Contemplatieve Cinema

The Buried forest. Een magisch-realistische variant op Ozu.

Had al eerder mijn interesse gewekt, maar weer uit het oog verloren. En met Asano, snel opzoeken dus!

Onlangs nog wat speelfilms / documentaires toegevoegd van Sarah Morris en José Luis Torres Leiva. Duidelijk twee vertegenwoordigers van de hedendaagse Contemplatieve / Experimentele Cinema.

De komende weken / maanden zijn er nog wat Contemplatieve speelfilms / documentaires te zien in de Filmhuizen. Het Russische Mama, het Chileense Ocaso, het Poolse Essential Killing, het Colombiaanse Porfirio en het Hongaarse The Turin Horse. Veel succes of plezier.

Voor de filmliefhebbers die niet bang zijn het museum binnen te treden:

Marijke van Warmerdam - Dichtbij in de verte (geen idee of het familie is).

Bedankt!

Off-roadmovies(de mens in de barre natuur):

Birdsong (Serra)

Los Muertos (Alonso)

Meek's cutoff (Reichardt)

Freedom (Bartas)

The Sky, the Earth and the Rain (Torres Leiva)

Wou hier nog op terugkomen nadat ik de film voor een tweede keer gezien had. En dat gebeurde vandaag bij ons in het Filmhuis. Essential Killing is dus geen Contemplatieve Cinema maar eerder lichte arthouse. De film is namelijk veels te snel gemonteerd en te narratief gedreven om het een Contemplatieve film te noemen.

Heb trouwens deze lijst met titels gemakshalve overgenomen in mijn mapje van te zien. Het merendeel heb ik al gezien of onbekeken op DVD maar de rest heb ik dus in het mapje gegooid. Mochten er nog films / documentaires ontbreken dan hoor ik het wel.

Festival As Slow As Possible

Een programma om van te gaan watertanden.

3x Fred Kelemen!

Je hebt je tickets zeker al geboekt?

edit: ik zie dat een deel al geweest is - voor Kelemen's Forst had ik voor dit weekend wel een ticket overwogen naar Engeland als ik ene goedkope last minute had kunnen vinden. Had je dit niet eerder kunnen posten??

Mooie selectie films, zeg. Gooi daar India Song, Peyzazh en wat willekeurig werk van Bartas/Akerman/Angelopoulos bij en ik zou een reisje overwegen.

Wat zou ik daar graag bij zijn!

'Slow cinema' fights back against Bourne's supremacy

een argument over de gemiddelde lengte van een shot zegt toch niets over de kwaliteit van een film?

waarom zijn al die berichten over 'contemplatieve' films zo oppervlakkig? of is dat wederom kenmerkend voor de leegte van het 'genre'? film gereduceerd tot zijn technische kenmerken, zodat we het niet meer over de inhoud hoeven hebben

Dat 'technische' aspect is meer een soort voorwaarde. Voor contemplatie is namelijk ruimte nodig in tijd, beeld en geluid, waarbij de hoeveelheid nieuwe prikkels beperkt wordt tot een minimum.

Vandaar dat je al gauw bij 'slow cinema' uitkomt.

Bij de ene film kan dit echter leeg aanvoelen, terwijl de ander je compleet in vervoering brengt.

De kwaliteit en zeggingskracht van dit soort films staan los van het feit dat het traag is, maar zijn voor contemplatie wel afhankelijk van een bepaalde mate van ontvankelijkheid, wat een zeer persoonlijke en situatieve aangelegenheid is.

er zijn ook genoeg (art)films die met hele snelle cuts een meditatief effect willen veroorzaken, maar het gaat mij dus juist niet om de techniek, maar om mijn punt die ik eerder ook al maakte (dus gelijk sorry voor de herhaling) dat de term contemplatief word gebruikt om erg verschillende filmmakers onder één paraplu te stoppen.

Als dit commercieel gebruikt wordt heb ik er geen problemen mee, het is fijn dat door het in de mode zijn van de term er geld gevonden kan worden voor een festival zoals hierboven werd genoemd en het is ook fijn dat nieuwe cinefielen makkelijker toegang hebben tot deze films, waaronder vele van mijn favorieten. Maar in filmkritiek of op een forum als dit is het toch wel lui om al die namen op een hoopje te gooien met als enkele basis die technische aspecten en ... dat was het dan...?

Jouw reactie hier is de eerste die me doet vermoeden dat er daadwerkelijk ook gezocht wordt naar iets dat in de buurt komt van de definitie die bij contemplatie in het woordenboek staat door de liefhebbers... maar dan moet toch echt 80% of meer van de genoemde films worden geschrapt uit het genre wat mij betreft

Niet alle komedies zijn grappig, niet alle thrillers zijn spannend, niet alle horrors zijn eng en niet alle trage cinema is contemplatief. Noem het anders potentieel-contemplatieve cinema.

