Meest ondergewaardeerde films op MovieMeter (en IMDb)

Bied maar aan in de pakketservice.

Dat is dan ook een drama.

De meeste Nederlandse films worden zoiezo erg laag gewaardeerd, zo zonde is dat! Als de meeste nou eens wat verder kijken dan al die vooroordelen over bloot, seks, platheid ed, zul je nog heel wat moois tegenkomen...

Hoe weet je wat hij wel of niet heeft gezien vraag ik me af?

Spetters vond ik wel érg slecht. Mag nog wel wat lager staan wat mij betreft.

@ niethie Elineloves reageert niet op jouw bericht. Ze reageert op een bericht dat inmiddels door een moderator is verwijderd. Deze kloon van mij is ook weer van de site verwijderd.

Mijn reactie was niet naar aanleiding van jouw bericht, maar op eerder geplaatste berichten van sperranza en speranza.. maar die berichten zijn verwijderd en de mijne blijkbaar niet.

Vandaar de verwarring.

Oke, duidelijk. Heb mijn bericht ook maar verwijderd dan.

Ben het met je eens Speranza, betreft Spetters

Flubber.

En over welke uitzichtloosheid heb je het dan?

De 3 originele Turtles films zijn echt wel pak ondergewaardeerd. Deel 3 komt zelfs niet boven de 2*

Ned Kelly (1970)

had ik oscar al gezegd?

Vinyan, zeer ondergewaardeerd hier maar vooral niet begrepen.

Prima begrepen, gewoon volkomen oninteressant

Dan mag jij de uitzondering zijn

Maar wat je daar leest heeft niks met de film te maken, de meeste hebben gewoon een verkeerd verwachtingspatroon.

Tsja, dat kan zijn. Je kunt ook stellen dat veel hem hebben gekeken en het gewoon een rukfilm vinden, ongeacht het genre dat hij moet voorstellen. Een ander verwachtingspatroon hoeft nog niet te betekenen dat mensen hem dan opeens wél goed vinden namelijk.

Uit de reacties valt dat duidelijk af te lezen anders..

Gezeik over het gebrek aan gore en schrikmomenten bijvoorbeeld, ik ga dat toch ook niet bij Titanic bijvoorbeeld neerzetten? Die intentie heeft de film niet en dan moet je hem daar ook niet op beoordelen.

Uit sommige reacties wel ja.. ook zat reacties waarbij mensen hem beoordeelt hebben op wat hij wel te bieden heeft en ook bedrogen uitkwamen. Niet 'iedereen' die negatief beoordeelt is hetzelfde zoals jij nu suggereert. Misschien zou het cijfer wat hoger zijn, maar nog steeds niet het hoge cijfer dat jij graag zou willen zien.

Ik bekijk alleen de laatste paar pagina's, en daaruit constateer ik dat dus, snap ook wel dat het niet alleen valse verwachtingen zijn die dit cijfer zo vormen, maar in mijn optiek zijn er toch te veel die er wel volledig naast zitten en de score zo nadelig beinvloeden.

Gewoon jammer.

Verder maakt het mij persoonlijk geen ruk uit hoe hoog de score is, dat hij ondergewaardeerd word, hier en op imdb, is voor mij persoonlijk iig duidelijk.

Er zijn zoveel films waar mensen iets anders verwachten.

Babe en Babe: Pig in the City.

Ik heb al lang geen echte bijdrage meer geleverd hier, dus bij deze.

Een paar dagen geleden schreef ik een bericht bij Field of Dreams waarin ik stelde dat dit een nogal ondergewaardeerde en ook onderbekeken film is. Hierdoor kreeg ik zin om een lijstje te maken van films waarvan ik vind dat ze óf niet op waarde geschat worden óf die te onbekend zijn gebleven. Ik heb uiteindelijk een lijstje van 25 films gemaakt, die onder deze noemer vallen. De film hebben een gemiddelde die lager ligt dan 3,60 of hebben anders minder dan 20 stemmen. Het is een bijzonder selectieve greep, want ik had veel keuze. Ik koos slechts voor films die meer aandacht verdienden.

