Film Fest Gent

Volledig programma online:

programma

De nieuwe van Grandrieux "Un Lac" draait er. Dat is zeker de moeite. Maar wat een armoe om met een Ghibli retro te komen, terwijl je zo'n beetje over de DVD's ervan struikelt en datgene van Takahata dat moeilijk te zien/vinden is is er dan niet bij. Evenals het moeilijk vindbare "Ocean Waves". Maar goed Gent is nooit bekend geweest om iets vernieuwends, maar om de gezelligheid en ongedwongenheid. Hoewel ik er jaren niet kwam is dat volgens mij nog niet veranderd.

De nieuwe Grandieux! Volgens mij ga ik er ergens rond die tijd toch toevallig al naar Gent, dan zal ik die toch zeker proberen mee te pikken. Kan nog eens een grandioze film worden.

Waarschijnlijk ook omdat er een tentoonstelling loopt evenwijdig met het festival.

Dan nog zijn de geselecteerde films een teken van armoede, omdat de films die ik noem die ontbreken (een geanimeerde docu van Takahata bijvoorbeeld) op een festival niet zouden misstaan, omdat ze moeilijker te zien zijn. En als je iets met animè wil, dan is er natuurlijk (veel) meer dan Ghibli.

Ik heb eigenlijk maar een drietal ghibli films gezien. Spirited way, die ik niet echt goed vond, ponyo on the cliff by the sea ( Cinema Novo 2009 ) en my neighbor totoro die ik fantastisch vond.

Het is eigenlijk gewoon illustratief voor de onbekendheid waar anime mee te kampen heeft. Ghibli is perfect om voor te stellen aan een groot publiek, met obscuurdere films bereik je eigenlijk toch vooral de doelgroep die al bekend is met anime. Niet echt de bedoeling van een retrospectief denk ik.

Is die Azie focus trouwens ook ondertussen niet wat achterhaald? Had het idee dat daar zo'n twee jaar geleden heel veel mee gedaan werd.. Of kan zo'n trend wat langer voortduren?

Dat ben ik niet met je eens (of ik begrijp je verkeerd). Op festivals is er altijd wel de neiging bij de filmliefhebbers om iets te ontdekken. Liefhebbers, waaronder ik mijzelf dan reken, die anime al wel kennen, maar ook geen doorgewinterde kenner en pindakazer. Zou je juist op zo'n festival kunnen prikkelen en plezieren met het vertonen van moelijker verkrijgbaar werk. Ooit in IFFR tal van oude Oshii's gezien. Ik zeg (bedoel) ook niet dat het hele Ghibli retro niet deugt, ik vind de titels vooral zouteloos. Neem dan op zijn minst nog Porco Rosso of zo (of heb ik die over het hoofd gezien?). Dan is de anime selectie bij Camera Japan toch fijner.

Volgens dat ik gehoord heb staat China in de kijker dit jaar.

Nooit echt ervaren eigenlijk. Zeker niet als het gaat over segmenten waar redelijk weinig animo voor is. Sowieso is voor velen animatie al een oninteressant segment.

Eén van de redenen waarom ik IFFR ook niet zo interessant meer vind. Die mensen "die wat willen ontdekken" zijn vaak gewoon storend.

En wat danuz zegt klopt ook wel. Azië is toch alweer een tijdje op z'n terugweg (qua focus en appreciatie). Beetje raar om er nu nog mee aan te komen.

Ik denk dat daar ook weer twee categorieën in zijn.Mensen die dingen willen ontdekken en ongeveer weten wat ze kunnen gaan zien (qua traagheid, experiment etc) en mensen die maar gewoon wat gaan zien en dan onrustig gaan worden, weglopen, praten etc. Die tweede ben ik ook niet dol op, maar in een festival stoort me dat eigenlijk nooit zo (hopelijk doel je daarop - anders alvast op voorhand mijn welgemeende excuses voor mijn aanwezigheid op festivals om films te ontdekken ).

Verder is het ook wel duidelijk dat we een heel ander referentiekader hebben kwa filmbeleving. Ik ben bijna mijn 2000e bioscoopbezoek toe

Daar ben ik het volledig mee eens.

Aan 2000 raak ik nog lang niet, maar ik zit toch ook bijna wekelijks ergens in een bioscoop. Heb doorgaans minder problemen van gepraat in een gewone bioscoop dan bij een filmfestival. Ook omdat de film mij daar meer liggen, maar ook omdat ik dan iets meer van het publiek verwacht. Namelijk dat ze gewoon het fantsoen hebben om te zwijgen en te kijken. Dat viel bij het IFFR altijd nogal tegen.