Sowieso begeef je je op glad ijs met het groeperen en labelen van kunstvormen. Neem bijvoorbeeld de muziekwereld met zijn ontelbare stromingen, sub-/crossovergenres en wat niet meer, dan valt het bij films nog mee.

Elke genre indeling, zoas Alastor al zegt, is een veralgemenisering obv overeenkomstige kenmerken. Dat is een hulpvolle theoretische constructie lijkt me. Het leidt tot meer begrip, want zo kun je bijvoorbeeld ook afwijkende gevallen herkennen.

Het punt is dat verschillende genres obv verschillende kenmerken als genre gedefinieerd worden. De klassieke western definieer je bijvoorbeeld door onder andere de thematiek(goed vs. slecht), setting (het ruige westen), shootouts etc. Film noir wordt vooral op basis van de cinematografie onderscheiden, alsook het thema (duistere kant van de mens)(lastig voorbeeld, niet voor iedereen een echt genre). De thriller kenmerkt zich door de spanning, opgebouwd dmv narratieve structuur.

Het genre contemplatieve cinema kun je dan onderscheiden door bijvoorbeeld cinematografische, narratieve kenmerken etc. Op de Unspoken cinema weblog zijn daar volgens mij echt interessante pogingen toe gedaan. Zie bijvoorbeeld op de website: Unspoken Cinema: (Technical) Minimum Profile - unspokencinema.blogspot.com

Ik zie niet in waarom dat geen goede definiering van het genre is. Dat er films zijn die tot contemplatie aanzetten, maar die niet binnen dit genre passen dat kan best. Geen reden om de hele genredefinitie over boord te gooien.

Dat je de term verwarrend vind kan ook best, maar zoveel termen hebben binnen verschillende discoursen verschillende betekenissen (kunst bijvoorbeeld). Dat is geen reden om het binnen een bepaald discours maar af te schaffen.

En hier nog meer lijstjes.

Onder contemplatie versta ik beschouwen. En dat in contemplatieve films niet gesproken zou mogen worden verbaast mij, maar is misschien in de officieel aangenomen definitie verwerkt.

Beschouwing door bijna uitsluitend passieve observatie en actieve aandacht wordt volgens mij als criterium beschouwd in de contemplatieve cinema?

En, wat ik elders las, wordt het vaak door een geweldsuitbarsting afgesloten. Dat verbaast mij nog meer, want wat heeft geweld met contemplatie te maken?

Terwijl het begrip contemplatie zelf m.i. breder is. De inspiratie kan overal in liggen, ook in gesproken woord of in film met alles erop en eraan (beeld, geluid, personages, dialogen, actie, etc), maar waarin meer ruimte voor beschouwing is. Maar dat is dan mijn eigen gevoelsmatige opvatting van het begrip of woord.

Voor mij betekent het 'terug geworpen worden op jezelf', een terugslag krijgen naar jezelf en dat daardoor eigen gedachten worden opgewekt over wat getoond wordt en daar uiteraard ruimte aan wordt gegeven in de film.

Zo zou ik zelf The Tree of Life en Dead Man's Letters (en meer films) ook contemplatief noemen, hoewel ze waarschijnlijk niet onder de definitie vallen die men aan 'contemplatieve cinema' heeft gegeven.

Ultieme contemplatieve cinema: Empire (1964) ?

Is er trouwens belangstelling om voor I Check Movies een onofficiële lijst te maken / in te dienen - Top 50 / Top 100 - gebaseerd op de (hedendaagse) Contemplatieve Cinema. Iedereen die zich geroepen voelt kan mij dan een Top 10 / Top 25 toesturen om zo tot iets moois te komen?

Uitstekend plan Verhoeven. Wel handig om de term 'hedendaags' verder af te bakenen. Het makkelijkst is denk ik om een decennium te nemen (bijvoorbeeld de jaren '00). Een canon van meesterwerken kan natuurlijk ook. Ik denk er alvast over na, omdat het zo leuk is om lijstjes te maken.

De jaren '00 tot en met vandaag. Graag wel lijstjes insturen in plaats van hier te plaatsen want ik wil het 'puur' houden. Niet dat iedereen ( ? ) straks bij elkaar afkijkt.

Heb tot nu toe alleen een lijstje binnengekregen van gebruiker ''Nick_SN'' en ''Verhoeven''. Van ''Ik Doe Moeilijk'' verwacht ik nog een lijstje maar blijft het daarbij? Waar zijn al die liefhebbers opeens?

Zal er eentje proberen te maken. Heb er niet al te veel van gezien denk ik. Mag gewoon zelf bepalen/inschatten of een film contemplatief is?

Ik ga er ook even voor zitten vanavond! Heb de afgelopen maanden weinig tijd gehad voor film, maar dit lijstje moet wel even lukken.

Is Archipelago misschien ook Contemplatieve Cinema?

Die kwam afgelopen nacht op de BBC. Heeft ook een paar behoorlijke lange shots.

Ik heb hem zelf op dit lijstje gebasseerd. Zit zelf ook helemaal niet meer in de CC, dus het was weer even 'inkomen'..