Op alfabetische volgorde:

1. The Age of Innocence

Zelfs een veelgeprezen regisseur als Martin Scorsese heeft zo zijn ondergewaardeerde films. Kijk maar naar het schokkend lage gemiddelde voor The Age of Innocence. Wellicht biedt de film niet wat je van Scorsese verwacht: geen fysiek geweld, geen maffiacultuur, geen Pesci, De Niro of Dicaprio, maar wel kostuums. Laat dit je echter niet afschrikken, want de hand van de meester is nog altijd te herkennen in de vloeiende camerabewegingen en het oog voor details van een specifiek milieu. Scorsese noemde het zelf zijn meest gewelddadige film en wellicht heeft hij gelijk. Er mogen dan geen moorden in gepleegd worden maar de door Daniel Day-Lewis gespeelde hoofdpersoon wordt geestelijk erg veel pijn gedaan. Een van Scorsese's beste wat mij betrefd.

2. All That Jazz

Een klassiekers, maar tot voor kort had ik het gevoel de enige op heel MovieMeter te zijn die dacht dat dit een meesterwerk is. Ik kan zo snel geen film noemen waarmee is zo letterlijk wordt meegtrokken in het leven van de hoofpersoon, met dank aan het snelle camerawerk en de montage. Die montage lijkt overigens van grote invloed te zijn geweest op Requiem for a Dream, want dat vermoeiende en drammende vinden we ook bij deze film terug in de eerste helft. De tweede helft is ingetogener (in ieder geval voor Bob Fosse-begrippen), maar zeker net zo krachtig.

Van dezelfde regisseur is Cabaret op deze site ook zeer onderschat.

3. American Madness

Iedereen de vinger in de lucht steken die überhaupt ooit van deze film gehoort heeft. Zelfs veel Caprafans hebben deze nog nooit gezien. Gelukkig is hij te vinden in een Nederlandse dvd-box met 6 Caprafilms, waaronder ook Mr. Smith Goes to Washington en Mr. Deeds Goes to Town. Zo goed als die films is American Madness nog niet, maar het is wel de blauwdruk voor het latere werk van Capra, want alle elementen zitten er al in, zij het in versimpelde wijze. Ik wil het nog net geen meesterwerk noemen, maar voor Capraliefhebbers onmisbaar.

4. The Big Steal

Een luchtige road-movie, met wat misdaadelementjes. Doordat The Big Steal te vinden is in een noir-box wordt hij nog al eens verkeerd als een film noir aangezien. Dat je dat niet krijgt hoeft echter niet te betekenen dat je een minderwaardige film voor je kiezen krijgt. Don Siegel heeft namelijk een erg vermakelijk werkje afgeleverd, met aanstekelijk spel van Jane Greer en Robert Mitchum.

5. Bitter Moon

Roman Polanski vind ik zelf nogal een hit-and-miss regisseur, maar Bitter Moon is wat mij betrefd een van zijn grootste 'hits'. Toch lijkt niemand hem ooit te noemen. De film is echter zeer de moeite waard en over het thema van seksuele obsessies is weinig beters te vinden. Ook met briljant spel van Peter Coyote.

6. The Brothers Bloom

Rian Johnson maakte hiervoor de culthit Brick, maar zijn nieuwste werk lijkt niet echt een groep volgelingen te trekken. Onterecht, want het is een heerlijke, eigenzinnige film, die ik persoonlijk zelfs nog iets leuker vind dan Brick. Het is een verhaal vol plottwists dat een commentaar levert op verhalen met plottwists. Als je dat niet leuk vind zijn er nog altijd de fijne sfeer, de droge humor en de uitstekende acteerprestaties om je te vermaken. Een must-see wat mij betreft, die ik wellicht nog eens een halve ster hoger geef.

7. Bullets over Broadway

Toen ik aan dit lijstje begon had ik al snel heel wat Woody Allentitels ertussen staan. Zelig, The Purple Rose of Cairo, Hannah and Her Sisters, Broadway Danny Rose, Mighty Aphrodity: wat is de man toch onderschat. Ik besloot daarom me te beperken tot een film per regisseur. Bullets over Broadway is een van Allens meer cynische films, met een geestige satirische blik op showbizz en kunstenaarsschap. Het is ook een van Allens best geacteerde werken. Met name Dianne Wiest en Chazz Palminteri zijn geweldig. Een pareltje.

8. A Canterbury Tale

Deze film kon ik zonder ondertiteling niet helemaal goed volgen, maar maakte toch een inruk, al is het maar door zijn magische sfeer. Een spiritueel sprookje van de klassieke cinema die zeker wat meer aandacht verdient. Behoort tot het beste wat Powell en Pressburger gemaakt hebben, en zij maakten klassiekers als A Matter of Life and Death, Black Narcissus en The Red Shoes. A Canterbury Tale mist de technicolor van die films en is niet hun best geacteerde werk, maar dit wordt goedgemaakt door het prachtige zwart-wit en de spiritualiteit. Oh ja, en het wuivende hoge gras.

