Welke series kijk jij?

Die andere series, hmm, misschien, misschien.

Waar ik een beetje huiverig voor ben, is ook die verslaving. Ik bedoel, waar haal ik in hemelsnaam alle tijd vandaan om die series helemaal te gaan kijken?

Keuzes, keuzes.

The Wire moet je ook ècht doen.

Grappig, juist The Wire ben ik nooit ver mee gekomen. Zelfde geld voor de hoog aangeschreven Breaking Bad (beiden van die "must sees" volgens bijna iedereen), die was ik op een gegeven moment he-le-maal zat.

Ben benieuwd hoe ver je kwam.. Ik hoor nogal eens dat mensen moeizaam door de eerste helft van seizoen 1 komen. Ik had dat niet, maar het is voor sommigen even doorbijten en wennen, kwartje valt vaak pakweg in aflevering 9 ofzo.

Van Breaking Bad flarden gezien en dat trekt me vooralsnog wel minder. Al ga ik dat vast ook nog weleens zien. Maar zoiets als The Wire is het helemaal niet lijkt me. Stukken minder veelomvattend en gelaagd en niet met meer dan 50 memorabele personages. Maar dat is een beetje een vooroordeel.

Denk zo rond de helft van het eerste seizoen. Zal er ooit zeker eens opnieuw aan beginnen hoor, maar toen trok het me helemaal niet (vond het allemaal wat te cliché).

Breaking Bad heb ik volgens mij tot seizoen vier bekeken, maar ik vond dat teveel van hetzelfde, en te oninspirerend.

Dat dacht ik al. Er zijn volgens mij nauwelijks mensen te vinden die af zijn gehaakt na heel seizoen 1 ofzo.

Maar dan heb je oprecht nog nauwelijks een idee van de serie.

Nee, dat zal inderdaad. Misschien keek ik hem ook op het verkeerde moment, dat kan ook natuurlijk.

Hangt ook van de beschikbare tijd af denk ik.

Wat ik wel weet, is dat ik denk ik niet met al te veel series tegelijkertijd bezig wil zijn. Anders raak ik wat overvoerd. Liever veel aandacht voor weinig series dan halve aandacht voor veel series tegelijkertijd.

Overigens heb ik, zo zwervend op de site, toch wel weer wat potentieel interessante nieuwe films ontdekt dus misschien komt het wel weer goed met mijn filmliefde.

De volgende series een dezer dagen maar eens een kans geven:

From Dusk Till Dawn: The Series

Believe

Black Sails

En begonnen aan True Detective: trage tempo was even wennen, maar zit er nu helemaal in. Fantastische serie.

Hm, ik zelf kijk vooral Breaking Bad en The Walking dead, echter veel mensen op mijn forum over series (www.seriesforum.net) kijken ook veel Game of Thrones en Prisonbreak. Ook kijken best veel mensen films, meer dan ik dacht in ieder geval.

Aflevering 1 van 'Good Cop' sprak me wel aan.

Eens zien of het zo blijft.

Momenteel ben ik bezig met Beverly Hills 90210 (de oude) ik heb na 2 jaar eindelijk ze alle 10 compleet, dus weer een frisse start. Ook ben ik bezig met Dexter seizoen 5.

De series die ik gezien heb de afgelopen tijd zijn o.a The Walking Dead seizoen 1 t/m 3 (ik wacht op het slot seizoen), Real Humans seizoen 1 (wacht op deel 2), 666 Park Avenue, Dallas seizoen 1 (de nieuwe) en Noppen en Naaldhakken (Footballers Wives) seizoen 1 t/m 5 en Desperate Houswives (alle seizoenen)

Op de wachtlijst heb ik de volgende staan (heb ze in collectie, maar eerst bovenstaand afronden)

-Game of Thrones seizoen 1

-Game of Thrones seizoen 2

-Thunderbirds Collection

-Hell on Wheels seizoen 1

-Moeder ik wil bij de Revue seizoen 1

-V (de prequel)

-Firefly

-Nikita seizoen 1

-Nikita seizoen 2

-Pandemic

-Penoza seizoen 1

-Penoza seizoen 2

-Verliefd op Ibiza seizoen 1

-Delete

De seizoen die ik helaas vond tegenvallen

-White Collar

-Mad Men

-Dokter Tinus

Ik ben helemaal geen seriekijker, dus niks nada.

