MovieMeter top 1000 project - Editie 2015

1000 was mij ook wel gelukt, het is zoals bij Ramon dat wij natuurlijk ook een groter reservoir aan geziene films hebben om uit te putten. Tot 500 is bij mij nog echt geen opvullen.

Ik zie veel titels die ik op 4.0* heb staan passeren waar ik niet op gestemd heb. En 4.0* is bij mij echt wel goed tot meer dan goed.

Vinokourov heeft de lotto gewonnen: Stand by Me op 442.

Nieuwe anagramnotering: Lolita zakt van 406 naar 460. Bij mij stond hij op 046.

TheBunk was eerder nog geloof ik, in het eerste of tweede blokje... Wou de glorie echter niet voor zijn neus wegkapen

Edit: rebel without a cause was het

En heeft Don't Look Now tot nu toe de meeste lijsten?

De eerste met 15 inderdaad, ruim een kwart van de deelnemers, maar het gaat nog relatief snel oplopen nu hoor

Mooi plekkie voor Black Hawk Down. Had ik niet zien aankomen.

Eerlijk gezegd lijk jij me meer een type voor Gangs of New York. Maar ga gerust een sfeersnuiven, de opening staat wel ergens op YouTube.

En daar hebben we de eerste film van Kubrick ( Lolita ) en de eerste film die uit de Top 100 komt stuiteren.....Spijtig dat het Black Cat, White Cat betreft.

The Wayward Cloud en Vinyan gelukkig steady in de bovenste helft van de lijst. En wat een schitterende still van Mizu no Onna.

Ben ik ook wel hoor

Groot Scorsese fan. Maar ik heb wel een iets bredere smaak dan dat hoor (gelukkig)!

Zie trouwens dat ik deze gezien, maar dat was in 94-95 oid. Herinner me er bijna niets meer van. Tijd voor herziening dus een dezer jaren.

Erg blij dat All that Heaven Allows zo hoog de lijst binnenkomt, dat had ik totaal niet verwacht. Verder op een hoop films gestemd, die vandaag voorbij komen. Wel jammer dat Black Cat, White Cat zo enorm gezakt is, maar goed hij staat er in ieder geval nog in.

Bovendien kijk ik ook 'veel gerichter' de laatste 15 jaar. Ik schaf die films op dvd aan, die ik denk leuk of goed te vinden. Dat levert nogal eens 4,0*-en op (of 3,5*-en, wat in mijn boekje ook gewoon een 'goede film' betekent). Ik ben wat zuinig(er) met de 4,5*jes en 5,0*jes. mijn stemgemiddelde is ook flink omhoog gegaan hier op MM.

Voor mijn Top 500 moest ik zo'n 230 plaatsen 'opvullen' (gok ik) met films uit mijn 4*-lijst. In dat 4*-en rijtje stonden zo'n 700 films. Ik zie elke dag films voorbij komen waarvan ik denk; 'waarom heb je die niet in je lijst gezet'? Alleen maar positief natuurlijk.

Nog steeds mijn favoriet, van wat ik van Sirk gezien heb. En heb er nog niet eens op gestemd ook... het blijft een probleem

Ik denk dat de scene uit de still wel hét beeld is dat mensen bij Sirk hebben als ze het over het hypergestileerde melodrama hebben, waar hij bekend om staat. Vind het om te smullen, maar Sirk is ook nog zoveel méér dan dat alleen. Deze film heeft ook echt inhoud. Vandaar de grote bewondering onder cinefielen nu, terwijl dat te tijde van de verschijning van de film nog niet gelijk onderschreven werd.

650. Johnny Guitar

Één van de vreemdste westerns (hoewel doodnormaal naast El Topo). Erg campy en grotesk, maar ook bloedmooi, subversief en gewoonweg krachtig. Nicholas Ray had een speciaal talent voor beeldcompositie, wat hier nog vergezeld gaat door erg sterk kleurgebruik. Ook grappig dat de film genoemd is naar Johnny Guitar, maar dit personage voornamelijk kalm op de zijlijn zit terwijl Joanna Crawford en Mercedes McCambridge elkaar te lijf gaan met over-the-top performances. Het zou eigenlijk heel slecht moeten zijn, maar ik kan het niet weerstaan.

