com/21b3seb.jpgNa The Little Princess (1917) is dit mijn tweede 'Mary Pickford'. De duivel was duidelijk een bron van creativiteit voor het maken van goede films in die tijd, daar heb ik wel meerdere van gezien, en Sparrows valt daar ook onder. Verrassend hoe een silent vanaf de eerste minuut spannend kan zijn en blijven. Met de eerste tekst wordt de toon, en de sfeer, gezet:

In dat godverlaten moerasgebied woont een duivels echtpaar met hun zoontje die een tiental weeskinderen ondervoedt en uitbuit. Mary Pickford speelt de rol van de oudste, een tiener die tevens de moederrol voor de rest op zich neemt. Waar ze in de film die ik eerder noemde eigenlijk te oud was voor haar rol is ze voor deze film uitstekend gecast.

Molly neemt het op voor de jongsten en is in een constante strijd gewikkeld met het echtpaar. De omstandigheden zijn zwaar, het leven van de kinderen (de "sparrows" uit de titel) wordt niet bepaald gespaard, wanneer het echtpaar een ontvoerd kind in het moeras wil werpen is de maat vol voor Molly en slaat ze met hen op de vlucht. De link die bij deze film eerder is gelegd met The Night of the Hunter is begrijpelijk. Er volgt een spannende vlucht en achtervolging door moerassen met drijfzand en krokodrillen. De link met Disney vind ik een stuk minder geslaagd, daar is deze film veel te duister voor, vaak worden ook films met kinderen meteen voor kinderfilms aangezien en dat is een grote vergissing. Dit is absoluut geen Disneyfilm.

De special effects zijn uitmuntend, het ziet er zo echt en spannend uit dat ik aan het einde van de film wel een bordje had verwacht met de tekst "tijdens de opnames zijn geen kinderen door krokodrillen opgegeten". Alleen een enkele scene waarin duidelijk miniatuurbootjes zijn gebruikt zag er minder uit, wel zonde, maar dat gaat niet ten koste gaan van hoe knap de rest van de film is opgenomen.

Een hele degelijke en spannende silent, richting de 4*. Ik zag overigens de gerestaureerde versie van 93 minuten.

15. Harold and Maude (1971) - Drama - 91m. (1p) - FTV (1p) - >250st. (0p) - 30/1/17 - 2p (totaal: 40p)http://images2.fanpop.com/images/photos/4300000/Harold-and-Maude-Screenshots-harold-and-maude-4391281-1280-800.jpgLeuke film over een jongen (Harold) die geobsedeerd is met de dood. Zijn lugubere personage deed me in de verte denken aan twee personages uit lugubere (horror)komedies: Wednesday (The Addams Family, 1991) en Brigitte (Ginger Snaps, 2000), al staat deze film kwalitatief wel wat treetjes hoger. En hoewel het qua verhaal heel anders is, heeft het wel die heerlijke warme zwartkomische sfeer van een film als Little Miss Sunshine (2006). Harold en Maude vormen samen de omgekeerde wereld, de jonge Harold als saaie duffe jongen en de oude Maude als de vlotte levenslustige moderne vrouw van destijds (een hippie).

Het zit vol met grappige zwartkomische situaties met leuke dialogen, one liners en levenslessen. De lugubere voorgrond verhult de ode aan het leven wat het in feite is, met de duidelijke anti-oorlogboodschap die destijds door de VS ging (de grote begraafplaats, de militaire oom van Harold, de antioorlogsprotest van Maude...)

Richting de 4*, een film die beter smaakt naarmate het bezinkt en zich prima voor een tweede kijkbeurt leent. Met dank aan de tip 10, ehh... ik bedoel top 10 van Dying Rose

Ik heb slechts 3 van Mary Pickford gezien maar deze vond ik veruit de beste. Leuk dat jij hem ook erg kon waarderen. Vind het ook goed dat er meer waardering en interesse komt voor silents die minder bekend zijn. Er is duidelijk veel meer dan klassiekers als Metropolis, Nosferatu en comedy van Chaplin, Lloyd en dergelijke. Als je een krak in silents zoekt, Lon Chaney senior is the man (with a 1000 faces).

