Hoeveel zijn jouw sterren waard?

4* kan ook 3,75* zijn.

Die mogelijkheid is er op MoMe niet, maar wel op IMDb, vandaar dat een 4* makkelijk een 7,5 kan zijn.

(wel erg off-topic dit).

Ik heb onlangs mijn beoordelingen ook weer eens onder de loep genomen en het bleek dat ik veel films uit een soort gemakzucht of valse pretenties te hoog of juist te laag waardeer. Soms wilde ik graag het goede in films zien, terwijl ik er eigenlijk weinig aan vond, om anderen waarmee ik de film keek niet voor de kop te stoten. Soms was het pure luiheid van: "deze film gaat wel, geef maar een 3***". Ook bioscoop films geef ik vaak te veel vanwege randzaken zoals de gezellige avond of het lekkere biertje. Voorbeelden zijn (500) Days of Summer, 2012 of Het 14e Kippetje.

Andersom waren er ook veel films die ik juist te laag waardeerde, waaronder vele campy horrorfilms, "omdat dat nu eenmaal zo hoort". Fout dus, vanaf nu geef ik films gewoon 4,5* als ik ze maar blijf bekijken. Als je een film al meer dan 5 keer voor je plezier hebt gezien, dan ben je imo hypocriet als je die film niet min. 4,5* ster geeft. 5 sterren blijft uiteraard voorbehouden aan de perfectie, maar ook daar bleek ik te zuinig te zijn. Bijkomend voordeel is dat ik mijn top 10 sinds jaren ingrijpend heb kunnen aanpassen. Voorbeelden zijn Falling Down, The Running Man of Brainscan.

De nieuwe betekenis van mijn beoordeling is nu:

0,5* - Extreem slechte of extreem ergerlijke film

1,0* - Zeer slechte film

1,5* - Slechte film met enkele leuke scenes

2,0* - Matige film

2,5* - Redelijke film, maar als geheel onvoldoende

3,0* - Voldoende, maar leuk voor een keer

3,5* - Goede film, kleine kans op herziening

4,0* - Zeer goede film, grote kans op herziening

4,5* - Uitstekende film, al meerdere keren gezien, maar mist net de perfectie

5,0* - Perfecte film

Vanaf nu zal ik ook proberen regelmatig een mening bij een film te plaatsen (als niet alles door een ander al verwoord is).

Misschien kan Spetie onze discussie verplaatsen naar dit topic? Of een betere? Maar inderdaad laagste cijfer is een 4 of lager. Hoewel ik 1* eigenlijk al een 4 vind. Dus een 0,5* is lager dan een 4 en geldt als nooit kijken!

0.5 wanproduct: een grote nachtmerrie

1.0 zeer slecht: bedankt voor de moeite..

1.5 slecht: rommelig

2.0 matig: het kon veel beter

2.5 twijfelgeval: redelijk, maar geen voldoende

3.0 leuk: niet briljant, maar voldoende

3.5 goed: vermakelijk

4.0 zeer goed: erg vermakelijk

4.5 geweldig: bijna alles is perfect

5.0 meesterwerk: vrijwel alles is perfect

Moviemeter moet een disclaimer plaatsen over wat een ster waard is, en mijn inziens zou het dit moeten zijn:

5 sterren = 10

4,5 sterren = 9

4 sterren = 8

3,5 sterren = 7

3 sterren = 6

2,5 sterren = 5

2 sterren = 4

1,5 sterren = 3

1 ster = 2

0,5 ster = 1

Djarune gebruikt het zo:

5* = 8,5 of hoger

4,5 = 8

4* = 7,5

3,5*= 7

3*= 6,5

2,5* = 6

etc

Dus laagste cijfer een 4.

Als iedereen een andere interpretatie heeft is dat niet goed voor het echte gemiddelde, tuurlijk het zal om tienden of honderstan gaan bij populaire films... maar toch!

Dus of een disclaimer of op 1-10 systeem overgaan met mogelijkheid tot geven van 8,6 of 7,3.. dus op decimaal en niet half/heel.

