Chandiman Sum (2009)

zeer benieuwd naar de film.

Hoe kan je je registreren bij Karagarga?

Op uitnodiging.

't Is daar wel een prestatie als je niet al na een maand geband wordt (is mij niet gelukt).

Mij wel gelukkig, fantastische site trouwens (karagarga dus).

Ik ga hem eens downloaden en bekijken Rowan, je hoort het wel Je was al een tijdje stil, maar dus niet zonder reden!

Onderhond - Ha! Ach. 12 minuten is een hoop, hoor. Omdat Moviemeter geen korte films toelaat zou je deze site eigenlijk niet eens serieus mogen nemen als "movie-meter", toch?

Apollinisch - Prestatie? Hoe bedoel je dat? Is toch niet zo moeilijk, een ratio behouden daar. Af en toe zelf wat uploaden, gaat best rap zelfs. En zo streng zijn ze niet. Ik ben vooral blij met die website, zitten vooral mensen die echt geïnteresseerd zijn in leuke dingen. Dat mis ik op andere sites nogal.

Daan - Ja, nou... niet alleen hier mee bezig geweest, natuurlijk. Maar ben benieuwd naar een mening.

Apollinisch wrote:

(quote)

Behouden? Geen idee, ben daar nooit aan toegekomen.

Als je een beetje beheerst download is die ratio prima bij te houden. Zit nu op een ratio van boven de 0.9.

Kan ik deze film nog ergens afkraken?

Volgens mij mag dat gewoon hier hoor!

Mooi, vanavond maar eens downloaden dan. Kun je die XVID niet rarren en opdelen in 8 stukken en op Megaupload zetten? Gaat veel sneller dan zo'n torrent.

Dat zou je even met Kappeuter of Jordy moeten overleggen.

Oh, en megaupload. Ja dat zou wel kunnen. Maar liever niet. Torrents verspreiden zich automatisch, veel makkelijker. Misschien wat langzamer, ja...

Veel muziek- en filmblogs op internet gebruiken veel vaker Megaupload en Rapidshare dan torrents. En waarom niet en/en ipv en/of?

Misschien kun je 'm wel op OH's blog zetten... Heeft ie ook weer wat bezoekers en kan ie er gelijk een recensietje over schrijven.

Oke, Oke. Overtuigd.

Hoe word dat meestal aangepakt dan? In stukjes rarren en dan alle losse stukjes uploaden? Of die losse stukjes ook weer inpakken? Waarom sowieso in losse stukjes rarren?

Omdat je met een free account maar 100mb per keer kan uploaden.

Met winRAR kun je aangeven in hoeveel stukken je je rar-bestand wil hebben en van welke grootte. Dan deelt het programma ze zelf in kleinere bestandjes. Het wijst zich vanzelf. Wanneer je de bestandjes hebt gedownload dan wordt de film automatisch met het uitpakken weer tot één geheel gevoegd.

Ja ik snap het principe. Maar ik was mij er niet van bewust dat je maar 100MB per keer kan uploaden. Je hebt het toch over Megaupload?

Ik heb daar niet eens een account, maar heb daar vanochtend wel een bestand van ruim 800MB geupload?

Of blijft het dan maar voor een kleine tijd online?

Ow, dan hebben ze het weer eens aangepast. Eerst kon je maar tot 100mb maar dat is nu niet meer zo. Da's mooi want dan kun je je film rarren (optioneel) (de XVID versie dan) en 'm er in één keer opzetten.

Oke, klinkt duidelijk.

Dan staat de XVID versie vanaf nu ook op Megaupload.

Chandmani Sum (XVID, 767 MB)

Download van Megaupload

Super! Vanaaf eens downloaden.

Top inderdaad, had de torrent ook al open staan maar dat schoot voor geen cent op.

Die Megaupload had ik binnen een paar minuten binnen. Vanaaf maar eens kijken.

Mijn uploadsnelheid is super traag. Uploaden naar Megaupload duurde ook 3 uur. Als ik enige seeder ben bij een torrent zal het ook niet rapper gaan dan 60 kb/s denk ik. Jammer maar helaas.

Hmmm, wat is dit nou?, vroeg ik mij tijdens het kijken af. Een documantaire? (Wat ik eerste dacht) Een registratie van het leven in Mongolie? Of gewoon een audiovisueel experiment?