9. Field of Dreams

Als het hoge gras van A Canterbury Tale je goed beviel kunt je het slechter treffen dan meteen door te gaan naar het hoge maïs van Field of Dreams, die andere spirituele, magisch-realistische film in deze lijst. Phil Alden Robinsons film is wellicht sentimenteel, maar nooit vals sentimenteel en kiest nooit voor de gemakkelijke weg. Het is een van de beste films over dromen, tijd en het belang van escapisme. En nee, het is geen honkbalfilm.

10. Gosford Park

Een van Robert Altmans laatste films en eentje waarvoor hij het mede verdient herrinnerd te worden. Met een grote cast van bijna alle geweldige Britse acteurs, een scherp script en vooral een goed gevoel voor ironische humor verdient Gosford Park een groter publiek en een groter gemiddelde.

11. Jules et Jim

Een van de grootste klassiekers ooit, dus waarom staat hij in deze lijst? Omdat MovieMeter hem niet op waarde weet te schatten, daarom! Een poëtisch gefilmde driehoeksrelatie met een onweerstaanbare Jeanne Moreau en veel onvergetelijke scènes, maken dit terecht de film waarvoor Francois Truffaut voornamelijk door herinnerd wordt, samen met Les Quatre Cents Coups. Wellicht is de film wat te lastig en vluchtig gefilmd voor ieders smaak, maar het verdient op zijn minst een serieuze kans.

12. King Kong

Nog zo'n gigantische klassieker die hier schaamteloos ondergewaardeerd wordt. Peter Jacksons remake is vermakelijk, maar Cooper en Schoedschak's origineel is nog altijd beter. Natuurlijk zijn de special effects wat veroudert, maar ze hebben niets van hun kracht verloren. Daarnaast duurt deze film een stuk korter dan Jacksons film. Een van de beste avonturenfilms!

13. Kramer vs. Kramer

Kan een film die de Oscar won voor Beste Film daadwerkelijk ondergewaardeerd zijn. Ja, want ik heb niet de indruk dat Kramer vs. Kramer nog altijd een bijzonder goede reputatie heeft. De Acadamy heeft zo zijn zwakke keuzes gemaakt, en in dat jaar waren er betere films genomineerd (waaronder het eerder genoemde All That Jazz), maar Robert Bentons film staat nog steeds als een huis. Ja, het verhaal over een alleenstaande, door werk geobsedeerde vader is intussen wat cliché geworden, maar de uitwerking is de beste die er is. En Dustin Hoffman is heel, heel erg goed in de hoofdrol.

14. The Last Seduction

Deze neo-noir van John Dahl is een televisiefilm, maar wel eentje die de naam televisiefilm eer aandoet. Het is een film binnen het subgenre van de femme fatale en Linda Fiorentino is hier een van de beste femme fatales uit de geschiedenis van het genre. Een geweldige bitch in een erg vermakelijke film.

15. The Lavender Hill Mob

Van de ealing comedies met Alec Guinness is deze van Charles Crichton samen met het veel bekende Kind Hearts and Coronets de leukste. Het verhaal is simpel, maar geestig en de film zelf is bijzonder sympathiek en Guinness en Holloway zijn een erg fijn crimineel duo. Vooral gedenkwaardig is een scène waarin beide heren zich op de eiffeltoren bevinden. Misschien niet de meest opzienbarende film ooit gemaakt, maar een fijn, klein pareltje.

16. Light Sleeper

Paul Schrader schreef het script voor Taxi Driver en regisseerde deze film, die daar sterk aan verwant is. Wellicht is hij niet zo goed als Scorsese’s meesterwerk, maar desalniettemin is het een sterke film over een drugsdealer die geen uitgang ziet in zijn hopeloze levensstijl. Grauw gefilmd en met een ijzersterke rol van Willem Dafoe. Verdient een veel groter publiek dan hij ooit gehad heeft.

17. Murder, My Sweet

Een van mijn favoriete film-noirs. Misschien wel mijn absolute favoriet. The Big Sleep van Howard Hawks is een vergelijkbare film, met eveneens het personage Philip Marlowe in de hoofdrol, maar waarom die film wel een klassieke status heeft gekregen en Murder, My Sweet niet is mijn een raadsel. Edward Dmytryks film is excentrieker, de stijl is meer over-the-top en Dick Powell speelt zijn rol met meer humor. Voeg daar een geweldig gefilmde drugtrip en geniale dialogen aan toe en je hebt een geweldig meesterwerk te pakken.