648. West Side Story

De Robert Wise-musical die niet Sound of Music heet (laten we hopen dat die afwezig blijft, maar ik vrees het ergste), maar laten we vooral alle credits geven aan Jerome Robbins. Hij regisseerde en choreografeerde slechts enkele scènes, maar dat zijn wat mij betreft de enige sterke momenten hier. Ik denk niet dat ik dit ooit nog in zijn geheel zal kunnen aanzien, maar die paar scènes wil ik nog wel eens aanzetten. Jammer dat Wise (verder een prima regisseur) echt geen oog heeft voor dans, iets wat hem nog meer zou opbreken in The Sound of Music wat mij betreft.

647. Ik en Mijn Ouders, Mijn Ouders en Ik

Deze viel me indertijd wat tegen, maar is wel blijven hangen. De laatste tijd komt hij bijzonder vaak terug in mijn gedachten, aangezien mijn moeder momenteel erg veel zorg draagt voor mijn oma, die nu praktisch ieder moment kan overlijden. Ik herinner me een bericht van Kos bij deze film dat het niet zo heel bijzonder is wat de regisseur hier voor zijn ouders doen. Daar was ik het toen mee eens en nu nog steeds, maar nou begrijp ik dat dit een kracht is van deze documentaire. Verdient een herziening.

646. Porco Rosso

Een soort eerbetoon van Miyazaki aan klassiek Hollywood, maar wel in zijn geheel eigen jasje. Een sprookje met een volwassen melancholisch randje, maar ook veel avontuur, humor en kleurrijke personages. Ik vind het een van zijn beste en het is jammer dat hij vaak wat over het hoofd gezien wordt. Gelukkig komt hij ditmaal nieuw binnen in onze lijst.

645. Whiplash

Deze had ik op een bepaalde manier hoger verwacht. Het is toch wel duidelijk één van de meest memorabele films van het afgelopen jaar voor mij. Jazz-lessen die doen denken aan een Hitchcock-thriller, je moet er maar opkomen. Prachtige montage en acteerprestaties ook. Ik vraag me af of conservatoriums hierna meer of juist minder aanvragen voor jazz-drummers kregen.

643. Rushmore

Applausje voor Beavis dat hij bij Wes Anderson een totaal niet symmetrisch shot heeft gevonden om te gebruiken als still. Dit vind ik vooralsnog een mindere van deze regisseur, zelfs al was het diens doorbraak. Hij verdient echter een herziening, aangezien ik Anderson steeds meer ben gaan waarderen door de jaren heen.

641. A Beautiful Mind

Geen onverwachte film om te zien opduiken. Hij is heel bekend en stond er de vorige keer ook al in. Toch zie ik Ron Howard liever niet langskomen, al is het maar omdat er niemand is die zo volgens het handboekje regisseert. Dat houdt zijn films altijd kijkbaar, maar filmisch gebeurt er nooit iets interessants. Dit is één van zijn beste geef ik toe, al zegt dat niet veel.

640. Finding Nemo

Ik had het er eerder al over hoe de kleuren van Pixarfilms er uitschieten elke keer als we een still van ze tegenkomen. Nu krijgen we dus een knalroze zeester. Het kon erger, want dit is één van de meest kleurrijke films in deze lijst, met dank aan alle koraal en de bonte zeewezens die er doorheen zwemmen. Het verhaal is één van de minst originele van Pixar, maar de mix van humor, avontuur, licht drama is zo goed uitgevoerd en het centrale duo is zo sterk dat hij toch een plaatsje verdient in mijn en onze collectieve lijst. Het kleurgebruik speelt daar overigens natuurlijk ook een rol in.