Verder wel eens met je onderverdeling, maar je programmatie gaat dan wel toegespits worden op een erg kleine groep (onderverdeling van een onderverdeling). Denk dat ze in Gent daar niet echt op zitten te wachten (toch meer een publieksfestivalletje lijkt mij).

euhm 2000!!!

Ik doe er op één jaar zo'n 100-tal in de bioscoop. Sinds kort wel te verstaan.

Kun je nagaan hoe oud ik al bijna ben

Tickets besteld voor een dagje filmfestival.

Altiplano, Whisky mit Wodka en the stonening of soroya M gaan zien.

De documentaire The Cove van Louie Psihoyos heeft op het 36ste Filmfestival Gent de Port of Ghent Publieksprijs gewonnen. De film kreeg van het festivalpubliek de hoogste waardering (4,70 op 5). De distributeur van de film (BFD) ontvangt een distributiepremie van 5.000 euro. De Canvas Publieksprijs, uit een selectie van vijf films met het Canvas-label, gaat naar The Stoning of Soraya M. In totaal brachten 13.910 festivalbezoekers hun stem uit via het afscheurstrookje op hun ticket.

The Cove is een mengeling van een milieudocumentaire, horrorfilm en spionagethriller. Deze meeslepende documentaire brengt de verontrustende praktijken van de internationale handel in dolfijnen aan het licht. De grootste 'producent' van dolfijnen ter wereld bevindt zich in het pittoreske Taiji (Japan). Bewakers patrouilleren in de baai waar de dolfijnen gevangen worden en verhinderen elke toegang. De enige manier om de schandelijke activiteiten van deze maatschappij een halt toe te roepen is ze publiek te maken en dat is wat de makers van The Cove doen.

De groep, die geleid wordt door Richard O'Barry – de man die Flipper trainde -, bedenkt een gewaagd, clandestien plan om te infiltreren in de baai en met heel gesofisticeerde apparatuur de weerzinwekkende gebeurtenissen te filmen. Het uiteindelijke resultaat is een schokkend verhaal dat toont hoe krachtig film kan zijn in de handen van mensen die niet bang zijn om alles te riskeren voor de goede zaak.

De Port of Ghent Publieksprijs is goed voor een distributiepremie van 5.000 euro ter ondersteuning van de release van de film. De Belgische distributeur BFD brengt The Cove vanaf 18 november in de bioscoop.

Naast de Port of Ghent Publieksprijs maakt het festival ook de Canvas Publieksprijs bekend. Jaarlijks maakt Canvas haar keuze uit het festivalprogramma. Dit jaar kregen de films Fish Tank, Les Herbes Folles, The Stoning of Soraya M, Five Minutes of Heaven en Kan door huid heen het Canvas-label mee. Van de geselecteerde films kende het festivalpubliek The Stoning of Soraya M van Cyrus Nowrasteh de hoogste quotering toe. De winnende film wordt aangekocht door de aankoopdienst van de VRT voor uitzending.

The Cove haalde het nipt van de muziekdocumentaire Anvil! The Story of Anvil die een score van 4,69 op 5 haalde. De gemiddelde waardering van alle festivalfilms samen bedraagt 3,96 op 5. Dat is de hoogste score sinds het bestaan van de publieksprijs. De grote publiekstevredenheid uit zich ook in de verkoopcijfers. Met 125.000 verkochte tickets, klokt het festival 10 procent hoger af in vergelijking met vorig jaar.

Eyes Wide Open van regisseur Haim Tabakman heeft op het 36ste Filmfestival Gent de Grote Prijs voor Beste Film gewonnen. Dat heeft de internationale festivaljury onder leiding van de Zwitserse componist Niki Reiser woensdag bekend gemaakt op het Gentse stadhuis. Andere films die in de prijzen vielen zijn Zion and his Brother (Beste Scenario), A Rational Solution (Beste Muziek), en de kortfilm Amor van Thomas Wangsmo.

De internationale jury bestond dit jaar uit Filip Peeters (acteur, België), WANG Quan’an (regisseur, China), juryvoorzitter Niki Reiser (componist, Zwitserland) en Laszlo Nemes (regisseur, Hongarije).