Met Lon Chaney ben ik (nog) niet bekend, The Phantom of the Opera (1925) staat wel op mijn kijklijst al weet ik niet of het met deze challenge gaat lukken.

arno74 Zag je mening reeds bij de film staan waarna mijn dag niet meer stuk kon.

Ben erg blij dat de film je goed is bevallen - en dat die 3.5 uiteindelijk toch nog een 4* werd.

Wat ik zelf mooi vond, naast alles wat in die film emotioneert zijn die prachtige poëthische liedjes, al helpt het wel dat ik Frans goed genoeg kan volgen om ze echt te verstaan. Wat je schrijft over die overdreven ouders van haar, doven gedragen zich in het echt wel zo, ze kunnen bijvoorbeeld behoorlijk luidruchtig zijn omdat ze niet in de gaten hebben dat ze geluid maken . Ik vond het beeld wat de film van doven geeft heel eerlijk (ik heb ooit een dove collega gehad).

Het formulematige vond ik trouwens wel meevallen, vind het een vrij uniek filmpje. Wat bedoel je trouwens met plotholes? Of bedoel je het verhaal rond de burgemeester en verkiezingen? Dat is wel minder uitgewerkt maar ook het minst (lees: niet) boeiende aan de film. Eerlijk gezegd heb ik totaal geen plotgaten kunnen vinden.

Wat voor mij de film verder extra lading geeft is het verhaal van de "actrice" Louane Emera, die het meisje in de hoofrol speelt, want het verhaal van de film (het ontdekt worden, overwinnen van drempels, op eigen voeten staan...) is ook wel haar verhaal. Ze deed mee als 15-jarige aan The Voice en won, zo werd ze ontdekt. Je zegt "onbekende acteurs" maar in Frankrijk is ze net als deze film heel bekend. Haar vader overleed kort voor de uitzending van The Voice, en haar moeder een jaar erna, waarna haar oudste zus de voogdij over haar nam. En daarna maakt ze en draagt ze zonder enige acteerervaring even een film.... en dan zo acteren... petje af hoor.

Irrational Man (2015) - MovieMeter.nl - 95 min - ftv - 2 punten.

Goeie film over een leraar die geen plezier meer in het leven heeft tot hij bedenkt een willekeurig persoon te helpen. Een vermakelijk plot dat een soort eenzijdige Strangers on a Train is. Uiteraard draait het hier echter meer om de manier waarop de personages hiermee omgaan (ook al gaat het niet echt de diepte in). Mede door de fijne cast, de prima dialogen en het luchtige karakter van de film kijkt het allemaal gemakkelijk weg.

Totaal: 66 punten.

#16. A Taste of Flesh (1967) - FTV - 1 stem - 73 minuten - 1 februari 2017 - 3 punten (Totaal: 48 punten)

https://pbs.twimg.com/media/CHa0lADVEAElEQT.jpg

Van alle exploitatiefilms van Doris Wishman is dit de beste die ik tot nog toe heb gezien. Dat wil niet zeggen dat dit een geweldige film is, maar het was in elk geval al een stuk minder vervelend dan de vorige die ik zag en de titel mij alweer ontgaan is. De cast bestaat uit slechts 5 personen en alles speelt zich af binnen een appartement met een 5-tal kamers. Meer dan wat de plotomschrijving biedt is er eigenlijk niet. De karakters hebben nauwelijks persoonlijkheid meegekregen. Verleiding, misbruik en andere scènes met bloot of in lingerie worden vaak nodeloos lang uitgesponnen om toch maar tot de nodige speelduur van 73 minuten te komen. Gelukkig zijn de 3 dames allemaal aantrekkelijk. Beste scène is de lesbische droomsequentie, zeer stijlvol gedaan. Helaas als het moment supreme moet komen wordt deze afgebroken op een nogal flauwe manier.

12 Years a Slave (2013) |Drama |134 minuten | 1 februari '17 | FTV|>250| 3 punten |16 totaal

http://www.katclay.com/wp-content/uploads/2014/02/12-Years-a-Slave-Lynching-Scene-02-720x300.jpg

Ik heb lang gewacht met het kijken van deze film omdat ik bang was dat het tegen zou vallen, helaas is dat ook gedeeltelijk gebeurt. Van Steve McQueen wist ik niet zo goed wat ik moest verwachten, Hunger vond ik sterk en Shame daarentegen niet.

