Wanneer is een film horror?

Vind ik niet, maar toch blijft de vraag:Wanneer is het horror en wanneer een thriller?Is het de suspense, het verhaal,het suggestieve of de hoeveelheid gore in een film die bepaald welk genre het opgeschreven krijgt?

Ik heb bv. veel films gezien die het genre thriller opgeschreven maar de "thrill" was ver te zoeken. ook zijn er wel horror films die nou niet bepaald "nachtmerie opwekkend" zijn.

Wie heeft een antwoord?

Voor mij ligt het belangrijkste verschil tussen Horror en Thriller in de manier waarop de spanning wordt opgewekt: In Thriller door middel van de sfeer (enge muziek, bepaald camerawerk, maar vooral het NIET in beeld zien van de oorzaak van de angst). In Horror door middel van beeld (je ziet de oorzaak van de angst in beeld). Zodra je iets in beeld brengt is de spanning er echt af bij mij...

d'r is geen standaard vast te leggen, temeer omdat er zoveel verschillende soorten horror's zijn (splatter, gore etc.) en veel soorten horror liggen tegen thriller aan.

maar ja...da's mijn mening

Moeilijk te zeggen. Blair Witch gooien ze ook (mijns inziens terecht) onder de horror, maar de oorzaak van de angst is nergens te zien, noch splatter, gore, kettingzagen danwel hakbijlen.

zo zie ik het ook, een triller is spannend omdat je de dingen niet ziet, ze worden alleen maar gesuggereerd en een horrorfilm word spannend gemaakt door de gore enzo.

In mij optiek

zegt Thriller meer iets over de vorm waarin het verhaal wordt gepresenteerd [zoals Phoenix dat beschrijft]

dan de inhoud [thema/genre of uitgangspunt] van het verhaal.

Thriller vind ik dus geen genre[typering], i.t.t. Horror.

Een Horror,hoe expliciet of suggestief dan ook, of het nu gaat over bovennatuurlijke wezens of psycho seriemoordenaars, gaat inhoudelijk over de angst voor en door gruwel[daden][door daarop in te spelen].

Thriller als stijl/vorm daarentegen, kan aanwezig zijn in een verhaal, of het nu gaat over politieagenten en boeven, jaloerse ex-echtgenoten of zelfs cyborgs uit de toekomst en is dus niet genre-gebonden.

Evanals Horror niet vormgebonden is.

Over het algemeen vind ik een een film een horrorfilm als het gore in de film hoog oplaait. Maar in sommige films is het niet zozeer het gore dat een film het horroretiket doet verdienen maar veeleer de spanning en de erg creepy sfeer in een film. Beste voorbeeld daarvan is the shining die een klassieker in het horrorgenre is maar het goorgehalte valt toch wel mee. Het is eerder de creepy sfeer die het maakt. Als ik het eens goed bekijk is het in vele gevallen erg moeilijk om het verschil tussen thriller en horror te onderscheiden.

Wat voor mij ook vaak (maar zeker niet altijd) een grens brengt tussen Horror en Thriller is wanneer het van normaal naar para-normaal gaat. Dus zodra het over geesten/zombies/spoken gaat word het voor mij vaak een Horror...

In Film > Algemeen > Wanneer is een film 'goed'?:

Ik ben niet erg bedreven in het online discusieren, laat staan het openen van een nieuw topic, maar ik had laatst een meningsverschil met iemand die de moeite waard is om aan filmliefhebbers voor te leggen:

Een film word vaak als 'goed' bestempeld als het een filmtechnisch en artistiek goede film is. Ze letten dan bijvoorbeeld op orginaliteit, camerawerk, acteerprestaties, scenario, noem maar op. Als een film op die fronten voldoet dan wordt een film 'goed' bevonden.

Filmtechnisch minder goede film zoals The day after tomorrow of Jean Claude van Damme films vind ik vaak heel leuk om naar te kijken. Persoonlijk beleef ik soms zelfs meer lol aan het kijken naar wat 'hersenloos vermaak' genoemd wordt dan aan zo'n saaie, cultureel verantwoorde, filmtechnisch goede film.

Heeft iemand hier een andere mening over?

Een film is goed als hij je weet te boeien of vermaken of beide.

In mijn geval dan.

En emoties weet op te roepen.

Een film moet je ten eerste boeien . En dit komt meestal door filmtechnische aspecten zoals scenario , camerawerk .. die het spannend maken.

Emotie vind ik het belangrijkste. Dit vind ik het belangrijkste element in alle drama films. Voor komedie kan emotie ook belangrijk zijn, maar daar gelden toch weer andere regels. Een film moet ook origineel zijn. Dit is jammer genoeg moeilijk als het gaat om horrorfilms natuurlijk. Daarom vind ik ook maar zo weinig horrorfilms goed. The Omen is de enige echte uitschieter. Hetzelfde geldt voor SF, waarbij ik 2001: A space odyssey een uitschieter vindt. Overige genres zoals westerns boeien mij niet zo.

Dus bij de vraag wanneer een film goed, is het voor mij heel belangrijk over welk genre we het hebben. Dan heb ik altijd een behoorlijk voorkeur voor goede drama's met een flinke portie emotie.

Wanneer is een film goed? Bij het woord 'is' gaat het meestal om feiten, daarom is die vraag erg lastig te antwoorden.