DE UITSLAG

Speciale vermelding voor MIN DIT-THE CHILDREN OF DIYARBAKIR

De Grote Prijs voor Beste Film:

EYES WIDE OPEN (HAIM TABAKMAN) – Distributeur: Cineart

Deze prijs heeft een totale waarde van 15.000 euro. Het gaat om een distributiepremie ter ondersteuning van de release van de film in Vlaanderen en Brussel (in minimum vijf zalen) + media return ter waarde van 6.000 euro.

De Jury: ‘An honest and compelling depiction of a forbidden relationship that authentically focuses on two men in love, in a story told with mastery, measure and humanity while echoing thoughts about the role of the individual.’

De Georges Delerue Prijs voor de Beste Muziek:

NATHAN LARSON (A RATIONAL SOLUTION van Jörgen Bergmark) – Geen Belgische distributeur

Het gaat om een distributiepremie ter waarde van 10.000 euro voor de ondersteuning van de release van de film in Vlaanderen en Brussel (in minimum vijf zalen) + media return ter waarde van 6.000 euro.

De Jury: ‘An example of intelligent and economical use of music and sound design, understanding the subject of the film while serving the story and the emotions of the actors in a subtle way…’

De SABAM Prijs voor het Beste Scenario:

ERAN MERAV (ZION AND HIS BROTHER) – Geen Belgische distributeur

De prijs heeft een totale waarde van 10.000 euro. Ook hier gaat het om een distributiepremie ter ondersteuning van de release van de film in Vlaanderen en Brussel (in minimum vijf zalen) + media return ter waarde van 6.000 euro.

De Jury: ‘A dynamic story about growing up in difficult circumstances, unfolding in an intense and natural way, stemming from genuine observation and precise analysis, and driven by complex characters.’

Prijs voor Beste Europese Kortfilm

AMOR van THOMAS WANGSMO

Deze film is hierdoor genomineerd voor de prijs voor Beste Europese kortfilm van de European Film Academy.

ik vond a rational solution echt een gedrocht.

Filmfestival Gent huldigt Jacques Tati met uitzonderlijke tentoonstelling

Meer dan 60 jaar na Jacques Tati’s eerste langspeelfilm wil het Filmfestival Gent de Franse regisseur, acteur en komiek een eerbetoon 'comme il faut' geven. Om het universum van Tati helemaal opnieuw tot leven te wekken, brengt de Provincie Oost-Vlaanderen op initiatief van en in samenwerking met het Filmfestival Gent in het Provinciaal Cultuurcentrum Caermersklooster de tentoonstelling 'JACQUES TATI: Deux Temps, Trois Mouvements' die geproduceerd werd door de Cinemathèque française in samenwerking met Les Films de Mon Oncle. De tentoonstelling loopt van 15 oktober 2010 tot 16 januari 2011.

Tati zei ooit: “Je veux que le film commence quand vous quittez la salle.” Hij zou deze bijzondere tentoonstelling dan ook weten te appreciëren. Nooit eerder was de unieke visie van Tati zo tastbaar voor het publiek. Fans van Tati kunnen hun hart ophalen aan originele stukken en reproducties: de kantooromgeving van PlayTime, het designinterieur van Villa Arpel, de fiets van François de postbode uit Jour de Fête, Tati’s legendarische pijp in XL-formaat en tal van ongeziene foto’s, affiches, rekwisieten, kostuums, maquettes en storyboards. Voor wie minder vertrouwd is met het oeuvre van Tati is het een speelse en kleurrijke omgeving waarin kan worden kennisgemaakt met de humor en esthetiek van een buitengewoon regisseur. Alles samen omvat de tentoonstelling meer dan 500m2 expositieruimte en tientallen filmclips.

De tentoonstelling 'JACQUES TATI' is een realisatie van de Cinemathèque française in samenwerking met Les Films de Mon Oncle. Gent is na Parijs de tweede stad waar ze te zien is. Curators zijn Macha Makeïeff en Stéphane Goudet. De artistieke leiding van de scenografie is in handen van Macha Makeieff. Het originele concept wordt voor Gent aangepast aan de prachtige locatie van het Caermersklooster. Bij de tentoonstelling hoort ook een 310-pagina’s tellende catalogus met als titel 'Deux Temps, Trois Mouvements'.

De Provincie Oost-Vlaanderen zet met deze tentoonstelling de traditie verder om ieder jaar naar aanleiding van het Filmfestival een belangrijk oeuvre te belichten.