18. Pépé le Moko

Deze film zou een inspiratiebron zijn geweest voor Casablanca en het is niet moeilijk te zien in welk opzicht, met zijn magische sfeer in een Noord-Afrikaanse stad. Duviviers film is waarschijnlijk het meest iconische voorbeeld van de Franse, poëtisch realistische stroming van de jaren ’30. Met een glansrol voor Gabin en onvergetelijke sets.

19. The Producers

Nog een ondergewaardeerde klassieker. Ik ben niet zo’n Mel Brooks fan, maar zijn debuut heeft de tand des tijds voor een groot deel ontstaan. Het is een fijne satire met als bonus wat absurde nonsens, waaronder een dansscène waarin de dansers in de vorm van een hakenkruis dansen. Zero Mostel en Gene Wilder zijn eveneens een geweldig komisch duo.

20. Rachel Getting Married

Een hele hoop mensen lijken een hekel te hebben aan deze film. Ja, er wordt veel in gehuild, maar het wordt nooit sentimenteel in mijn ogen. En ja, handheld familiedrama’s zijn al niet meer origineel sinds Festen, maar waarom zou Festen het alleenrecht hierop mogen hebben? In tegenstelling tot zijn Dogmategenhanger is Jonathan Demme’s film niet zwartkomisch, maar meer gewoon dramatisch. De realistische filmstijl pakt echter geweldig uit, vooral omdat het goed gecombineerd wordt met zeer geloofwaardig acteerwerk (Anne Hathaway is werkelijk een onthulling). Het trouwfeest zelf, hoewel niet eens een heel groot deel van de film, is gedenkwaardiger dan bijna enig ander huwelijk in de films. Een van de betere familiedrama’s van de laatste jaren.

21. The Roaring Twenties

Onmisbaar voor liefhebbers van gangsterfilms. Deze film doet niet onder voor andere, veel bekendere genrefilms met James Cagney, waaronder Angels With Dirty Faces, The Public Enemy en White Heat. Ja, rise-and-fall was ook toen niet meer nieuw, maar de uitwerking is hier subtieler, met veel oog voor detail en karakter, terwijl het tempo naar typisch Raoul Walsh-gebruik hoog blijft. Ook met een heerlijk gemene bijrol van Humphrey Bogart.

22. The Saragossa Manuscript

Wellicht de film uit deze lijst die ik nog het meest wil benadrukken is deze Poolse film van Wojciech Has die zich afspeelt in Spanje. Het is een van de meeste vreemde en unieke werken ooit gemaakt. Het bevat ontelbaar veel flashbacks, inclusief flashback in flashbacks in flashbacks, etc. Het is complete waanzin en een jaar later kan ik echt niet meer het plot samenvatten, maar dit is deel van de aantrekkingskracht van de film. Daarnaast is het geheel zeer creatief, met lichte fantasie, wat surrealisme en een aantal genrewisselingen. De film is misschien soms frustrerend om te kijken, maar blijkt uiteindelijk bevredigend in elkaar te steken. Een meesterwerk.

23. Der Tiger von Eshnapur & Das Indische Grabmal

Twee films, maar ik tel ze als een, want Tiger eindigt met een cliffhanger en Grabmal maakt het verhaal af. Het is in eerste instantie een lekker ouderwetse avonturenfilm, vol met exotica, prinsessen die gered moeten worden en natuurlijk Indiërs die vloeiend Duits spreken. Allemaal erg vermakelijk, maar de geweldige regie van Fritz Lang maakt het werkelijk een feestje, met mooie kleuren en veel sfeer. Het is niet Langs diepste werk, maar wel een van zijn vermakelijkste films.

24. Two Lovers

Een perfect voorbeeld van hoe goede regie een standaardverhaal weer interessant weet te maken. Driehoeksverhoudingen hebben we vaker gezien en ook met soortgelijke personages, al worden ze hier gedetailleerder uitgewerkt dan gewoonlijk. Het verschil wordt echter vooral gemaakt door de filmstijl die je echt binnen het hoofd van de hoofdpersoon lijkt te brengen, zonder daarbij van al te wilde technieken gebruik te moeten maken. Two Lovers zou ook de laatste film van Joaquin Phoenix zijn als hij werkelijk stopt met acteren en als afscheid levert hij zeer goed werk, maar Paltrow, Shaw en Rossellini doen niet voor hem onder.

