R.I.P.

@ Onderhond: wat versta jij onder "actief herinneren"? Iedere dag een minuut bij het leven van iemand stil staan of zo? Dat zullen de meeste mensen inderdaad niet gaan doen, maar gewoon goede herinneringen aan iemand over houden - daar hoef je volgens mij weinig moeite voor te doen. En dat mensen mij (of mijn prestaties, mijn ideeën of wat dan ook) op een positieve manier herinneren vind ik persoonlijk een stuk belangrijker dan dat ze graag hebben dat ik rust in vrede. Daar heeft namelijk helemaal niemand iets aan.

Hoe moet ik het dan opvatten? Ik ben wel bereid om de permanente afwezigheid van bewustzijn een vorm van rust te noemen, maar zulke rust zou ik persoonlijk niemand toewensen.

Maar ik moet toegeven dat ik ook gewoon niet goed ben met beeldspraak. Ik denk vrij letterlijk.

narva77 wrote:

(quote)

Ja, da's waar, alles is relatief...

Op welke manier je iemand precies herdenkt is nochtans een behoorlijk fundamenteel probleem. Daar hebben mensen buiten de "eerste wereld" evengoed mee te maken.

Mijn hemeltje (oeps) hoeveel pretentieus geneuzel kan 1 topic aan?

@ Animosh

Eigenlijk hoort jouw vraag thuis in dit topic Overigen >> Algemeen >> MM Filosofie

Wat dacht je van: 'Dood!' ?

Als een wens dat iemand z'n leven op zo'n manier geleid heeft dat hij er vrede mee kan nemen. En het dus in alle rust achter zich kan laten.

Als het zover is weet ik in ieder geval één ding zeker. Ik zal er mij niet druk over maken want ik ben er dan toch niet meer. Hoe of wat mensen doen om mij te herinneren is dan het laatste van m'n zorgen.

Die interpretatie vind ik wel erg ver van de tekst af staan. Of iemand vrede heeft met zijn leven is verder aan die persoon zelf: daar heb ik (i.t.t. herinneringen) weinig controle over. En die wens lijkt me ook niet altijd passend: de slachtoffers van Dutroux zullen waarschijnlijk geen vrede gehad hebben met hun leven, maar een herdenkingswens behoort ook op hun van toepassing te zijn. En hetzelfde geldt voor mensen die op een vroege leeftijd overlijden door een ongeluk, een nare pijnlijke ziekte en consorten.

Uiteraard. Maar voordat je doodgaat heb je wel verlangens, en één van die verlangens is waarschijnlijk om "voort te bestaan" (op wat voor manier dan ook) in de gedachten van anderen. De alternatieve gedenkwijzen die ik aanhaalde verwijzen naar dat verlangen; dat anderen mij toewensen dat ik in vrede zal rusten vervult daarentegen geen enkel verlangen van mij. Integendeel: ik heb liever dat ze wat minder vaag zijn.

RIP is lekker.

't Is zo'n beetje letterlijk wat er staat, zeker als je de dood omschrijft als het eeuwige slapen.

Het is dan ook een onzelfzuchtige wens. Verder bij van die zaken als Dutroux nét enorm goed van toepassing. Je wenst het hen ook toe, het is geen factueel statement dat je maakt.

Jouw verlangen allicht. Maar in de realiteit heeft zo'n RIP topic dan ook meer te maken met de verwerking van andere personen dan met de wensen van een dooie.

Daar ben je helemaal niet toe bereid, althans, dat lijkt me sterk. Als je eens wist hoeveel uit onze Nederlandse taal zijn oorsprong vindt in de/een religie zal je je verbazen.

Maar goed, als je je al 'ergert' aan een term als R.I.P is het misschien verstandig hard-to-get te spelen en geen enkele term meer te gebruiken die afkomstig is uit bijvoorbeeld een Bijbel.

er bekruipt me op dit moment één gedacht: 'firstworldproblems'.

Dat sowieso

Nee, er staat "rust in vrede", niet "rust met vrede". Rusten "in" vrede suggereert dat je ergens "in" rust, op een bepaalde plaats - vandaar ook de religieuze connotaties.

Niet dat ik een semantische discussie wil voeren, hoor. Als jij "R.I.P." op jouw manier wil interpreteren mag dat uiteraard, maar ik vind het persoonlijk niet voor de hand liggen.

