R.I.P.

Bizarre dood toch wel, hoor je niet zo vaak. Moet zeer beangstigend geweest zijn.

Meer info over zijn overlijden

(openen in incognito venster, dan heb je het hele artikel)

Wat een pech heeft die man gehad zeg. En wat een nare dood.

En dan heb ik hier een wespennest vlak boven mijn hoofd. In het dak van mijn woning. Geen dubbele verdieping, maar enkellaags. Vindt het wel fijn, tegen de muggen.

Blijft toch gewoon hangen, maar het bericht over Hans Scheepmaker blijft ook staan.

Netflix-ster Daisy Coleman overleden op 23-jarige leeftijd | RTL Nieuws

https://www.moviemeter.nl/images/photo/9000/9557.300.jpg?cb=1596969875

Filmregisseur Nikolai van der Heyde (84) overleden | Het Parool

R.I.P. Trini Lopez (1937-2020), overleden aan de gevolgen van corona. Natuurlijk vooral bekend als zanger (If I had a hammer), maar ook als acteur te zien als één van The dirty dozen (1967).

R.I.P. Linda Manz , kindster uit o.a. Days of Heaven (en The Wanderers & Out of the Blue die ik nog niet zag). Haar voorkomen in Gummo was legendarisch. Ze werd 58.

Vooral in Out of the Blue levert ze belachelijk stijlvol acteerwerk.

In Memoriam Ben Cross (72)

Ben Cross - IMDb

R.I.P. Ben Cross; zijn belangrijkste credit is vermoedelijk als Harold Abrahams in Chariots of fire, maar hij was ook een uitstekende Josef Breuer tegenover Armand Assante's zwaar besnorde filosoof in When Nietzsche wept.

Vlaams regisseur Robbe de Hert is overleden.

R.I.P

Robbe De Hert is overleden, toch een iconische Belgische regisseur. Steeds met z'n kenmerkende handdoek en in het Antwerps. Hij werd 77 jaar.

Blijkbaar is het nieuws hier nog niet doorgesijpeld, maa regisseur Benny Chan is gisteren overleden aan kanker op 58jarige leeftijd. Was jammer genoeg nog actief, zijn nieuwste is momenteel in postproductie.

Werkte samen met alle grote Hong Kong sterren, films als Shaolin, Who Am I? en Gen-X cops genoten hier toch ook enige bekendheid.

RIP

Dan kijk ik even wie dat dan is, want jij hebt soms erg onbekende mensen in je berichten staan.

Maar Benny Chan heeft toch wel enkele films met veel stemmen (honderden) op zijn naam staan, die ook nog een goede gemiddelde score krijgen. Het vreemde is dat die Benny Chan maar 50 jaar geworden is, volgens deze site. Toch denk ik dat je hem bedoelt, want als je de andere Benny Chan bedoelt: Die is wel erg onbekend.

Maar als ik hier dan toch moet zeuren, dan moet ik ook condoleren. Ik ken de man niet, maar nabestaanden, vrienden en liefhebbers van 's mans werk wens ik oprecht sterkte toe.

Edit: gelul van mezelf natuurlijk. Het is duidelijk dat jij de bekendere Chan bedoelt, die is gisteren overleden. Het zal een typfout van jou zijn, meer niet.

Het kan natuurlijk ook, zoals Onderhond bevestigt, dat MM een verkeerde geboortedatum had staan.

Nee hoor, MM heeft gewoon een verkeerde geboortedatum staan.

RIP Benny Chan, hij had toch leuke films gemaakt. Vooral met Jackie Chan enkele aangename titels.

Robbe De Hert, het enfant terrible van de Vlaamse cinema is niet meer

Het moet ergens 2008 zijn geweest toen ik hem voor het eerst ontmoette. Hij had toen samen met (de intussen ook al 2 jaar geleden overleden) Willy Magiels een tentoonstelling in het (ook ondertussen al vergane) Internationale Perscentrum Vlaanderen in Antwerpen waar hij samen met Magiels zijn indrukwekkende collectie film-memorabilia tentoon stelde. Dingen als de soundtrack van A Clockwork Orange op vinyl en een hele hoop posters en andere dingen. De Hert zat er toen ook al financieel niet altijd even warmpjes bij en verkocht een deel van die memorabilia.

