Genre/Thema Challenge

Soms heeft het net het tegenovergestelde effect. Hier zie ik dat ook als men begint te kakken op de nationalistische partijen dat ze ook weer gaan scoren. Underdog, slachtofferrol, simpele slogans?

#1 The Riverman (2004) Misdaad/Drama - 14-11-2016

FTV: 1 punt

87min: 1 punt

68 stemmen: 1 punt

Totaal The Riverman: 3 punten

Het verhaal over de Green River Killer. Een seriemoordenaar waarop jacht wordt gemaakt dankzij de hulp van Ted Bundy. Het is een redelijk verhaal wat eigenlijk nergens echt uitblinkt, maar de film is onderhoudend genoeg. Heeft een aardige sfeer en de flashbacks zorgen dat de film interessant blijft. Het acteerwerk van Cary Elwes als Bundy is goed, en deze rol was dan voor mij het beste.

Hoogstaand is de film niet, maar het weet zich met beperkte middelen op zich aardig staande te houden.

Totaal 3 punten

#2 Cop vs Killer (2012) Misdaad/Thriller - 14-11-2016

FTV: 1 punt

87min: 1 punt

153 stemmen: 1 punt

Totaal Cop vs Killer: 3 punten

Degelijke misdaadfilm waarin een speciale politie-eenheid achter een topcrimineel aangaat. Het eerste wat in deze film opvalt is de kleurenfilter wat voor wat extra sfeer zorgt. Het verhaal is niet speciaal, maar tegelijk toch redelijk interessant. Kent zijn rauwe en harde scenes, waarin met name de liquidaties uitblinken. Jeroen Willems zet met zijn vertolking als Mirko een goede misdadiger neer. De film is niet bepaald spannend helaas, maar kent nog wel een enkele verrassing met bijvoorbeeld 'de mol'.

Een degelijke film, die zeker niet tegenvalt, maar die zich helaas ook niet kan onderscheiden naar meer.

Totaal 6 punten

Ik ben wel een voorstander om eerder dan 00:00 / 24:00 te beginnen met een volgende genreperiode. Ben middernacht met Black Coal, Thin Ice (2014) begonnen, maar achteraf gezien ben ik volgens mij even tussendoor in slaap gevallen Dat wordt een stukje terugkijken

Het is eerder om praktische redenen gedaan ivm plaatsen van eindstand, tussenstand, kiezen van een nog open genrecombinatie. Nu zal dat kiezen enkel nog moeten gebeuren aan het einde van deze challenge omdat nog maar 2 genrecombinaties niet zijn toegewezen. Omdat we nu 3 challenges al op deze manier hebben gedaan, is het ook oneerlijk om komende challenges meer uren te gaan geven door er vroeger aan te beginnen.

Dan zou ik nadat de gehele challenge is afgelopen er toch over nadenken. Ik las ergens dat je hiermee verder zou willen gaan namelijk, en op deze manier werkt het voor enkele mensen toch in het voordeel heb ik het idee. Want als ik gelijk een film wil bekijken die meetelt voor het klassement, moet ik nog uren wachten voordat ik er aan zou kunnen beginnen. En een dag later, indien ik moet werken, gaat al om een uur of 5 mijn wekker. En dus geen mogelijkheid voor mij om dan een film te kunnen kijken...

En dan begint het al gelijk voor anderen om punten uit te lopen, want het is mij de laatste tijd alleen maar eens te meer duidelijk geworden dat het hier vooral film kijken is om punten te scoren om zo hoog mogelijk te eindigen... Even voor de duidelijkheid, ik ben niet voor niets uitgeweken naar wie is de super-tip-topper...

Een compromis zou kunnen zijn dat je zondag v.a. 18.00u al een film van de volgende challenge mag opzetten, mits de registratie pas de dag erop gebeurt. Dan hoeft John Milton ook niet meer de dag erop op het werk in slaap te vallen .

Overigens doe ik mee met de challenge omdat het leuk is om zo bepaalde genres (bij mezelf) onder de aandacht te brengen en films op te pakken die anders alleen maar bleven liggen vanwege verkeerde verwachtingen, en om uit de recensies van de anderen nieuwe tips op te doen. De 'strijd voor de eer' is natuurlijk wel leuk, maar ik voel me echt niet verplicht om alleen maar films vanwege deze challenge te bekijken (tenzij er een Ferrari valt te winnen en niemand mij dat verteld heeft ).

