De top 100 van... (top 150 van live action jeugdfilms/Baggerman)

Die Bohachi Bushido film is wel de film van Ishii die als enige ook in aanmerking zou komen voor een notering - al is Horrors of Malformed Men de enige met 3.5* bij mij. Ik moet toch even op dat oordeel afgaan. Ik bedacht me later dat Yakuza's Law ook best wel goed is.

Ik vind Snake Woman's Curse dan weer beter dan Blind Woman's Curse , maar details moet ik je schuldig blijven. In dat soort gevallen zijn korte aantekeningen hier toch wel handig, maar die heb ik gewoon niet altijd gemaakt. 't Zal in details of misschien net één extra toffe scène zitten dat het verschil net de andere kant op valt - dat is denk ik bij mij echt wel een factor.

Zatōichi komt nog verschillende malen terug, wie weet zijn dat die andere 6 of 7.

Geen idee of dit klopt, komt op mij vreemd over, maar dat hoeft niet te betekenen dat het niet klopt. Kan me haast niet voorstellen dat dat een reden zou zijn dat Imai zoveel onbekender is.

Een (bloeiende) artistieke (?) cultuur is toch juist altijd meer een "linkse hobby", je zou zeggen dat de mensen in het Westen die cultuur een warm hart toedragen dan ook die linksere ideeën omarmden binnen de Japanse cinema. Zeker in de Jaren 60 toen was het natuurlijk een en al radicalisme in cinema, maar bepaalden de VS ook in de jaren 50 wat Europa zag? De filmfestivals van Cannes en zo die Rashomon "ontdekten" en veel follow up. Bushido won zelfs een Gouden Beer begin jaren 60. Daar kan toch geen Amerikaanse interventie tussen gezeten hebben??

Die andere vraag ga ik nog eens nazoeken, dergelijke vragen leven vaker.

Bij mij ook wel denk ik. Snake Woman's Curse is trouwens zo'n film (dvd eigenlijk) die ik altijd van plan was aan te schaffen, dan weer niet kocht omdat andere dingen me op dat moment weer interessanter leken en uiteindelijk heb ik 'm dus gewoon niet in mijn collectie. Zo gaan die dingen.

Ik zag net The Masseurs and a Woman en ik kom, voor de derde keer bij een film van Shimizu, op 3*-en uit. Het pakt me nooit helemaal op 1 of andere manier. Het voelt ergens alsof zijn films niet helemaal 'af' zijn of zo. Toch nog leuk tijdverdrijf maar het mist voor mij net dat beetje extra dat ik wel terug vind in een slice of life van bijvoorbeeld Ozu.

Leuk topic! Ik zie 'm nu pas. Aangezien ik zo goed als niks van Japanse cinema heb gezien ga ik dit maar eens volgen om inspiratie mee op te doen. Hoop dat je ook de nodige Japanse horrorfilms in je lijst hebt.

Post Rangorde 4 van 20 (#241-255)

http://www.moviemeter.nl/film/56633

http://www.moviemeter.nl/film/21004

http://www.moviemeter.nl/film/65211

http://www.moviemeter.nl/film/32601

http://www.moviemeter.nl/film/20400

http://www.moviemeter.nl/film/8323

http://www.moviemeter.nl/film/13016

http://www.moviemeter.nl/film/48715

http://www.moviemeter.nl/film/5734

http://www.moviemeter.nl/film/40539

http://www.moviemeter.nl/film/22722

http://www.moviemeter.nl/film/25508

http://www.moviemeter.nl/film/15415

http://www.moviemeter.nl/film/29276

http://www.moviemeter.nl/film/63862

Enkele toelichtingen bij #241-255 (bij deze films zou ik allemaal wel wat kwijt kunnen...)

#241. The Trap

De Maiku Hama trilogie is hier op MovieMeter niet erg bekend. En ik zou alleen willen zeggen: dat is onterecht! Trouwens: Masatoshi Nagase rulezzzzzz!!!!!!. Dit is trouwens het derde deel en die eerste twee delen moet je er wel voor gezien hebben.