Alles ziet er schitterend uit in de film, ongelofelijk realistisch. De sterke acteerprestaties van de gehele cast versterken dit alleen maar. Maar toch kan de film mij helaas niet 'pakken' zoals een film als deze hoort te doen en dan is 12 years a slave een lange zit. drieënhalve ster.

#17. Hanyo (2010) - Drama / Thriller - 107 minuten - FTV - 01=02-17

48+3 = 51 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

56 stemmen: 1punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/66000/66206.300.jpg?cb=1391620040

Magere film en een remake van Hanyo (1960) Eun-Yi (Jeon Do-yeon) wordt aangenomen als dienstmeisje bij een steenrijke familie. De oudere huishoudster mevrouw Cho (Yoon Yeo-jeong) huurt haar in en het verdere vervolg speelt zich af in de meer dan weelderige ingerichte enorme villa. Hoon (Lee Jeong-jae), de heer des huizes, zwangere echtgenote Hae Ra (Seo Woo) en zijn schoonmoeder gebruiken het personeel als voetveeg en komen hiermee weg door riante cheques uit te schrijven. Nadat dienstmeisje Eun-Yi een avontuurtje beleef met echtgenoot Hoon blijft dit natuurlijk niet zonder gevolgen. De verhaallijn van de film is echter bijzonder mager en doet qua gegeven niet onder voor de inhoud van een van de vele romannetjes uit de Bouquetreeks met alle nodige clichés over rijke werkgevers, arme naïeve dienstmeisjes en een boze schoonmoeder die stookt. De karakters van de diverse personages worden weinig uitgediept. Daarom is ‘The Housemaid’ vooral fraai en uitbundig in zijn beeldtaal en laat zien dat er weinig morele beperkingen zijn als mensen hun eigen belangen veilig willen stellen. De film is daarom niets minder dan kitscherige edelpulp.

#18. The Light between Oceans (2016) - Drama - 130 minuten - FTV - 01-02-17

51+3 = 54 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

120 stemmen: Te jong voor punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/258000/258815.300.jpg?cb=1472996615

Een verhaal dat de typische romantische clichés volgt maar dat door het naturelle spel van Fassbender en Vikander gecompenseerd wordt. Origineel is het niet, effectief wel! In de verfilming van een boek van M.L. Stedman is Michael Fassbender een zwijgzame veteraan die de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog heeft overleefd, Alicia Vikander wordt zijn levenslustige partner. En samen gaan ze op het afgelegen vuurtoreneiland Janus wonen. Hun leven komt op zijn kop te staan als er een baby aanspoelt in een bootje. Dat plot ontvouwt zich zo tergend langzaam dat hier het eerste uur van de film mee gevuld wordt. En die thema’s van ouderschap, liefde en eenzaamheid zijn zo mooi uitgewerkt dat het moeilijk is er niet door geraakt te worden. En dat redt hier de film. Want met minder krachtig basismateriaal was Cianfrance er zeker niet mee weggekomen. De goede tijden, slechte tijden van Tom en Isabel geven de film iets geruststellends en het werkt! Verder is de prachtige actrice Rachel Weisz te zien in een sterke bijrol. Regisseur Derek Cianfrance, maakte ook Blue Valentine en The Place Beyond the Pines. Deze film is zeker ook vaardig gemaakt, maar wel minder bijzonder. Geeft ook niets: bij dit soort films gaat het om het snottereffect en niet om de originaliteitsprijs.

#19. Atlantis, the Lost Continent (1961) - Actie (IDMB: Adventure, Sci-Fi) - 90 minuten - FTV - 01-02-17

54+3 = 57 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

10 stemmen: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/7000/7826.300.jpg?cb=1464794787

Ik heb een zwak voor dit soort cheesy avonturenfilms, en ook deze beviel me dus goed. Het soort film dat elke jonge jongen wel zal willen meemaken. De jonge visser Demetrios redt een prinses Antillia op zee maar de prinses komt uit Atlantis en samen gaan ze dan ook op avontuur naar die wereld. Onderweg zien ze een onderzeeër in de vorm van een vis die zo weg gelopen lijkt te zijn uit een Disney-film. En dat is niet de enige film waar we verwijzingen van lijken te herkennen wat dacht je van Ben-Hur, Island of Lost Souls, The Prodigal of Quo Vadis? Daarnaast heeft de film een christelijke ondertoon. Na de belevenissen op Atlantis, eindigt de film natuurlijk met wat volgens de legende is gebeurd. Echter elke scene in de film is hoogst vermakelijke en ook al is het niets nieuws onder de zon, het is een heerlijke eigenzinnige pseudo-oude wereld die we te zien krijgen!