Ik wil me er verder niet actief mee bemoeien (ik heb gister gewoon iets anders gekeken, ook wel eens prettig), maar ik zie het probleem ook niet zo. Een uiterste deadline voor het kijken van de lopende challenge Is nodig, omdat degene die alles bijhoudt ergens een streep moet kunnen trekken voor het opstellen van de eindstand. Maar wat het probleem zou moeten zijn daarna direct lekker door te gaan (voor de mensen die zondagavond tijd hebben).... Vereist toch maar een kleine aanpassing, en we spelen het spel toch met z'n allen

1. Z (1969) - Misdaad (IMDb) - 127 min (2p) - FTV (1p) - 178 st. (1p) - 14 nov. - 4 punten (totaal: 4 punten)https://alexonfilm.files.wordpress.com/2016/03/z8.jpg

Fraaie politieke misdaadthriller geïnspireerd door de moord op een Griekse politicus maar die hier door de regie naar een Franse scenario wordt gebracht. Het begin kon vlotter en korter, al is het duidelijk dat de regisseur de gespannen politieke sfeer waarin dit verhaal zich afspeelt (met succes) probeert neer te zetten. Eenmaal dat dat is gebeurd geraakt het in een stroomversnelling, met meer intrige en spanning. Na Missing is dit mijn tweede Costa-Gavras. Degelijk. 3,5*

#4. Slow Action (2011) - documentaire - FTV - 45 minuten - 12 stemmen – 3 punten - 14 november 2016 (totaal: 4 films, 9 punten).

http://www.art-agenda.com/wp-content/uploads/2011/04/wpid-13016897577.-gunkanjima-10.jpg

Slow Action is een post-apocalyptische sci-fi die vier 16mm werken samenbrengt die ergens tussen de docu-vorm, etnografische studie en fictie inliggen, volgens de beschrijving op de site animateprojects, waar de film ook gratis te bekijken valt. En in de ruimste zin van het woord is dat misschien ook zo, maar ik zou zelf de noemer 'experimentele korte film' wellicht de lading nog beter vinden dekken, ondanks dat dit als term weinig over de film zegt. Je weet echter wel gelijk een beetje in welk sfeertje je Slow Action kunt plaatsen. Voor de liefhebbers hiervan is het de 45 minuten zeker waard,maar ik vrees dat gemiddelde filmkijker er weinig mee opheeft. En dat geldt eigenlijk voor mij ook een beetje: het verveelt niet, en de sfeer heeft zeker wat. Maar een beetje onaangedaan bleef ik wel. Zoals Woland zegt, stemt het wel wat tot nadenken, met name op filmanalytisch vlak, en dat van de narratieve constructie.

Ongeveer ten tijde (het was iets eerder) toen Ik Doe Moeilijk zijn linkje poste op de pagina van de film zelf met een perspectief op de film vanuit Foucaults notie van de heterotopie, zat ik zelf te worstelen in mijn filmklasje om diezelfde theorie toe te passen op Jane Campions Holy Smoke en de Coens' No Country For Old Men. Wie dat soort analyses oninteressant gereutel vindt (can't really blame you), kan Ben Rivers' film wellicht beter overslaan, ondanks de snelle 3 punten voor de challenge. Want 'zo'n soort film' is het wel een beetje.

#01. Kim Bok-nam Salinsageonui Jeonmal (2010) -Drama/Horror en op IDMB als eerst genre Crime/misdaad - 115 minuten - FTV- 14-11-16
0+3= 3 punten
45 tot 119 minuten: 1punt
FTV- 1 punt
102 stemmen: 1 punt
https://www.moviemeter.nl/images/cover/66000/66819.300.jpg
Het genre misdaad staat op IDMB als eerst en ik ben van mening dat het genre beter past bij deze film. Aangezien er wel degelijk een misdaad wordt begaan en wel tegen de vrouw Kim Bok-nam. Zij wordt op het eiland Moodo als slaafje gebruikt of eigenlijk beter gezegd misbruikt. Als Hae-won dan langskomt wordt de situatie alleen maar erger en de enige optie is nog vluchten. Helaas is Hae-won te laf/bang om haar mee te nemen met alle consequenties van dien. In het laatste gedeelte zien we dan ook veel horror-elementen.Een heerlijke geweldexplosie vol in beeld! Yeong-hie Seo speelt fantastisch als Boks oh nee Bok-nam Seong-won Ji was een zeer prachtige dame maar echt veel van acteren laat ze niet zien. Prima Aziatische film.

