Je grootste blunder(s)

Iedereen heeft in zijn verleden weleens een grove fout gemaakt of iets beweerd waarvan hij/zij nu vindt dat dit complete nonsens is. Op filmgebied welteverstaan natuurlijk.

Mijn grootste blunder is toch wel dat ik dacht dat de muziek van Sergio Leone `s C `era una Volta il West gecomponeerd door Ennio Morricone oorspronkelijk kwam uit The West Side Story. Dit was de eerste en de laatste keer dat ik dingen aannam die mijn moeder op het gebied van films tegen mij zei.

Andere kolossale, ergerlijke blunders van mijzelf vind ik als ik berichtjes die ik geschreven heb eens herlees en er achter kom dat ik het bericht niet heb overgelezen toendertijd, waardoor er in de haast soms letters weggevallen zijn. Bv. bij Sophie Scholl staat nu cteerprestaties en bij Annie Hall schrijf ik een woord met een verkeerde ij/ei. Andere vergelijkbare storende fouten, vind ik zelf, staan bij o.a. Bangkok Dangerous en Bound by Honour.

Mijn grootste fout is dat ik op een zwartemarkt in belgie de dvd Good Bye Lenin! heb laten liggen.. de dvd was maar 5 euro en had niet alleen een mooi hoesje.. maar het hoesje zelf was ook een boekje.. zoiets zie je niet vaak.. en had het graag willen hebben voormijn verzameling.. maarja ben door gelopen met de gedachte: ik vind misschien nogwel wat leukers.. later toen ik de dvd toch wou kopen was tie al weg

Toentertijd.

Mijn grootste blunder is dat ik jarenlang enkel films keek met vrienden en niet de moeite nam om ze mee uit te kiezen. Hierdoor kreeg ik de grootst mogelijke pulp te verwerken. Pas toen ik zelfstandig ging wonen (lees: wel eens een film alleen ging kijken) ben ik mijn filmsmaak gaan ontwikkelen. Aan de andere kant, ik ben nog jong en er is nog genoeg te ontdekken.

Ik lees hier zo af en toe ook nog wel eens oude berichten van mezelf terug (voornamelijk uit 2004); verschrikkelijk. Vaak vol spelfouten en vreemde zinsconstructies. Ook schrijf ik nu nog wel eens met spelfouten, lees ik berichten niet over, of pas wanneer de verbeter tijd net voorbij is. Dat is jammer, maar kan er op zich best mee leven

Soms voelt het wel eens als blunder dat ik hooked ben aan MovieMeter, aangezien ik altijd in stemmen denk. Ook als ik met mensen praat die niet op de site aangemeld zijn (en de site meestal niet kennen) kan ik het niet laten om films een cijfer te geven. Maar ook daar valt prima mee te leven. Kortom: echte blunders op filmgebied heb ik nooit gemaakt (of verbannen).

Die heb ik thuis. Zat ooit gratis bij de krant. Moet hem binnenkort nog zien, maar wil hem achteraf misschien wel ruilen. Ik hou je op de hoogte!

Dat heb ik ook een aantal keer gehad. Kom je een goede titel tegen, in een mooie editie, en dan denk je dat het de volgende keer wel komt. Een paar weken geleden had ik dit nog bij de Ivan Groznyy films van Eisenstein. Ik zag ze liggen, maar ik ben bang dat ik ze nooit meer tegen ga komen in die vorm.

Mijn grootste blunders:

In een conversatie met een vriend zei ik dat Chaplin nog in zwart-wit filmde terwijl de kleurenfilm al beschikbaar was. Achteraf betrapte ik mezelf erop dat het om de stomme film ging die Chaplin nog hanteerde terwijl er al geluid in films was. Redelijk domme misvatting .

Ik heb jarenlang gedacht dat het monster in Predator gespeeld werd door Stallone. Pas met de making of van de film te bekijken ben ik erachter gekomen dat dit niet zo is.

Ben in '95 uit de bioscoop gestapt tijdens Pulp Fiction. Vond er toen niks aan. Tijdens m'n puberjaren nog eens herzien en was er helemaal weg van. Zelfs vandaag vind ik de film nog best te pruimen.

... (more to come )

Bij 'My blueberry nights' dacht ik dat het personage van Rachel Weisz en Natalie Portman één personage was, gespeeld door één en dezelfde actrice.

Me uit en dan weer inschrijven. (Al is dat eerder moeilijk doen dan dat het een blunder is.)

Is prima hoor.. laat maar weten..

Mijn grootste blunder was om op een filmnacht een mooi programma met kwalitatief goede films te hebben samen gesteld, voor vrienden die weigeren iets anders te kijken dan X-men en American Pie. Wanneer na 2 minuten al wordt begonnen met zuchten (zelfs bij een makkelijk verteerbare film), vraag je je toch weer af hoe het mogelijk is dat sommige mensen gewoon niet de moeite willen nemen om eens wat nieuws te ontdekken.

Was dat niet Van Damme? Dat heb ik wel eens gelezen...

Leuk topic dit. Als ik nog eens iets concreets tegen kom zal ik zeker posten.

Over het algemeen genomen vind ik juist dat ik geblunderd heb qua enthousiasme in bepaalde berichten, vooral toen ik net op MM kwam. Zo kan ik mijn eerste berichten bij een film als Fight Club echt niet meer lezen.

