Bioscoopnieuws

De coronacrisis en de verplichte sluiting van de bioscoopcomplexen bracht de hele sector aan het wankelen. Met de opmars van streamingplatformen als Netflix en Streamz in het achterhoofd was volgens doemprofeten zelfs het einde van de cinema in aantocht. Larie en apekool, volgens regisseur Jan Verheyen (58), die er in deze column voor pleit om weer massaal films op het grote scherm te kijken. Hij vertelt dat de bioscopen al heel wat watertjes doorzwommen. “Ik ben ervan overtuigd dat de cinema en filmmakers ook nu zichzelf zullen heruitvinden.”

In het Verenigd Koninkrijk is het voortbestaan van verschillende oude onafhankelijke cinema’s in slechte papieren door de coronacrisis. De Britse krant The Guardian zette er elf op een rij.

Terwijl andere bioscopen weer publiek ontvangen, blijft The Movies voorlopig dicht vanwege een grootschalige renovatie. Met een donderdag gestarte crowdfundingsactie hoopt het historische filmhuis 50.000 euro op te halen voor de restauratie van de grote zaal

Ook bij de productie-activiteiten werd op de Europese markt in alle regio’s een sterke terugval gemeld. In heel Europa viel het aantal opnames het voorbije jaar met 70,2 procent terug. In het Verenigd Koninkrijk ging de activiteit met 75 procent achteruit, gevolgd door Spanje (74,3 procent), Italië (71 procent), Frankrijk (69,4 procent) en Duitsland (67,9 procent).

Maatregelen kabinet: nachtleven tot en met 13 augustus weer op slot | NOS

Doemdenkers wilden de afgelopen maanden nog wel eens beweren dat film door de lockdown de strijd tegen streaming heeft verloren. De praktijk wijst anders uit. Het aantal stoelen groeide en er komen nog steeds nieuwe filmtheaters en bioscopen bij.

Heeft de stad Gent binnenkort geen arthousebioscopen meer? Na Studio Skoop wordt nu ook Sphinx Cinema op de markt gegooid.

Skoop en Sphinx zijn allesbehalve verwaarloosde etablissementen. Samen zijn ze goed voor 200.000 bezoekers per jaar. Bovendien moet het stadsbestuur beseffen wat de meerwaarde is van een bioscoop in het centrum, dat steeds minder kan teren op winkels voor leven in de stad. Zo trok de stad Mechelen 3,8 miljoen euro uit om de Oude Stadsfeestzaal te renoveren en te herbestemmen. In september opent Lumière er drie filmzalen. Daar hebben ze goed gekeken naar Nederland, waar gemeenten in het hele land investeerden in de infrastructuur van bioscopen, die ze vervolgens privaat laten uitbaten. Het resultaat: 275 bioscopen in Nederland, 80 in België.

Pech voor de nachtraven: de laatavondvertoningen hebben in verschillende bioscopen de coronacrisis niet overleefd. Is dit dan het nieuwe normaal?

Op zo’n toekomst – film als voorstelling en niet als (gestreamde) vertoning – zijn we in Nederland slecht voorbereid. Want een filmcultuur hebben we nauwelijks. Ja, het land kent vele ‘filmhuizen’ waar je naar ‘arthouse films’ kunt. Maar dit is nog geen filmcultuur. In onze filmhuizen zie je, glas witte wijn in de hand, evenzeer eenheidsworst als de stroom middelmatige films in zalen van de twee grote ketens Pathé en Vue. Een Prince Charles, waar je zomaar op een doordeweekse avond films van Eric Rohmer en Krzysztof Kieslowski of John Carpenter en Tony Scott groot en op 35 mm kunt zien – als filmvoorstelling – hebben we niet. Juist nu de bioscoop op het randje van de afgrond staat, is dit een toxische situatie.

Filmvoorstellingen zijn er wel in EYE waar deze zomer een film noir-programma draait, ook met film-op-film (35mm). Dát is filmcultuur. Maar dat blijft grotendeels beperkt tot het gebouw aan het IJ.

In Requiem voor de bioscoop (7/8) schetst Gawie Keyser een grimmig beeld, dat wij als bioscoopondernemers niet herkennen. Keyser vraagt: is er een filmcultuur in Nederland? Wij twijfelden ook toen we in 2016 KINO Rotterdam startten met een mix van arthouse, blockbusters en klassiekers. En het antwoord is een volmondig ja, mits je vooruitstrevend programmeert.

De filmcultuur floreert. Kijk maar naar het enorme succes van het onbeperkt-naar-de-film-abonnement Cineville. Tijdens de crisis bleef 75 procent van de pashouders doorbetalen om haar filmtheaters te steunen. In Haarlem, Leiden en Rotterdam worden nieuwe onafhankelijke bioscoopzalen gebouwd. „De nieuwe tijd”, die Keyser aanhaalt is reeds hier, en niet alleen bij het door hem genoemde EYE. De Amsterdamse bioscoop LAB111 draait bijna uitsluitend klassiekers en ook studentenbioscopen Kriterion en Studio/K programmeren enthousiast analoge films. KINO draait maandelijks 35mm- en 70mm-titels, zo vertonen we Tenet en binnenkort Y Tu Mamá También en het door Keyser aangehaalde Heat. Hoef je niet voor naar Londen. Keysers doembeeld is gelukkig fictie. Maar ook zijn we het eens: hoezeer mensen thuis ook gebombardeerd worden met oneindige streamingkeuze, niets gaat boven de communale ervaring van de bioscoop. Gelukkig is de keuze groot als je weet waar je moet zijn.

Jan de Vries

en

Frank Groot

KINO Rotterdam

De kunst van het vakantievieren volgens een bekendere Nederlander. Acteur André Dongelmans komt tot rust in de bioscoop.

De iconische bioscoop Carolus op Plein 1944 in Nijmegen lijkt een stille dood te zijn gestorven. Geruisloos is de 67 jaar oude bios gestopt. ‘Moet je hier nog in investeren?’

Geen groots afscheid. Zelfs geen aankondiging op Facebook, of op de onlangs offline gehaalde website. Zonder enige ruchtbaarheid is de beroemdste bioscoop van de stad gesloten. Op 14 december vorig jaar, een dag voordat de tweede lockdown inging, werden er voor het laatst films vertoond. Toen in juni overal in Nederland de filmzalen heropenden, bleef Carolus - of: Vue Nijmegen Plein, zoals de officiële naam in de laatste jaren luidde - dicht.

De bioscoop in 1954 (Regionaal Archief Nijmegen)

Maar de nieuwe regels strooien roet in het eten. Vanaf 20 september geldt in bioscopen namelijk de 1,5 meterregel niet meer. In plaats daarvan wordt het maximum aantal bezoekers gesteld op 75 per locatie – let wel: niet per zaal, maar per bioscoop, ook als die 14 zalen telt. Bovendien moeten bezoekers een coronatoegangsbewijs laten zien. De NVBF noemt de nieuwe regels “een enorme achteruitgang en volledig inconsistent met eerdere coronabeperkingen die per filmzaal golden”. In de brief wordt voorgerekend dat een filmzaal met 420 stoelen met 1,5 meter onderlinge afstand 165 bezoekers kan herbergen. Dat is behoorlijk veel meer dan 75. De NVBF vraagt zich ook af waarom de Tweede Kamer met twee maten meet. Onlangs werd een motie aangenomen waarbij het onderwijs wel is toegestaan meer dan 75 personen per locatie toe te laten mits de 1,5 meterregel in acht wordt genomen.

Bioscoop­branche ageert tegen nieuwe co­ro­na­be­per­kingen - Filmkrant