Game of Thrones

Inderdaad iets te veel fantasy gebeuren met die skeletten en dat we Bran binnenkort dus zien vliegen.

De aflevering voelde eerlijk gezegd veel te gehaast aan, alsof ze te veel erin wouden proppen. Hierdoor is het meeste halfslachtig gedaan. Desondanks zitten er wel een paar toffe dingen in, met name de confrontatie tussen Brienne en The Hound.

De boeken raadplegen is ook geen noodzaak maar wel erg blij met het feit dat de boeken kennen een meerwaarde geeft en meer diepte verschaft. Ook wel erg blij dat D&D dat doen en ook het vertikken om niet-lezers helemaal up to speed te brengen.

De serie is prima te volgen zonder de boeken. Sterker nog, de serie heeft de boeken helemaal niet nodig. De boeken zijn een slap aftreksel van de serie. De schrijver zou willen dat hij zo'n serie had kunnen schrijven. Helaas.

Ik heb het vaker opgemerkt, de schrijver kan niet schrijven. Vooruit, hij weet hoe hij woorden en zinnen moet vormen, en hij vertelt iets. Maar het belangrijkste kan hij niet, zich richten op wat belangrijk is, de kunst van het weglaten. De enige manier waarop hij verrast is door zijn karakters om de zoveel tijd om zeep te helpen. In het boek is dat geen probleem, je hebt niks met ze, ze lopen als zombies om elkaar heen, er is weinig liefde of genegenheid, daardoor mis je een of twee of pakweg 100 personages niet als ze dood gaan. Dat is het grote verschil met de serie. Zie hoe in de serie de relatie tussen Arya en haar oppasser zich ontwikkeld of die tussen Tyrion en zijn lief. De personages en hun onderlinge relaties ontwikkelen zich, die in de boeken niet.

De serie is veel en veel beter dan de krakkemikkige verhalen in de boeken. Die gaan nergens over en nergens heen. Dat zal problemen gaan geven. Want op bepaalde momenten lopen de zaken in de serie en de boeken te veel uiteen. Je ziet dat duidelijk in het raadselachtige gedrag van Arya aan het eind van S4. Daar moet het verhaal uit de serie weer naar verhaal in het boek gebogen worden en dat gebeurt allesbehalve overtuigend.

Ook de overmatige aandacht voor de banale fixatie op extreem geweld door de schrijver in de vorm van de bastaard van Bolton. Combineer dat met het onvermogen enige affectie op te wekken bij zijn gewone personages, dan vraag je je af wat voor geest er in het hoofd van de schrijver huist.

omfg sarcasm overload detected?

En ook hier is seizoen 4 er alweer doorgejaagd. Een seizoen dat wat mij betreft het zwakste tot nu toe is. Veel zaken voelen wat gehaast aan - Joffrey's dood is heus niet zo spannend en hetzelfde kan gezegd worden over Tywin's dood.

Voor het eerst vind ik scènes vaak overbodig - Daenerys' assistente en haar aanbidder bv - terwijl er genoeg gedeeltes ondergesneeuwd raken. Ik begin ook een beetje een verzadigd gevoel te krijgen. Belangrijke personages die het hoofd verliezen doen me niet altijd veel meer - ik ga ervan uit dat er geen overwinnaar zal zijn.

Logischerwijze zijn er niet veel nieuwe castleden. De zwakke schakels blijven dezelfde (vooral Emilia Clarke is ontzettend slecht) en nu met o.m. Charles Dance zwaargewichten uit de serie verdwijnen is het afwachten naar volgend seizoen. Ik hoop dan ook dat het allemaal weer wat beter gaat zijn.