De wereld van Tati

Met zes langspeelfilms over een periode van meer dan 20 jaar was Jacques Tati niet de meest productieve regisseur, maar hij was zonder twijfel een van de meest inventieve. Hij creëerde als regisseur en acteur een universum dat nog steeds tot het collectief geheugen behoort. De hilarische stunts van François de postbode in Jour De Fête (1949) betekenden het begin van Tati’s carrière. De scherpe, maar komische kritiek op het modernisme kwam terug in alle volgende films. In Les Vacances de Mr. Hulot (1953), Mon Oncle (1958), PlayTime (1967) en Trafic (1971) perfectioneerde het illustere personage van Mr. Hulot de kenmerkende slapstickhumor van Tati. In de televisiefilm Parade (1974) ruilde hij Mr. Hulot in voor Mr. Loyal, een circusartiest in het gezelschap van jongleurs, goochelaars en acrobaten.

Jacques Tati was tweemaal te gast in Gent, onder meer tijdens de opnames van Trafic. Hij werd toen ontvangen door Jacques Dubrulle, gedelegeerd bestuurder van het festival. Bij het eerbetoon aan deze graag geziene gast hoort dan ook een uitgebreid retrospectief programma waarin de films van Tati worden vertoond. Meer informatie hierover is te vinden in het persdossier van het festival.

Tati Tovenaar

2010 wordt een heus feestjaar voor fans van Jacques Tati, want op 16 juni verscheen L’illusionniste van Sylvain Chomet in de zalen. De regisseur van Les Triplettes de Belleville waagt zich hiermee aan een geanimeerde versie van Tati. Het verhaal is gebaseerd op een ongebruikt scenario van Jacques Tati.

L’illusionniste speelt zich af in kleine achterafzaaltjes van cafés en op goedkope tuinfeestjes. Het zijn de enige plaatsen waar een oudere goochelaar nog mag optreden, nu hippe rockgroepen de grote podia hebben ingepalmd. Het leven van de man krijgt weer betekenis wanneer hij Alice ontmoet, een jong meisje dat echt in zijn magie gelooft. Verrast door haar jeugdige en oprechte enthousiasme haalt hij al zijn trucjes boven om haar niet te ontgoochelen.

Nieuwe Sofia Coppola sluit Filmfestival Gent af.

De nieuwe film van Sofia Coppola, 'Somewhere', sluit op 23 oktober de 37ste editie van het Filmfestival Gent af. Dat maakte de organisatie bekend. De veertigjarige Coppola won met 'Somewhere' op het afgelopen filmfestival van Venetië nog de Gouden Leeuw.

"Net als haar meest succesvolle film tot nu toe, 'Lost in Translation', legt 'Somewhere' de vinger op de pijnlijke wonde van oppervlakkigheid en de daaruit voortvloeiende vereenzaming", aldus de festivalorganisatie.

"Marco (Stephen Dorff) is een filmster, maar eentje die zich stierlijk verveelt en zijn beroemdheid als gratuit neemt. Hij is afgestompt door de glitter en glamour. Als zijn agent hem niet zegt wat te doen, kan hij niets beters bedenken dan in bed te liggen, bier te zuipen, medicijnen te slikken en naar de obligate strippers te gapen.

Tot zijn ex-vrouw hun dochter Cleo (Elle Fanning) bij hem dropt voor een week. Het kleine meisje wakkert eindelijk het leven in hem weer aan. Maar een week is natuurlijk snel voorbij als je je amuseert."

Het Filmfestival Gent loopt van 12 tot 23 oktober. De romantische komedie 'Smoorverliefd' van Hilde Van Mieghem opent het festival. Het volledige programma wordt op woensdag 29 september bekendgemaakt. Meer info op www.filmfestival.be . (belga/edp-hln.be)

programma eindelijk online:

http://www.filmfestival.be/

Jammer dat het dit jaar slecht te regelen valt met mijn werk.

Ik denk twee dagjes af te zakken naar het filmfestival van Gent en volgende films mee te pikken:

Kyatapirâ

Ovsyanki

Die Fremde

22 Mei

All good children

Vlaams filmgeweld in Gent - vaf.be

Het wordt maar één dagje, morgen. De eerste drie filmpjes meenemen.

Zoek een film die in dit festival speelt het gaat over een dochter en de broer van die ader proberen die vader te vinden om dat hij voor moet komen.

Programma 2011 online

http://www.filmfestival.be/

Programma in de bus gekregen vandaag, dus we kunnen weer gaan puzzelen. Waarschijnlijk weer één dagje op het festival vertoeven en misschien enkele Bergman films zien.

Al zeker één dag:

Poulet aux prunes

Elena

Twee films die meedingen naar de hoofdprijs.