Lievelingsboeken/ -schrijvers

Niccolo Machiavelli: Il Principe .

Nadat iedereen me aan de kop begon te zeuren dat dat zo'n goed boek was heb ik twee dagen uitgetrokken en in een ruk Het leven van Pi uitgelezen, en gemerkt dat dat inderdaad een schitterend boek is. Het is een erg spannende avonturenroman met schitterend originele ideeen, maar tegelijk is het een prachtig verhaal over de kracht van verhalen, van religie en van de menselijke geest.

En ook al is dat heiligschennis, ik zie zelfs de verfilming door Night Shyamalan wel zitten, ook al kan ik die mens niet hebben, volgens mij kan dat nog wel iets worden.

tolkien

lord of the rings

deaver

the bone collector

Dan moet je ook Discorsi sopra la prima deca di Tito Livio lezen!

Heeft iemand 'The Book of Illusions' van Paul Auster gelezen? Goed boek! Zou een leuke film van gemaakt kunnen worden.

Ik ga nu beginnen aan 'Less than Zero' van onze Brett

Ik heb net met veel plezier The Da Vinci Code uitgelezen. Het plot vond ik eigenlijk niet veel soeps, maar de achterliggende ideeën en de alternatieve interpretaties van bekende kunstwerken, symbolen en gebouwen vond ik wel bijzonder boeiend.

Helaas las ik vandaag het volgende in De Standaard:

The Da Vinci Code plagiaat?

BRUSSEL - Dan Brown, de schrijver van The Da Vinci Code, wordt beschuldigd van plagiaat. Hij zou voor zijn succesroman twee boeken afgeschreven hebben die al meer dan twintig jaar oud zijn. Het gaat om The Da Vinci Legacy van Lewis Perdue uit 1983, en om The Holy Blood and the Holy Grail van het trio Michael Baigent, Richard Leigh en Henry Lincoln, dat in 1982 verscheen. Dat meldt de Britse krant The Times.

In dat laatste werk gaat het er onder meer over dat Jezus met Maria Magdalena trouwde en dat hun nageslacht in Zuid-Frankrijk verder leefde. Ook meenden de auteurs destijds bewijzen gevonden te hebben van het bestaan van de Priorij van Sion, een geheime religieuze beweging die als grootmeesters onder meer Leonardo Da Vinci en Victor Hugo telde. Die elementen komen helemaal terug in de thriller van Dan Brown, die kan omschreven worden als een slim samenschrijven van een aantal theorieën over de Graal. De Da Vinci Code , waarvan wereldwijd al meer dan twaalf miljoen stuks verkocht werden en waarvan binnenkort een film gemaakt wordt, gaat over de strijd van de laatste grootmeester van de Priorij van Sion tegen de katholieke machthebbers. Toeval of niet, de grootmeester heet Saunière, terwijl in The Holy Blood and the Holy Grail ook een priester Saunière in geheimzinnige omstandigheden om het leven komt.

Dan Brown verdedigde zich al tegen eventuele beschuldigingen door in zijn voorwoord te stellen dat hij documenten uit de Bibliothèque Nationale gebruikte. Documenten die ook een grote rol speelden in de research voor The Holy Blood and the Holy Grail. Een rechtszaak moet uitmaken of Brown plagiaat pleegde. Dat zou de plannen om zijn roman te verfilmen lelijk kunnen doorkruisen.

Het is toch wel weer erg toevallig allemaal.

Ik ga nu beginnen aan De Geheimen van Pittsburgh, ik ben zeer benieuwd hoe deze is.

Ik vind de beschuldigingen eigenlijk maar flauw: dat verhaal over Maria Magdalena vind je ook in andere boeken terug, en het is niet omdat enkele auteurs ontdekt hebben dat er zoiets als 'de priorij van Sion' bestond, dat het al meteen plagiaat is als je dat gegeven in een fictie-roman verwerkt. Die zogenaamde toevalligheid dat in beide boeken de naam Saunière voorkomt, valt ook makkelijk te verklaren: meestal geven romanschrijvers hun personages historische namen, kwestie van een soort parallel te kunnen trekken tussen het personage en de historische figuur wiens naam ze dragen. Saunière zal gewoon een naam zijn die Dan Brown tijdens z'n research veelvuldig opmerkte. Grote kans dat je nooit nog iets van dit beschuldiging van plagiaat gaat horen.