Nadine (2007) - MovieMeter.nl - 100 min - rw - <250 stemmen - 2 punten.

Aardige film over een vrouw in de 40 die nog steeds geen kind heeft, en dat begint te knagen. Een redelijk boeiend hoofdpersonage die gevolgd wordt tijdens drie periodes in haar leven. De reden waarom deze rol door drie verschillende actrices wordt ingevuld is mij ontgaan, en hierdoor oogt het soms wat rommelig. Het acteerwerk is verder prima en het ziet er verder ook allemaal wel goed uit.

Totaal: 68 punten.

16. The War Game (1965) - Drama (IMDb) - 48m. (1p) - FTV (1p) - 77st. (1p) - 1/2/17 - 3p (tot: 43p)http://www.oca.no/img/scale/960/652/2012/04/26/War-Game-8.jpgNepdocumentaire die uitgaat van een nucleaire aanval op Groot-Britannië en de visie van de makers op de gevolgen ervan weergeeft. Best een tegenvaller, helemaal gezien de relatief korte duur en de hoge score. Hoewel het interessant en nog redelijk wetenschappelijk begint wordt het al snel een saaie bedoeling, helemaal aangezien er steeds meer focus komt op fictie en (irrelevante) details uit die fictie. De film is ook erg eenzijdig, er wordt niet naar meerdere scenario's gekeken, de toon is droog en belerend, het lijkt wel of het doel het wekken van angst is. Zo wordt er bijvoorbeeld gezegd dat het waarschijnlijk is dat deze nepdocu vóór 1980 realiteit wordt. Suggestief, fictief, fatalistisch, belerend, eenzijdig... geen al te beste productie. Een magere 1,5*

17. Deprisa, Deprisa (1981) - Drama - 99m. (1p) - RW (0p) - 5st. (1p) - 31/1/17 - 2p (tot: 45p) http://www.ojocritico.com/wp-content/uploads/2014/04/deprisadeprisa0.jpgEen van de ca. 30 "Kinki"-films die er zijn gemaakt. Dit is een misdaadsubgenre die eind jaren '70 en begin jaren '80 in Spanje werd gemaakt, het kenmerkte zich doordat er geen acteurs maar echte mensen uit het milieu (kleine crimineeltjes) werden ingezet. Van het acteerwerk hoef je dus niet veel te verwachten, wel van de sfeer. Het speelt zich af in die tijd, vlak na de dood van Franco en tijdens de prille democratie. Er heerste veel armoede en werkloosheid en veel jongeren belandden in de criminaliteit. In de film zien we zo'n groepje jeugdcrimineeltjes die besluit om een bank te beroven. Trekpleister is de mooie dame die in de still te zien is, de enige zowat die wel kon acteren. Verder geeft het een goed beeld van Madrid destijds, vlak na de dictatuur. Zoals ik in mijn eerste recensie destijds schreef vind je in deze film "uitzichtloze jeugd, criminaliteit, drugs, puppy love en flamenco". De soundtrack is erg fraai en past uitstekend bij de beelden. Ondanks het slechte acteerwerk richting de 4*. De film won destijds de Gouden Beer in Berlijn.

#17. Strait-Jacket (1964) - FTV - 89 minuten - 15 stemmen - 2 februari 2017 - 3 punten

http://rarefilm.net/wp-content/uploads/2015/08/Strait-Jacket-1964-2.jpg


Ik heb eigenlijk weinig films van Joan Crawford gezien. Wellicht is dat omdat ik door de film Mommie Dearest een erg negatief beeld van haar heb meegekregen. Anderzijds vind ik ze ook niet geweldig acteren en lijkt ze eerder haar grote rivale Bette Davis inclusief gelaatsuitdrukking te willen imiteren. De film was toch wel goed vooral dankzij Diane Baker die een sterke rol neerzet als getraumatiseerde dochter, getuige van de gruwelijke moord op haar vader en diens minnares door haar moeder. Dat er een twist zat aan te komen voelde ik al en ik kreeg ook gelijk betreffende de identiteit van de moordenaar. Op het einde probeerde de film nog even op het verkeerde been te zetten, maar uiteindelijk had ik het toch bij het rechte eind. Al bij al een film met hoge amusementswaarde.

