Ontroerendste scène ooit

Er zijn veel ontroerende scènes, ik zal een paar opnoemen maar ik zal wel veel vergeten.

- The Godfather III - wanneer Michael terug denkt aan Apollonia uit The Godfather 1.

- The Green Mile - executie van coffey en de mr.jingles scenes

Verder kan ik er zo niet heel veel bedenken.

Scènes waar ik nog niet zo heel lang geleden bij heb gehuild waren:

Pan's Labyrinth: het einde, vooral de twijfel over het bestaan van het sprookjeskoninkrijk maakt Ofelia's dood heel erg tragisch

Big Fish: Ik was ontzettend ontroerd door het einde. Edward's zoon geeft zijn vader zijn zin en laat hem zien dat ook hij het talent heeft om verhalen te verzinnen. De tranen kwamen bij het meer, als Edward in het water wordt gelaten.

En andere ontroerende scènes:

The Green Mile heeft er teveel om op te noemen, maar de meest ontroerende momenten komen sowieso van Eduard Delacroix en John Coffey.

De eindscène van Modern Times was prachtig.

Sam's speech aan Frodo in Lord of the Rings: The Two Towers over "the great stories".

Wederom The Two Towers, als King Theoden zegt: no parent should have to bury their child

Lord of the Rings: The Return of King: Frodo die afscheid neemt van de andere hobbits vlak voordat hij wegvaart

V for Vendetta: het verhaal van Valerie, prachtig overgenomen uit de graphic novel.

Ik was de scene vergeten uit good will hunting;

It's not your fault.. it's nog your fault

arghhh tranen met tuiten hier!

Het einde van City lights natuurlijk.

Einde van MASK

Ik rolde jankend de bank af naar de koelkast voor een borrel.

I've abandoned my boy!

Bij mij was het omgekeerd (rolde lachend de bank af). Verder niks mis mee ofzo, maar het hele idee van de film had iets grappigs.

Eindscène uit Donnie Darko, met de briljante versie van 'Mad World' door Gary Jules.

De scène in Cidade de Deus, waar een jongen gedwongen wordt een andere jongen dood te schieten. Die scène was wel even slikken..
En het geheel van The Grapes of Wrath, wat een ongeluk hadden die mensen toch. De moeder verdiende zoveel beter.

E.T als de alien bijna dood gaat. De enige keer bij een film dat ik heb moeten slikken. Ik ben ook geen groot fan van sentimentele films.

Lees het boek eens, da's nog net wat heftiger.

De eindscene van the deerhunter. Nick heeft zichzlef neergeschoten en z'n vrienden komen nog een keer bijelkaar voor nick. Die scene maakte ontzettend veel indruk op me.

Crash: kleine meisje dat neergeschoten wordt.
American Beauty: de vader die wordt neergeschoten.
Geronimo: An American Legend: 3 Apaches die opgehangen worden.
Big Fish: eindscene.
Letters From Iwo Jima: gevangenneming van die Amerikaanse soldaat door de Japanners.
In The Valley Of Elah: zowat de hele film bijna.
...

Toen de draak gevangen werd bij Pete's dragon

Tegenwoordig ben ik meestal voor de "slechte"

Eindscene van Hooligans

The Lion King: De scene waarin Mufasa sterft blijft mij aangrijpen.

Middelste deel uit The Three Rooms of Melancholia (Honkasalo).

Er was nog een scéne die ik wel ontroerend/mooi vondt(niet dat ik moest huilen ofzo.):

V for Vendetta:

op het einde dat het parlement (inclusief Big Ben) wordt obgeblazen, de muziek is zoo mooi!

Atonement: einde film

Big Fish: einde film

Eternal Sunshine: pijnlijk moment als Jim Carrey teruggaat naar zijn jeugd, waar alles zo anders was...

Garden State: Zach Braff in bad met Natalie Portman: it hurts so much...

Amelie: scene waar amelie een jeugddoosje vind van een man+ als de man zijn doosje in de telefooncel vind. Nostalgie alom.

Adaptation: dialoog eind film aan moeras met de 2 broers.

Little Children: dialoog moeder en pedo : We're all miracles. Know why? Because as humans, every day we go about our business, and all that time we know... we all know... that the things we love... the people we love, at any time now can all be taken away. We live knowing that and we keep going anyway. Animals don't do that.

American Beauty: scene waarin de mama zegt tegen dochter dat je enkel op je eigen moet vertrouwen.

Donnie Darko: Mad World einde film

grtz

American Histoy X het einde was wel ff slikken. Maar wat me telkens het meeste aangrijpt is tog het einde van Titanic.

De laatste senes van The Bucket List lieten mij wel een traantje weg pinken.

Het hele einde van The Phantom of the Opera. Toen het afgelopen was, was ik boos dat het niet goed was afgelopen!

De scene in het bos, tijdens de stromende regen in The Mourning Forest. Mán, ik hou van die film.

De scene op het strand bij Cowboy Angels.

De scene in TBS waarin Theo Maasen thuis komt bij z'n oma en een bordje met in stukjes gesneden boterham met hagelslag door middel van een vork op eet. Dat vond ik zo ontroerend dat ik tranen in m'n ogen kreeg.

Weet je wat ik ook nog een ontroerende scéne vondt?
in "Star Trek VI: The Undiscovered Country": de laatste scéne waarin de originele "Star Trek" - crew afscheid neemt en nog één keer richting de sterren vliegt!. Dat was best mooi!

Mar Adentro was de enige film ooit waar ik bijna van moest wenen.

Vooral dat laatste wanneer ze hem in de auto laden en hij afscheid moet nemen van zijn neefje is echt

Laatste scènes van The Godfather triologie...alle geweld, macht en geld worden gerelativeerd naar wat echt belangrijk was.

Z'n oogappeltje wordt doodgeschoten, wat volgt is de meest aangrijpende en best geacteerde sterfscène ooit!

En daarna een samenvatting van de echt belangrijke dingen in zijn leven.