#242. Drive

Toen ik de eerste versie van mijn toplijst af had bleek er geen enkele film van SABU in te zitten (en ook Aoyama was er nogal bekaaid afgekomen). Ik denk dat een reden daarvoor was dat het van die Engelse titels zijn die niet opvallen als je zo’n hele 3.5* lijst doorakkert. Andere reden: SABU is een regisseur die ik steevast met 3.0* en 3,5* waardeer en dan val je ook niet zo op. Gelukkig kon ik hier terugvallen op mijn stukje en na wat stills was het duidelijk: Drive is mijn favoriete SABU-film.

#244. Underworld Beauty

Gisteren stond Suzuki al behoorlijk in de belangstelling, maar deze is bij de volgers hier nog tamelijk onbekend. Even quoten uit mijn eigen review “Suzuki is hier nog 100% noir. Duidelijk nog met Amerikaanse invloeden. Het is Suzuki's eerste film op cinemascope formaat en hij doet er direct iets mee. Paar waanzinnige mooie composities. Met name waar mensen in het beeld staan, maar ook in beelddynamiek in straatscènes.” Zeg nou zelf, deze still hier, daar is toch helemaal niks mis mee?? De DVD op HomeVision is trouwens OOP, zoals alles op dat label. Wel prima kwaliteit uitgaven allemaal.

#245. Screams of Blasphemy

Fuikui's uitzinnige debuut mag natuurlijk niet ontbreken. De man die zelf Possession van Zulawski zijn favoriete film noemt maakte een tribute (?) over een wezen dat losgaat in de anonimiteit van de stad. Ik vond het een film die uiteenvalt in een sterk eerste deel en een rommelig tweede, anderen geloof ik precies andersom. Hoe dan ook, de shorts van Fukui die op de Unearthed-DVD's staan vind ik sterker dan de features - maar deze uitzinnige Pinocchio is er wel eentje van het unieke soort.

#246. Tokyo Decadence

Deze film heb ik lang genegeerd, omdat ik niet veel verwachtte dat het suffe, softe drek zou zijn. Ik kwam bedrogen uit: stijlvol en een tikkie ambiguë, niks goedkoop. Ook Murakami’s andere film die ik daarna zag was echt niet slecht.

#247. The Giant Majin / Daimajin

Japanse films met lampionnen en vuurscènes bij nacht krijgen minimaal een halve ster bonus. Dit is er zo eentje. Een toffe film, lekker tempo, leuke effecten en fantastische muzikale ondersteuning. Volgens user Jay Lunar een unieke kruising tussen jidai geki en kaiju eiga, die termen kan ik altijd slecht onthouden. Een kaijū is een monster, dat weet ik dan weer wel Over de door Onderhond aangehaalde remake door Miike is niks meer vernomen, maar ik zie dat ik dat al in 2012 voorspelde: niet te overtreffen

#249. Memories

Vaak geroemd om het eerste segment (Magnetic Rose), dat door velen als een van de mooste animaties ooit wordt beschouwd. Ik heb toch gekozen voor het Ōtomo-plaatje. Het valt op het eerste gezicht wat uit de toon, maar er is altijd bijzonder veel te ontdekken en daardoor vervelen zijn bijdragen aan omnibus films eigenlijk nooit.

#253. Innocence

Nog meer anime, de hier door mij getoonde scène zou ik ook bij de mooiste ooit willen rekenen. Ik heb hem toen wel driemaal achtereen bekeken. De rest van de film vond ik wat te praterig en plotgedreven, dat is ook wel een Oshii-dingetje volgens mij, maar ik had hier echt teveel het idee naar een aflevering uit een serie te kijken.

#254. Samaritan Zatōichi

Aan de gelinkte stills bij de Zatōichi films is niet veel verschil af te zien. Dit is de 19e film uit de reeks van 26 (die van gisteren de 3e en de eerste in kleur). Een episode met nauwelijks geweld en bloed, maar heel veel kleurrijke plattelandsscènes met veel water dit keer en een mooie vrouw (dat is vaker, maar deze is ook op dat terrein een topper). En of onze held de dobbelscène wint verklap ik niet

Als ik jou was zou ik Miss Zombie nog een keertje proberen van Sabu. Die is wat minder vlotjes en guitig, iets zwaarder maar vooral weer erg apart. Je niet verkijken op het "zombie" gedeelte. Al blijft mijn ultieme Sabu toch nog steeds Blessing Bell.