#18. She Mob (1968) - FTV - 82 minuten - 1 stem - 2 februari 2017 - 3 punten (Totaal: 54 punten)


Met voorsprong de slechtste exploitatiefilm die ik heb gezien. Ik kan er wel inkomen dat bepaalde mensen dit soort ongein entertaining vind, maar het stadium dat ik wild wordt van dames in lingerie die af en toe eens een blote borst of poep laten zien, ligt al een tijdje achter mij. Komt daar nog bij dat de dame die haar borsten het meeste showt, implantaten heeft, vind ik altijd een afknapper. Dat zij de favoriete was van het lesbische bendehoofd kon ik dus ook helemaal niet bij. De dyke had zo een lelijk leren pak met een scherpe punt-BH en leek qua gezicht wel op Trunchbull van Matilda. Geen interessante karakters, saaie sekssimulatie, idiote actie en het bloot was ook niet om over naar huis te schrijven (zeker als we ondertussen al in 1967 zijn beland). Dit was gewoon bagger want pluspunten kon ik niet vinden.

SubUrbia (1996) - MovieMeter.nl - 121 min - ftv - <250 stemmen - 4 punten.

Goeie film over een paar vrienden die een beetje rondhangen op de parkeerplaats van de supermarkt. NIet echt een verhaal, maar meer een dialoog gedreven film met vooral tegen het einde een wrange toon. De doelloosheid van deze jongeren wordt prima neergezet, maar het is soms wel wat langdradig. Steve Zahn zet zijn rol grappig neer.

Totaal: 72 punten.

arno74 wrote:

(quote)

Mooi die uitgebreide recensie op je blog . Toen je laatst zei dat je 'm gezien had kreeg ik er ook zin in en ben 'm ook gaan rewatchen, voor de derde keer alweer. Ik dacht al, waar blijft toch je recensie? Mocht ik eraan toe komen dan zal ik hier ook een stukje erover schrijven.

Wat ik zelf mooi vond, naast alles wat in die film emotioneert zijn die prachtige poëthische liedjes, al helpt het wel dat ik Frans goed genoeg kan volgen om ze echt te verstaan. Wat je schrijft over die overdreven ouders van haar, doven gedragen zich in het echt wel zo, ze kunnen bijvoorbeeld behoorlijk luidruchtig zijn omdat ze niet in de gaten hebben dat ze geluid maken . Ik vond het beeld wat de film van doven geeft heel eerlijk (ik heb ooit een dove collega gehad).

Het formulematige vond ik trouwens wel meevallen, vind het een vrij uniek filmpje. Wat bedoel je trouwens met plotholes? Of bedoel je het verhaal rond de burgemeester en verkiezingen? Dat is wel minder uitgewerkt maar ook het minst (lees: niet) boeiende aan de film. Eerlijk gezegd heb ik totaal geen plotgaten kunnen vinden.

Wat voor mij de film verder extra lading geeft is het verhaal van de "actrice" Louane Emera, die het meisje in de hoofrol speelt, want het verhaal van de film (het ontdekt worden, overwinnen van drempels, op eigen voeten staan...) is ook wel haar verhaal. Ze deed mee als 15-jarige aan The Voice en won, zo werd ze ontdekt. Je zegt "onbekende acteurs" maar in Frankrijk is ze net als deze film heel bekend. Haar vader overleed kort voor de uitzending van The Voice, en haar moeder een jaar erna, waarna haar oudste zus de voogdij over haar nam. En daarna maakt ze en draagt ze zonder enige acteerervaring even een film.... en dan zo acteren... petje af hoor.