Net 'Miranda' gezien. Hilarisch! Had toevallig deze aflevering al een keer gezien en de rest is helaas niet meer te zien op uitzending gemist. Verder hou ik van dergelijke Engelse over the top komedieseries. Een paar jaar terug was er een hele grappige op de buis waarvan ik de naam niet meer weet, waren sketches waarin de acteurs steeds verschillende personen speelden (een soort van Kooten en de Bie) , dat was ook geweldig, evenals bijv Absolutely Fabulous en Little Miss Jocelyn, ook zo geweldig. Verder de puberserie Lena en Cem twee keer van voor af aan gezien, helaas hebben ze alleen het eerste seizoen binnengehaald. Hm verder weet ik 't ff niet zo snel. Ben wel toe aan wat goede tips eigenlijk haha. Heel vroeger keek ik soaps, maar dat lijkt nu wel uit een ander tijdperk. Kan me niet meer voorstellen dat ik nu daar nog naar zou kijken. En als ik er zo nu en dan naar kijk, bijv naar GTST omdat ik toevallig met mensen ben die ernaar kijken, dan probeer ik er vooral de humor van in te zien..

Helemaal niets? Wow. Ik ben de afgelopen tien jaar quality television juist bijna meer gaan waarderen dan film als storytelling medium en dat heeft alles te maken met de kwaliteit van de series en de manier waarop de makers het benaderen. Met name sinds de grote series van HBO zien we dat ook grote acteurs steeds vaker voor televisie kiezen. Veel van de beste schrijvers pennen voor televisie.

Er is veel meer ruimte voor karakterontwikkeling en het vertellen van een goed verhaal. Veel van die geweldige series als The Wire, Breaking Bad en Six Feet Under (en vele anderen) doen dingen die een film nooit zou kunnen doen.

Het beste scenario, muziek, acteerwerk en camerawerk dat ik de afgelopen tijd heb gezien was niet in een film, maar HBO's True Detective. Er zijn talloze films die een of enkele van dat soort zaken goed doen, maar een samenkomst van zoveel kwaliteit, met acteurs als McConaughey en Harrelson in een 8 delige serie, daar krijg je iets voor terug dat een film je niet kan geven.

Dat gezegd hebbende, zijn veel van die series vrij gritty (donker is misschien beter woord) en ik vermoed dat dat niet helemaal je smaak is.

Begrijp me niet verkeerd, de meeste televisie die gemaakt wordt is Kwalitatief Uitermate Teleurstellend (K.U.T.), gemaakt voor mensen die graag hun verstand even 20-40 minuten op nul zetten met een serie waar je zo in kunt vallen, meestal zelfs wanneer je de episodes ervoor niet gezien hebt. Gewoon even wat simpel vermaak. Dát soort televisie kijk ik ook niet. Sterker nog, ik kijk geen tv, reclame is afgrijselijk. Maar ik koop en download wel kwaliteitsseries die dingen doen die in film niet kunnen of waar het medium gewoon minder geschikt voor is. En ik zou niet zonder willen, de meeste van mijn wow-momenten zijn met geweldige series...

Bottomline, I think you're missing out man

Absoluut, jammer genoeg is er zelden tot geen ruimte voor filmische kwaliteiten. Wie zich een beetje interesseert voor regisseursstempels keert van een kale reis terug. Audiovisueel kleurt het nooit buiten de lijntjes, ook verhalend is het steeds erg strict en benepen.

Leuk als dat je ding is, maar ik kan er niet voor gaan zitten. De meeste series kijken als een 10-uur durend Hollywoodvehikel (van het Spielberg-soort). Enige wat ik van series kijk is The Simpsons, maar dat heeft meer te maken met de humor en de bite-sized lengte van een aflevering.

Het heeft ook te maken dat bij veel series de regisseur per aflevering best vaak verandert, bovendien is de rol van een regisseur bij tv niet te vergelijken met de macht die hij/zij bij film heeft. Als ik een 'filmische' ervaring wil kijk ik gewoon film, serie biedt weer dingen die film niet kan bieden (sterke karakterontwikkeling en een sterk verhaal waar veel meeleving mee gepaard gaat). Ook audiovisueel valt er genoeg te genieten maar nooit zo kenmerkend als je in veel films tegen komt. Al komen er om de zoveel tijd wel series met enorme filmische kwaliteiten waar jij op doelt, series als House of Cards en True Detective.

Wij kijken momenteel: Gilmore Girls (herkijk), The New Girl, Girls.

Ik kijk momenteel: The Walking Dead.

