Cannes

Van Cinéart zullen er dit jaar negen films op het festival te zien zijn, waarvan er vijf geselecteerd zijn voor de hoofdcompetitie. Het festival laat weten binnenkort meer films bekend te maken, waaronder de selectie voor La Quinzaine des Réalisateurs.

Hoofdcompetitie

A HERO is de nieuwe film van Asghar Farhadi (A SEPARATION), waarvoor de tweevoudig Oscarwinnaar terugkeerde naar Iran voor de opnames. Rahim zit vanwege schulden in de gevangenis. Tijdens een kort verlof probeert hij zijn schuldeisers ervan te overtuigen een deel van de schuld kwijt te schelden, maar dat loopt anders dan gepland.

TRE PIANI van Nanni Moretti (MIA MADRE) vertelt het verhaal van drie families, die in drie appartementen in hetzelfde gebouw in Rome wonen. De Italiaanse regisseur baseerde zijn film op het boek ‘Three Floors Up’ van Eshkol Nevo en speelt zelf een van de hoofdrollen.

In LES OLYMPIADES van Jacques Audiard (DE ROUILLE ET D'OS) zijn Émilie (Lucie Zhang) en Camille (Makita Samba) goede vrienden, maar soms ook geliefden. Maar wanneer Camille verliefd wordt op Nora (Noémie Merlant), zet dat zijn vriendschap met Émilie op scherp.

LES INTRANQUILLES van de Belgische regisseur Joachim Lafosse (AFTER LOVE) gaat over Leïla (Leïla Behkti), Damien (Damien Bonnard) en hun zoontje. Hun gezinsleven wordt op de proef gesteld door de mentale problemen van Damien. Lukt het Leïla om haar man los te zien van zijn bipolaire stoornis?

THE WORST PERSON IN THE WORLD is de nieuwste film van Joachim Trier (OSLO, AUGUST 31ST) en toont vier jaar uit het leven van Julie. Nu ze dertig wordt, wil ze meer uit het leven halen en eindigt haar volwassen relatie met Aksel om zich in een nieuw avontuur te storten met de jongere Eivind. Met Anders Danielsen Lie, Renate Reinsve en Herbert Nordrum.

Ook geselecteerd

LA CIVIL is de eerste speelfilm van de Roemeense Teodora Ana Mihai en is geselecteerd in de sectie Un Certain Regard. De film gaat over Cielo (Arcelia Ramírez), een moeder wiens tienerdochter is ontvoerd in Noord Mexico. Wanneer de autoriteiten de zaak niet weten op te lossen, neemt Cielo het heft in eigen handen.

In de nieuwe sectie Cannes Premières zijn geselecteerd TROMPERIE van Arnaud Desplechin, een Frans drama met een hoofdrol voor Léa Seydoux (LA VIE D’ADÈLE), en MOTHERING SUNDAY van Eva Husson met onder meer Olivia Colman (THE FAVOURITE), Colin Firth (SUPERNOVA) en Josh O'Connor (GOD’S OWN COUNTRY).

Out of Competition zal Valérie Lemercier’s THE VOICE OF LOVE (ALINE) vertoond worden, een speelfilm vrij geïnspireerd op het leven van Céline Dion. Lemercier regisseert en speelt zelf de hoofdrol in haar ode aan het leven van de Canadese superster.

Benedetta (2021) is ook (deels) Hollands glorie.

Wel jammer dat de nieuwe Van Warmerdam niet is geselecteerd.

Het festival is dit jaar uitgebreid met een nieuwe sectie: Cannes Premiere. Dit programma is bedoeld voor nieuwe films van bekende makers die niet in de competitie draaien. Dit jaar zijn dat onder andere Tromperie van Arnaud Desplechin, JFK: Through the Looking Glass van Oliver Stone en In Front of Your Face van Hong Sang-soo.

Kirill Serebrennikov’s new film Petrov’s Flu will have its world premiere in Competition at the Cannes Film Festival in July.

Based on the novel 'The Petrovs In And Around Flu' by Alexey Sainikov, Petrov’s Flu is described as a “deadpan, hallucinatory romp through Post-Soviet Russia”.

It will be Serebrennikov’s third feature to premiere in Cannes after religious drama The Student, which played in Un Certain Regard in 2016, and Russian rock scene drama Leto, which debuted in Competition in 2018.

De Filmkrant doet dagelijks verslag vanaf het 74e filmfestival van Cannes. Na een geannuleerde editie in 2020 startte het festival gisteren voorzichtig op voor tien dagen filmgekte aan de Franse kust. Aan Leos Carax de eer om het festival officieel te openen met zijn Engelstalige musical Annette. Daarvoor verwelkomde filmjournalist en documentaireregisseur Mark Cousins ons alvast terug in de cinefiele droom die Cannes heet met een nieuw hoofdstuk van zijn epische reis door de cinema: The Story of Film.