Ik hoor meerdere malen mensen over het acteerwerk van Emilia Clarke, maar daar is toch helemaal niets mis mee? Danaerys is nog vrij jong en Emilia weet haar die jonge touch mee te geven, ondanks dat zij zelf iets ouder is. Ik vind haar het personage prima spelen. De "onzekerheid" in haar spel vind ik meer aan het personage te wijten dan aan het acteerwerk

Is dit een grapje? Ik ben het nog nooit zo oneens geweest met zo'n stukje tekst. Over bijna alles wat er staat denk ik precies het tegenovergestelde.

Onzekerheid overbrengen kan wel wat beter dan wat roepen - ik erger me mateloos hoe zij haar stoere oneliners uitkraamt - of onnozel gapen met een uitgestreken smoeltje. Sophie Turner aka Sansa moet al 4 seizoenen lang het ongeluk zelve spelen en hoewel zij ook niet dé sterkhouder is overtuigt zij stukken meer dan Emilia Clarke. Samen met Kit Harington is zij wat mij betreft verantwoordelijk voor het slechtste acteerwerk. Harington heeft dan wel het voordeel dat ik zijn verhaallijn wat beter vind dan die van Clarke.

Kom op mensen, gewoon een troll-bericht. Niets meer, niets minder.

Nee hoor, zo makkelijk kom je er niet mee weg.

De serie is vele malen beter dan de boeken. Dat er mensen zijn die daar anders over denken is prima, en het is daarom nogal flauw mijn kritiek op de schrijver af te doen als trollen. Het zegt veel over degene die zo'n uitspraak doet. Een beter bewijs van onvermogen om met kritiek om te gaan kun je je jezelf niet geven lijkt me.

De schrijfsels kun je zien als het gruwelijke equivalent van de boeketboekenreeks. Er is geen enkel ontwikkeling in de verhaallijnen, er is geen plot, het geheel sleept zich voort, personages doen dingen zonder enige motivatie, of in ieder geval zonder dat je daar als lezer enig inzicht in krijgt. Iedereen doet maar wat en de kritiekloze lezer is aangenaam verrast als iemand zonder reden wordt vermoord, want het ontslaat hem om verdere moeite te doen zijn personage te begrijpen. De serie probeert af te rekenen met die enorme gaten in de vertelling en slaagt daar wonderwel heel goed in. Net zo als ze er prima in slaagt af te rekenen met die oeverloze woordenbrij waar de schrijver maar geen grip op lijkt te krijgen. Het is zijn diarree van woorden. Hij zit erbij en kijkt ernaar. Het is schrijven zonder doel of zonder besef waar het heen gaat. Het is loze ruimte vullen, met als enige rechtvaardiging dat het geld oplevert.

Dat zijn de argumenten en ik zou graag tegenargumenten willen zien in plaats van dit flauwe kinderachtige en idolate gedoe zodra iemand wat kritiek uit, wat voor mij alleen maar duidt op een zeer onvolwassen en onprofessionele kijk op zaken.

Hoewel ik de boeken naast de serie ook met plezier lees, snap ik wel wat bobbee bedoelde daar. Het sterke van de serie GoT zijn de sterke gevoelens van medeleven en haat voor de personages. In het boek komt dit veel minder sterk naar voren door het gelul er om heen. Daardoor vind ik ook de serie beter en veel krachtiger. Het lezen van de boeken vind ik leuk, maar de serie bevat toch wel meer dan al het goede in de boeken.

Dat mag je vinden hoor, maar de vorige post bestond bijna alleen maar uit loze krachttermen, en vind je hier qua argumentatie toch wat beter uit de verf komen. Voor bepaalde argumenten valt idd wel wat voor te zeggen.

Over het algemeen vind ik de serie beter in secundaire karakters: Tywin, Alliser Thorne, Robert Baratheon, terwijl veel van de belangrijkste personages of minder zijn (Stannis!!!!!! Jon Snow) veel minder zijn of een combinatie van goede en slechte veranderingen (Jaimie)

Ben het oneens met bobbee. Daar seizoen één van de serie stug was op momenten en het boek dat niet was. Voor mij althans.

De serie slaat de plank mis met Jaime lannister.

