Klassiekers/oudere films die ik deze maand wil gaan zien

Het heeft geholpen:

Caligola (1979) 3,0*

Solyaris (1972) 3,5*

Morte a Venezia (1971) 3,0*

Opera (1987) 3,0*

Van Gogh (1991) 3,5*

Geen echte hoogte- of dieptepunten dus is het wel terecht dat zij zo lang in de wacht stonden.

The Flight of the Phoenix (1965) kwam er ook nog tussendoor die is wel 4,5* waard.

Ik ga deze maand wat thematischer aanpakken met Oktober Oorlogsmaand

All Quiet on the Western Front (1930)

Apocalypse Now (1979) (tijd terug afgewaardeerd van 5,0* naar 4,5*, kijken of dat in een vlaag van verstandsverbijstering is gebeurd)

Le Vieux Fusil (1975)

Die Brücke (1959)

Generation Kill (2008)

Ningen no Jôken (1959)

Ningen no Jôken (1959)

Ningen no Jôken (1961) (laatste twee onder voorbehoud hoe het eerste deel bevalt aangezien het een zit is van bijna 10 uur)

To Be or Not to Be (1942)

To Be or Not to Be (1983) (want er mag ook gelachen worden)

Ook kijken of het lukt om Riphagen (2016) in de bios mee te pakken en misschien Idi i Smotri (1985) eens herzien als daar tijd voor is.

Umberto D. (1952) 4*

Il Gattopardo (1963) 4*

I Pugni in Tasca (1965) 4*

Satyricon (1969) 2 *

Pasqualino Settebellezze (1975) 4 *

Salò o Le 120 Giornate di Sodoma (1975) 3,5 *

Op Satyricon na dus een geslaagde maand, verder ook nog redelijk wat ander oud werk gezien, waarbij het redelijk obscure Le Quattro Giornate di Napoli (1962) een speciale vermelding verdient.

Voor deze maand een aantal hooggewaardeerde films die ik om een of andere reden nooit heb opgezet.

Miracolo a Milano (1951)

the Searchers (1956)

La Notte (1961)

Le Charme Discret de la Bourgeoisie (1972)

Solyaris (1972)

A Woman under the Influence (1974)

Heb weinig klassiekers gezien tijdens de zomermaanden, dit zijn de bekendste:

Shoah (1985) 3,5*

Psycho (1960) 3,5*

Faust: Eine Deutsche Volkssage (1926) 3,5*

The Andromeda Strain (1971) 2*

Van deze vier is Shoah toch wel het best bevallen, al is het wel een onnodig lange docu. Ook Psycho beviel wel maar ik had wel te hoge verwachtingen. Faust was ook prima, alleen The Andromeda Strain viel als scifi tegen omdat het vooral gaat over (fictief) wetenschappelijk onderzoek en daarmee aan de saaie kant is.

In september twee hele goede klassiekers mogen zien. En een heel vervelende Disney Classic

01. 4.0* - La Dolce Vita (1960)

02. 4.0* - Le Procès (1962)

03. 1.0* - Saludos Amigos

La Dolce Vita is mijn eerste kennismaking met Fellini en smaakt zeker naar meer. Le Procès getipt gekregen in het tip-topper spel. En het bleek een erg fijne tip. Saludos Amigos laat me erg tegen de rest van de compilatie films tot Cinderella op zien.

Psycho

The Shining

deze zomervakantie. Nu deze maand, eens kijken voor de Leone klassiekers. En daar zal het dit jaar ook wel bijblijven.

Afgelopen maand een aantal goede klassiekers gezien, ik licht er drle uit:

Persona (1966) (4*)

Een film waarin Bergman twee termen uit de psycho-analyse van de persoonlijkheid uitbeeldt, simpel gezegd de innerlijke persoonlijkheid en onze persoonlijkheid naar de buitenwereld. In Persona worden deze twee persoonlijkheden van hetzelfde individu, die vermoedelijk uit elkaar zijn gegroeid en weer een moeten worden, door twee verschillende vrouwen gespeeld. Handig om te weten voor je de film bekijkt, anders is het gissen naar wat Bergman ons voorschotelt.

Swiadectwo Urodzenia - Birth Certificate (1961) (4*)

Bijzondere Poolse oorlogsdrama, destijds in Cannes en Venetië vertoond. In drie verhalen toont het de Tweede Wereldoorlog door de ogen van kinderen. Geen film om vrolijk van te worden, wel eentje om te genieten van de prachtige cinematografie.