#5. A State of Mind (2004) - documentaire - FTV - 93 minuten - 25 stemmen – 3 punten - 14 november 2016 (totaal: 5 films, 12 punten).

1punt speelduur, 1 punt FTV, 1punt <250 stemmen

https://i.ytimg.com/vi/wkW7v0aWJCg/maxresdefault.jpg

Trailer

"A spectacle like Arirang brings people together, eliminates individual will and has tremendous efficacy in running society.” - Suk-Young Kim, professor at the University of California at Santa Barbara

Na V Paprscích Slunce (2015) leek het me interessant me wat verder te verdiepen in de manier van leven in dat ongrijpbare land, Noord-Korea. Waar 'Under The Sun' zich vooral richt op de controle van de staat en het beeld dat ze uit willen dragen door propaganda, legt A State of Mind de focus op de voorbereiding van twee jonge gymnasten voor de ‘Mass Games’, een gigantisch massa-optreden van gechoreografeerde gymnastiek. Uiteraard staat alsnog alles in het teken van het vereren van de staat en vooral, haar leider(s), waarbij het individu niet geheel toevallig, volledig verdwijnt in een collectief mega-optreden. De meiden zien dit zelf als iets doodnormaals, aangezien een van hen het terloops even benoemt.

Toch, om mij onbekende redenen, is het individu hier alsnog mee aanwezig dan in Under The Sun, waar de verstikkende propaganda allesoverheersend leek. Het kan met de mate van controle te maken hebben die hierna strikter is geworden, maar de meisjes in A State of Mind ogen op de obligate ‘leider-opmerkingen’ na, in de eerste plaats verrassend bekend: ambitie, zenuwen, en een universele meisjesgiechel, benadrukken op subtiele wijze (al dan niet zo bedoeld door regisseur Daniel Gordon) de overeenkomsten in plaats van de verschillen. Deze dames zijn helemaal zo anders niet.

Toegegeven, het is de materie die deze documentaire bijzonder maakt, en niet zozeer de aanpak van de regisseur. Maar wanneer je een kijkje bij deze jonge gymnasten in Noord-Korea krijgt, is een baanbrekende aanpak geen noodzaak. De beelden van de Mass Games zijn puur indrukwekkend, wat je ook van de ‘Volksrepubliek’ moge vinden. En het is goed om te zien dat ondanks de verpletterende controle van de staat, het individu in A State of Mind meer lijkt te overleven dan Under The Sun ons kon tonen. Een scène als die met het groepje vriendinnen die samen het moment delen van het bereiken van de top van de berg de Paektusan tijdens hun ‘pelgrimage’, kan niet gespeeld zijn.

Gelukkig is het dus niet alleen maar ellende, al blijft de vraag borrelen hoe het nu écht zou zijn om daar op te groeien en te leven. En hoe interessant het allemaal ook is, je kunt je niet aan de indruk onttrekken dat we ons gelukkig mogen prijzen dat we dat vermoedelijk nooit zullen weten.

3,7*

#1 The Infiltrator (2016) - Misdaad - 127 minuten - 251 stemmen - FTV – 14 november 2016 – 3 punten – Tussenstand: 3 punten

http://i.imgur.com/K5FwFgo.jpg

Een beetje rommelig met tijden maar toch een boeiend misdaaddrama. Het is allemaal niet heel bijzonder uitgevoerd maar is grotendeels goed verzorgd en prima geacteerd.

Raiders!: the story of the ... - 95 min - ftv - 2 punten.

Goeie documentaire over een paar vrienden die de eerste Indiana Jones zelf opnieuw filmen. Een persoonlijk verhaal over een paar jongens die iets teveel hooi op hun vork nemen, maar er wel volledig voor gaan en het gewoon doen. Leuk om de inventiviteit te zien van de scenes die ze midden jaren '80 hebben opgenomen. En na ruim 25 jaar komen ze weer bij elkaar om de laatste, onvoltooide scene op te nemen.

Totaal: 2 punten.

Zoals tbouwh al zei je kan deze film ook al kijken voor 0.00 uur en hem pas de dag nadien registreren. Er is niemand die een camera op je gericht houdt. Ik ga gewoon uit van de eerlijkheid van de mensen

En ik had nog meer willen zeggen, maar ik wil er geen lang betoog over houden denk en hoop dat de meeste deelnemers toch meedoen om de reden die arno74 aangeeft.