Ze wilden Van Damme eerst ook om er een martial arts monster van te maken. Maar Van Damme was te klein om naast Schwarzenegger indruk te maken.

Mijn eerste berichten kan ik ook niet meer lezen, te veel MSN taal daarin.

Ik denk vooral aan specifieke films aanraden aan bepaalde mensen in de stellige verwachting dat ze die kunnen waarderen... 90 procent van de tijd ijdele hoop.

Klinkt herkenbaar. Heb zo ooit eens een horrormarathon georganiseerd voor enkele vrienden en vriendinnen. Na de eerste film lag iedereen al te slapen. Erg pijnlijk...

En inderdaad een leuk topic dit .

Wat MM betreft is mijn grootste blunder geweest, dat ik de eerste dagen na inschrijving als een een bezetene ben bezig geweest met stemmen en berichten plaatsen. In het verleden alles met plusjes, minnetjes, blokjes (als het een redelijke film was) bijgehouden in de filmencyclopedie.

Kan toch beter iedere keer maar een paar stemmen plaatsen. En wat berichten betreft alleen als ik vind dat het echt nodig is. Iedereen kijkt toch op een eigen manier naar een film. Verder vind ik communicatie per computer ook stukken moeilijker dan zo maar met iemand praten.

Van je fouten en blunders kan je leren.

Hehe.

Ik heb eigenlijk wel een hele rits aan blunders gemaakt op MM. Ik erger me werkelijk dood aan de berichten uit mijn beginperiode. Vol spelfouten, smileys, kinderachtige kuthumor en vooral zonder enige vorm van argumentatie.

Uiteraard ben ik nog wel bijzonder trots op mijn eerste, ijzersterke recensie:

Ik herken dat wel. Bij respectievelijk Big en Saw II:

Verder kan ik eigenlijk geen 'blunders' op filmgebied bedenken. De eerste keer dat ik dvd's kocht, komt nog het dichtst in de buurt, denk ik. Ik kocht From Dusk till Dawn en Fear & Loathing in Las Vegas, omdat ik dacht dat die films in de top 250 stonden; ik kon een teleurstelling niet onderdrukken toen bleek dat het geen top 250-materiaal betrof.

Ik weet nog dat ik aan de kassa vroeg waarom de korting voor thrillers en romans niet van toepassing was op de twee genoemde films.

Heb ooit blind Dead Or Alive (Miike) gekocht. Meteen mijn enige aankoopblunder. Sindsdien koop ik niks blind meer.

Verder schaam ik me hier voor geen enkel bericht, dus dat zit wel goed.

Die instelling had ik oorspronkelijk ook. Probleem is dat je dan vaak 2x betaalt voor een film (huren + kopen achteraf), tenzij je natuurlijk downloadt. Nu doe ik geregeld "risico-aankopen" met hier en daar een miskoop. De ruiltopics zorgen er dan wel voor dat ik er weer vanaf geraak .

Ik zie het niet zitten om nog extra moeite te steken in iets wat eigenlijk al een tegenvaller is

Daarbij is huren (of bioscoop) ook niet meteen een ideale oplossing voor mij. Maar als ik een film goed genoeg vind koop ik hem gewoon. Er loopt in ieder geval niemand geld mist die het naar mijn mening ook verdient te krijgen

Sommige berichten van mij in mijn beginperiode van MM.

Ik neem aan dat dat komt omdat veel users zo jong waren toen ze hier voor het eerst kwamen of zo? Hebben nogal veel mensen last van namelijk.

Ik was op m'n achtste al begonnen met het kijken van horrorfilms samen met een goede vriend. De grootste blunder die ik toen maakte was dat een horror zonder bloederige kaft of zonder veel bloed automatisch een slechte horror was. Als ik van te voren wist dat er niks te kijken viel hoefde ik hem niet meer te zien. Later ontdekte ik dat er honderden horrors zijn zonder veel bloed die ook heel tof zijn.

Ook heb ik een aantal stomme berichten hier geplaatst, of een domme aankoop gedaan. Maar dat is bij elkaar teveel om hier allemaal op te noemen

Jah, had ik ook in m'n beginperiode. Ach, je bent maar 1 keer kind, nietwaar?

Toen ik de titel van dit topic las, had ik toch meer gehoopt op blunders buiten films om... Ik neem even de eerste;

Ongeveer een jaar terug werkte ik bij een accountantskantoor. Ik was met een collega wat documenten aan het doornemen, tot we plots een handgeschreven brief tegenkwamen. Handschrift zo onduidelijk als maar kan, dus ik zei "Tjee, deze heeft 't handschrift van een aap."

Die aap alias mijn baas bleek dus 2 meter naast me te staan. Oeps, haha.

Blunders buiten film om zijn eigenlijk een stuk leuker.

Ik voelde me wel behoorlijk dom toen ik recht voor de neus van een baliemedewerkster bij de bank een balpen op de kop hield bij het ondertekenen van een document, en vervolgens meldde dat hij het niet deed..

Was nog niet lang samen met m'n vriendin en ging op bezoek bij m'n schoonhouders. Lekker veel gegeten en met een beetje schroom gaan kakken. Teruggekomen van de wc wees m'n schoonvader erop dat het wc-blokje vasthing aan m'n achterzak... Best wel beschamend.

LOL

haha, schoonouderblunders zijn altijd net iets pijnlijker...