Sonagi - The Shower (1979) (4*)

Wederom een film met kinderen in de hoofdrol, prachtige cinematografie en een prima passende soundtrack, ditmaal uit Zuid-Korea, wel een stuk vrolijker en onschuldiger dan Birth Certificate. De titel The Shower dient trouwens als Regenbui vertaald te worden.

Alle drie sterke films, maar The Shower en Birth Certificate hebben verrassend weinig stemmen! Verder ook Cat People (1942), Deliverance (1972) en Soldaat van Oranje (1977) gezien.

Voor deze maand staan in het kader van de docu/misdaadchallenge en de nog lopende scifi/oorlogschallenge de volgende klassiekers in de planning:

Les 400 Coups (1959)

Die Büchse der Pandora (1929)

Jean de Florette (1986)

Idi i Smotri (1985)

Mildred Pierce (1945)

Monsieur Verdoux (1947)

Spoorloos (1988) (rewatch)

The Sting (1973)

Z (1969)

Klinkt goed arno74, met name die Poolse film, die gaat meteen op m'n watchlist.

Ik had ook weer een geslaagde klassiekersmaand:

Miracolo a Milano (1951) 3*

the Searchers (1956) 3,5*

La Notte (1961) 4*

Le Charme Discret de la Bourgeoisie (1972) 4*

Solyaris (1972) 4*

A Woman under the Influence (1974) 4*

Verder mogen de zwijgende films Nosferatu, The Unknown en Intolerance (allen 4 *) niet onvermeld blijven.

Deze maand is de keus gevallen op:

Der Blaue Engel (1930)

Boudu Sauvé des Eaux (1932)

I Soliti Ignoti (1958)

Ángel Exterminador (1962)

Mamma Roma (1962)

Un homme et une femme (1966)

In november weer diverse klassiekers gezien (allen met 3,5* gewaardeerd, op de onderste na).

Bijzonderste vond ik La Planète Sauvage (1973), een hele aparte animatie met redelijk wat filosofische diepgang en die door middel van allegorieën laat zien hoe "klein" de mens is (letterlijk en figuurlijk). Verder ook Paper Moon (1973) gezien, een luchtige misdaadtragikomedie, een soort van Matchstick Men (2003) maar dan anders. Noemenswaardig, maar een stuk serieuzer van toon, waren Les Quatre Cents Coups (1959), Z (1969) en Zvony pre Bosých (1965).

Ook vermeldenswaardig het minder bekende La Noche de los Lápices (1986), een aangrijpende film over de begindagen van de Argentijnse dictatuur en de toen gepleegde misdaden, Videla begon duidelijk al op dag 1 met zijn niets ontziende onderdrukking van alles en iedereen. Die eerste onderdrukking stond daarna bekend als De Nacht van de Potloden (tevens de titel van de film), omdat die nacht studenten van de kunstacademie werden opgepakt omdat ze (kort daarvoor, nog voor de staatsgreep) hadden gedemonstreerd voor een OV-kaart. Ook andere studenten, en zelfs tieners uit het voortgezet onderwijs, werden de dagen erop opgepakt, ontvoerd en gemarteld.

En tot slot de minste klassieker die ik zag, met toch nog 3* voor acteerwerk en cinematografie, Mildred Pierce (1945). Dat was tegen mijn verwachtingen in hoofdzakelijk een melodrama, daar was ik niet op ingesteld, en het voelde bovendien wat langdradig en ongeloofwaardig aan.

Van de films die ik gepland had heb ik dus slechts 3 uit 9 gezien, weet ik gelijk weer waarom ik nooit vooraf lijstjes maak, daar hou ik me toch niet aan .

Bij mij werkt het juist heel goed, een maandlijstje maken, vandaar dat ik er ook stug mee doorga

Afgelopen maand was wisselvallig, zat tussen de keuzefilms geen enkele echte topper, maar de balans slaat toch positief door.

Der Blaue Engel (1930) 3,5*

Boudu Sauvé des Eaux (1932) 3*

I Soliti Ignoti (1958) 3*

Ángel Exterminador (1962) 3,5*

Mamma Roma (1962) 3,5*

Un homme et une femme (1966) 3,5*

Leukste verrassing deze maand was voor mij Hanyo, zo'n beetje dé klassieker uit Zuid-Korea die op MM maar matig scoort.

Voor de laatste maand van het jaar ga ik me wat verder verdiepen in Italië, toch wel een van de thema's voor mij van 2016:

Germania Anno Zero (1948)

Bellissima (1951)

Poveri ma belli (1957)

Le Soldatesse (1965)

Uccellacci e Uccellini (1966)

E La Nave Va (1983)

Oktober stond vooral in het teken van Halloween. Dus een heel aantal oudere horrorfilms gezien en herzien.