Het boek is helderder waar de geschiedenis vandaan komt.

Maar ook moet wel zeggen dat ik tegenspraak met de populaire mening enorme fan ben van a Feast for Crows.

Ik ben ooit eens begonnen met seizoen 1, maar na een paar afleveringen afgehaakt, terwijl ik toch graag fantasyfilms e.d. zie. Ik vond het destijds erg langdradig en de personages spraken me ook niet zo aan. Kunnen jullie mij overtuigen waarom het toch de moeite is om het weer opnieuw te proberen? Zit er in het vervolg wat meer spanning, een beter plot en als het kan ook wat actie?

Ik zou het zeker nog een kans geven man. Qua verhaal, character development, schaal (it's pretty epic), acteurs, muziek en spektakel een van de betere shows die er is. Zo niet (een van) de beste.

Ook ik had wat moeite aan het begin, maar geloof me, dit vind jij heel bruut. Geef het een kans, leer de personages kennen (want die zijn toch wel erg cool geschreven) en laat je meenemen in het bizarre verhaal en de vele verhaallijnen. Het brute geweld en de nudity kan jij ook wel appreciëren, dat weet ik zeker

Gisteren seizoen 4 afgerond.

Na een paar maanden geleden de eerste drie seizoenen erdoor heen te jagen nu in korte tijd het laatste seizoen gezien. En man, man, man. Wat lekker! Game of Thrones is absolute een van de beste series ooit gemaakt (al zag ik er nog niet bijzonder veel). Het was even inkomen het eerste seizoen en dat is voor een serie met 10 afleveringen eigenlijk niet zo goed. Toch was het het wachten waard, want al snel is de wereld van De Zeven Koninkrijken als een soort Middle Earth. Een fantasywereld die je opzuigt en je laat geloven dat dit alles echt bestaat of in ieder geval bestaat heeft. Knap.

De personages, de muziek, bruut geweld, sex en de schitterende locaties. Je ziet aan alles dat dit niet zomaar een serietje is. Het klopt, het heeft een ziel. Ook de CGI, waar nodig, ziet er goed uit. Ik ken de feiten niet, maar dit moet haast wel een van de duurste series zijn.

Het is overigens ongekend hoeveel personages GoT laat sterven. Gedurfd, maar geniaal. Soms even schrikken, maar het werkt vreemd genoeg erg goed.

Muziek, van Ramin Djawadi, die ook het schitterende Prisonbreak theme maakte, is eveneens erg sterk.

Het niveauverschil tussen de afleveringen is uiteraard aanwezig, maar storend is het niet. De personages zijn boeiend genoeg en de zwartgallige humor maken de serie nergens saai.

Ik kan nog veel meer superlatieven verzinnen, maar dan wordt het misschien wat overdreven dus stop ik maar.

Tot nu toe geef ik 4,5*

Zie jezelf maar als lucky f*** die deze prachtserie nog voor zich heeft. Aan het einde van het 1e seizoen ben je hooked.

Game of Thrones is wmb met name de moeite waard omdat de reeks (en daarmee ook de boeken) zich niet laat verleiden tot de typische fantasy cliché's en valkuilen wat betreft het neerzetten van personages en het vertellen van een verhaal. Het traditionele fantasy aspect zit voornamelijk in het universum wat neergezet wordt, hoewel de magische aspecten heel erg op de achtergrond blijven. Er wordt veel realistischer omgesprongen met het neerzetten van personages, beweegredenen en de gevolgen die bepaalde acties kunnen hebben dan je bijvoorbeeld zult zien in iets als Lord of the Rings. Van een duidelijk zwart/wit goed tegen kwaad is geen sprake, ook is er geen archetypische jonge held die in zijn eentje het lot van het rijk beslist. Een rechtvaardige koning is niet per se een effectieve koning. Bijna onmenselijke wreedheid wordt lang niet altijd afgestraft en is soms ook gewoon effectief.

