Contemplatieve Cinema

Ja, snap ik. Ik ben ouderwets mijn opvatting van Arthouse

https://www.icheckmovies.com/lists/as+slow+as+possible+contemplative+cinema+of+the+21st+century/verhoeven/

zojuist de laatste van de lijst gezien, tijd voor een update Verhoeven!

Ik mag er nog steeds zeven: Freedom, Cremaster 3, Cómo Pasan las Horas / The Hours Go By, Guang Ban / Sun Spots, Autohystoria, Kyoshin / Mirrored Mind en Phantom Love. Maar volgens mij nog steeds nergens op DVD / BR uitgegeven ...

een enkele daarvan zal misschien nog uitgegeven worden

maar ben toch bang dat het lang wachtten wordt

en Cremaster 3 moet je echt meepikken als EYE die weer eens op het programma zet, want daar komt nooit een "home" versie van...

Wang Bing - Father & Sons

Jean-Claude Rousseau - La Vallée close

Abbas Kiarostami - 24 Frames

Fijne suggesties en een lekkere binnenkomer. Welkom op Moviemeter.

Ha, dank je wel. Heb me enkel maar ingeschreven omwille van dit topic.

Had wat gegoogled naar filmsuggesties mbt 'slow cinema' en kreeg deze site voorgeschoteld.

Hopelijk kunnen we dit topic wat leven inblazen en krijgen we een fijne dialoog!

Ik vond dit nergens online dus heb het maar zelf geupload.

inb4 b&

Welkom!

Is het na vijf jaar niet tijd voor een update van je 'Contemplatie Cinema Canon', Verhoeven?

Je wilt hier een update van? Zijn er wel genoeg gebruikers die een lijstje willen insturen?

Isidora is alvast +1 gezien haar Rousseau-voorkeur.

Doen we weer de 21ste eeuw? En alleen langspelers? Lijstje inleveren van 25 titels zodat we er dit keer een top 100 van kunnen maken? Of wat willen jullie precies? Suggesties zijn welkom.

Deelnemers:

- Alastor

- Verhoeven

De vorige keer deed ik niet mee toch? Wil nu wel een lijstje aanleveren hoor.

Edit: Verhoeven wees me erop dat ik de vorige keer wel degelijk al meedeed.

Idem.

Al is "alles wat afwijkt van de Hollywoodnorm" wel erg breed.....

Malick wijkt duidelijk af...... maar komt niet voor in de lijst op icm.

Lijstjesdeelnemer hier

Ik wil ook best een lijst aanleveren.

Mooie lijst Ik pik er af en toe wel eens eentje uit, maar voorlopig nog te weinig van gezien.......

Maar het is me nog niet duidelijk waarom geen Malick en bijvoorbeeld wel Van Sant of Jarmusch........

plotlessness, wordlessnes, slowness and openess (for interpretation)

Vooral doordat Malick snel monteert en dus niet aan de (belangrijkste) slow-component voldoet. Zijn eerste films hebben daarnaast te veel plot als motor. In zijn laatste paar films is de plot wel naar de achtergrond verdwenen. Malick gebruikt daar ook weinig dialogen, maar wel voice-over, waardoor hij ook aan de tweede component niet echt voldoet (en de vierde wellicht ook in het gedrang komt). Maar de lengte van shots is meetbaar, de rest is meer gevoelsmatig en open voor discussie.

Wat betreft Van Sant en Jarmusch komt denk ik ook maar een enkele film van hen in aanmerking (misschien Jarmusch' eerste paar en Van Sants death trilogy), maar ook daar kan je over discussiëren. Jarmusch is voor mij bijvoorbeeld echt iets anders dan wat hier wordt bedoeld (is meer een voorloper) en ook die films van Van Sant voelen door hun stilering en vertelwijze niet helemaal verwant met de CCC (of ja, het is geen hardcore CCC). Last Days heb ik de vorige keer wel gewoon in mijn lijstje opgenomen.

Malick wrote:

(quote)

Je mag dit als leidraad gebruiken.

Hiermee wordt het voor mij niet direct duidelijk wat de afbakening dan ongeveer is. Een Alias Maria bijvoorbeeld is toch een vrij rechttoe-rechtaan film in de uitvoering. Ook bij een Purple Butterfly heb ik niet direct contemplatieve associaties.