639. La jetée

De tweede korte film die we tegenkomen en ik vermoed ook de laatste. Als dit het geval is hebben we gewoon weer doodleuk op de twee zelfde gestemd als de vorige keer. Dit is wel een hele unieke korte film natuurlijk, omdat hij compleet uit foto's bestaat. Doordat het een spannende en uiterst sfeervolle vertelling is met een erg origineel en sterk verhaal wordt dit meer dan een gimmick. Intussen ben ik ook fan van Chris Markers Sans Soleil geworden (die hier waarschijnlijk niet meer zal langskomen) en weinigen weten zo met beeld te spelen als hij.

636. Where the Wild Things Are

Een film die ik in de bioscoop erg sterk vond, maar me bij herziening niet veel meer deed, ondanks de mooie aankleding en sfeer. Ik waardeer de dappere poging van Spike Jonze wel om zoiets als dit te maken. Het voelt toch aan als een unieke benadering van een kinderfilm, maar het heeft misschien toch te weinig om het lijf om echt geweldig te zijn. Niettemin is hij uniek genoeg om deze plaatsing te begrijpen.

635. Kick-Ass

Deze staat bij mij op drie sterren, maar net als Garden State is dit toch vooral blijven hangen als een film waar ik een hekel aan heb. Een verlaging van de score zit er wel in denk ik. Het gekke was dat ik indertijd probeerde een positieve recensie te schrijven, vooral door de stijlvolle actie, maar merkte weinig echte enthousiasme te hebben voor Kick-Ass. Ik kon alleen niet de vinger op de zere plek leggen. Intussen snap ik dat het komt doordat alle personages vervelend zijn. Conceptueel zijn ze sterk bedacht, maar onder andere door matig acteerwerk (Aaron Taylor-Johnson is wellicht de slechtste acteur die er momenteel rondloopt en Chloe Grace Moretz is ook niet bijster goed) komen ze niet tot leven en blijven het ietwat saaie en vervelende sufkoppen. Het geheel mist charme. De parodie op superheldenfilms is aanvankelijk wel een plus, maar uiteindelijk wordt het toch ook weer een gewone film uit het genre. Best een mislukking, al denken velen er anders over.

Na het typen van dit stukje zette ik mijn stem naar 2 sterren.

629. Whisper of the Heart

De tweede film uit mijn top 10 die we tegenkomen. En deze daalt nog meer dan La Grande Illusion! 295 plaatsen! Jongens, dat is meer dan een kwart! Ik dacht altijd dat deze wel een breed draagvlak had hier, maar mensen laten hem vallen als een baksteen. Ach, compleet onbegrijpelijk is het misschien niet, aangezien de film lichter is dan een lentebriesje. Persoonlijk vind ik het alleen zo goed gedaan dat ik er totaal geen weerstand tegen kan bieden. Er bestaan veel films over tieners die hun plaats in het leven vinden en dit is er eentje die niet eens zware obstakels op de weg werp. Het is echter die lichte benadering die het zo effectief maakt. Het is een volledig hoopvol verhaal, met een flinke lading liefde voor kleine momenten in het leven en een bewondering voor jonge mensen die hun hart durven te volgen. Dit klinkt gezapig, een tikje suf, onbelangrijk en ook helemaal niet The One Ring. Maar ik heb deze film nodig. De dag dat ik Whisper of the Heart uit mijn top 10 haal ben ik waarschijnlijk een cynicus geworden die niet meer te redden valt.

628. Million Dollar Baby

Deze doet me altijd vooral denken aan mijn begintijd hier op MovieMeter, omdat die toen vol in de aandacht stond vanwege het Oscarseizoen. Indertijd vond ik hem heel indrukwekkend, mede juist door het type sentiment en het soort levenslesjes waar ik later minder mee kreeg. Nu vind ik het geen meesterwerk meer, maar hij staat nog best overeind door Eastwoods koele beeldtaal van vertellen en het fijne spel van het centrale trio.