Ik kocht toen een originele poster van Faster Pussycat Kill Kill en werd meteen getrakteerd op verhalen hoe hij samen met Magiels (die toen toevallig ook aanwezig was) ooit eens Russ Meyer naar Antwerpen hadden gehaald en dat ze met zijn drieën toen in de rosse buurt zijn beland. Dat alles werd verteld op zo'n sappige manier dat ik De Hert die dag in mijn hart sloot en een beetje schoorvoetend op het einde van het bezoek om een handtekening (van De Hert alsook van Magiels) heb gevraagd. Dat werd met veel plezier gedaan en die flyer van de tentoonstelling met de 2 handtekeningen is eigenlijk nog altijd één van mijn meest waardevolle bezittingen.

De jaren passeerden en ik begon me meer en meer voor film te interesseren en zo af en toe kwam ik De Hert nog eens tegen. Een keer bij een voorstelling in Cinema Zuid, een keer bij een opendeurdag in De Roma, ... Ik heb het nooit meer aangedurfd om met hem een gesprek aan te gaan omdat hij er in die tussenpozen altijd zo achteruit was gegaan met zijn gezondheid en ik hem eigenlijk niet wou lastig vallen. Plus, wat moest ik nu als snotneus vertellen tegen zo'n wandelende encyclopedie? Want dat was De Hert in de eerste plaats: iemand die gewoon erg graag van film hield en alles op alles zette om zijn eigen goesting te doen.

En goesting had hij! Lees zijn biografieën Drinkend Hert Bij Zonsondergang en Het Drinkend Hert in het Nauw maar eens en geniet gewoon van de strijd tegen de BRT, het VAF, ... De Hert schoffeert, zaagt, klaagt en zalft sporadisch. Klinkt vermoeiend, en ergens is het dat ook wel, maar de man heeft zo'n geweldige vertelstijl dat ik vanaf de eerste zinnen aan zijn lippen hang. Hij steekt gelukkig ook wel geregeld zijn hand in eigen boezem maar de boeken zijn in de eerste plaats vooral het verslag van een regisseur die vrijuit over zijn ideeën en ervaringen praat. Projecten die hij uiteindelijk aan iemand anders heeft overgelaten (de strijd om Daens te verfilmen die hij uiteindelijk heeft gestaakt waarna Stijn Coninckx er zijn grootste succes mee had), projecten die hij nooit van de grond heeft gekregen (Bakelandt!) en ga zo maar door.

Die projecten hadden als resultaat dat de regisseur veel van zijn eigen financiering verzorgde (waardoor hij ook wat problemen met de belastingen kreeg als ik me niet vergis) en hoewel ik moet toegeven dat ik tot nu toe in zijn oeuvre geen film heb gezien waarvan ik zeg "dit is perfectie", is er vaak ook bitter weinig op aan te merken. Zijn De Witte was het grote succes - en werd toevallig gisteren nog uitgezonden op televisie - maar de opvolger Maria Danneels (Of het Leven Dat We Droomden) is misschien nog indrukwekkender. Om nog maar te zwijgen van kortfilms als De Geboorte en Dood van Dirk Vandersteen Jr. Hopelijk is er nu iemand die eindelijk eens beseft hoe weinig van zijn oeuvre is uitgebracht.

Met hoe zijn gezondheid was verbaast het me eigenlijk nog dat hij het toch nog zo lang heeft volgehouden. Het vechten om na al die jaren dan toch eindelijk Hollywood aan de Schelde af te werken zal voor een groot stuk geholpen hebben maar nu is hij er niet meer en eerlijk gezegd, het raakt me meer dan ik had verwacht. Ik zal nooit vergeten hoe hij de tijd nam om tegen een 16 a 17-jarige verlegen knul enorm lyrisch te vertellen over regisseurs als Sergio Leone, Stanley Kubrick, Billy Wilder en (wat dichter bij huis) ook Roland Verhavert en zodoende die knul met een lijst aan namen op te zadelen die hij maar eens moest gaan checken.

Een icoon is er niet meer en hiermee verliest de Vlaamse film één van zijn grootste critici maar tegelijkertijd ook één van zijn meest lyrische bewonderaars. Het ga je goed en merci veur alles schat.

Wat een prachtig portret, Metalfist!

Ik heb in 2016 de eer gehad hem te ontmoeten, hoewel ik ook geen gesprek met hem durfde aan te knopen. Het was op een filmquiz in Cinema Zuid in Antwerpen, waar hij het niet naliet om bij het overlopen van de antwoorden de presentator voortdurend aan te vullen of te verbeteren, op zijn onmiskenbare wijze.