Films waarvan in het algemeen wordt erkent dat het een goede film is (ik noem maar The Godfather als voorbeeld), akteerwerk, verhaal, scenario, muziek, enzovoort. Die elementen worden door de meeste filmkijkers als (zeer) goed ervaren. Of een film goed 'is' valt niet makkelijk te zeggen, omdat het hier niet om feiten gaat.

Zoals Kenshin zegt, hij houdt van hersenloze films. Ik noem maar even een voorbeeld. Rambo: First Blood part II, deze vind ik persoonlijk geweldig. Kwalitatief slecht, maar de persoonlijke ervaring van deze film vind ik geweldig. Voor mezelf vind ik deze film goed, maar ik zeg niet dat het een goede film is.

Mening samengevat: Ieder voor zich. Heb je een film gekeken, ben je zwaar onder de indruk, meegesleept, je denkt nog dagenlang na over de film, of je zit met een glimlach op je gezicht, dan mag je het voor jezelf een goede film noemen.

Alles wat we hier zeggen zijn meningen. Om het dan direct weer feiten te gaan noemen? Maar wellicht dat voor sommige mensen de titel verandert kan worden in "Wanneer is een film ´goed´ bij jou?"

Trouwens "goed" staat tussen aanhalingstekens!!!

Zou ik geen slecht idee vinden.

Dat hij voor anderen misschien minder zal zijn boeit me niet al teveel.

Dat heb ik niet gezegd. Ik zei dat ik sommige films die door veel mensen als filmtechnisch slecht bestempeld worden soms best leuk vind.

Als ik een film leuk vond dan geef ik hem een hoog cijfer. Zaken zoals belichting enz. spelen daarbij helemaal geen rol.

Mijn bedoeling was meer wat een film goed maakt in het algemeen: de filmbeleving of de kwaliteit van een film (acteerwerk, camera, scenario etc.)

Filmtechnisch (visueel hoort daar ook bij, ) is The Day After Tomorrow erg goed.Tenminste lijkt mij, heb de film niet gezien.

Een film is o.a. voor mij goed als ik niet naar het einde snak.

En niet stiekem op je klok zit te kijken...

Als de film mij raakt. En dat kan op 1001 manieren.

Verschilt per genre.

Actie = mijn mond valt er van open

Thriller = het zweet loopt door mijn naad

Comedy = ik heb buikpijn van het lachen

Drama = ik beleef alles door de ogen van 1 of meerdere personages op mijn scherm.

Een film heeft altijd een bedoeling, en hoe meer hij daar in slaagt, des te beter hij is.

Hier nog zo één. Soms heb ik echt zin in een Scorcese film ofzo, of een Takeshi Kitano film Maar soms zet ik mijn verstand op nul, blik op oneindig en gooi ik The Running Man erin. Hangt er vanaf wat voor bui ik heb. Valt me wel op dat ik bijna nooit 'zin' heb ik een comedy, eigenlijk alleen als er vrienden over de vloer zijn, want alles wat meer diepgang heeft dan American Pie wort verneukt omdat niemand echt oplet.

Iets zien wat ik nog niet gezien heb, kan ook in kleinere nuances liggen. Een film moet ergens in uitblinken, kan eender wat zijn.

Daarnaast "puurheid". Geen compromisen graag.

Nieuwe techniekjes, vernieuwende shotjes, onorthodoxe videoclipmontage, underground muziek en Japanse gekkigheden.

Met dank aan kappeuter voor een wat meer op de praktijk toegespitste verklaring

Voeg er nog geometrisch en delicaat geframede shots bij en je hebt zo'n beetje alles denk ik

Oftewel slechts een beperkt onderdeel van totale cinema. Jammer voor hem eigenlijk. Hij mist zo veel op deze wijze. De eigenwijze rekel.

Denk vooral emoties, een film moet je zien te raken. Of dat nu je lachspieren zijn of je gevoel. Wanneer je na afloop denkt: "woah, wat heb ik een goede film gezien", dan is een film goed. Of dat nu (meer) door vorm of inhoud komt, dat maakt naar mijn mening niet uit, een film moet je vooral bij blijven ... voortkomend uit een positief gevoel natuurlijk.

Film is voor mij hoofdzakelijk een kunstvorm. Dat wil dus zeggen dat ik er een duidelijke visie van de regisseur in terug wil zien en dat ik er als kijker iets uit kan halen, hetzij emotioneel hetzij intellectueel [meestal een combinatie van beide].

Als dat bij mij bereikt wordt, dan is een film echt goed met een hoofdletter G.

Maar van luchtiger vermaak ben ik ook niet vies, een Alien of een Monty Python sla ik niet over, als er maar enige eigenzinnigheid in zit. Die eenheidsworsten van types als Michael Bay e.d. komen er niet in.

Dus ja, het hangt er maar net van af, eigenlijk. De elementen die een film vooral maken of breken zijn het scenario en de acteerprestaties. Ik geef niet zoveel om mooie plaatjes en gelikte muziek. Hoewel deze wel kunnen bijdragen aan de perfectie, natuurlijk.

In beide gevallen is er sowieso toch ook al sprake van zichtbare auteursvisie en in beide gevallen lijkt me er intellectueel ook nog best wat te halen. Dus eigenlijk is je eerste definitie al sluitend

Kan ik je wel in volgen, maar dan reken ik interessante personages ook tot het scenario (soms zijn de personages belangrijker dan bijvoorbeeld plot).

Voor mij is een film pas goed als al die elementen een geslaagd element van de vertelling zijn. Daarbij is een zekere esthetiek echter niet onbelangrijk.