Noteworthy: Een geweldige herziening van The Exorcist (4.5* --> 5/0*) en voor de eerste keer gezien, Black Christmas (4.0*).

Back on track in november. Een aantal erg leuke/mooie klassiekers en oudere films kunnen zien en nog een erg tegenvallende Bergman en Disney classic.

01. 4.0* - Les Quatre Cents Coups (1959)

02. 4.0* - Trois Couleurs: Bleu (1993)

03. 4.0* - Separation (1968)

04. 4.0* - Fast Times at Ridgemont High (1982)

05. 2.0* - Tystnaden (1963)

06. 1.0* - The Three Caballeros (1944)

Tystnaden was officieel mijn laatste Ingmar Bergman film. Ik ga er echt niet meer kijken. The 400 Blows was een fijne eerste kennismaking met Truffaut. Blue bleek weer een heel erg goede Kieslowski en Separation is een erg goede experimentele film. Fast Times is awesome!

Hoewel ik me eigenlijk had voorgenomen om in 2017 juist wat minder klassiekers te kijken en wat meer modern werk, toch maar weer een maandlijstje- het een sluit het ander ook niet uit natuurlijk.

Vorige maand was niet zo memorabel wat mijn lijstje betreft, met eigenlijk geen enkele topper.

Germania Anno Zero (1948) 3,5*

Bellissima (1951) 2,5 *

Poveri ma belli (1957) 2,5 *

Le Soldatesse (1965) 3,5 *

Uccellacci e Uccellini (1966) 3,5 *

E La Nave Va (1983) 3,5 *

Gelukkig ook wel een aantal sterke klassiekers gezien: Sherlock Jr (1924), die Freudlose Gasse (1925) met een prachtige Garbo, en O Pagador de Promessas (1962).

Voor januari staan in de planning:

Stachka (1925)

Hon Dansade en Sommar (1951)

Gervaise (1956)

Il Sorpasso (1962)

Nippon Konchuki (1963)

La Batalla de Chile: La Lucha de un Pueblo sin Armas - Primera Parte: La Insurreción de la Burguesía (1975) en als het lukt ook deel 2 en 3.

Vorige maand weer diverse klassiekers gezien. Vanwege de thema/genrechallenge waaraan ik meedoe waren het ditmaal vooral familie- en horrorfilms.

4,0* - The Parent Trap (1961)

3,5* - Scrooge (1951)

3,5* - Island of Lost Souls (1932)

3,5* - Miracle on 34th Street (1947)

3,0* - X: The Unknown (1956)

3,0* - A Christmas Carol (1938)

3,0* - The Sting (1973)

3,0* - The Secret Garden (1975)

3,0* - The Haunting (1963)

2,5* - The Third Man (1949)

2,5* - Black Christmas (1974)

1,5* - Play Misty for Me (1971)

Deze maand zijn (wederom vanwege die challenge) actie- en muziekklassiekers aan de beurt, o.a.:

Singin' in the Rain, West Side Story, Orfeu Negro, Dirty Harry, Bonnie & Clide, Guns of Navarone, Wings...

Ondanks een drukke decembermaand en proberen om nog wat releases van 2016 te zien, toch weer enkele erg goede, mooie en leuke klassiekers/oudjes meegepikt.

01. 4.5* - The Other Side of the Underneath (1972)

02. 4.0* - In a Lonely Place (1950)

03. 4.0* - Assault on Precinct 13 (1976)

04. 4.0* - Bringing Up Baby (1938)

Ik was, en ben nog steeds, erg onder de indruk van The Other Side of the Underneath. Een hele zware film, maar zeker een aanrader. In a Lonely Place is een heerlijke drama-noir, Carpenter maakt een heerlijk sfeervolle film met Assault en Bringing Up Baby is heel erg leuk.

In februari is het Scorsese die aan de beurt komt. En in maart en april is het respectievelijk het moment voor het hele oeuvre van de Dardennes en Refn (op deux jours, une nuit en the neon demon en mss drive na).