Ja, ik heb het de laatste drie weken erg druk gehad Vorige week een avondje rust gepakt en toen deze opgezet. Ik wist echter al dat ik er een post aan wilde wijden, en zo kon het voorkomen dat ik daar pas een week later tijd voor had

Ik vond de muziek ook prachtig inderdaad. Frans is de taal van bezongen melancholie, denk ik vaak genoeg. Emera heeft een prachtstem en bezorgde me dik kippenvel tijdens 'Je Vole' (en dan niet alleen vanwege de impact met de gebarentaal en tekst ook in ogenschouw genomen). Ik heb uit nieuwsgierigheid gister eens haar auditie opgezet. Wat een puur, bijzonder meisje. Je ziet niet vaak dat meiden van die leeftijd zo klein durven te zingen en emotie die hen dreigt te overmannen toelaten. En wat dan (on)bekende betreft, ik schreef dat vanuit Nederlands (en niet vanuit Frans) perspectief

Ik ben zelf minder bekend met doofstomme mensen (bekend als in: mijn directe kennissenkring). Draagt er wellicht aan bij dat het op mij allemaal net iets te dik aangezet overkwam. Wel waardeerde ik de richting die het script opging met de rollen van beide ouders. De film geeft zelfs haast iets aan hen terug, door dat duet vanuit een ander perspectief te laten 'horen'.

Tenslotte de plotholes dan (in mijn connotatie: zwakheden of slecht uitgewerkte zaken in het script). Ik doelde daar met name op de slecht uitgewerkte ruzie tussen Emera en haar duetpartner. Dat gaat van 'ik doe mee' naar 'ik doe niet mee' en weer vice versa. Tussendoor inderdaad ook het wat matig uitgewerkte politieke avontuurtje van vaderlief, en wat dat jongere broertje überhaupt in de film moest...leidde hier wat mij betreft alleen maar af van de dynamiek tussen ouders en dochter. Snapte niet dat aan hem ook een halfslachtige poging tot het genereren van een subplotje werd gewijd. Doe het goed of doe het niet, denk ik dan. Deze en andere zaken zijn door Jeroen ook deels aangestipt, zag ik toen ik wat berichten terug las. Zat daar in dit geval aardig mee op één lijn.

Coach Carter (2005) - Drama - 136 minuten – FTV – 3 februari 2017– 3 punten – Tussenstand: 12 punten – Totaal: 125 punten
http://2.bp.blogspot.com/-3JYh4pRD7S0/UoPYoddf7DI/AAAAAAAAABk/Z28TaYMbmFs/s1600/Coach_Carter_Hotties_by_Pure4mySoul.jpg
Review: Een film met een mooie boodschap en Jackson die een fantastische rol neerzet. Er is eigenlijk maar weinig slechts op te noemen aan deze film.

De film pakte gelijk en heeft ook geen minuut verveeld. Het is allemaal wel wat voorspelbaar en soms wat over de top, maar dat kon deze film prima hebben. Er zaten toch ook wel wat verrassende elementen in. Het verhaal zelf heeft een prima opbouw en is goed te volgen. Ik ben blij met het geschreven einde, gewoon lekker verliezen in plaats van clichématig winnen. Ondanks dat die hele speech daarna natuurlijk niet onverwacht kwam

De acteerprestaties waren geweldig. Deze rol is Jackson op zijn buik geschreven, wat een overtuigingskracht! Ik werd volledig meegenomen in het verhaal en vergaat vaak dat ik gewoon naar een film zat te kijken. Ik weet dat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, maar net als ieder waargebeurd verhaal vermoed ik dat er veel gedramatiseerd is. In dit soort films vind ik het altijd een mooie afsluiter om te zien hoe iedereen terecht is gekomen. In dit geval vond ik het wel wat magertjes, miste toch wel enkele hoofdrolspelers hierin.

Deze film stijgt voor mij echt ver bovenuit andere films in het genre. Had geen zin in sentimenteel gedoe vandaag en daarvoor heb ik ook een prima film uitgekozen. Natuurlijk zitten er hier en daar scenes met wat meer drama, maar het is goed gedoseerd en niet te overdreven.

Ik ben onder de indruk van deze film en vind hem op MM ook ondergewaardeerd. Eén van de beste films uit dit genre en geef dan ook een (voor mij) vrij uitzonderlijke score: 4.5*.

