International Film Festival Rotterdam - IFFR

@ Montorsi:

Spring Breakers voor morgen zijn weer beschikbaar iig .

Ik was laat thuis gisteren, maar het was alweer uitverkocht. Bovendien zijn de partnerkaartjes altijd eerder uitverkocht.

Post Tenebras Lux kon nog wel, daar heb ik nu maar even een kaartje voor besteld. Even kijken of Spring Breakers nog aan de kassa lukt, anders heb ik wel een meer dan aardig alternatief.

Vandaag skip ik overigens al Odayaka en Lessons of Evil, dat begint al goed

Het mogelijk moeten missen van Post Tenebras Lux zit me toch ook niet zo lekker. Ik denk dat ik toch maar in ga zetten op tickets die voor woensdag kunnen vrijkomen. Wil 'm toch wel heel graag zien.

In het eerste Tiger Report van 2013 een interview met Guido van Driel, regisseur van de openingsfilm De Wederopstanding van een Klootzak (2013). Ook: een verslag van de openingsavond. En met hoeveel spijkers moet een rode loper eigenlijk worden vastgemaakt?

De laatste jaren ben ik steeds meer gaan voelen voor de Signals onderdelen van het festival. Zowel het Iraanse, Kira Muratova en (in iets mindere mate) Dominik Graf programma spreken mij erg aan.

Verder kijk ik per dag wat ik ga kijken.

Ook dit jaar is het stukje communicatie over de Last Minute shop weer beroerd Vandaag is deze, gelegen aan de zijkant van Schouwburgplein, gesloten en moet je uitwijken naar de Doelen. Vorig jaar nog verwarrende toestanden gehad bij kassa's; de ene keer konden ze die bij een Cinerama kassa zo aan je verkopen, een andere maal verwezen ze je door naar het hok op Schouwburgplein. Daarnaast wisten ze neem ik aan ook al voor het festival dat je deze ook online kon gaan kopen...

Vind de last minute tickets juist prima geregeld. Inderdaad dat ijskoude hokje op het plein is dicht, maar je kan online, in de desbetreffende bioscoop of in de doelen lastminute tickets halen, meer dan genoeg wat mij betreft.

Het gaat mij om die communicatie (van tevoren), maar ook weer een tijdens. Een bordje bij het nu nog gesloten hokje wat verwijst naar de Doelen en een last minute shop bordje bij Cinerama wat richting Schouwburgplein wijst. Als dit blijkbaar probleemloos bij iedere kassa kan snap ik dat niet.

Hier staat het ook niet:

Algemene informatie over kaartverkoop - International Film Festival Rotterdam 2013 - IFFR - filmfestivalrotterdam.com

Hier weer wel:

Last Minute Tickets - International Film Festival Rotterdam 2013 - IFFR - filmfestivalrotterdam.com

Prima begin gehad met de eerste Muratova. Een subversieve, bittere, vaak komische film. Met new wave-trekjes.

Niemand minder dan Philippe Grandrieux was aanwezig bij het zwaar experimentele White Epilepsy! Bereidt u (fysiek) voor.

Cool, hopelijk vandaag ook

Grandrieux is interessant bij de Q&A. Hij was er in het jaar van Vie Nouvelle ook en toen ben ik zelfs na een tweede voorstelling van de film (waar ik zelf niet was geweest) nogmaals de zaal in gegaan nadat de film klaar was, alleen voor de Q&A, om hem een tweede keer te horen.

Leuk eerste (Japans) dagje. Erg fijne Miike (z'n beste in jaren), een hele liefdevolle en ontroerende Kawase en 't lollige Charm of Others. Kobayashi stop ik maar met volgen denk ik, z'n films worden elk jaar minder. Erg matig. En meteen al een boel bekende gezichten weer gezien.

Ben straks bij Long Farewells en vanavond bij Spring Breakers, daartussen vul ik straks in Rotterdam wel in.

Het begon niet best met Chai Chunya's debuut Four Ways to Die in My Hometown. Sleepte enorm, nooit zoveel gezucht in een zaal gehoord en voor een 90 minuten durende film was het survival of the fittest gehalte erg hoog. Zwaar teleurstellend begint, werd gelijk gecompenseerd door mijn grote verwachting van het jaar "Spring Breakers" dat niet alleen een gooi kan doen naar beste filmervaring van 2013, maar imho zelfs een gooi kan doen naar beste filmervaring ooit. Dus toch een zeer goede balans.

Al heb ik met Four Ways de grootste gok van mijn programma wel gehad, voor de rest behoorlijk wat zekerheidjes. Verwacht het beste en slechtste wel gehad te hebben.

K ga ook straks.

In de tweede uitzending van het Tiger Report een interview met de Iraanse actrice Golshifteh Farahani over haar hoofdrol in The Patience Stone (2012). Ook reportages over de filmmuziekband Prairie en de VPRO Previewdag op het IFFR.

24 uur op YouTube: The Unspeakable Act - International Film Festival Rotterdam 2013 - IFFR - filmfestivalrotterdam.com

De tot nu toe bekeken films, bevielen me allen, op volgorde voorkeur van goed naar zeer goed:

Apres mai, lore, simon killer, oh boy, spring breakers.

Simon killer is een goede debuutfilm geen echte thriller eerder een drama, oh boy is vermakelijk maar toch geen 100 % komedie eerder een drama, beiden eindigen verrassend sterk.

Docu vergiss mein nicht was erg oprecht en aangrijpend

Simon Killer is de tweede film van Campos.

Geljjk heb je!