Veel girls dus met mijn girl. Goede smaak, want het zijn alle drie veel betere series dan die soms erg saaie zombie serie

Dat blijkt dan niet uit de trailers, die het op tweederangs mislukte Hollywoodprojectjes doen lijken.

Ieder zijn ding natuurlijk. Karakterontwikkeling van deze aard boeit mij gewoon helemaal niet en het constante wisselen van regisseur zorgt er inderdaad voor dat er weinig unieke stijlkenmerken in een serie zitten (ook niet zo interessant voor het doelpubliek neem ik aan).

't Is inderdaad een andere wereld dan film.

Ik weet niet wat je allemaal onder filmische kwaliteiten schaart, maar als ik kijk naar series als True Detective of Top of The Lake met die prachtige cinematografie van Arkapaw, dat is visueel toch behoorlijk indrukwekkend. Of het buiten de lijntjes kleuren is betwijfel ik, maar ik vind met name de series van HBO en soms AMC en een enkele keer ook andere networks behoorlijk 'filmisch'

True Detective heeft een regisseur voor alle afleveringen van seizoen één en is ontzettend filmisch vind ik, dat was ook get beoogde doel van Fukunaga. Of je het leuk vindt is een tweede, ik vond het geweldig, maar volgens mij kan het hoe dan ook niet getypeerd worden als een al dan niet mislukt Hollywood projectje

Vrij begrijpelijk waarom je de series niet z goed te pruimen vinden, mede door het constante geswitch van regisseur waardoor een echte auteursstempel gewoon vaak ontbreekt. Ook ben je heel lang gebonden aan een zelfde concept / universum. Al denk ik dat je True Detective nog wel kan waarderen, vooral op audiovisueel vlak behoorlijk sterk. Ook wel benieuwd naar jouw 'take' hierop.

Zou het hem niet aanraden hoor. Het blijft visueel nog wel eens schoren, maar iets als The Wire (wat ik OH al helemaaaal niet zou aanraden) heb ik nog nooit gezien in filmvorm. De uitdieping van elke sociale laag is de reden waarom series bestaansrecht hebben. Neemt niet weg dat het gros (nog steeds) geschreven is zonder te weten hoeveel seizoenen ze krijgen. Waardoor het nog wel eens te lang duurt. Maar er zijn een paar pareltjes die dat niet hebben.

Dan zou ik eerder nog komedies of series a la Girls (hoewel hij geloof ik hippe new yorkers met potsierlijke probleempjes helemaal hemeltergend vindt.) Die doen visueel weinig onder bij een Solondz of een Kevin Smit, Woody Allen. En er bestaan een paar die dat humor niveau best halen.

Ikzelf zie het ook niet als vervanger, maar een fijne balans voor erbij. 45 minuten is na een werkdag vaak behapbaarder dan 90/120 of soms zelfs nog langer bij film. Door de digitale camera's is het visuele verschil kleiner dan in de jaren 90, en door HBO budgetten is het qua belichting en tijd ook steeds beter geworden.

't is een beetje als met CG, hoe dichter het de werkelijkheid benadert, hoe meer de vershillen opvallen.

Heb wel een tijdje series gekeken, maar dan vooral anime, waar die regisseursstempel er wél inzit. Dat er series zijn die niet onderdoen voor het visuele niveau van een Allen of Solondz geloof ik trouwens nog wel, maar die blinken dan ook niet echt uit op dat vlak.

Verder vind ik nét die 45 minuten (x13-x24) veel lastiger te behappen dan een filmpje van 90-100 minuten. Daar is het dan ook meteen mee klaar, zonder verdere lock-in. Maar da's allemaal persoonlijk. Het valt niet te ontkennen dat series momenteel groter zijn dan films en een aantal regisseurs/acteurs ook steeds meer die richting uitkijken. Vind het een jammere evolutie, maar da's de wet van de massa.

Als je het leuk vind is het niet lastig te behappen. Voordeel is dus dat je ze niet alle 24 achter elkaar hoeft te kijken. Itt een film die ik niet graag naar 45 minuten uitzet. Iemand die hele reeksen wil zien en bepaalde acteurs hun hele oeuvre wil zien lijkt me een serie dan makkelijker. Maar door iets als true detective en american horror story proberen ze dat euvel ook een beetje aan te passen. Dat zijn dan 8 of 10 afleveringen die totaal los staan van een twee seizoen.