Verder erg leuk om The Trap te zien (mooi plaatje trouwens ), vergeten filmpje dat me toen ook 100% is meegevallen. Als Nagase fan moet je trouwens dringend een keer Stereo Future kijken, da's toch wel een gemis op je lijst

Geweldig oneens dat Innocence praterig en/of plotgedreven zou zijn, maar die case heb ik bij de film al een aantal keer gemaakt denk ik. An sich doet Oshii niet zo heel veel anders dan bij de eerste film. Gewoon de hersenen half uitschakelen en de oortjes wat meer laten werken.

Wat Taste of Tea betreft, het valt me op dat dat een film is die wel vaak genoemd wordt, maar toch meestal overgeslagen wordt qua aandacht. Veel mensen die een goed gevoel aan die film hebben overgehouden, maar weinig die écht met veel enthusiasme de film vooruit proberen stuwen.

En als laatste kudos voor het Cannon Fodder plaatje. De short die het best de tijd overleefd heeft (al blijft Morimoto's fragment ook geweldig) van de 3.

Het deel van Otomo uit Memorizu vind ik ook veruit het beste deel. Origineel, iconisch en prachtig getekend. Zit nog steeds stevig in mijn herinnering.

Ik heb twee keer een plaatje van je site gebruikt, maar aangezien je zelf uitsnedes had gemaakt, waren ze niet altijd bruikbaar, hier heb ik hem iets groter gemaakt om voor scope de verhouding 640x272 pixels te krijgen. Veel plaatjes komen van de site van dvdbeaver of MUBI. MUBI was uiteraard ook inspiratiebron voor de hele presentatie.

Aangezien SABU zeldzaam is op DVD duren dingen bij mij soms een tijdje voordat ik ze zie. Hard Luck Hero ligt nog klaar.

Ik denk niet dat je Hard Luck Hero érg leuk gaat vinden (die 3* zijn nog wel mogelijk), al zijn individuele scenes zeker nog wel de moeite. Miss Zombie is nu uit als Koreaanse uitgave. Verzorgd maar vaak snel OOP. Ik zeg het maar

Ik ben trouwens ook niet altijd even tevreden met de uitsnedes van de plaatjes op mijn site, maar het is een compromis omdat de tekst daar toch primeert. Als ik de originele ratios aanhoudt op die breedte nemen ze gewoon teveel plaats in beslag.

Opmerkelijk. Heb zelf Cha no Aji hier op de site (en destijds ook op Dejima bijvoorbeeld) juist altijd als een publieksfavoriet gezien binnen de moderne Japanse cinema. Heeft volgens mij een kern aan fans die hem juist een erg warm hart toedragen. Zelf heb ik hem bijvoorbeeld ook jarenlang in mijn top 10 gehad (is bij herkijk afgelopen jaar een puntje gezakt, maar ik sluit niet uit dat hij weer eens terug komt in de hoogste regionen).

Verder wat deze update betreft: Opvallend dat ik Drive van SABU nog niet gezien heb (wel altijd benieuwd naar geweest) en toch wel beetje benieuwd naar The Trap en Tokyo Decadence nu.

Ik denk dat we de einduitslag van de MM1000 in de gaten moeten houden om in te schatten hoe warm het hart is dat we Taste of Tea toedragen maar dattie de lijst haalt lijkt me een zekerheidje.

Heb tien films gezien van deze ronde. Maiku Hama moet ik nog steeds zien... net als alle Zatoichi films overigens... en Daimajin... de bron van Japanse cinema gaat breed en diep!

Mijn favoriet hier is ongetwijfeld Pinocchio. Als je Possession hebt gezien, dan wordt inderdaad duidelijk hoe zeer Fukui een ode brengt aan die persoonlijke favoriet van hem; oftewel hoe schatplichtig de film is, maar ik vind em er niet minder sterk door. De centrale performance die deze film draagt is even indrukwekkend als Adjani is in één beroemde scene. Anderen zouden Fukui misschien ook neerzetten als een Tsukamoto adept/ripoff/light-variant, wat ook tekort doet aan deze film, en de cyberpunk opvolger Rubber's Lover. Jammer dat hij daarna een beetje verdwenen lijkt en met minder overtuigend werk is terug gekomen...