Ik heb de Da Vinci Code niet gelezen, maar het lijkt me dat het een soort light-versie is van De slinger van Foucault van Umberto Eco, klopt dat? Dat boek kan ik overigens iedereen aanraden, het is een beetje elitair maar ik heb het voor het eerst gelezen toen ik veertien was, dus dat mag geen bezwaar zijn (Mijn vader had gezegd dat dat boek te moeilijk was voor mij, en toen heb ik het uit koppigheid helemaal uitgelezen ook al begreep ik maar de helft. Tweede poging vorig jaar is me iets beter afgegaan en sindsdien vind ik het een meesterwerk, echt een aanrader)

Ik heb dat boek van Foucault nog niet gelezen, maar light is de Da Vinci Code sowieso.

The da vinci code is inderdaad een slap aftreksel van the slinger van Foucault.

Bovendien kun je bij Eco duidelijk merken dat het tongue in cheek is terwijl het Browne bittere ernst is. Erg jammer.

Ik had eigenlijk geen idee dat het boek van Eco hetzelfde thema behandelde als The Da Vinci Code. Maar nu ik al van een aantal mensen heb gehoord dat het bijzonder de moeite moet zijn, en Wolkenmeter met zelfs de eerste paragrafen heeft doorgemaild, ben ik zeker van plan om het te lezen.

Ik ben namelijk best geïnteresseerd in een wat meer diepgaande uitwerking van de thema's die Brown in zijn boek aanhaalt. Zoals gezegd zijn de stukken rond de echte betekenis van de Graal, en de hints in kunstwerken en gebouwen, veruit het interessantst.

Ik ben sedert '01 (toen ik las z'n De Koperen tuin - een oogopener van jewelste! ) een steeds grotere bewonderaar geworden van jullie Simon Vestdijk.

Die zinsconstructies van Vestdijk

Momenteel aan het lezen in z'n De Vuuraanbidders . Wat een boek - wat een boek, mensen!

Komt aardig in de buurt van dat ander prachtwerk van hem: Kind tussen vier vrouwen

En wàt nog leuker is: wanneer ik deze uit heb - is er nog zoveel onontgonnen Vestdijk-territorium. En vervolgens kun je helemaal opnieuw beginnen, want Vestdijk wil ik wel meer dan éénmaal lezen.

Vestdijk rocks!

Vanaf vandaag (nou eigenlijk sinds een week ofzo) heb ik weer een nieuwe schrijver in mijn favorietenlijstje mogen noteren; Haruki Murakami.

Ik heb net vandaag zijn boek "De opwindvogelkronieken" gelezen en ben echt helemaal weg van de man. Wat begon als een luchtig werkje groeide uit tot een intrigend verhaal dat de menselijke aard probeert te bevatten. Dit redelijk zware gegeven betekend echter niet dat het lastig te lezen is, integendeel het leest gigantisch makkelijk weg. Dit komt doordat Murakami alles met een onmiskenbaar vleugje humor weet te bedekken.

Mijn favoriete boek van het jaar! Zelfs het eveneens geweldige boek "Het Leven van Pi" verbleekt erbij.

Als je dus nog op zoek bent naar een goed boek, ik zou zeggen probeer deze te vinden.

Een maandje geleden ofzo in de Veronica gids was er een thrillerschrijfster die een aantal nieuw uitgekomen thrillers aanraadde.

Daartussen zal een boek met op de cover een cyberpunk mugshot van een Japanse dame die erg leek op die poster van Evenascense [sp].

Het heette iets van [Neo]Tokyo of Virus of zoiets..

Ik heb 'm nog verdomd zien staan, maar het is me echt ontgaan...

Iemand?

Naast enkele tijdschriften, waaronder Skrien, heb ik weer een stapeltje boeken meegenomen

Yann Martel - Life of Pi

Roald Dahl - M'n Liefje, M'n Duifje

Herman Hesse - Tussen de Raderen

Michael Chabon - De Geheimen van Pittsburgh

DBC Pierre - Vernon God Little

Herman Brusselmans - Het Oude Nieuws van deze Tijden

De Geheimen van Pittsburgh ben ik nu aan het lezen, erg leuk/goed boek moet ik zeggen. Overigens vind ik Wonder Boys nog steeds iets beter.