Vind het alles behalve jammerlijk. Uiteindelijk geeft het de acteurs en regisseurs en ander platvorm. En net als met theater geeft het ze misschien weer genoeg salaris om als de serie niet draait mee te werken aan interessante projecten.

Ik sluit me ook voor het grootste deel aan wat Onderhond zegt. Het feit dat er hier al veel meer wordt gediscussieerd over series dan over films, terwijl het in de eerste plaats over film zou moeten gaan spreekt boekdelen. Soms denk ik dat ik hier eerder op een TV-seriemeter forum zit. Nu goed ook discussies over voetbal en sport zijn heel populair, maar ik vind het een jammere evolutie.

Dat ik geen series volg heeft verschillende redenen:

1) Iedere aflevering is beperkt in duur maar dat moet je wel x 12, 24 etc doen. Ik kan het niet opbrengen om daar zoveel uren aan te spenderen, tijd die ik bijvoorbeeld kon spenderen aan het kijken van films of andere hobby's.

2) Karakterontwikkeling is zeker interessant, maar nogmaals hoe diep moet dat gaan? Hoeveel ga je je nog herinneren als je het één keer hebt gezien? Vorige afleveringen opnieuw doorworstelen? Dat zou ik niet zien zitten. Teveel karakterontwikkeling komt de verhaalvoortgang en aandacht ook niet ten goede, maar dat zal wel een heel persoonlijke mening zijn.

3) Series zijn sterk afhankelijk van populariteit of er bepaald wordt of er nu wel of niet een volgend seizoen komt. De kans zit er ook in dat je geen afgerond einde hebt. Daar wil ik me geenszins afhankelijk van maken.

4) Deze is misschien meer gericht op langlopende series die precies geen echt einddoel hebben (soaps vooral). Verhaalontwikkeling en plotwendingen gaan uiterst traag. Steeds weer dezelfde personages dag in dag uit en weinig boeiends, daar bedank ik toch voor.

5) Ik hou meer van film omdat ik weet dat je binnen een bepaalde tijdspanne een afgerond verhaal zal krijgen. Ik kan bij wijze van spreken filmpje kijken, nagenieten en de volgende dag weer wat nieuws ontdekken. Een serie ga je niet zo eens eventjes uitkijken. Miniseries is wat anders, dat zie ik dan weer meer als een film.

In het verleden volgde ik wel series, dat waren vooral animaties zoals Nils Holgersson, Familie Robinson, Nathalie, Heidi, Maja de Bij, Tovenaar van Oz. Verder heb ik nog de series van Black Adder en de originele Slisse en Cesar (typisch Vlaamse serie) liggen, maar beide nog onbekeken. Al heb ik die vroeger grotendeels op TV gezien (destijds nog zonder reclameblokken ertussen).

En ja ook Simpsons was best leuk, iedere aflevering was een verhaal op zich, je moest niet weten wat er daarvoor of daarna gebeurde. Er zaten ook geen saaie karakters in, zelfs een slechterik als Mr Burns had zo zijn 'aangename' kanten.

Baantjer keek ik ook wel eens, dat was ook iedere keer wat anders, maar ondertussen heb ik het wel gehad met die misdaad-, detective en politieseries.

"Allo Allo" was er nog zo een leuke. Ik zou het nu niet meer kunnen opbrengen om die hele serie opnieuw te kijken, misschien zo een best of met persoonlijke favorieten of zo.

Neen de tijd die ik er in moet steken om een serie te volgen spendeer ik toch liever aan wat anders. Miniseries vind ik OK omdat die toch binnen de tijdspanne blijven van een film die je in één of dan nog in twee delen kan uitkijken. Series, te lang en teveel overbodige informatie waar ik niks aan heb. En niet onbelangrijk zoals Naomi al opmerkte, je bent lang gebonden aan eenzelfde universum en dezelfde personages en dat gaat me na een tijd toch vervelen ook met reeksen die "eindig" zijn. En als ik daardoor veel 'missing out' heb, dan is dat mijn eigen keuze. Ik heb nog zoveel 'films' te ontdekken, te herkijken, andere hobby's. Als ik nog met series moet beginnen ... Ik heb ergens wel het voordeel om 3 dagen per week lang op de trein (naar het werk en terug naar huis) te spenderen. Via mijn tablet kan ik op die manier wel film kijken, moet dan meestal wel in 2 delen, maar daar kan ik mee leven.