Zou zelf inderdaad Fukui's films eerder in lijn van een film als Possession zien dan in lijn van Tsuka's cinema. Vooral toen ik een tijd geleden op één dag zowel Fukui's Rubber's Lover en Tsuka's Tetsuo zag, merkte ik pas hoe verschillende de films qua feel zijn. Komen echt van twee totaal verschillende filmmakers af.

Het zal er niet goed uitgelegd staan dan, want dat bedoelde ik ook. Wat ik vooral wilde zeggen is dat het een warm (zacht) hart is, geen KIJKEUUHHH!11!1! Mensen spreken vaak zeer positief over de film, maar de échte passie van de uberfavoriet ontbreekt gewoon vaak

Ja, maar daar is Cha no Aji ook gewoon te chill voor. Als ik aan die film denk, zie ik een Asano liggend op een veranda voor me en hoor ik dat Japanse "reggae"-nummer. Dan ben ik al veel te mellow om uberhaupt nog te roepen

Edit: Dus in die zin heb je inderdaad gelijk ja. Het is een film die stilletjes een specifiek publiek heeft gevonden.

Ya ya ya, yama yama yama ... yama-yo yamayo gaat toch best hard Maar er zit zeker wel iets in. Hoewel ik over een Tokyo.sora bijv wél enorm enthusiast kan doen, toch ook niet de meest geanimeerde film.

Taste of Tea staat bij mij maar op een bescheiden plaats, ik heb wel goede herinneringen aan de film, maar niet heel veel over het verhaal, meer de sfeer. Moet zeggen dat bij het zien van de stills er wel gelijk meer herinneringen terugkwamen. van O ja, dat hoort ook bij die film.

Kan ook zijn dat ik hem eigenlijk helemaal niet zo goed vond

Ik weet overigens nog wel waar ik de film zag. Een bioscoop die inmiddels niet meer bestaat: NFM (nu: EYE) had in Cinerama Bellevue aan de Marnixstraat tegenover de Melkweg toen een tijdelijke dependance.

Even iets anders. De stills zijn nu - op veler verzoek (waar zijn ze??) - aanklikbaar, maar ik zie er nu een zwarte rand omheen . Jullie ook? Kan aan de browser liggen, wel minder mooi. just checkin'. De serie voor morgen is in elk geval ook al aanklikbaar gemaakt.

Geen zwarte banden hier. Zou inderdaad wel aan de browser kunnen liggen. Welke gebruik je?

Verschillende, nu een historische IE, meestal Safari, daar is het me niet opgevallen.

edit: in Safari zie ik het niet

edit: het stoorde me, dus ik heb het plaatje aangepast en een nieuwe geūpload

9 uit 15 gezien. Van de overige 6 hoef ik 964 Pinocchio in ieder geval niet te zien, want die Fukui regisseerde ook Rubber’s Lover en dat is zo ongeveer de slechtste Japanse film die ik ooit gezien heb. Verder allemaal degelijke tot goede films. Innocence vind ik een meesterwerk, Samaritan Zatoichi heb ik zelfs op 4,0* staan, leuke Suzuki ertussen, goede Naruse, Sabu heb ik zelf niet zo veel mee maar is ook goed te doen. Voor elk wat wils.

Deze Pinocchio is wel beter dan Rubber's Lover - maar ik zou 'm verder links laten liggen, ja.

Ik val er relatief laat in, maar ik wil toch even laten weten dit een leuk initiatief te vinden. Een lijst met toelichting is altijd wat interessanter en zo leeft het ook wat meer.

Zelf heb ik wel m'n deel van Japanse films gezien, maar lang niet zo veel als de meesten hier, dus mijn bijdrage zal beperkt zijn. Veel wat hier langs komt valt ook niet snel op mijn pad helaas, maar dat terzijde.

Een ding toch: Seven Samurai is een hele goede film

Uit de vierde ronde zag ik Sound of the Mountain, Female Prisoner #701: Scorpion, The Taste of Tea en Ghost in the Shell 2: Innocence. The Taste of Tea is écht te gek. Welke raad je me verder nog aan van Katsuhito, MR? Zijn Party 7 vond ik niet veel.

Dit keer is het Memories die ik graag wil zien. De DVD ligt al tien ( ? ) jaar te wachten voor het juiste moment. Wellicht. Nu. Dus.