Ik ben benieuwd Wonderboys heb ik nog ongelezen in de boekenkast staan. Maar die ga ik ook snel lezen

Wat voor boek is dat, van Roald Dahl? Kortverhalen, of een echte roman? Want in dat tweede geval heb ik het nog niet gelezen en dat is verontrustend

Het is bundel verhalen Dus je hoeft je niet verontrust te voelen

Gelukkig Zijn verhalen zijn trouwens van een erg hoge kwaliteit, ik wens je er dus veel plezier mee (persoonlijk heb ik dat verhaal over die wijnprover altijd super gevonden, net als dat van de vingersmid, dat bridgekoppel, die hondentweelingwedfraude, die man die zijn baby zo'n soort honing laat eten... Allemaal verhalen die niet meer uit mijn geheugen te bannen zijn!)

Dank je Elk boek van Dahl wat ik tot nu toe heb gelezen heeft mij niet teleurgesteld. En als ik jouw mag geloven zal dit boek dat ook niet doen Ik moet ook maar eens kijken of ze Het Wonderlijke Verhaal van Hendrik Meier ergens hebben liggen. Dat vind ik zelf een erg fijn boek van hem.

Ik heb de eerste drie verhaaltjes gelezen en ik kwam tot de ontdekking dat het derde verhaaltje, De Man uit het Zuiden, wel heel veel weg heeft van het spelletje dat wordt gespeeld in het vierde verhaaltje van Four Rooms En Freud, het verhaal van de wijnproever is inderdaad meesterlijk

Ik vind het vooral fascinerend hoe een verhaaltje over iemand die wijn proeft toch zo ongelooflijk spannend kan zijn. Het is echt een thriller, terwijl er toch weinig dingen saaier zijn dan wijn proeven, zeg nu zelf

Weet iemand misschien een site waar er boeken gereviewed worden. Bij voorkeur zoiets als IMDb of MM waarbij het door users gedaan wordt?

Nu ben ik aan het lezen in Het Kaartenhuis, en na amper 40 bladzijden ben ik al verkocht. Erg spannend, en voorlopig werkt de vertelstijl uitsteken.

Daarvoor had ik nog twee boeken van Christopher Priest gelezen: The Glamour kan wat mij betreft wedijveren met The Prestige (en dat was al één van de beste verhalen die ik ooit las) maar The Extremes stelde toch wat teleur. Ik ga niettemin binnenkort rustig aan al het andere werk van Priest lwijden.

Ook recent gelezen:

-The Shining: erg spannend, maar voor mij niet het beste boek van Stephen King: It en The Dead Zone staan nog wat hoger mijn lijstje, maar The Stand moet ik nog lezen.

-Jonathan Strange & Mr. Norrell: een fantasy-boek in een stijl die wat op die van Jane Austen lijkt. Bijna 800 bladzijden over de wederkeer van tovenarij in het europa van begin 19e eeuw. Afwisselend grappig en spannend, maar soms ook iets te langdradig. Gelukkig maakt de finale veel goed.

-The Color of Magic: mijn eerste kennismaking met Terry Pratchett: bij wijlen amusant, maar ik ben er niet weg van.

En na de voorgaande positieve berichten ligt hier nog op mij te wachten:The Collected Short Stories van Roald Dahl

Ik ben nu bezig in Een Lied van Susannah, deel 6 alweer uit de Donkeren Toren reeks van Stephen King. Eerste 100 bladzijden zijn iig weer zeer veelbelovend. Zit zelfs een stuk in dat zo uit Fear and Loathing komt .

Het nadeel van Terry Pratchett is dat hij altijd van die domme verhalen heeft. Meestal is het eerste deel (voorstelling van nieuwe personages, ontwikkeling van de intrige) supergrappig en spannend en zo, maar als het dan eindelijk begint loopt hij meestal vast in saaie gevechten met eeuwige-kwaad-monsters en zo. Maar als alles nog goed gaat dan zijn zijn boeken meesterlijk, zeker in het Engels.

Daar ben ik nu ook in bezig, fascinerend boek. Ongelooflijk hoeveel Danielewski erin gestopt heeft. En het is ook een van de engste boeken die ik sinds lange tijd ben tegengekomen :O.

Bedoelen jullie House of Leaves ? (En waarom niet in het Engels gelezen?)