Mocht het een documantaire zijn dan heeft dit filmpje compleet gefaald, want ik ben echt geen fluit wijzer geworden over de muziek in Mongolie. Dat ik het kut vond wist ik al en verder krijg je nihil informatie. Dus is dit dan een registratie? Nou misschien voor de laatste tien minuten, maar waarom dan die eerste twintig?

Goed laten we het erop houden dat het een audiovisueel experiment is, in dat geval kan ik er nog wel aardig positief over zijn. De soundtrack is kut. Het past allemaal nog wel aardig bij de beelden, (maar dat hadden ook zat andere genres gedaan denk ik) maar dertig minuten naar dat gruwlijke gebrom te luisteren is voor mij echt te veel. Had al na vijf minuten een sterke drang om de rest gewoon zonder geluid te bekijken.

Visueel worden er leuke dingen gedaan, al moet ik zeggen dat het toch verre van perfect is. Tayama had ongeveer een dik jaar terug een kortfilmpje gemaakt waarin je allemaal uitvergrote ogen en tanden zag. Dat filmpje vond ik geweldig en bij momenten keert dat gevoel ook hier weer terug. Maar...er is wel wat teveel herhaling. De eerste keer dat je allemaal shots van insecten te zien krijgt is leuk, de tiende keer minder.

Ook was ik niet helemaal te spreken over de filter. Bij bovenstaande momenten werkt het goed, maar bij shots van landschappen voegt het weinig tot niets toe. Verder komen de schaarse kleurshots ook niet goed uit de verf, hier had zeker meer aandacht aan geschonken mogen worden. Verder ook nog wel een paar matige shots gezien, maar nu begin ik te mierenneuken.

Dus het is een audiovisueel experiment, prima, maar dan rijst weer de vraag: Waarom die laatste tien minuten? Het had voor mijn gevoel niets te doen met het voorgaande en ik vond het toch een vrij grote stijl/sfeerbreuk.

Veel maar's en kritiek dus. Ik moet nog wel even toegeven dat ik nog een beetje extra kritisch ben aangezien dit de eerste recensie is die de regisseur ook daadwerkelijk zal lezen.

Uiteindelijk blijf ik dus met meerdere dubbele gevoelens zitten en een cijfer zou ik er ook echt niet op kunnen plakken. Sorry Tayama, veel leuks gezien, maar helaas ook nogal wat mankementen.

Ik wil geen "documentaire" maken. Dat doen velen al voor mij. En veel beter dan ik ooit zou kunnen. Dat je geen "fluit wijzer" geworden bent, misschien... Ik wil ook niet uitleggen hoe kamelen geboren worden, of hoe paardenmelk gemaakt word, dat is al zo vaak gedaan. Daarom laat ik dingen zien die je daar elke dag ziet.

Dat je muziek uit Mongolië kut vind, is natuurlijk een persoonlijke mening. Waar je dat op baseert hoef ik verder niet te weten, ik heb nergens geprobeerd te vertellen over muziek uit Mongolië - wel geprobeerd kort te laten zien wat een belangrijk onderdeel is uit de muziek in Mongolië. De soundtrack is dus kut.

Ik wil later uitgebreider reageren, maar nu ben ik echt te moe. Je bent niet de eerste die wat zegt over mijn film, wel de eerste die het zo uitgebreid doet met geschreven tekst.

Aha, my bad, dacht echt dat ik je ooit heb horen zeggen dat het een docu over de muziek in Mongolie zou worden.

Ik baseer m'n mening over de muziek op de soundtrack en wat ik al eerder gehoord heb. En aangezien ik toch een uitgebreide recensie wou schrijven moest ik daar toch ook een paar woorden aan vuil maken.

Verder ben ik wel benieuwd waarom de eerste twintig en laatste tien minuten zo verschillen. De eerste twintig was duidelijk experimenteel, de laatste tien dan idd. weer een registratie van het leven daar. Komt dat misschien omdat je de film nu ingekort heb en er hoofdstukken zijn gesneuveld?

Nu ja, - echt veel kan je niet afleiden van de muziek uit mijn soundtrack. Ik wil je wel wat in het kort onderwijzen.

Ik vind niet dat de laatste minuten zo verschillen. Ja, muzikaal heel anders. Misschien is het een te "ego document", omdat zulke dingen verre van overduidelijk zijn. Voor mij draait alles in het plattelandsleven over dagelijkse routine en kinderen. Vooral dagelijkse routine bij kinderen. Alles is het zelfde, altijd het zelfde. Nooit verandering.