Nog geen echt slechte film gezien. Lore en rhino season waren meer dan behoorlijk, de wederopstanding van een klootzak zelfs nog iets beter en the master en spring breakers ronduit goed. Alleen funf jahren moet het doen met een kleine voldoende. Maar dat werd dan weer meer dan goedgemaakt door de aanwezigheid van de man waarop de film gebaseerd werd. Een voormalig Guantánamo bay gevangene die daar vijf jaar werd vastgehouden en gemarteld. Toch raar als zo'n man ineens voor je neus staat. Erg indrukwekkend en langste iffr applaus dat ik ooit meegemaakt heb.

Wie gaat er na Springbreakers nog een biertje doen?

Zo, 6 films zitten er inmiddels op. En 2 daarvan waren meer dan de moeite waard. Tall as the Baobab Tree is een must see, en Diego Star maakt een bijzonder grote kans om die Big Screen Award binnen te slepen (als het aan mij lag). Twee erg sterke films.

mijn festival begon vandaag (gisteren) met een gokje, het bijna 4 uur durende Foudre. Leek me wel een aardige om het festival mee af te trappen, en je weet het nooit met dit soort monsterproducties (het enige dat je weet is dat de film buiten het IFFR waarschijnlijk nooit meer te zien zal zijn) en als het niets is, dan kan het festival alleen maar beter worden

Laten we zeggen dat het festival inderdaad beter zal worden. De film wil te veel, documentaire en fictie zitten elkaar in de weg, een aantal boeiende elementen maken de mindere keuzes en de lange speelduur niet bepaald dragelijker. Met 8 toeschouwers (waaronder Phillipe Grandrieux!) was het toch wel een echte festivalfilm, in alle betekenissen van dat woord.

Daarna mocht Grandrieux zijn eigen film vertonen en had ik gelijk een van de persoonlijke klappers van het festival te pakken, zie mijn berichtje bij White Epilepsy

En ik sloot af met Lukas the Strange, één van de drie Filipijnse films die ik dit jaar in mijn programma heb gestopt (en er zijn er nog meer!). Zoals verwacht beïnvloed door het werk van Apichatpong Weerasethakul, maar in het gebruik van bepaalde kleurenfilters moest ik ook terugdenken aan Buenas Noches, España (2011) die ik vorig jaar zag. Zo goed als deze invloeden is Lukas the Strange echter niet wat mij betreft. Er wordt te veel op tekst vertrouwd om het geïmproviseerde 'zooitje' nog een beetje bij elkaar te houden; en het is dat de regisseur vooraf en achteraf wat context gaf, anders was er nóg minder houvast. Persoonlijke cinema vind ik altijd fijn en de hier gebruikte beeldtaal ook wel, maar het vereist toch wat meer structuur om het geheel boven de som der delen uit te doen stijgen. Vooral het overmatig gebruik van tekst in beeld, in de plaats van beelden die voor zichzelf spreken, vond ik hier echt een groot minpunt.

Doodzonde dat ik dit nu pas lees

In de derde aflevering van het VPRO Tiger Report een interview met de Britse regisseur Ben Wheatley over zijn moordkomedie Sightseers (2012). Ook: de Nederlandse regisseurs David Verbeek en Alex Pitstra maken zogenoemde no-budget films. De ambities zijn er niet minder om. En Tim den Besten vraagt bezoekers van Unspeakable Act naar hun verboden liefdes.

For Love's sake is geweldig. Heerlijke camp van Miike. Aanrader!

kijk das nuttige info thanx!

Heerlijk dagje gisteren, met allemaal sterke films, hoewel Lukas the Strange wat minder dan gehoopt was, maar alsnog redelijk geslaagd. Van Simon Killer had ik hoge verwachtingen en die werden bijna volledig ingelost. Narratief gezien schoot het voor mijn gevoel wat te kort (naast dat ik enkele namen door elkaar haalde/vergat, waardoor mij op het einde niet alles duidelijk was), maar bij een film als deze is dat niet super erg. Campos en Corbet schijnen liefhebbers van de Roemeense new wave te zijn en dat is achteraf ook wel te zien. Zo beklemmend als enkele van die films wordt het helaas nooit. Campos stopt net als in Afterschool weer veel afstandelijkheid erin, ondanks dat we vooral naarmate de film vordert Corbet dicht op de huid volgen. Hier tegenover staat dat het een stuk experimenteler is dan die Roemeense new wave, en dit pakte goed uit. Prachtige cinematografie, eigenzinnig maar met duidelijke invloeden. Neem daarbij een grotendeels elektronische soundtrack en prachtrollen van Brady Corbet, Mati Diop en Constance Rousseau en je hebt mij te pakken. Bij Oh Boy lagen de verwachtingen het laagst en die beviel denk ik juist het best van de vier. Eerst gedeelte is fris, hip, leetbek en doorspekt met hele fijne humor. Daarna wordt het wat melancholischer en zelfs depressief. Zoals Oslo in Oslo, 31. August fungeerde, zo fungeert Berlijn in Oh Boy. Hoewel qua toon nogal verschillend, zag ik daar zeker sterke overeenkomsten tussen. Tenslotte jammer dat ik het geluid (zoals zo vaak) bij White Epilepsy veel te zacht vond (staan). Hoorde wel dat de geluidsband prachtig was, maar kon om deze reden er niet volledig in opgaan, en helemaal als mensen tussentijds gaan vertrekken en de deur opengaat. En tevens was het inderdaad niet donker genoeg in de zaal. Wel een geslaagde film gelukkig.

Wanneer komt trouwens de eerste publieksstand online?

Wie gaan er maandag naar Blancanieves?