De engelse War of the Roses is een inspiratiebron en het hardere leven uit de middeleeuwen wordt (met name in de boeken, waarbij veel personages nog kinderen zijn) wordt benadrukt. Dit heeft als gevolg dat je als kijker/lezer daadwerkelijk nog oprecht verrast kan worden (wat vrij zeldzaam is voor fantasy). Het plezier moet je met name halen uit de sterk geschreven dialoog, de onvoorspelbare aard van het verhaal en daarmee ook de onvoorspelbare ontwikkeling die sommige personages doormaken.

Hartelijk dank allemaal, Nicholas hierboven voorop met zijn bericht. Ik ben weer overtuigd dat ik dit binnenkort maar eens in de herkansing ga gooien. Ik lees zoveel over GoT dat het me vaak irriteert dat ik het niet volg.

Heey Sjoerdow, A&L1 heeft eigenlijk precies hetzelfde als jij eerst ook had.

A&L1, de eerste paar afleveringen moet je even doorheen komen, daarna raas je door de serie heen! Sjoerd(een vriend van me) is er 2 weken geleden ook mee begonnen nadat hij eerder ook al eens is afgehaakt(om dezelfde redenen en omdat we allemaal over de serie aan het lullen waren en hij niet kon meepraten) en is nu ook zo'n beetje klaar met de vier seizoenen.

Haha ik zal me ff aansluiten bij de discussie.

Inmiddels klaar met seizoen 4 en ik ben overtuigd. Ware het niet dat ik ook overtuigd ben van series als Dexter, Mad men, The office en vele anderen. Van mij mogen ze allemaal globes en andere prijzen krijgen, want wat een geweldige series zijn er de afgelopen jaren voorbij gekomen.

Goed, dan GoT. Ik was inderdaad ooit begonnen en na 4 afleveringen afgehaakt. Dat had te maken met de ellenlange dialogen en veel verhalen die me niet interesseerden. Dat heb ik nog steeds wel met Bran en Arya's verhalen. Het ene karakter is leuker om te volgen dan het andere. Ik vind het Lannister verhaal heel erg leuk, maar stiekem ben ik ook heel benieuwd naar de ontwikkeling van Daenerys in de komende seizoenen. Stannis' verhaal vind ik dan weer minder boeiend. Ook krijg ik steeds meer sympathie voor karakters die ik in het begin niet zo mocht (Denk aan Tyrion en Jaime Lannister, Daenerys, The hound en Brienne (wat een bruut wijf is dat zeg!).

Je moet inderdaad vaak door lange dialogen heen bijten, maar dan wordt je ook beloond met de nodige actie in seizoen 4. De serie blijft verrassend, omdat je niet weet wie overeind blijft in het spel van intriges, wraak, jaloezie en onderlinge ruzies. Zo had ik in seizoen 1 meteen al een personage wat ik tof vond, maar het nog geen seizoen volhield. Dat maakt het ook wel weer als kijker leuk. Want je wacht op het moment dat een personage zijn/haar verdiende loon krijgt.

Leuke serie, een aanrader!

Comic-con GoT panel.

Leuk, vooral die pittige vragen over de adaptie

Net begonnen aan de serie maar ik vind hem nu al chill!

Ik weet niet of dát het goede woord is.

Er komen behoorlijk wat onchille momenten aan hoor

Ja, ik moest even wat verzinnen. "Vet" is op sommige momenten natuurlijk ook niet het goeie woord

Grappig, ik dacht hier dezelfde vraag te komen stellen als A&L hierboven. Heb een tijdje terug 4 afleveringen gezien en het is zeker kijkbaar (onderhoudend genoeg), maar ik begreep niet waar al die positieve klanken vandaan kwamen. Blijkbaar nog even doorbijten dus... Ben bijna klaar met Twin Peaks, dan komt deze weer aan de beurt. Minstens het hele eerste seizoen een kans geven en dan zien we wel weer...