In ieder geval wil ik wel mijn best doen om een lijstje op te stellen binnen dit thema. De uitdaging zal dan liggen in hoe dit persoonlijk af te bakenen.

Ik snap je punt, maar het blijft voor interpretatie vatbaar........

plotlessness, wordlessnes, slowness and openess (for interpretation)

Ik zie The Banishment of Once Upon a Time in Anatolia in de lijst........ het enige criteria waar deze aan voldoen, is dat ze traag zijn.

Haha pfff, ik probeerde al eens 'preventief' een lijstje samen te stellen, maar wat is dit moeilijk zeg! Weet gewoon niet waar de lijn te trekken!

Minervini? Kim ki-duk? Pen-ek Ratanaruang?

En vanwaar eigenlijk die 21ste eeuw vereiste als ik vragen mag?

Dat bedoel ik dus !

Ik probeer ook alleen maar Verhoevens richtlijnen te verduidelijken (ik ben het er niet per se mee eens). Lengte van shots is ook weer niet alles, want een tracking shot geeft weer een andere (tijds)beleving dan een statisch shot en zo kan je nog wel even doorgaan.

The Banishment en Anatolia zijn ook geen hardcore CCC, dat is denk ik maar een relatief klein groepje. Over de rest kan je discussiëren en misschien meer op gevoel wel of niet in je lijstje opnemen. Zoiets als wordlessnes moet je ook niet letterlijk nemen.

Traagheid kan je ook subjectief en objectief opvatten, of met en zonder waardeoordeel. Een snel gemonteerde film kan traag aanvoelen als de plot bijvoorbeeld sleept, terwijl een film met 12 tableaux een constante spanning kan hebben. Maar je kan films wel groeperen op bepaalde kenmerken en daar wordt hier een poging tot gedaan. Slow cinema is voor mij geen verkeerde term als je de slowness objectief benadert (door met name het aantal cuts en het soort cameravoering als uitgangspunt te nemen). Die andere drie componenten vind ik niet zoveel toevoegen eigenlijk...

De trilogie die Gus van Sant gemaakt heeft als ode aan Béla Tarr vind ik echt wel passen. De rest van zijn oeuvre uiteraard niet. Kim Ki-duk heeft ook zijn rustige, beschouwende periode gekend. Om eens wat te noemen: Bin-jip en Hwal.

Van Jarmusch zou ik alleen The Limits of Control accepteren. Dat is zijn meest 'open' film uit zijn hele carrière. Het tempo en ritme ligt heel laag, er wordt nauwelijks tot niets in gesproken en zo'n beetje zijn enige film waarvoor je echt moet werken. Want waar gaat The Limits of Control nu écht over?

Nymph (Pen-Ek Ratanaruang), Stop the Pounding Heart (Roberto Minervini), The Banishment (Andrey Zvyagintsev) en Once Upon a Time in Anatolia (Nuri Bilge Ceylan) behoren wat mij betreft tot de contemplatieve cinema. Op zijn laatste film na sowiezo alles van Nuri Bilge Ceylan. Voor de rest moeten jullie zelf bepalen wat de rafelranden zijn. Maar kom niet aan met Terrence Malick want dan heb je er niet veel van begrepen. Die maakt 'filmopera'.

Dat wordt al subjectiever... het tweede hoeft niet minder traag of minder contemplatief te zijn dan het eerste, dat ligt ook aan de functie van de scène en de plaats in het geheel. Maar dan hebben we het ook al over de subjectieve kant, het gaat mij om categorisatie op basis van objectieve traagheid. Net als we films die getekend zijn animatiefilms noemen, kan je films met lange shots en weinig camerabeweging trage films noemen, dus zonder waardeoordeel.

Er is natuurlijk wel meer van invloed op de beleving en 'contemplatie' dan de technische kant, maar dat is wat mij betreft minder zinvol om hier mee te nemen, aangezien je dan weer talloze aftakkingen krijgt en je juist wil afbakenen. Ik pleit er dan ook voor om van contemplatieve cinema terug te gaan naar trage (slow) cinema.

Maar wat als er een biddende non middenin een stroboscoop-verlichtte rave party zit?