Mooi, die ontmoetingen met De Hert. Ik heb hem in december 2018 nog kort mogen spreken bij een voorpremière van Hollywood aan de Schelde in Cinema RITCS. Hij was (fysiek) duidelijk helemaal 'op', maar had nog prachtige verhalen te vertellen.

In Memoriam Robbe

Enkele keren schouder aan schouder met hem staan rommelen in bakken met filmmatriaal op filmbeurzen.

De moed hem aan te spreken ontbrak mij helaas, maar zijn opmerkingen, gericht aan begeleiders en verkopers, waren interessant en vermakelijk genoeg.

https://ibb.co/8shWJh6

De Witte-acteur eert “ruwe bolster” Robbe De Hert (Lummen) - Het Belang van Limburg

Goed gezien kappeuter.

Hierbij de integrale tekst van het artikel voor wie geen abonnee is van BvL:

Het overlijden van cineast Robbe De Hert (77) laat ook bij Eric Clerckx uit Lummen een leegte achter. De Lummenaar speelde in 1979 als 15-jarige de hoofdrol in De Witte van Sichem. “Robbe was een ruwe bolster met een peperkoeken hartje”, vertelt de Lummenaar.

“Ik wil eerst mijn deelneming betuigen aan zijn zoon Lou, zijn broer Stan, Ida en Gil”, zegt Eric Clerckx. “Ik heb Robbe als mens vooral leren kennen na het draaien, buiten de filmset, tijdens premières, voor en na gezamenlijke interviews of talkshows. Vooral in al die jaren dat ik in Antwerpen op kot zat, en later, toen ik er woonde, zagen we mekaar wekelijks. Vaak gingen we samen naar de bioscoop. Ook al was hij de filmkenner, toch stond hij open voor mijn bescheiden mening en vond hij ze waardevol. Maar de rode draad in die gesprekken, door de jaren heen, was toch zijn gevecht om aan geld voor zijn films te geraken”, stelt Eric.

Niet naar begrafenis

Vijftien jaar geleden verhuisde De Witte weer naar Limburg. “Daarna zagen we mekaar meestal als we ergens samen te gast waren. Nu en dan zocht ik hem op in Antwerpen. De laatste keer dat ik hem zag was op het filmfestival van Oostende bij de première van 'Hollywood aan de Schelde'. Nu kan ik door corona zelfs zijn begrafenis niet bijwonen.”

Vriend

Eric Clerckx was amper 15 jaar toen hij De Witte speelde. “Soms gaf hij me een knuffel, hij plaagde me of pakte me ruw tussen. Hij zag als er iets door mijn hoofd spookte en dan nam hij me even apart, bezorgd als een goede vriend, niet als een schoolmeester. Robbe had enorm veel flair, charme en charisma en wist daarmee het beste te halen uit iedereen van de crew, acteurs en figuranten. Op de set werd ook altijd veel gelachen en hij kon lachen voor tien. Natuurlijk liep het al eens fout en dan kon hij even bulderen. Maar dat was alweer over als hij 'cut' kon roepen. Robbe heeft een grote impact gehad op de Vlaamse cinema en heeft heel wat stenen verlegd. Hij heeft voor heel veel regisseurs van deze generatie het pad geëffend en ik denk dat een aantal van hen dat goed beseft en hem daar zeer dankbaar voor is.”

Het is maar de vraag wanneer het er gaat komen, maar lijkt me wel interessant nieuws!

Universiteit Antwerpen gaat archief van Robbe De Hert onderzoeken en bewaren: "Als echte filmfreak hield hij alles bij"  | VRT NWS: nieuws

In Memoriam Robbe de Hert

Alleen De Witte gezien en de onderschatte Willem Elsschot verfilming: Lijmen/Het Been.

R.I.P. Chadwick Boseman op 43-jarige leeftijd overleden.

Wakanda Forever

Zo dat is even schrikken zeg.

Blijkbaar had Chadwick Boseman al sinds 2016 kanker en bij films daarna tussen de opnames door behandelingen gekregen. Zo jong, verschrikkelijk...

R.I.P.

Wat schrikken dit zeg, wow veel te jong

Black Panther-acteur Chadwick Boseman (43) overleden | NOS

Niet dat het veel uitmaakt, maar hij was 42.