Mijn waarderingstabel voor een film is zeer simpel.

1,0* slecht

2,0* matig

3,0* redelijk, voldoende, geen mening

3,5* goed

4,0* zeer goed

4,5* uitstekend

5,0* fenomenaal, meesterwerk

De sterren 0,5*, 1,5* en 2,5* worden door mij niet gebruikt omdat films die bij mij lager scoren dan 3,0* meestal toch door mij niet meer worden herzien. Of een film voor mij slecht of zeer slecht is dat kun je trouwens aflezen uit mijn recensie, die ik voor een film met een waardering lager dan 3,0* altijd plaats.

Ik vind dat systeem persoonlijk ook veel fijner. Als ik bijvoorbeeld 3,75 zie, heb ik meteen de neiging om dit te berekenen naar een 7.5 uit 10. Maar MovieMeter is natuurlijk niet hetzelfde als IMDB...

In De Site > Algemeen > Alternatieve schaalverdeling mbt. stemmen:

Ik heb mijn schaalverdeling maar veranderd van "0.5* = de film doet alles verkeerd - 5* = perfect" naar "0.5* = de slechtste film(s) die ik ken - 5* = de beste film(s) die ik ken". Da's een stuk logischer en productiever imo. Anders zou ik waarschijnlijk nooit 0.5* en 5* uitdelen, en daar heeft niemand iets aan.

Een 0,5*, 1,5* en 2,0* gebruik ik zelden. Als een film erg slecht is, vergeet ik die meteen en doe ik meestal de moeite niet om deze op te zoeken, dus laat staan er op te stemmen. Alle films die ik zie, zitten meestal tussen de 3,0* en 4,5*. Een film minder dan 2,5* geven doe ik ook amper omdat ik een 2,0* echt al als iets slecht beschouw. Ik ben iemand dat steeds met de juiste verwachtingen naar een film kijkt, en ongeveer steeds weet wat ik te zien ga krijgen. Dus als een film me teleurstelt of ik er maar niets aan vond, geef ik meestal een 2,5*. Er zijn uitzonderingen.. en dan breng ik een frustratie stem uit die lager is. Maar het komt er dus op neer dat als er weinig te zeggen valt over de film, of gewoon erg slecht is, ik ze niet op zoek en geen stem uitbreng.

Een film vanaf een 4.0 is iets zeer goed voor mij. En een 4,5* is eigenlijk voor mij als wat voor de meesten hier een 5,0* is.

5,0* reserveer ik echt voor films die een speciale betekenis voor me hebben, en eigelijk voor me perfect zijn. En dat gebeurt meestal pas over tijd en na meerde kijkbeurten. Ik heb ook nog maar aan 5 of 6 films die stem gegeven. De laatste keer was voor The Tree of Life, en die kreeg hem pas na 3 kijkbeurten. Ik krijg de laatste jaren zo wel het akelige gevoel dat ik nooit meer een 5* ga uitdelen bij de eerste keer. Er is altijd wel iets wat me aan een film stoort of net weerhoudt van de perfectie. Wat ik eigenlijk best erg jammer vind... Ik heb het gevoel dat een film me nooit meer nog echt helemaal wegblaast zoals ze dat vroeger vaak deden als ik jonger was.

Ik ben dan ook gestopt om echt op films te stemmen, of om me er mee bezig te houden op alles te stemmen wat ik ooit heb gezien, wat te veel is. Soms stem ik nog wel, meestal op mijn 4,5* films.

Toen ik in 2007 begon met het toekennen van cijfers aan films rondde ik af op halve cijfers achter de komma (bij een schaal van 1 tot 10). Een 1 en 1,5 vielen onder 0,5*, een 2 en 2,5 onder 1,0*, etc. Door de jaren heen heb ik dat halve cijfer achter de komma achterwege gelaten. Op MovieMeter veranderde dat eigenlijk niets, behalve dat iets wat ik voorheen een 7,5 zou hebben gegeven toen ineens 4* kon worden omdat de nuance in mijn hele cijfers-systeem verdwenen was. Kortom: ik beoordeelde een film op een schaal van 1 tot 10 en deelde dit door twee om op mijn MovieMeter-stem uit te komen.