#01. The Central Park Five (2012) - Documentaire/Misdaad - 119 minuten - 48 stemmen - 14 november 2016 – FTV - 3 punten

Totaal: 3 punten

Aardige documentaire over het bijzondere verhaal van 5 tieners die veroordeeld waren voor brute verkrachting van een jogger in Central Park. Die (inmiddels) mannen komen veel aan het woord en dit geeft de documentaire veel kracht bij. Het is bijzonder om ze te zien spreken over die avond/nacht en de manier waarop ze verhoord werden. Jammer genoeg duurt de documentaire best wel lang en dit zorgt ervoor dat het veel in herhaling valt. Toch heel interessant om dit verhaal eens gehoord te hebben.

*3

#02. Cropsey (2009) - Documentaire/Misdaad - 84 minuten - 19 stemmen - 14 november 2016 – FTV - 3 punten

Totaal: 6 punten

Het begint met een interessant uitgangspunt als documentaire: mythes en de kern van waarheden die ze bevatten. Helaas werd voor mij de mystiek van deze mythe van Cropsey op een gegeven moment uit het oog verloren tijdens de documentaire. De focus wordt dan verlegd op Andre Rand en daar vallen ze veel in herhaling. De documentaire zorgde er niet voor dat ik een goed beeld kreeg van Rand en daardoor deed het me ook niet zo veel. Het mysterie rondom de urban legend Cropsey had wat meer aandacht mogen krijgen en toch wat meer als rode draad mogen lopen.

*2

#03. India's Daughter (2014) - Documentaire/Misdaad - 63 minuten - 20 stemmen - 14 november 2016 – FTV - 3 punten

Totaal: 9 punten

Best indrukwekkende documentaire over de groepsverkrachting en dood van een studente in India. Werkelijk waar bizar om te zien hoe er door sommigen in de documentaire gepraat wordt over de rechten van vrouwen en het victim blaming dat hierbij nogal aan de orde is. Ik werd echt misselijk van de manier waarop één van de daders vertelt over de misdaad. Alsof het hem echt niks deed wat hij dat meisje aangedaan heeft. Zeggen dat het meisje zelf verantwoordelijk is voor de verkrachting en dat zij het recht hadden om dat meisje een lesje te leren, omdat ze op stap was om 9 uur 's avonds. Gadverdamme. Echt misselijkmakend om die man te horen praten, zonder enig spoor van berouw.

Verder is het een prima documentaire, waarin het verhaal van Jyoti wordt verteld en verder redelijk oppervlakkig ingegaan wordt op de rechten van vrouwen in India.

*3.5

#3 Black Coal, Thin Ice (2014) Misdaad/Mysterie - 14-11-2016
FTV: 1 punt
106min: 1 punt
98 stemmen: 1 punt
Totaal Black Coal, Thin Ice: 3 punten

Een tegenvallend misdaaddrama waarbij een voormalig politieagent een moordenaar probeert te ontmaskeren. Simpel gezegd is het verhaal wat eenvoudig, maar doordat de film flink mysterieus is is het nog enigszins om aan te zien. Het tempo is erg traag. Het wordt maar niet spannend, en er had zo nu en dan best een actiescène of wat meer geschoten in mogen worden. wanneer er dan wordt geschoten, dan is het ook vermakelijk. Met name het moment dat in de kapsalon de agenten genadeloos worden afgeschoten door een verdachte . Vooral het personage Zhizhen maakte het flink mysterieus doordat maar niet duidelijk werd wat haar rol was en/of ze betrokken was bij de gebeurtenissen. Het einde was matig uitgewerkt en leek meer afgeraffeld. Hoe verder ik kwam, hoe groter mijn vermoedens werden omtrent dit einde. Een grote tegenvaller, waarbij ik om eerlijk te zijn ook niet kan begrijpen dat deze film een prijs heeft gewonnen.

Totaal 9 punten

#6. Noord-Korea: Een Dag uit het Leven (2004) - documentaire - FTV - 48 minuten - 40 stemmen – 3 punten - 14 november 2016 (totaal: 6 films, 15 punten).