In mijn hele film kunnen wij ook niet meer doen dan toekijken. Ik kan wel mooie dingen laten zien, lelijke dingen laten zien... maar we kunnen toch niet meer dan kijken. Mijn enige doel met Chandmani Sum is mensen dus iets te laten zien. Dingen laten zien uit deze dagelijkse routine in een plattelandsdorp. Ik hoop dus vooral ook dat het beeld over Mongolië niet de zachte blauwe lucht is, de mooie kamelenplaatjes, of mensen in mooie kleding. Ik hoop in ieder geval dat er iets van dat beeld inglipt van mijn film. Alles van mijn film is een registratie van het leven daar, en niets is geacteerd.

Nu wil ik je wat laten zien over hun muziek. Het klopt overigens dat ik ook bezig ben met een soort document over hun muziek. Zal op dit moment weinig interessant voor jou zijn denk ik . Ben benieuwd waar jou negatieve mening vandaan komt. Hier drie filmpjes:

Hoewel dit een Chinees is, wel een zang-demonstratie die de Mongoolse muziek eer aan doet.

Traditioneel ensemble.

Klein ensemble, wat modernere invloeden.

Ik verbleef bij de familie van de man in het rood.

Een ego document... Volgens mij zitten we niet helemaal op één lijn.

Wat ik bedoelde was dat er in de eerste twintig minuten veel geexperimenteerd wordt. Snelle editing, vage shots, snel tempo. En in de laatste tien wordt er echt geregistreerd. Shots van spelende kinderen, een jongen in een rolstoel enz. Dat vind ik nogal een verschil.

Veel van de muziek in jouw film komt (volgens mij toch) van zo'n enorme blaaspijp. En laat ik dat nu echt een afschuwlijk geluid vinden. Ook het eind met de viool vond ik tien keer niks en dat terwijl ik de viool normaliter toch een mooi instrument vind. Ik geloof verder ook best dat er in Mongolie andere stijlen en invloeden zijn, maar de kritiek was puur gericht op de soundtrack.

Ja, is ook wel een verschil. Ik kan daar wel meer over vertellen, maar het komt neer op wat ik al eerder zei. Alles komt terecht bij kinderen. Die niets hebben. Maar wel lachen. Die niets hebben, en alleen kunnen wachten. Alleen kunnen toekijken. Net als wij in Chandmani Sum. Voor ons is dat juist een luxe, toekijken - maar voor hun het enige wat ze kunnen doen. Tenminste, toch vooral en vaak.

Zoiets?

Een enorme blaaspijp, zeg je? Een didgeridoo bedoel je? Alsjeblieft zeg, ik ben geen hippie. Mijn soundtrack is 100% vocaal. Alles is mijn stem. Een didgeridoo komt trouwens uit Australië. Mongolië ligt daar toch een continent of twee vandaan.

Die zangtechniek hoor je bijvoorbeeld in het eerste filmpje hierboven. Wat duidelijker aanwezig hier:

Welk einde bedoel je precies? Het allerlaatste shot?

Die jongen (Baagii, 16 jaar), zingt daar een "magtaal" (Jargalant Altai Magtaal). Een magtaal is een lofzang. Dit lied gaat over zijn dorp, zijn land en vooral de berg die je in de achtergrond ziet ("jargalant").

Zing je dat zelf??? Wat sommige mensen al niet met hun strot kunnen.

Dat alles bij kinderen uitkomt, daar kan ik wel wat mee, al was dat mij dus niet echt duidelijk uit het filmpje. Maar dat kan ook goed aan mezelf liggen.

Met het einde bedoel ik de aftiteling waarbij je van te voren en erna zo'n vent op een zandvlakte met een viool zit. (Al zal ook dat wel eens ander instrument kunnen zijn. )

Ik kan op het moment even geen muziek horen hier, zal later eventueel nog wel op de filmpjes terugkomen.

En uh, er zaten ook genoeg dingen in de film die me wel aanspraken he, laten we dat niet vergeten.

Muziek uit Mongolië is vooral vocaal. En die "vent" waar je naar verwijst in dat laatste shot met aftiteling, is een jongen die toentertijd net 16 geworden was. - Ja, je kan het een viool noemen. Al is het meer de voorouder van de chello. Dit instrument heet in Mongolië een "morin khuur" (horse-head fiddle), en is het nationale symbool van het land.

Toch maar eens die filmpjes checken, dan. (jij)