De films van Scorsese die gepland zijn tot nu toe: (dan kom ik tot 10 en dat is meer dan genoeg voor nu)

Mean Streets (1973)

Raging Bull (1980)

Goodfellas (1990)

Casino (1995)

Bringing Out the Dead (1999)

Aviator, The (2004)

Shutter Island (2010)

Ik heb in mijn focus om 2016 goed bij te houden de klassiekers een beetje verwaarloosd. Iets meer balans vinden dus tussen alles bijhouden en de classics ontdekken. De komende maand wil ik enkele titels uit dit rijtje kijken:

The Conformist 1970

Cape Fear 1962

Hannah and Her Sisters 1986

Doctor Zhivago 1965

Make Way for Tomorrow 1937

Divorce Italian Style 1961

Gaat het er echt van komen dit keer?

een terechte vraag

No promises, Dennie!

Wat zo lang zeg. Ja, ik wil hem ooit kijken maar niet nu.

Letyat Zhuravli staat wel op het programma, mede dankzij de hoge rating van Onderhond ben ik nieuwsgierig, en eind de jaren '50 zijn er meer films die het goed doen, bovendien zie ik wel graag romantiek, het duurt maar 90 minuten en het is ook geen Amerikaanse film + goede rating/gewaardeerd in het algemeen

Titanic in de bios. Alsnog.

Dit jaar is het de honderdste verjaardag van de Russische Revolutie, misschien een goede gelegenheid om je er toch eens aan te wagen.

De enige uit je rijtje die ik gezien heb, maar dit is in ieder geval een prachtige film.

Cinema Paradiso! dat werd eens tijd zeg...

Ik ben 2017 voortvarend begonnen met een hele trits aan klassiekers. Van wat ik had gepland eigenlijk alleen maar ruime voldoendes en een enkeling die zou uit kunnen groeien tot een persoonijke favoriet:

Stachka (1925) 3,5 *

Hon Dansade en Sommar (1951) 3,5 *

Gervaise (1956) 3,5 *

Il Sorpasso (1962) 4 * (maar wel richting 4,5)

Nippon Konchuki (1963) 4 *

La Batalla de Chile (1975-79) Deel 1: 3,5 *, deel 2: 4 *, deel 3: 3 *

Beste film deze maand was dus wel Il Sorpasso, maar ook sterk waren het emigrantendrama Utvandrarna (1971) en de Griekse noir O Drakos (1956). En eindelijk ook een Bollywoodfilm gezien die me ook nog eens erg meeviel: Mother India (1957). Van La Batalla de Chile was het eerste deel inrigerend als inleiding, deel 2 spannend en meeslepend, maar deel drie voelt als een wat overbodige eplioog waar de geschiedenis min of meer los wordt gelaten en dieper ingegaan wordt op door de arbeidersklasse overgenomen fabrieken. interessant op zichzelf, maar als onderdeel van de trilogie een beetje een tegenvaller.

Anyway, deze maand ga ik voor:

Foolish Wives (1922)

Le Notte di Cabiria (1957)

Una Vita Difficile (1961)

L'Eclisse (1962)

Akahige (1965)

Januari was een maand waar ik vrij weinig tijd voor film kijken had. En waar ik dan tijd had, keek ik liever een serie. Dus ook weinig klassiekers gezien. Wel weer eentje die behoorlijk de moeite waard was. En dat was Shadows (1959) van John Cassavettes die een dikke 4* scoort. Eerder zag ik al het meesterlijke Woman Under the Influence. Na Shadows nog meer zin gekregen in andere films van deze regisseur.

Een hele berg klassiekers gezien in januari. Volgens mij was het deze keer een persoonlijk record.

Wel teveel om hier in detail op in te gaan, mijn recensies staan bij de films. Geen tegenvallers ditmaal, veel goede films met 3,5* en een hoop aanraders (4,0*).

A Night to Remember (1958) (4,0*)

Singin' in the Rain (1952) (4,0*)

Harold and Maude (1971) (4,0*)

Sparrows (1926) (4,0*)

Paths of Glory (1957) (3,5*)

Meet Me in St. Louis (1944) (3,5*)

Pollyanna (1960) (3,5*)

The Night of the Hunter (1955) (3,0*)

Lili (1953) (3,0*)

The Poseidon Adventure (1972) (3,0*)

Bonnie and Clyde (1967) (3,0*)

The Black Hole (1979) (3,0*)

Pete's Dragon (1977) (3,0*)

The Little Princess (1917) (2,5*)

La Caza (1966) (2,5*)

Eighties:

A Little Princess (1986) (4,0*)

Escape from New York (1981) (3,0*)

Romancing the Stone (1984) (3,0*)

The Land before Time (1988) (2,5*)

Carmen (1983) (2,5*)

Komende twee a drie maanden hoop ik enkele klassiekers te herzien die ik laag gewaardeerd heb (2.5* of minder).