Uiteraard, maar het is niet redelijk om van zulke mensen te verwachten dat ze vrede met hun leven kunnen hebben, dus waarom zou je ze dat dan desalniettemin toewensen? En mijn andere punt (over controle) is dat iemand (op een positieve manier) herinneren iets is waar je controle over hebt: over het realiseren van de wens dat iemand vrede heeft met zijn leven heb je dat niet, dus die wens is leeg.

Ook niet onbelangrijk is verder dat jouw wens volstrekt onpersoonlijk is: ik wens namelijk (vrijwel) iedereen toe dat ze tevreden zijn met hun leven. Maar ik zal niet iedereen (op een positieve manier) herinneren: dat is veel persoonlijker, veel minder algemeen en dus veel passender voor herdenking.

Uiteraard. Maar ik denk niet dat het veel verschil maakt voor het verwerken van de dood van een persoon welke term je daarvoor gebruikt - die termen zijn toch eerst en vooral expressies van emoties. Sommige termen zijn echter wél passender dan andere en verdienen het dus om vaker te worden gebruikt.

Oh, maar dat een woord zijn oorsprong vond in religie vind ik niet problematisch. Wat me wél stoort is het gebruiken van woorden of gezegdes met religieuze connotaties, maar dat is een ander verhaal.

Deze discussie

Man man man.

We moeten eerlijk zijn dat we zowat iedereen (mits misschien enige uitzonderingen) die hier vernoemd wordt alleen maar kennen door hun bekendheid en niet persoonlijk. Met de melding R.I.P. kan je dan aantonen dat je het uiteraard erg vindt dat die persoon heen gegaan is. Omdat het altijd jammer is om bij een overlijden afscheid te moeten nemen van iemand en er ongetwijfeld familie en vrienden zullen zijn die het op dat moment zwaar hebben.

Als ik persoonlijk afscheid neem van iemand die overleden is, zal ik nooit de term R.I.P. gebruiken. Maar daar volstaat geen enkele term en zal ik eerder persoonlijk iets zeggen of schrijven. Voor dit topic is de term R.I.P. meer dan voldoende en niet relevant om een andere uitdrukking te zoeken. Het is de overleden naam die op dat moment centraal staat.

In de kerk geboren zijn?

Een verloren schaap/zoon?

Zoekt en gij zult vinden?

De laatsten zullen de eersten zijn?

Adamskostuum?

Een Judas zijn?

Er zijn er natuurlijk honderden maar bij bijvoorbeeld deze is de connectie met de Bijbel natuurlijk ontegenzeggelijk groot. Gebruikt je deze ook niet?

Ik heb trouwens het idee dat je een beetje selectief bent en vooral een discussie wilde uitlokken.

Wuh? Werk in stilte? Slaat gewoon terug op de toestand waarin je verkeert.

Je wenst mensen iets toe, vooral als ze het niet hebben zou ik zeggen.

Verder ook volledig eens met wat Film Pegasus zegt.

Haha, dit slaat echt helemaal nergens op.

De insteek 'Mandela deugde niet want hij at vlees' is blijkbaar opgedroogd.

Dat is zo, maar dat sluit uiteraard niet uit dat je die persoon gewoon op een positieve manier kan herinneren - als een goede acteur, regisseur, als een politieke hervormer, of wat dan ook.

Daarvoor wordt R.I.P. inderdaad gebruikt, en daar heb ik absoluut geen problemen mee. Maar ik vind dat er betere gedenkwijzen beschikbaar zijn die de religieuze connotaties van R.I.P. niet hebben en meer gericht zijn op de toekomst (herinneren) dan op het stilstaan bij het verleden (treuren).

Maar op grafstenen, begrafeniskaarten en consorten moet toch ook een boodschap komen te staan, en veel mensen kiezen dan toch voor R.I.P. Ik zou dan liever voor een alternatief gaan.

Dat ben ik met je eens. Van mij hoeft niemand zijn taalgebruik te veranderen, hoor: het is duidelijk wat ze bedoelen. Maar ik hou niet van dat taalgebruik en was dus nieuwsgierig naar alternatieven. Dat is alles.

Nooit. Dat meen ik oprecht. Ik gebruik sowieso relatief weinig metaforen en gezegdes.

Selectief zal ik waarschijnlijk inderdaad zijn, maar mijn vraag schoot me in dit geval toevallig te binnen. En een discussie uitlokken ... ik was wel nieuwsgierig wat anderen er van zouden vinden en of zij goede alternatieven zouden kennen, maar een uitgebreide discussie beginnen was niet mijn bedoeling.