In eerste instantie was het opofferen van die halve cijfers achter de komma een hele opluchting: in plaats van te kiezen uit 19 verschillende gradaties kon ik nu nog maar kiezen uit tien verschillende gradaties. Het zou nu een stuk makkelijker moeten zijn om een cijfer toe te kennen aan een film. En dat was ook zo.

Tot ik me onlangs begon te beseffen: wat is bijvoorbeeld nou het verschil tussen een 0,5*, 1* en 1,5*? De scheidingslijnen tussen de cijfers werden wederom te vaag. Oplossing: nog minder gradaties toekennen. Ik zat in eerste instantie te twijfelen tussen een systeem met vier sterren (zoals filmcriticus Jonathan Rosenbaum dat ook doet) of een met vijf sterren. Ik opteerde voor de vijf sterrenschaal omdat die ook makkelijker is toe te passen op deze site. Ik hanteer nu de volgende, uiterst simpele, beoordelingen:

1* - slecht

2* - matig

3* - goed

4* - uitstekend

5* - mijlpaal

Bij gebrek aan een beter woord heb ik het woord "mijlpaal" gekozen als benaming voor 5*. Volgens mij zag ik McSavah deze benaming gebruiken en die dekt voor mij het meest de lading.

Het resultaat is wel dat ik al mijn stemmen op IMDb verwijderd heb omdat ik een vijf sterrenschaal op geen enkele manier kan vertalen in schoolcijfers. Shorts becijfer ik daarom niet meer, maar ach, dat was helemaal natte vingerwerk. Vooralsnog werkt het echter prima en ik denk niet dat het mogelijk is om nog minder gradaties te gaan gebruiken - tenzij ik alleen onderscheid zou willen maken tussen "goed" of "slecht."

Een nieuw jaar zorgt meestal voor een revisie op mijn schaalverdeling. Belangrijkste waar ik bij deze rivisie de conclusie heb getrokken is dat meer dan 10 5* films niet logisch is voor mij. 5* stond voor mij voorheen voor meesterwerken maar dat is nu dus unieke cinema geworden - die zoals de beoordeling ook aangeeft - foutloos is en wat ook een zeer zeldzame aangelegenheid moet zijn.

0,5 - Wanproduct

1,0 - Heel erg slecht, met een piepklein attractiepuntje

1,5 - Slecht, een zeer pijnlijke zit maar met vastberadenheid uitgezeten

2,0 - Matig, maar het uitkijken staat volledig los van masochisme

2,5 - Geen grootse cinema maar vermakelijk

3,0 - Leuk maar wat rough around the edges

3,5 - Goed, niet de kwaliteit van bovengemiddelde cinema maar doet wat zij moet doen heel goed

4,0 - Heel erg goed / meesterwerkje

4,5 - Fikse meesterwerken, zo briljant zie je ze zelden. Bijzonder maar me tde mogelijkheid hou je rekening.

5-0 - Unieke foutloze transcendente cinema, een grootse eer om dit als sterfelijke te aanschouwen. Dit werd voor onmogelijk gehouden.

Met wat geluk maak je het nog 2 keer mee

Waar kan ik tekenen?

Zou ik idealiter ook toepassen. Maar ik heb niet - zoals jij - twee van die stokpaardjes. Dus wordt de grens tussen 4.5 en 5.0 wat vager.

En dan bekijk je jouw lijstje en zie je Spring Breakers staan

Transcendent zou ik niet snel als term gebruiken, temeer dat een begrip is dat voor mij een beperkende betekenis heeft. Maar goed, er zijn voor mij ook meer 5*-films, die ik in mijn hoofd wel onderverdeel in 7, 6 en normale 5*-sterren. Die 7*-films zijn mijn top 3, nog een stuk of 15 zijn 6* waard en de rest 5*.