En ja, John, ik ben al helemaal niet voor die duistere series. Ik zie wel graag thriller, horror of mystery. Maar dat hoeft voor mij echt niet in een serievorm. We hebben al vampieren gehad, nu zombies, misdaadreeks die van verre zijn gebaseerd op sprookjes (Grimm). Weerwolven zullen ook nog wel eens aan de beurt komen of misschien bestaat dat ook al...

Maar je moet ze wel alle 24 bekijken. En als je het bij 13 wat beu begint te worden ... pffffrt. Maar heb ook geen TV-aansluiting thuis, waardoor "film" mijn stukje TV van de avond is. Dan is 90 minuten best makkelijk te doen.

Platform neem ik aan? Zal best, maar daar heb ik als kijker niks aan als ik dat platform als minderwaardig ervaar natuurlijk.

Ik vind het juist een groot voordeel van series dat het je veel meer tijd kost. Dat investeer ik graag in een goede serie met een boeiend plot en interessante personages. Of humor, bij sitcoms. Het ligt natuurlijk wel aan de kwaliteit van een serie, want veel series worden toch minder in latere seizoenen, maar er zijn ook genoeg series die een hoge standaard van kwaliteit behouden.

Daarnaast zet je een serie ook makkelijker aan dan een film. Je stopt niet snel een film halverwege, maar een serie kan je meestal na 22 of 45 minuten weer afzetten als het klaar is. Nadeel is wel weer dat series verslavend kunnen zijn. Ik heb zomaar avonden dat ik 4 uur naar dezelfde serie achter elkaar zit te kijken. Heerlijk.

Oeps nee dat bedoelde ik indd.

Maar uiteindelijk kan je, als een regisseur die wat buiten de banen zijn films wil maken, er als kijker ook de vruchten van plukken. Dan kan zo iemand ook nog een redelijke boterham eten en nog steeds leuke films maken. Iemand als Ben Weathley is er bijvoorbeeld zo 1. Maar ook Cuaron komt nu met een serie waar hij deels zijn naam aan hangt en er dan eentje regisseert. Uiteindelijk is dat weer een appeltje voor de dorst en kan hij weer lekker aan een Gravity groot project werken. Gezien het succes van Gravity denk ik niet dat hij het per se moet hebben van die serie. Maar ik denk dat de serie al voor die periode in de pijplijn zat en het zal me niks verbazen dat dat idee erachter zat. Uiteraard maakt dat de series niet opeens niet kut. Maar het is een manier om ernaar te kijken.

En qua verhaal en lijn kan een regisseur weinig aanpassen. Maar qua shots en stijl zeker nog wel. Cuaron had in zijn pilot weer een duidelijk one take. In Game of Thrones zat een grote actie scene waar Neil Marshall speciaal voor was gevraagd. Ook kunnen jonge schrijvers en filmmakers er in doorbreken. Iemand als Aaron Sorkin. Lena Dunham gaat ook nog wel de film kant weer op. Ik blijf het ook voor film een goede ontwikkeling vinden.

Niet opvallend beter dan een écht gezond filmklimaat zou kunnen zijn. Regisseurs kunnen zich evengoed aan één of andere blockbuster verbinden, om daarna een kleinere film te maken met het overgehouden geld. Volgens mij niet speciaal iets waar series een meerwaarde in betekenen.

Als doorgroei is het misschien interessant, maar dat zijn series momenteel duidelijk niet meer. De populairste series lijken de populairste films momenteel zelfs te overschaduwen, in winkels begin je de populariteit ook érg duidelijk te zien.

Niet dat ik er persoonlijk érg veel van merk, 't is niet alsof mijn favoriete regisseurs plots allemaal TV-werk gaan regisseren, enkel op fora als deze begin je wel te merken dat discussies over series meer en meer aandacht beginnen opeisen. Daar waar het toch vooral over film zou moeten gaan.

Hm. Ik begrijp jullie idee wel van die verschillende regisseurs maar eerlijk gezegd valt dit in de praktijk toch wel mee vind ik.

Veel series hebben toch, zelfs seizoenen lang, ondanks verschillende regisseurs een erg herkenbare visuele stijl en sfeer. Ik heb wel het vermoeden dat er aardig wat moeite gedaan wordt om het concept consistent neer te zetten bij de betere series.

Als ik even wat bekende series bedenk als The Wire, The Sopranos, Boardwalk Empire, True Detective, Dexter etc ben ik toch wel benieuwd naar voorbeelden van waar je duidelijk merkt dat er een andere regisseur aan het werk is.