627. Halloween

Een opvallende daling voor deze horrorklassieker. Sowieso heb ik het gevoel dat horror het slechter doet dan ooit. En eerlijk is eerlijk, ik heb weinig films van dit genre in mijn lijst gezet. Ik ben dan ook geen fan, ook niet van Halloween. Toch hoort hij er wel in te staan, want dit is één van de grondleggers van veel vaste elementen van het genre. Veel van die elementen zijn precies de reden waarom ik niets met slashers heb, maar ieder type film verdient zijn representatie.

626. Star Wars: Episode VI - Return of the Jedi

Haha, een ewok. Zit je de Star Wars-fans te plagen, Beavis? Verreweg het minste deel van de oude trilogie wat mij betreft. Bepaalde sequenties hebben bij mij nooit geklikt (waaronder alles met de ewoks) en de afronding bevat weinig origineels ten opzichte van zijn twee voorgangers. Wel zitten er nog enkele goede actiescènes in, die met de speederbikes in het bos voorop.

625. JFK

Is dit de eerste film die we tegenkomen die de vorige keer de top 250 haalde en dat nu niet doet? Volgens mij wel. Verder heb ik er niet veel over te zeggen, want ik zag JFK niet. Oliver Stone scoort soms door de energie die zijn werk uitstraalt, maar politiek vind ik hem altijd plat, waardoor ik altijd wat tegen deze heb opgezien.

624. Keane

Keane haalde de vorige keer wel mijn lijst en nu niet. Toch weer jammer als ik nu zo die still zie. Het is een erg heftig portet van een man die aan het doorslaan is. Het is toch een kunst om zo iets boeiend te maken, terwijl de camera bijna de hele tijd op het gezicht van de hoofdfiguur gericht blijft. Dat doet Lodge Kerrigan nog niet zo goed als de Dardennes dat deden in Rosetta (laat die alsjeblieft nog langskomen!), maar het is een knappe prestatie desondanks. Damien Lewis is ook een fantastisch acteur, waarvan ik het jammer vind dat hij steeds in series zit waar ik waarschijnlijk nooit aan zal beginnen.

622. Cape Fear

Ja, iedere Scorsese zal in deze lijst komen en alles wat er al instond zal stijgen. Wees niet verbaasd als Boxcar Bertha ineens de top 100 haalt! Even serieus, dit is misschien één van de Scorsese minst bijzondere films, maar hij weet er toch een echt sterke thriller van te maken. Daarnaast start hier het moment dat Juliette Lewis een prominente actrice werd (en hoe!), om vervolgens tijdens de jaren '90 in zo ver ik weet alleen maar interessante films op te duiken. Bedankt daarvoor, Scorsese.

621. Still Walking

Een mooie stijging voor deze Koreeda, die hier een soort moderne variant op Ozu aflevert. Dat wil zeggen een ingetogen drama, warm van buiten, maar met veel donkere kanten van binnen. Koreeda doet hier totaal niet onder voor zijn voorbeeld en brengt er zijn eigen lichte toets naar toe. Erg mooi.

620. Le Procès

Als we het toch hebben over films die in de schaduw staan van hun literaire voorganger (zie The Grapes of Wrath) dan kan deze niet ongenoemd blijven. Het Proces van Franz Kafka heeft zo'n grote status onder de romans dat het bijna vooraf een roemloze taak is om aan een verfilming te beginnen. Toch slaagt Welles hier erin om het boek te evenaren, wat mij betreft. Hij vangt de vervreemdende, onoverzichtelijke en onbegrijpelijke wereld van Kafka op een visuele manier. Het is een desoriënterende film, die bewust meer vragen oproept dan het beantwoord en qua sfeer een ijlende nachtmerrie evenaart.