Wel een mooie onderverdeling heb je zo trouwens, en dat werkt ook prima dunkt me als handleiding als je sterren wil geven al is het soms ook gewoon gevoel.

Klopt. Precies de reden dat ik ook daarom pas nu deze verandering doorgevoerd heb.

.

Klopt, het staat er ook niet zo handig maar bedoel meer cinema die mij een transcendent gevoel verschaffen.

Dat deed ik voorheen ook maar dat heb ik nu omgegooid en ben er wel heel tevreden mee. Dat ik afgelopen jaar nog een film heb leren kennen die in mijn nieuwe criteria de 5* verdient heeft daar veel mee te maken.

Dank je. Door deze verandering is er in de bovenste regionen wel meer duidelijkheid, gebeurde voorheen gevoelsmatig (dat probleem had ik nog wel eens bij 4*/4,5* maaar dat is nu ook min of meer in de kiem gesmoord. Al speelt gevoel nog steeds een significante rol natuurlijk.

Moet je je stemgedrag dan niet eens gaan herzien? Ik snap dit echt niet. Waarom geef je niet alleen die zogenaamde 7*-films niet een 5,0* ? En de rest 4,5* ?

Ik vind het echt onbegrijpelijk als users, en dan bedoel ik natuurlijk niet alleen jou, ontzettend veel 5 ,0* uitdelen. Vaak als ik een recensie zie van een user die de volle mep uitdeelt kijk ik even op zijn profiel (niet eens naar zijn smaak of zo, maar) naar zijn stemgedrag wat betreft 5,0*-films. Als ik dan zie dat ie die beoordeling al veertig keer heeft uitgedeeld plaats ik zijn/haar mening even in perspectief, ik kan namelijk niets met de mening van een user die iedere 'goede film' 5,0* geven.

Maar goed, ik schijn zo'n beetje de enige te zijn die hier zo over denkt dus misschien ligt het aan mij.

Puur gevoel. Als een film 5* waard is, dan is het 5* waard, en dat zijn er voor mijn gevoel meer dan een stuk of 3. Het zijn ook geen cijfers, op een Imdb zou ik inderdaad een enkele 10.0 uitdelen aangezien dat een bepaalde mate van perfectie weergeeft.

En verder vind ik 30 films op de 1150 wel meevallen. Sowieso hebben alle andere noteringen meer sterren (ook de 0,5) en ik zoek het ook op natuurlijk, de goede films. En zo makkelijk geef ik ze ook niet, daar gaat wel een nachtje of twee overheen voordat ik die echt geef.

Maar als iedereen er zijn eigen gradatieschema op na gaat houden dan worden de gemiddelde filmwaarderingen waardeloos.

. Je kan alleen maar je 'eigen' gradatieschema er op na houden. Een film beordelen is volledig subjectief. Ik vraag me af hoe jij het voor je ziet dat iedereen hetzelfde gradatieschema aan houdt.

Er zijn er best veel die maar een klein aantal 5* films heeft. Ik moet zeggen dat ik ook wel erg tevreden ben met vooral de gradatie die de 5* films hebben nu. Want dat moet wel een vrij unieke zeldzame gebeurtenis zijn imho.

Ik doel op de cijfers die je kunt geven (0,5 tot 5). Als je dan voor jezelf tot 7 gaat, en de films die in de beoordelingscijfers van mm een 4 moeten zijn ook 5 sterren krijgen gaat er iets scheef.

Natuurlijk buiten het gegeven dat meningen altijd 'scheef' zijn.

Ik begreep je helemaal verkeerd. In dat geval een hele logische gedachtegang.

Ik heb 54 films de score van 5* gegeven. Dat is van alle scores nog altijd het laagste aantal en slechts 1,84 % van de films die ik gezien heb. Van mijn kant stel ik net vragen bij mensen die een groot aantal films hebben gezien en er nog geen 10 een score van 5* geven. Komt voor mij over alsof je niet zo echt kan genieten van film en eerder kijkt naar mankementen. Als je al je hele top 10 geen 5* kan geven?