1 punt speelduur, 1 punt FTV, 1 punt <250 stemmen

https://www.moviemeter.nl/images/cover/22000/22313.300.jpg

"Ik had de behoefte om dat land wat neutraler te belichten dan de westerse propaganda die wij kennen" - Pieter Fleury

Elf jaar voor Vitaliy Manskiy onder het nauwlettend toeziend oog van de Noord-Koreanen zelf zijn documentaire opnam, deed de Nederlander Pieter Fleury (Ramses (2002)) iets soortgelijks. 'Gemaakt onder auspiciën van het ministerie van Cultuur van de Volksrepubliek Noord-Korea', geeft een titelblad voorafgaand aan de film al aan. "Zij bepaalden wát ik filmde, maar niet hóe. Als tegenprestatie heb ik bedongen dat ze geen inspraak kregen in de montage", aldus Fleury.

Fleury wilde met Noord-Korea: Een dag uit het leven voornamelijk informeren. Ondanks dat je slechts het tipje van de ijsberg ziet, en ook nog door henzelf gekozen, krijg je toch een beeld van hoe zij zichzelf zien, of willen zien. Manskiy ging met zijn Under The Sun verder, door met meerdere SD kaarten te werken en zo filmmateriaal het land uit te smokkelen wat de Koreanen niet onder ogen hadden gehad. Dit was vaak in het geniep geschoten, tussen alle van te voren bedachte taferelen door, en tijdens de 'retakes' daarvan. En hoewel onze landgenoot in deze drie kwartiertjes dus wel het nodige laat zien, vertelt de latere documentaire stukken meer. Tel daarbij op dat Under The Sun wat stijlvoller geschoten is, en de 'winnaar' is duidelijk. Toch is Fleury's docu als op zichzelf staand document zeker de moeite waard.

3,3*

A short film about killing - 84 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Matige film over een rondzwervende jongeman, een taxichauffeur en een beginnend advocaat. Afgezien van het einde vond ik de film en ook de personages te afstandelijk om echt indruk te maken. Visueel wel mooi grauw in beeld gebracht. De latere trois coleurs-trilogie beviel me in ieder geval een stuk beter.

Totaal: 5 punten.

Hoop Dreams (1994) - FTV - 170 minuten - <250 stemmen - 4 punten - 14/11/2016 (totaal 1 film, 4 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/9000/9492.300.jpg

Misschien was het een kwestie van te hoge verwachtingen. Hoop Dreams is een veel gelauwerde documentaire over de high school jaren van twee jongens uit de ghetto's van Chicago, die een aardig potje kunnen basketballen en dromen van een NBA-carriere. Over een aantal jaren worden de ups en de downs in het leven van Arthur en William getoond - de moeizame schoolcarriere, de persoonlijke (familie-)problemen en thuissituaties, successen in het basketbal en tegenslagen in het basketbal. Maar uiteindelijk vond ik het toch een beetje een langdradige, droge documentaire. Bijna drie uur is wat mij betreft een te lange speelduur voor een docu die nergens verrast, en zeker in de eerste anderhalf uur me zelden pakte. Mooi tijdsbeeld, dat wel, en ik ben toch ook wel benieuwd hoe de heren zijn beland, maar het maakte toch niet mijn verwachtingen waar. 3.0*

De tentamenperiode is weer voorbij dus gelukkig weer in de mogelijkheid om wat meer films te kijken en dat komt mooi uit aangezien misdaad één van mijn favoriete genres is en mijn watchlist er vol mee staat .

-

The Maiden Heist (2009)|Misdaad | 90 minuten | 14 november '16 | FTV| >250 stemmen | 2 punten | 2 totaal

http://www.aceshowbiz.com/images/still/the_maiden_heist05.jpg

Met Morgan Freeman, Christopher Walken & William H. Macy heeft deze film een fantastische cast en dat is ook wat de film leuk maakt. Ze kunnen alle drie veel beter dan dit maar ze blijven boeiend om naar te kijken, vooral het typetje wat Macy neerzet kan ik wel waarderen.

Een spannende misdaad is dit absoluut niet, hier is de film te luchtig en ongeloofwaardig voor. Het is ook geen komedie waar je keihard om moet lachen. ik zou het omschrijven als een vermakelijke film met een aantal komische scenes, geen aanrader maar ook geen afknapper.

