Glee

Ik vond het juist weer niks. Totaal geen leuke liedjes, dat hele superhelden geneuzel sloeg de plank mis wat mij betreft. Vooral dat Ryder verhaal deed me werkelijk niks.

Jammer.

Serieus? Ik denk dat je de serie dan echt ontgroeid bent Eline. Het lijkt alsof dit seizoen je totaal niet kan bekoren terwijl dit seizoen door de meeste fans en vooral door de critics omarmd wordt. Vooral deze nieuwe episode heeft niets dan lof gekregen door critics. En dat terwijl diezelfde critics de show ten tijde van Seizoen 2 en 3 de show de grond inboorden.

En geen leuke liedjes? What's not to love? "Holding Out for a Hero" is een klassieker van jewelste en ik zeg nooit nee tegen R.E.M. en David Bowie. En "Some Nights" is zo'n beetje de beste plaat van het moment.

Heb de ep nog niet gezien, maar de serie is natuurlijk niet meer zoals in de eerste twee seizoenen. In feite is dit seizoen een beetje hetzelfde als seizoen 1, maar dan met nieuwe mensen. Nadeel daarvan is, dat je het allemaal al wel een beetje gezien hebt, en het meer public service announcements of after school specials met muziek worden.

Dynamic Duets behoort volgens mij tot één van de beste afleveringen van seizoen 4. Het superheldenverhaal vond ik echt geweldig. Die oude elementen uit Superman en zo deden het. Wat Beiste zei over superheld zijn was echt waar.

De personages krijgen in deze aflevering ook veel meer diepgang, wat in het begin niet echt zo was. Er zit me wel één personage dwars: Kitty. Als ze 'poes'-lief is, kan ze echt geweldig zijn (zoals in Holding out for a Hero), maar als ze de bitch uithangt, kan ik 'r echt niet uitstaan.

Goede episode.

Oh god, neen! Ik heb net de promo voor "Thanksgiving" gezien en blijkbaar doen ze Gangnam Style voor Sectionals.

Ja gadverdamme. Het positieve eraan is: het is gelukkig een Tina solo. Die verdient ze wel! En de performance gaat natuurlijk pluspunten krijgen dus dat is dan wel een voordeel.

HAHA, ik voel me echt wereldvreemd nu, maar daar was ik dus wel op aan het hopen.

Het is fijn dat de Warblers weer meedoen, en Blaine leek zich daar prima thuis te voelen, het is alleen jammer dat het verhaal weer in 1 aflevering afgerond moet worden. Op zich een aardige aflevering, en de duetten waren best te pruimen. Leuk om Puckweer even te zien, maar ik dacht dat Quinn deze ep al terug zou komen, maar helaas Al stond die Catwoman-outfit Quinn 2.0 best aardig moet ik zeggen En Marley... swoon.

Seizoensdebuut van Quinn is episode 8 Beetje laat wel, maar beter laat dan nooit

En hoe! Ze blijft toch knapper met dr lange lokken.

Ik heb persoonlijk liever Quinn met korter haar. Zo lijkt ze volwassener.

Ik zie het liefst de Quinn met roze haar

Ik zie Mike het liefst. En Santana in haar strakke, blauwe jurkje.

Gangnam style. *Giechel* De meest uitgemolken plaat van dit moment, maar ik word er vrolijk van. Net als Blow My Whistle.

Beetje wisselend gevoel bij deze aflevering. De meeste liedjes vond ik niet echt leuk, de storyline van Rachel en Kurt (Vooral Rachel) me wederom niet aansprak. Let's Have a Kiki was wel leuk, op dat enge mens van een SJP na. Het telefoongesprek van Kurt en Blaine -Ik deed huilie huilie- was wel weer erg mooi.

En tja.. Gangnam style.... ik stond mee te doen hoor.

Ik moet toegeven. "Gangnam Style" was toch errug tof. En wat ben ik stuk gegaan bij "Let's Have a Kiki".

Alleen dat einde... damn. Ik haat cliffhangers.

Dat einde zag je toch wel van kilometers aankomen? En wat gaat volgen kun je ook raden.