Windt het je op om mijn woorden te verdraaien? Laat die discussie verder gewoon rusten. Ik heb al toegegeven dat mijn woorden tactloos waren en meer dan dat kan ik niet doen.

Fair enough - ik ging misschien inderdaad iets te kort door de bocht. Maar ook de verwijzing naar een toestand is problematisch omdat doden geen bewustzijn hebben en dus in geen enkele toestand verkeren. Rusten "met" vrede verwijst naar een toestand die voorafging aan de dood, maar rusten "in" vrede verwijst naar een vredige toestand waarin een dode zich bevindt en heeft dus religieuze connotaties.

Maar zo'n wens is mijns inziens leeg als het realiseren van die wens buiten je controle ligt. Verder is het gewoon niet consistent met de manier waarop ik iemand zou willen herdenken, maar dat is persoonlijk.

Persoonlijk zal ik altijd bij een overlijden eerst terugblikken. De mooie momenten terug ophalen. En uit ondervinding komt treuren altijd als eerste gevoel. Stilaan ga je dat proberen een plaats te geven en naar de toekomst kijken.

En de afkorting R.I.P. is ondertussen al zo algemeen dat het amper nog een religieuze stempel heeft. En dan nog moet iedereen dat maar voor zich uitmaken. R.I.P. is zo algemeen dat je bij elk alternatief woord jezelf gaat vastrijden.

R.I.P. staat overigens, oorspronkelijk, niet voor 'Rest in peace' maar voor Requiescat in pace. De afkorting deed het eerst opgang onder katholieken, maar is natuurlijk makkelijk ook los van een religieuze betekenis te zien, er wordt immers niet letterlijk verwezen naar God of hemel. Tenzij je dan weer de hele terminologie over de dood op de schop wil gooien (woorden als 'heengaan' of 'inslapen' suggereren min of meer hetzelfde bijvoorbeeld).

Precies. Ik wilde ook niets aan anderen opdringen, hoor.

Jawel. Het oorspronkelijke idee is dat je iemand toewenst dat hij of zij eeuwig zal rusten in de hemel. Het kan wel los van die oorspronkelijke betekenis gezien worden - en dat doen veel mensen natuurlijk ook - maar als je het letterlijk neemt (het niet alleen ziet als een expressie van emoties) is dat niet makkelijk.

Zulke woorden gebruik ik ook niet.

Maar opnieuw: ik wil niets aan jullie opdringen. Ik was gewoon nieuwsgierig of ik de enige was die hierover nagedacht heeft en of er weloverwogen alternatieven zijn - dat is alles.

Oh, sorry. Ik dacht dat dit het topic was waar je de doden ging herdenken. Excuses voor mijn vergissing.

En deze discussie gaat over de wijze waarop doden het beste herdacht kunnen worden. Prima, toch?

Het moet niet te lang gaan duren uiteraard, maar volgens mij past deze discussie hier prima. Als je het niet interessant vindt, dan lees je het gewoon niet. Niemand verplicht je daartoe.

Hmm, jouw continue onzalige opzetjes in dit topic op (en dat vooral) dat vreselijk irritante zelfingenomen toontje winden me eerder lichtelijk op. Ga lekker buiten spelen denk ik dan. Of zoek gewoon het juiste topic op waar ik dan verre van kan blijven (ik stel overigen-->algemeen-->zeurenomhetzeuren voor).

Enfin, hoog tijd dat er iemand stopt met roken voordat we dit hele topic kunnen RIPpen.

Sorry otherfool, maar jij bent niet de enige op dit forum en bepaalt hier niet de dienst. Soms zullen er dus berichten geplaatst worden die je niet interessant vindt en/of waarvan de toon je irriteert. Get over it. Als je de berichten van een bepaalde gebruiker ergerlijk vindt, lees ze dan gewoon niet.

Daar heb je dan weer helemaal gelijk in.

R.I.P. (Return If Possible)

HELP!!

Ach, weet je wat? Ik vreet het gewoon allemaal op. Dan maar morgen buikpijn...

http://i40.tinypic.com/w0nvx0.jpg

Michail Kalasjnikov (10 nov. 1919 - 23 dec. 2013), R.I.P.

Kalasjnikovs ontwerp uit '47, de AK-47, bepaalt nog steeds in belangrijke mate het wereldgebeuren.

http://i43.tinypic.com/bhabm8.png