2. Trade (2007) - Misdaad - 120 min (2p) - FTV (1p) - >250 st. (0p) - 14 nov. - 3 punten (totaal: 7 punten)http://madeinatlantis.com/movies_central/2007/wp-content/uploads/2014/08/trade-movie3.jpgHeftige en spannende film over de handel in vrouwen en meisjes in Amerika. De film volgt een Poolse vrouw en een jong Mexicaans meisje die beiden zijn ontvoerd. De broer van het meisje gaat op zoek naar haar en krijgt hulp van een privé-detective. Het deed me denken aan Maria Full of Grace (2004), ook over uitbuiting van illegale emigranten, maar dan als drugskoerriers, en in zekere zin ook Bordertown (2006), over de uitbuiting van vrouwen in Mexico. Het script is niet helemaal vlekkeloos maar het heftige verhaal en het overtuigende acteerwerk weten dat wel goed te maken. 3,5*

Kill the Irishman (2011)|Misdaad | 106 minuten | 14 november '16 | FTV| >250 stemmen | 2 punten | 4 totaal

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/originals/61/54/f2/6154f29f5afa11a7ad0fedb503f9eae9.jpg

De tweede film met Christopher Walken van vanavond, het is toeval maar wel leuk. De cast is speelt fantastisch zoals eigenlijk altijd als het over de Ierse maffia gaat. Vinnie jones kan ik altijd waarderen maar wil hem wel eens in een hoofdrol zien, suggesties zijn welkom

De combinatie van misdaad en actie gaat hier erg goed samen. De personages zijn geen actiehelden maar 'normale' gangster inclusief de harde dialogen die je vaak ziet in gangsterfilms. De gevolgen van de spanning met de Italiaanse maffia wordt op een actiefilm waardige manier weergegeven. Vooral de vele bommen die ontploffen. Het feit dat het is gebaseerd op een waargebeurd verhaal maakt dit alleen maar beter.

Ik heb eigenlijk alleen positieve dingen om te zeggen. Het jaren '70 sfeertje wordt fijn weergegeven inclusief de mooie auto's van die tijd en de soundtrack is lekker. Het niveau bijvoorbeeld 'Godfather' of 'the Departed' haalt Kill the Irirshman niet maar vier sterren is het zeker waard.

Violent saturday - 90 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Aardige film over drie criminelen die naar een stadje gaan om daar de bank te overvallen. Het duurt wel even voordat het verhaal enige vorm krijgt, voornamelijk omdat er een flink aantal personages geïntroduceerd worden (sommige wellicht overbodig). Hierdoor wordt het stadje wel goed neergezet. Soms wat aan de trage kant, maar de film ziet er verder wel mooi uit. Met gemak 3.0 sterren.

Totaal: 8 punten.

# 1 - White Heat (1949) - Misdaad - 114 minuten - FTV - 432 stemmen - 14 november 2016 - 2 punten

https://67.media.tumblr.com/6f818330bfb7dd10cb6388dab2c1be20/tumblr_nxq56fNZY51s3mivlo1_500.jpg

James Cagney noemde deze film zelf : " Just another gangster flick ". Daarmee had hij groot gelijk. Dit is een degelijk boevenfilmpje, niets meer en niets minder. Nogal overschat. Staat zelfs in de Moviemeter top 250. Onterecht, mijns inziens.

James Cagney tilt de film met zijn hoofdrol naar een voldoende, maar moet daarvoor alles uit de kast halen. Leunt daardoor aan tegen overacting. Zijn karakter is verder slecht uitgewerkt. Ik had graag wat meer psychologische diepte gezien. Over de andere, veelal houterige, personages zullen we het maar niet hebben. De actie op zich is leuk om naar te kijken. Mijn aandacht blijft de volle twee uur lang bij de film. Daarom toch een 7.

Once upon a Time in Norway (2007) - FTV - 60 minuten - <250 stemmen - 3 punten - 14/11/2016 (totaal 2 films, 7 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/50000/50890.jpg