617. Toy Story 3

Een vrij laat vervolg op Toy Story 2; dat roept weinig verwachtingen op. Zeker als het eerste deel van de trilogie ook nog eens een zeer vernieuwende film was. Toch vind ik dit laatste deel het beste van de reeks, omdat het de thematiek van de eerste twee delen niet alleen voortzet, maar verdiept, om te komen tot een schitterende conclusie. Ik ben nog wel eens kritisch op sentimentaliteit, maar niet hier. Dit is een mooi voorbeeld hoe sentiment verdient kan worden door het mooi op te bouwen en de diepte in te duiken. Ook opvallend is het satirische element, met het kinderdagverblijf als een bizarre metafoor voor een verzorgingstehuis voor ouderen. Je moet er maar opkomen.

614. The Great Escape

Stoere oorlogsfilms als deze werden er veel gemaakt in de jaren '60 en ook wel '70, maar moesten later plaatsmaken voor meestal wat meer serieuze benaderingen van de oorlog. Ik vind dit soort films vaak vermakelijk en onderhoudend, maar eigenlijk nooit echt bijzonder. Ik weet ook niet goed waarom The Great Escape dan boven de massa zou uitstijgen.

612. White Heat

Deze komt uit 1949 en is dus 1 jaar te oud om nog relevant te zijn. Moderne cinema begint immers pas in 1950. Whatever, dit is gewoon een ontzettend vermakelijke gangsterfilm, waarin Cagney zich meer dan eens mag uitleven als een psychopathische crimineel. Rijkelijk gevuld met plottwists, actiescènes en moedercomplexen is dit wat mij betreft entertainment dat nog wel een aantal jaartjes mee kan.

608. Scott Pilgrim vs. the World

Leuke still. Helaas gaat de film niet 1 up, maar zakt hij 106 plaatsen. Games en films lijken vooralsnog niet al te goed samen te gaan, maar deze actiekomedie levert een ode aan games die erg goed werkt. Edgar Wright lijkt op deze site minder een aanhang te hebben dan elders, maar ik mag zijn stijl wel. Dit is zijn meest flitsende film, met een heerlijk spervuur aan grappen en vol met visuele vondsten. Te lang misschien, maar duidelijk met zoveel liefde gemaakt dat het moeilijk is om daar kwaad over te worden.

605. A Snake of June

Tsukamoto. We komen hem ongetwijfeld nog eens tegen met Tetsuo, maar hier hebben we al A Snake of June. Dit is echt een regisseur waarmee ik nog geen klik heb kunnen krijgen. Echter zijn deze en Tetsuo wel lang geleden en is mijn smaak flink ontwikkeld. Zal het in de toekomst wel klikken? Het verschil met Tetsuo is dat ik in 2007 wel al wat goede dingetjes kon halen uit A Snake of June. Het nadeel is dat ik me die verder totaal niet herinner. Het kan dus nog alle kanten opgaan.

604. Cast Away

Onverwachte nieuwe binnenkomer. Geen persoonlijke favoriet of zo, maar wel onderhoudend en natuurlijk de film die de carrière van Wilson the Volleyball een flinke boost gaf. Ik heb begrepen dat als Cast Away niet geslaagd was Wilson waarschijnlijk gestopt zou zijn met acteren. Dan hadden we dus veel moeten missen; met name grappig bedoelde teksten als deze.

603. Good Men, Good Women

Een hele nare bekentenis: ik was helemaal vergeten dat ik deze film gezien had. Sterker nog, ik kon me niet eens herinneren dat een film met deze titel bestond. En dat terwijl ik hem in 2014 zag! Het is dat ik met mijn muis over de titel ging en ineens zag dat ik 3 sterren had uitgedeeld. Mijn recensie bij die film doet ook geen lampjes in mijn hoofd branden. Eng. Intussen heb ik van Hou wel Three Times gezien, waarvan ik sterk onder de indruk was. Die staat in mijn top 500. Deze moet ik wellicht herzien. Het zal immers zijn alsof ik hem voor de eerste keer zie.

602. Die Ehe die Maria Braun

Ergens aan het begin van mijn MovieMetertijd gezien, toen ik nog moest wennen aan veel arthousefilms. Is echt zeer nodig aan een herziening toe.