Dat het ging gebeuren stond wel vast ja. Maar de uitvoering was toch subliem gedaan en je hoopt toch dat de episode er niet mee eindigt.

En nee, het is niet te raden wat er volgt. Met Marley zal het wel goed komen. Maar hoe zit het met Kitty? Wordt ze uit New Directions gezet? En hoe zit het met Sectionals? Zullen ze dan toch verliezen?

Beetje out-of-character ep voor Quinn. Snap niet dat ze zich zomaar liet inpakken door Kitty. En wie zet z'n telefoon aan vlak voordat hij op moet, Blaine. Fijn om de Warblers weer te zien, al dansen ze meer dan tevoren, in de tijd van Blaine was dat een stuk minder als ik me niet vergis.

Toch is Glee...anders. Ik kan er m'n vinger niet op leggen, maar toch is het zo. Fijne scenes wel weer van Kurt, die echt gegroeid is, en ook Rachel, nog steeds onbetwist de beste vocalist die Glee heeft gehad.

Oh, en afschuwelijk zonde dat het prachtige Homeward Bound verkracht werd door er een ander nummer doorheen te gooien. Ugh.

Oh dat ze zich liet inpakken door Kitty vond ik niet zo vreemd hoor. 3 seizoenen draaide voor Quinn enkel en alleen: populariteit. Hierdoor ging ze vaak naast d'r eigen schoenen lopen.

Nu, deze ep, komt het over alsof Quinn voelt alsof ze zichzelf moet bewijzen. Dat ze nu echt volwassen is en zelf de rolletjes in eigen handen heeft en alles nu zelf beter werd. Ze hoeft maar even aanbeden te worden door Kitty en ze voelt de zucht naar populariteit weer toenemen en ze probeert weer, voor haar status, van alles te regelen.

Zo is Quinn altijd al geweest, al paste het dan weer niet in het plaatje van 1 ep waarin de verzoeningen je om de oren vlogen.

Het is niet omdat seizoen 4 goed ontvangen wordt door filmcritici dat de het seizoen ook daadwerkerlijk goed is

Persoonlijk vind ik dit seizoen niet echt geweldig. Hoewel het zeer sterk begon is het niveau sinds aflevering vijf steeds verder gaan dalen met als absoluut dieptepunt, de laatst uitgezonden aflevering. De 'nieuwe' karakters spreken me ook niet echt aan:

- Marley moet zowat het meest saaie karakter zijn uit gans de televisiegeschiedenis;

- het personage Kitty is gewoonTE cliché, zelfs voor een serie als Glee

- de acteur die Ryder neerzet, moet volgens mij dringend acteerlessen gaan bijwonen

- en Jake tenslotte vind ik momenteel nog wat twijfelachtig maar kan mits verdere uitdieping wel een boeiend personage worden.

Toch vind ik Glee nog altijd een zeer goede tv-reeks en blijf ik het zeker volgen

Alleen jammer dat het tegenwoordig wat minder boeiend is allemaal. Als 'hobby singer-songwriter' is Glee altijd een enorme bron van inspiratie geweest wanneer ik teksten schreef en muziek componeerde; vooral de verhaallijn van Blaine en Kurt en de ambities van Rachel kwamen terug in diverse nummers. Ik vrees dat ik nu een andere bron van inspiratie zal gaan moeten zoeken

Tja, het is nu toch gebeurd. Het is over voor de New Directions. Althans voor nu. Voorheen nog Nationale kampioenen, nu niet eens de voorrondes doorgekomen. En ja, dat kwam wel even binnen. Vooral na Sam's comment erover. Is dit nou echt hoe we afscheid willen nemen van Blaine, Sam, Tina en de rest?

Sinds lange tijd niet meer zó meegeleefd met een episode als met deze. Ik voelde elke vorm van emotie deze episode. Het gevoel van verslagenheid. Dat alles toch echt over is. Daar ligt de kracht van Glee. In Season 1 en Season 2 speelden ze er al mee, maar door dit zo middenin het seizoen te laten gebeuren komt dit toch wel echt even aan.