Heeft m.i. weinig te maken met het wel of niet genieten van een film, of zelfs het kritisch zijn. Elke beoordeling staat in verhouding tot de films die je tot op heden hebt gezien. De onderverdeling die daar vervolgens door ontstaat (en die je naar je hand kan zetten door sterren aan te passen) geeft vervolgens een rangschikking aan van de door jouw geziene films, maar de sterren hebben eigenlijk geen intrinsieke waarde. Wat betekent dat Naomi Watts meer over een film die hij 4.5* heeft gegeven te spreken kan zijn dan ik die 5.0* aan dezelfde film heb gegeven. Ik ben dan misschien de meer kritische kijker, maar doordat wij niet hetzelfde raamwerk hebben geef ik toch een hoger cijfer.

Zelf ben ik qua sterren behoorlijk gul. Ik geef erg vaak 4* en bijna nooit zware onvoldoendes, maar 4.5* of 5* zal ik een stuk minder snel geven. Heb de laatste tijd wel meer films opgehoogd naar 5* en geef het ook sneller dan voorheen, maar dat komt gewoon omdat mijn smaak is verbeterd

Ik vind het toch goed dat je het woord "genieten" weer aanhaalt. Een woord die over het algemeen erg weinig hier op de site wordt gebruikt. Ik kwam onlangs nog commentaar tegen bij een film (helaas weet ik even niet meer bij welke film het was) en die schreef zoiets als, waar is de tijd gebleven dat mensen nog uit bioscoop kwamen en blij waren dat ze de film hadden gezien.

Dus, zo zie ik het nu ook, als je erg genoten hebt van een film kan je hem gerust 5 sterren geven, ook al mankeert er het één en ander aan.

Ik vind films kijken op zich al vaak genieten anders deed ik wel wat anders met mijn tijd. Zelfs al is de film me achteraf niet zo goed bevallen. Dus dat als criterium nemen dan zou ik driekwart van de films vijf sterren gaan geven. Werkt voor mij niet.

Ik zit een beetje in MCSavah's hoek qua beoordelingen. Een vergelijkbaar gemiddelde. Vrij makkelijk een 4 geven maar veel minder vaan 4.5 of 5.0.

Ik kijk zelden een film met tegenzin, maar om nog even bij vroeger te blijven. Toen konden mensen dezelfde film nog een keer zien, en nog een keer (op hetzelfde kaartje).... uiteindelijk zijn er toch maar weinig films waarvan ik na afloop kan zeggen, ik kijk hem nog maar een keer of vrij snel toch weer.

Iets een meesterwerk noemen of een mijlpaal vind ik dan ook iets anders. Iets wat vakkundig gemaakt is hoeft nog niet amusant, mooi of leuk te zijn.

Tja, ieder stemt zoals hij wil natuurlijk. Mijn 4.5* en 5* zijn nog altijd een minderheid, maar ik ga ze niet als een unicum bewaren voor een handvol films. Voor mij telt minder het 'klassieke status' gehalte, maar gewoon of hij mij kon boeien.

Je moet toch minstens je top 10 een 5* kunnen geven lijkt me? Zeker als je dik 2.000 films of zelfs veel meer hebt gezien. Als je daar al geen topfilms tussen vindt...?

Tuurlijk iedereen moet doen wat hij/zij wil. In het prille begin had ik in mijn top 10 ook nauwelijks 5.0 sterren. (3 films, dacht ik). Dat komt ook ik lette heel erg op perfect, films die ik al heel vaak had gezien, ..... heb dat laten varen en heel het gestem hier ook. Doe het gewoon bij IMDb (4, 6, 8, 10 sterren). Ik kan het wel begrijpen, als mensen een top 10 niet vol krijgen met 5 sterren-films. Het is ook maar welk criterium je gebruikt bij beoordeling van films.

Verder herken ik me wel wat in het bericht van Harco, alleen ik werd er moe van, van het zoeken naar een goed systeem voor mezelf nog maar te zwijgen van de tijd.