Het is bijna een cynische still voor de mensen die de film kennen hè? Je weet dat het zwaard van Damocles daar ergens boven die sprookjesprent bungelt

Dat hoop ik niet want ik heb toch op een 4/5 andere korte films/kortere speelfilms gestemd.

Tijd voor een pauze. Over een uur of twee begin ik aan deel 5. Om jullie bezig te houden (voor zover de lijst dat zelf niet kan) heb ik hier de pauze van Monty Python and the Holy Grail:

Zeker niet! Het is een persoonlijke favoriet die ik als beste uit de serie in mijn eigen lijst heb staan.

Ewoks zijn helden! Er was hier geen enkele andere still mogelijk wat mij betreft.

Omdat het een ultieme mannenavonturenfilm is. Met 1 van de stoerste mannen in de filmgeschiedenis als lead. Macho-gedoe, male bonding, veel plottwists, vlot verteld, lekker amusement. Waarschijnlijk ga jij ons ook zoiets vertellen mbt die dronken piraat en z'n disney attractie in je volgende blok! Ik keek dit al met mijn vader toen ik 10 was of zo.

Uit mijn persoonlijke lijst wordt The Asphalt Jungle (1950) de hoogst genoteerde (#19) die de top 1000 niet haalt.

Toch een kleine teleurstelling mits ik hier duidelijk niet de enige noir liefhebber ben........

Haha! Nou; ik denk dat ik The Ewok Adventure en The Battle For Endor net zo vaak gezien heb als dit 3e deel uit de oude reeks. Was ik als manneke echt gek op.

Hoezo gaat ie 't niet halen dan?

Zou me verwonderen als het wel zo zou zijn, maar misschien ben ik iets te snel met deze conclusie........

Precies, hoeveel andere Star Wars personages kregen hun eigen spin-off films!?

Jammer dat die nooit echt góed werden, maar heb ik zeker ook vaker gezien in mijn jonge jaren

Mijn nummer 4 komt toch ook niet meer, ben ik bang.

Sirk met een nieuwe entry, niet slecht.

De dag begon wat stroef, maar inmiddels wel weer leuke dingen gezien.

Ik heb ze pas nog eens herzien; met heeeel veel jeugdsentiment kun je er nog redelijk doorheen komen. Die films waren ook made-for-TV; dat had ik vroeger niet eens door. Toen waren die beertjes nog cute. Nu niet meer helaas. Voor een 'nieuw' publiek al helemaal niet meer.

Heb je de Star Wars Christmas/Holiday Special ooit gezien? Ik wel. Daar kun je beter niet aan beginnen.

Mijn nummer vier verwacht ik ook niet (meer). De rest van mijn top 10 wel...

Er is inderdaad een reden waarom die hier verder nooit op video is verschenen

Vandaag pas 1 titel geweest die ik niet zag, dus 50 moet wel haalbaar zijn, want naast La Meglio Gioventu weet ik niet of alle vorige hoog genoteerde titels nog wel gaan komen. Zien we Another Earth bijvoorbeeld nog? En Heima?? En Eden Lake en Ink? Angel-A en The Descent verwacht ik nog wel.

Volgens mij heb ik 't al eens gezegd; deel 3 is een remake van The Brave Little Toaster. Een vrij letterlijke zelfs. Dus het is niet zo uniek ('je moet er maar opkomen' ) als je lijkt te stellen. Dat script was er al, dat concept was er al (vóór TS 1), ook de metafoor (afgedankte huishoudelijke artikelen in een reparatieshop/doorverkoopwinkel). Het is niet megaslecht overgedaan, maar 't wordt nogal overgewaardeerd wat mij betreft.

George Roy Hill, Robert Redford en Paul Newman... ze zoeken elkaar op

Ah, 3 Women. Nagelnieuwe Arrow-BR-uitgave is net binnen, dus dat gaan we binnenkort eens aanschouwen.

Benieuwd of ie echt 94 plaatsen beter is dan Nashville