Noorse Black Metal. Naast dat het een eigen genre en een hele rits geweldige albums heeft voortgebracht, als je van dat soort grafherrie houdt (zoals ik), is het een fenomeen wat voor altijd geassocieerd zal zijn met een bloedige paar jaar, zo in het begin van de jaren '90. En met reden. Het begint met eigenlijk een hele normale situatie: wat jongeren die houden van metal, provoceren, zich afzetten tegen de burgerlijke moraal en die daarbij ook een zwak voor nihilistisch gedachtengoed ontwikkelen. Maar over een tijdsspanne van een aantal jaren volgt er een bijzonder interessant staaltje groepsdynamica, waarin de boel volledig escaleert tot aan moorden en kerkverbrandingen aan toe. Once Upon A Time In Norway is een Noorse TV-documentaire die een vrij goed overzicht geeft van de ontwikkelingen, waarin de geschiedenis van Mayhem aan bod komt - de band die de crux vormt van de ellende, met name in de persoon van Oystein 'Euronymous' Aarseth. Zowel als catalysator van een nogal destructief gedachtengoed, als ook als uiteindelijk slachtoffer. Maar toch, hoewel het mij blijft intrigeren en verbazen hoe het zo heeft kunnen escaleren - ik verwacht niet dat dit op veel interesse kan rekenen voor iemand die niets met black metal heeft. De documentaire is grotendeels simpelweg een serie interviews met vele relevante personages, waarbij met name Kjetil Manheim een zinnige bijdrage geeft, en een goed overzicht van de geschiedenis. Toch blijft het wachten op de ultieme BM-documentaire. Until The Light Takes Us is dat niet, en ook deze niet, maar ik heb dit ondanks weinig echt nieuws toch met interesse gekeken. 3.5*

JCVD - 97 min - rw - 1 punt.

Goeie film over Jean-Claude Van Damme wiens carrière en ook persoonlijke leven behoorlijk in het slop zit. Zeker voor Van Damme een originele film, aangezien het hier niet om het vechten draait en uiteraard ook omdat hij zichzelf speelt. Vooral de scenes die draaien om zijn bekendheid zijn treffend. Van Damme doet het zeker niet onverdienstelijk (prima scene ook waarin hij de vierde wand doorbreekt). Het plot is tegen het einde wel wat rommelig, maar dat doet er verder niet toe.

Totaal: 9 punten.

#02. Fuk Sau (2009) Vengeance - Misdaad / Thriller- 108 minuten - FTV- 15-11-16

3+3= 6 punten

45 tot 119 minuten: 1punt

FTV- 1 punt

140 stemmen: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/56000/56771.300.jpg

Tja, de titel zeg eigenlijk al genoeg wraak, en inderdaad een standaard-wraakfilm. Waren het niet dat de film uit Hongkong komt. Dit soort Aziatische films hebben soms een verfrissende insteek waardoor het net even iets anders is. Zo ook deze film van Johnnie To (54 films) al is het wel maar een subtiel klein verschil. Vooral de sfeer en wat apartere stijlvolle actiescènes. Helaas wisselen goede en slechte scènes elkaar af. Zo is de eerste schietpartij na krap een uur een tegenvaller. Het had wel een zeer mooie spanningsopbouw maar uiteindelijk is de schietpartij zelf niet echt bijzonder. Gelukkig werd dat later wel weer goed gemaakt. Echter blijft die wisselvalligheid wel. Ook het verhaal liep niet altijd even lekker en had veel vaagheden en hiaten. De film locatie waren uiteraard Hongkong en de zeer mooie locatie Macau. Johnny Hallyday, de '60 jaren zanger, paste goed in de film met zijn zeer hel blauwe ogen zag hij er koel en stoïcijns uit.

#03. Saam Gaang Yi (2004) - Horror / Misdaad -126 minuten - FTV- 15-11-16

6+4= 10 punten

120 tot 179 minuten: 2 punten

FTV- 1 punt

137 stemmen: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/24000/24664.300.jpg

Aziatische Horror/misdaad drieluik met:

uit Hong Kong "Dumplings": Aardige film met een lekker luguber onderwerp. Deze was voor mij niet nieuw aangezien ik ook de lange versie had gezien: Gaau Ji (2004) Als short overtuigd hij wel iets meer.

uit Korea "Cut": Van Chan-wook Park komt het meest absurde filmpje. Het filmpje had wat weg van, het eveneens uit 2004 komende Saw. Maar laat zich veel lastiger bekijken en ontrafelen. Was het werkelijkheid of was het alleen maar in zijn hoofd? Ik denk zelf het laatste. Er was bloed, maar dat was van verder van ondergeschikt belang. De decors zijn trouwens erg mooi.

uit Japan "Box" : Van een heel ander kaliber is deze Takashi Miike. Op een zeer artistieke bijna art-house-achtige manier vormgeven. Mysterieus, sensueel, fascinerend, en met een einde dat aankomt als een vuistslag. Hiermee is de film ook een zeer waardige afsluiter van de drie zeer diverse shorts uit Azië.