25. Witness

Peter Weir is in mijn ogen een sowieso wat onderkende regisseur en Witness laat zien waarom. Zoals vaker bij Weir beland de hoofdpersoon hier in een omgeving waarin hij zich moeilijk kan aanpassen, in dit geval Harrisson Ford (die een verrassende dramatische diepte laat zien) als stadse politieagent bij de amish. Klinkt wellicht als voorspelbaar, maar de Weir is niet geïnteresseerd in al te makkelijke tegenstelling of sentiment. In plaats daarvan levert hij mooie karakterschetsen en is de film voor een thriller bijzonder realistisch.

Leuk idee The One Ring. Toch ben ik het met je meeste keuzes niet eens. De drie films onder het eerste kopje waren hele leuke verrassingen. Sommige van deze films gaan ook gebukt onder hoge verwachtingen. Dit komt door de regisseur of de reputatie van de film. Dit gold voor mij vooral voor Jules et Jim, waarvan ik meer had verwacht.

De films onder het kopje Oneens zijn simpelweg zwak, eentonig en onnodig traag en beoordeel ik dan ook met 2,5* of lager. Met name films als All That Jazz en The Producers zijn simpelweg ergerlijk.

Eens:

14. The Last Seduction

15. The Lavender Hill Mob

25. Witness

Gemiddeld:

9. Field of Dreams

11. Jules et Jim

13. Kramer vs. Kramer

18. Pépé le Moko

Oneens:

1. The Age of Innocence

2. All That Jazz

5. Bitter Moon

7. Bullets over Broadway

8. A Canterbury Tale

10. Gosford Park

12. King Kong

17. Murder, My Sweet

19. The Producers

Verwacht ik nog wel iets van:

6. The Brothers Bloom

20. Rachel Getting Married

Vooral eens met Murder, My Sweet. (wat mij betreft 1 van de beste noirs ooit gemaakt) en ook met een film als Jules et Jim.

Maar ja, echt ONDERgewaardeerd....? Met een gemiddelde van zo'n 3,50 op MM valt er al weinig te klagen eigenlijk. Dan vind ik het meestal wel best.

Dat zit er natuurlijk dik in. Als iedereen het met me eens was had ik de films hier niet geplaatst

Toch opmerkelijk dat je All That Jazz schijnbaar zo vreselijk vind. Je lijkt toch een voorliefde te hebben voor karakterstudies en binnen dat genre vind ik ATJ toch een van de betere. Zelfs al is het een musical.

Ik zou Light Sleeper jou persoonlijk ook zeer aanraden. Kan met jouw smaak nauwelijks missen.

Dat klopt natuurlijk wel, maar zoals ik al aangeef in mijn bericht bestaat de lijst uit films die ondergewaardeerd óf onderbekeken zijn (The Saragossa Manuscript heeft immers een gemiddelde van 4,00, maar bijna geen hond kent de film). Ik bedoelde de lijst ook meer als een soort persoonlijke tiplijst, bestaande uit films die in ieder geval op MovieMeter onderbelicht zijn gebleven. Dit doordat ze buiten toplijsten vallen, weinig hype hebben gehad (in recente jaren dan) en niet veel fans hebben die ze om de haverklap verdedigen. Murder, My Sweet heeft een zeer aardig gemiddelde, maar is de film werkelijk zeer bekend? Hoogstens bij de echte genreliefhebbers. Ik heb dit topic uitgekozen, omdat ik dacht dat hij daar het beste in paste, maar ondergewaardeert is niet het enige criterium voor deze lijst, al is het wel een belangrijke.

De meest ondergewaardeerde films hier zijn eigenlijk de jeugdfilms (als ze al op de site staan; de helft staat er volgens mij niet eens op. Niemand (ook ik) voelt zich blijkbaar erg geroepen om ze erop te zetten!).

Voornamelijk omdat 95% (?) van de users hier volwassen is en dus al per definitie geen goed oordeel kan geven over dit type films. En die jeugdfilms die volwassen hoog waarderen worden door de jeugd die hier wèl is weer grondig in de grond geboord.

Ergo, gemiddeld zijn ze altijd de lul en laag gewaardeerd...

Lijkt me trouwens erg moeilijk om te maken dit soort films? Misschien zou het een idee zijn voor aspirant jeugdfilmregisseurs om van tevoren een enquete onder de doelgroep te houden over wàt ze nu juist wel leujk zouden vinden om te zien.