#5 - Un Heureux Événement (2011) - Drama - 107 minuten - 31 stemmen - FTV - 03/02/2017 - 3 punten (subtotaal 15 - totaal 163)

Verliefdheid, relatie, liefde: heel aangenaam.

Baby op komst: nog steeds heel fijn.

Baby is er, en wat dan ? De impact hiervan op het gezin, het dagelijkse leven, de relatie,...

Wat me stoorde, is dat je enerzijds eerst ruim een half uur naar een romcom zit te kijken. Niet zo heel erg origineel, niks bijzonders, maar het klikt tussen de twee hoofdrolspelers, zodat de rom en de com goed naar buiten komen. De kennismaking en de manier wordt de verliefdheid wordt geuit, de (schoon)moeder,... allemaal best te genieten.

Maar dan anderzijds: de bevalling leek wel een zet van ene Trump: ze is de muur tussen deel 1 en deel 2 van de film. Van het ene moment op het andere verdwijnen de humor en de lichtvoetigheid uit het verhaal. Niet dat het nu meteen zware kost wordt, maar ik had toch liever gezien dat de twee genres wat meer in elkaar verweven waren geweest.

Los daarvan: de bevalling wordt heel mooi weergegeven: de frustraties, de ergernis, de pijn - ook mentaal. Op zo'n moment ben ik stiekem blij dat ik als man op de planeet ben gekomen. (Tot ik op het voetbalveld een bal tussen de benen krijg, dan is het weer heel even anders.)

Geen slechte film, maar hij liet me wel een beetje op m'n honger zitten. Een tweede kijkbeurt zou ik beperken tot de eerste 40 minuten.

#19. Another Day, Another Man (1966) - FTV - 70 minuten - 2 stemmen - 3 februari 2017 - 3 punten (Totaal: 57 punten)

Doris Wishman is gewoon een hopeloos geval. De enige exploitatiefilm die echt goed potentieel heeft tot nu toe is "A Taste of Flesh". Weinig exploitatie in deze en als je dacht dat Bad Girls go to Hell al zwak was op het vlak van naakt, dan gaat deze nog een stap verder door een of 2 keer een glimp op een paar borsten van opzij te tonen. Wat blijft er dan nog over? Het verhaal dat zo weinig actie vertoont en zich tergend traag voortsleept. Ik vrees dat ik bepaalde andere exploitatiefilms met een halve ster moet verhogen want deze was werkelijk het allerslechtste.

Little Sister (2016) - MovieMeter.nl - 91 min - ftv - 2 punten.

Redelijke film over een jonge vrouw die al paar jaar bij de nonnen woont en voor een paar dagen terugkeert naar huis. Het verloop van deze film laat zich niet gemakkelijk voorspellen, voornamelijk dankzij de kleurrijke en toch wel boeiende personages. Echt veel om het lijf heeft het echter niet. Een beetje vreemd, maar wel lekker.

Totaal: 74 punten.

#6 - Get Born (2008) - drama - 2 stemmen - 72 minuten - FTV - 03/02/2017 - 3 punten (subtotaal: 18 - totaal: 166)

Psychologisch drama.

Vanuit het standpunt van een jongedame, Liv, verliefd op en in een relatie met een Russische vluchteling. Liefde die niet helemaal beantwoord wordt, en waarmee ze, vol onbegrip, uiteindelijk alleen achterblijft.

Vanuit het standpunt van een jongeman, Grégory, stapelverliefd op Liv, niet in staat om toenadering te zoeken en zijn verliefdheid op een 'normale' manier te verwoorden; en al helemaal niet in capabel om met die onbeantwoorde liefde om te gaan.

Na het bekijken van de film bracht de plot die ik hier op de site lees me enigszins in verwarring: ik ben er niet zo zeker van of ik het ganse verhaal in de juiste tijdslijn heb kunnen plaatsen: staat Grégory verschillende malen op de dakrand, of is dat dezelfde scene die telkens opnieuw getoond wordt, en die zich dus eigenlijk alleen op het einde van de film afspeelt ??

Lijkt me wel de moeite waard om nogmaals te kijken en het verhaal beter te begrijpen. Voorlopig hou ik het op 3* - die gaan voor een behoorlijk deel naar de twee hoofdacteurs: natuurtalenten die ik een poosje terug ook al aan het werk zag in het heerlijke Vampires (2010).