Hoppa, weer een aardig aantal tips binnen (maar vijf stuks deze ronde gezien). Hayashi en de Maiku Hama trilogie kende ik bijvoorbeeld nog niet, terwijl Nagase natuurlijk top is. Onderhond ook bedankt voor de Stereo Future tip, ook nog niet eerder van gehoord. Met een paar klikken heb ik de dvd's ook meteen gebookmarked via de klikbarare stills en de geïntegreerde ADC-button. Ik kan de komende vijftig jaar alvast vooruit.

Wat betreft Sabu vind (of in ieder geval vond) ik Drive ook zijn beste komedie, maar enkel Miss Zombie heeft mijn toplijst voor de top-1000 gehaald, maar dat is een heel ander soort film. Dead Run had de lijst ook bijna gehaald, wat ook geen komedie is. Hold Up Down is van de komedies ook een van mijn favorieten, die is altijd wat onderbelicht gebleven. Hard Luck Hero vond ik juist weer zijn minste.

Fukui is zeker tof. Zoals ik al bij Possession schreef (die ik pas zag na de Fukui's) brengt Fukui het wel op een andere manier en is het dus inderdaad een ode en geen rip-off. Ook ik vind een van zijn kortfilms (Caterpillar) (nog) beter dan de lange films, die staat dan ook behoorlijk hoog in mijn ingestuurde lijst.

Er gaat lijkt me geen Kei Kumai in de lijst terechtkomen. Die is nogal onderbekeken, zeker ook hier op MM. Dat is misschien een tip die ik aan jullie kan geven. Ik zag recent drie van zijn films (met als scores 8.5./8.0/ 8.5 en zijn films zijn wellicht wat lastig in een hoekje te duwen. Het zit ongeveer tussen subversieve en traditionele cinema in. Heel gevoelig, zonder sentimenteel te worden. Met name Shinobugawa (1972) en Umi to Dokuyaku (1986) zijn grote aanraders. Die eerste heeft geweldige - bijna vooruitstrevende - editing en die twee is eigenlijk een regelrechte klassieker, inclusief memorabele score en alles. Vergelijk het dan maar met het beste werk van Imamura.

Zie overigens dat de still die je van Twisted Path of Love hebt gebruikt een verkeerd beeldformaat heeft (schande!), die moet namelijk 2:35:1 zijn en niet 16:9. Zo te zien is dit een VHS (of matige dvd) still.

Ja, Blind Beast vond ik ook enorm tegenvallen. Jij hebt hem nog wel een punt hoger gescoord zie ik, maar ik had toen nog geen enkele goede ervaring met Masumara gehad en jij al vast wel. Masamura viel me telkens tegen, totdat de laatste twee die ik recent zag opeens juist hele sterke films bleken. Die zijn stilistisch volgens mij ook wel anders dan degenen die ik zag (m.u.v. Red Angel), zoals het zwart/wit en de prachtig dwingende 2:35:1 kadrering. Red Angel is de enige waarvan ik denk dat hij me nu beter zou bevallen. Lijkt ook wel in meerdere opzichten op de in mijn vorige post aangehaalde film van Kei Kumai (The Sea and Poison).

Dat is de enige andere die ik zag (3.5*) - o nee, Shark Skin Man etc zag ik ooit op IFFR, maar daar vond ik niks aan. Die is sowieso meer in de stijl van Party 7.

Het is er nooit van gekomen Funky Forest te zien (of zelfs maar te kopen), maar ik denk dat dat algemeen wel als zijn (op-één-na-)beste film wordt gezien.

Maar ook ik laat dit verder graag over aan de kenners.

Nee, ik zag alleen The Sea is Watching, wat volgens mij niet heel typerend werk van hem is. Death of a Tea Master heeft destijds een release gehad in Nederland volgens mij, maar toen was ik nog net niet into 'alternatieve' cinema, dus dat is volkomen langs mij heen gegaan. Had ook niet het idee dat hij zo 'groot' zou zijn. Een van de meest gewaardeerde regisseurs die ontbreekt in mijn lijst is denk ik Shinji Sōmai, om de simpele reden dat ik er nog nooit een film van zag.

Overigens: ik heb aanklikbare stills gemaakt voor de rest van de editie.