De New York storyline greep ook eindelijk weer eens volledig mijn aandacht. Kurt natuurlijk met z'n fantastische solo maar wie kan er nou heen om Lea Michele met misschien wel de mooiste uitvoering aller tijden van "O Holy Night". Tranen in m'n ogen kreeg ik ervan. En dan die montage. De aftermath ook. Het is amper 3 episodes sinds Finn en Rachel ruziend uit elkaar gingen. Je zou denken dat de phone call ontzettend verplicht aanvoelt maar dit deed het niet. Het voelde recht op z'n plek. Een schot in de roos.

En bij het eindnummer begonnen de tranen weer te stromen natuurlijk. Prachtige song.

Nu nog 1 episode volgende week en dan gaan we er weer ff tussenuit. Ik ben echt vooral benieuwd hoe de New Directions nu dit gaan oppakken. Geen choir room. Geen auditorium. Het zal wel ff wennen zijn....

Lol, jij fangirl!

Ik vond het wederom een matige,al dan niet saaie aflevering. Blij om een Robbie Williams liedje te horen, ze deden het ook best aardig. Al kun je natuurlijk nooit aan Robbie tippen. Maarja, Brittany en Sam, tja. Voelde erg onnatuurlijk verder. Kon me niet bekoren.

Werd aardig over de 'cliffhanger' van vorige week heengewalst, alsof haar eetstoornis plotseling geen issue meer is. Op die manier worden er telkens lijntjes uitgegooid om het 'spannend' te maken maar verder wordt er niks meer aan gedaan afgekapt zonder enige verklaring.

Rachel kon me weer niet boeien. Ze is prachtig om naar te kijken, maar haar personage vind ik echt vreselijk. Haar performances kunnen me ook niet bekoren, spoel ze het liefst door. Het raakt me gewoon niet. Zelfde als dat gedoe met Finn, meh. Blijf uit elkaar of kom terug bij elkaar, maar het om elkaar heen gedraai werkt me op mijn zenuwen.

Wat? Zelfs 'O Holy Night' ? Is nie mogelijk...

Sam/Brittany vond ik trouwens wel gewoon niet leuk. Kom ik later op terug. Ben daar ook best wel boos over.

Nee, zelfs die niet. Werd er niet warm of koud van. Ik ben 't inderdaad ontgroeid denk ik.

Maar toch, je bent wel 1 van de eerste die de episode ziet. Iets moet je nog trekken. Remember dat het ook ff duurde tot bij Season 1/ 2 het kwartje viel? Misschien moet je dit seizoen ook ooit eens in de herziening gooien, misschien dat het dan hetzelfde effect heeft als bij de eerdere seizoenen?

Persoonlijk vind ik dit het beste seizoen tot nu toe maar ik heb er inmiddels ook wat herzieningen en live concerten opzitten. Dat geeft me al een extra voorkeur voor de serie.

Weer een goede aflevering.

Zoals catdog al schreef zit het emotionele er erg goed in, al had ik nu geen tranen. O Holy Night was erg mooi, maar dat lied ervoor vond ik toch beter. Het einde vond ik best voorspelbaar, maar daarom niet minder leuk. Het vierde seizoen is goed, maar kan niet tippen aan het geweldige derde seizoen.

Ik blijf me zelf eigenlijk verbazen dat ik deze serie nog steeds kijk, want wat een kutmuziek krijg je toch voorgeschoteld.

En doodzonde wat ze met een karakter als Marley hebben gedaan, niet het type meisje dat zich een eetstoornis aan laat praten

Maar het zal wel te maken hebben dat je naast serieuzere series wat afwisseling moet hebben.

Misschien dat ik weer eens ongelofelijk met mijn ogen dicht heb gekeken, maar welk liedje was van Robbie Williams?

Sam en Brittany zongen een nummer van Carson Parks, beter bekend als oudere broer van Van Dyke Parks en ze deden dat zonder ook maar enige bezieling.

De bekendste versie is volgens mij toch die van Frank en Nancy Sinatra. Al werd dit volgens mij ook gecoverd door Robbie Williams en Nicole Kidman. Dat zal het nummer zijn dat Eline bedoelt lijkt me.

Yes. Ik ken hem voornamelijk van Robbie, inderdaad.

Kan niet wachten op de volgende episode. De terugkeer van Rory en Terri