Cousins, die met docuserie The Story of Film: An Odyssey (2011) zijn aanstekelijke cinefilie overbracht in een epische roadmovie van vijftien uur, brengt met de bijna drie uur durende ‘epiloog’ A New Generation een vluchtigere ode aan nieuwe beeldmakers die via cinema op de wereld van nu reflecteren.

Het is de Israëlische regisseur Nadav Lapid die tot nu toe de meest gewaagde film op zijn naam heeft staan met Ahed’s Knee. In Nederland is de regisseur geen bekende; zijn vorige film Synonyms werd, hoewel hij in 2019 de Gouden Beer won in Berlijn, niet in Nederland uitgebracht. Hopelijk gebeurt dat wel met Ahed’s Knee, dat Lapids cinema in extremis biedt.

Ter gelegenheid van de zestigste verjaardag van de Semaine de la Critique schreef Leos Carax een korte liefdesbrief aan het Cannes-programma, die alleen al de moeite is vanwege het zelfportret dat hij meestuurde.

Gelukkig struikel je ook altijd weer over pareltjes zoals Hytti nro 6 (Coupé 6) van de Finse laatbloeier Juho Kuosmanen, een ontroerend pleidooi voor openheid en echt naar elkaar kijken. Een Finse archeologe en een Russische mijnwerker delen circa 2000 een coupé in de nachttrein naar Moermansk. Wat als nachtmerrie begint: als een ware Russische moezjik slaat Vadim grommend een fles wodka achterover, wordt handtastelijk en bralt over „onze grote natie die de nazi’s versloeg en naar de maan vloog”. Maar als ze langzaam uit hun rollen van westers nufje en Russische proleet glijden, ontstaat er iets magisch.

Een van de meest vooruitstrevende en emancipatoire regisseurs die dit jaar tegen conventionele cinema ingaat is Julia Ducournau, wiens Raw in 2016 dé ontdekking van het festival was. Die kleine coming-of-age-film over seks, verlangen en kannibalisme draaide toen nog in een zijprogramma, de Semaine de la Critique. Met opvolger Titane (eind augustus in de Nederlandse bioscoop) verwierf Ducournau terecht een plek in de hoofdcompetitie. Ook hier draait het om de gespannen band tussen een vader en dochter, maar de focus ligt juist volledig bij de dochter, die trouwens gaandeweg de film transformeert in de zoon van weer een hele andere vader. Hoe dat gebeurt zullen we hier niet uitleggen, want het spannende aan Titane is hoe onvoorspelbaar en ongrijpbaar de film kan zijn. Ducournau combineert de vleselijkheid van Claire Denis (zie de sinistere sci-fi High Life of vampierfilm Trouble Every Day) met de technologische penetraties van David Cronenberg (zie ExistenZ en Crash) in een genre- én gender-bender die speelt met het complete spectrum van seksualiteit, geslacht en identiteit.

Het meest sexy en charmant is vermoedelijk Les Olympiades van de Franse maestro Jacques Audiard, een update van de ouderwetse Parijse liefdescarrousel over vier jonge mensen in Chinatown. Gevolgd door Paul Verhoevens lesbische nonnendrama Benedetta, de meest besproken film van Cannes. Misschien te polariserend voor een Gouden Palm, maar de Russische neo-dissident Kirill Serebrennikov, dit jaar in competitie met filmdelirium Petrov’s Flu, wil dat alle prijzen naar Verhoeven gaan, vertelde hij me via Zoom – hij mag Rusland niet uit. „Paul Verhoeven, wat een geweldig kunstenaar! Als tiener in Rostov aan de Don openden zijn films voor mij een luik naar een ander soort cinema. Ik heb sindsdien echt al zijn films gezien.”

Eén criticus is geen criticus. Daarom bundelen critici hun krachten in grids. Sterren en cijfers uitdelen dus – altijd voer voor discussies. In de critics’ grids van Cannes gaat Drive My Car voorlopig aan kop (en zwaait Flag Day helemaal achteraan).

Hmm, weet eerlijk gezegd niet of het nou een goed teken is als nota bene Cannes al de volle mep aan een Noé geeft. Zeker als er vergelijkingen met Amour langskomen. Maar we gaan het zien.

Laura Wandels speelfilmdebuut Un monde werd zojuist bekroond met de FIPRESCI Prijs (International Federation of Film Critics) op het Filmfestival van Cannes.

De Belgische film Un Monde was één van de hoogtepunten van het afgelopen Festival van Cannes, waar de film in wereldpremière ging in de Un Certain Regard-sectie. Na een uitzonderlijk goede ontvangst door de pers keert de film nu dus met de Fipresci-prijs van de filmkritiek huiswaarts.