Het begint weer te pruttelen. Sprak hij onheilspellend.

De filmdip is voorbij, en er worden weer ruimschoots films gekeken. Ik pak daarom veeeel te enthousiast uit met een onhaalbaar ambitieus plan. Alles begint met zelfkennis, naar het schijnt.

Omdat ik regelmatig nieuwe films ontdek via Icheckmovies, ontstaat daar op een gegeven moment een patroon in: je pakt film van bepaalde lijsten. Omdat hij bijna vol is, omdat je bijna een award hebt, of vaker: omdat je die lijst erg fijn vindt. Nadeel is dat je daardoor nogal in je comfortzone kunt geraken, waardoor je minder nieuws ontdekt.

Daarom heb ik op ICM bij het tabje Progress, de lijsten gesorteerd op ranking, en van de tien lijsten waar ik relatief het slechtst op scoor vergeleken met de andere users op ICM, drie titels gepakt. Ik smokkel wel een beetje, want ik heb bepaald niet van iedere lijst de meest obscure titels gepakt, maar goed. Er zitten er zeker een flink aantal bij die ik anders vermoedelijk pas over een jaar of wat zou hebben gezien.

http://i.imgur.com/vxTPtlH.jpg

http://i64.tinypic.com/34rb1i9.jpg

Ik ga proberen ze nog dit jaar te kijken, maar dan moet ik zorgen dat ik een flink eind ben voor de eindejaarslijstjesstress uitbreekt

Och jongen toch.... Al dat gedoe met die lijstjes! Ik heb me de laatste jaren aan die horror top 1000 op icm gehouden, tijdens OH's animatie presentatie heb ik zijn toplijst en die Paste anime lijst gevolgd... en dat werkt allemaal voor geen meter; je bent dan meer tijd kwijt met lijstjes volgen, de betreffende films verkrijgen, plannen, lanterfanten etc..... en in plaats daarvan had ik eigenlijk veel meer films kunnen kijken. Bovendien had ik een veel 'diverser' menu gehad, als ik me niet zo gehouden had aan die lijsten.

Die lijstjescultuur op ICM/MM gaat me wat tegenstaan eerlijk gezegd. Film kijken lijkt wel sterk op 'werk' te lijken zo. Moet toch een spontane, ongedwongen ervaring blijven? En op ICM staat elke filmtitel zo ongeveer in een officiele lijst. Kunnen mensen dat nog echt serieus nemen? Voor 1 of ander IMDB lijstje zag ik onlangs nog dat ik 5 checks moest hebben. Alle 5 Bollywood titels die minstens een speelduur van 160 min hebben. Daar ga ik toch niet aan beginnen? Mensen die die lijst samenstellen zitten er gewoon naast. Ik ga niet door een 800 min durende hel heen om een lijstje af te kunnen vinken? Bah! En als ik me een paar weken met de ontbrekende shorts ga bezighouden dan stijg ik ook weer 20 plaatsen. Maar dat ga ik niet meer doen. Onlangs nog eens geprobeerd. Oersaai. Zoeken naar een filmpje van 2 minuten waar iemand met een mes over de filmrol is gegaan.. Leuk... check!

Beste films die ik van de week zag waren Talk Radio en The New Centurions; kwamen gewoon op mijn pad en staan niet in lijstjes op icm. Ik kijk voortaan enkel 'voor de voet weg'. Dan duik ik de dvd/blu-ray-collectie in, een andere keer koppel ik de harde schijf aan de speler en soms heb ik zelfs gewoon zin om een doos video's in te duiken. Sneller en leuker.

En nu ik toch aan het zeiken ben ; wat een kuttopic dit. Toch niet boeiend om te melden wat je van plan bent om te gaan zien (en misschien niet eens waar kunt maken)? En wat is een klassieker? Fight Club is ook al een klassieker.

Je moet gewoon een beetje verantwoord omgaan met lijstjes. Het is een absoluut nuttige aanvulling op een basisdieet, aangezien samengetelde populariteit over alle lijsten heen toch iéts zegt over een bepaalde film.

Daarnaast zijn er ook genoeg mensen wiens smaak redelijk overlapt met de doorsnee lijstjesfilm. Die hebben het ook niet slecht. Maar als je inderdaad gevarieerder wil, dan moet je het gewoon zien als hulpmiddel waar je een paar filmpjes per maand mee kan uitkiezen. Wanneer het "werk" wordt, is het sowieso niet gezond meer.