Experiment in Terror (1962)

Fijne soundtrack, onheilspellende sfeer en uitstekend spel, maar jammer van het conventionele opjaageinde. 3,75*

Voordat Blake Edwards zijn plaats in de filmgeschiedenis vergaarde met de Pink Panther-komedies, regisseerde hij deze spannende thriller waarin Kelly Sherwood [Lee Remick], een jonge vrouw, door een astmatische, sinistere schurk [Ross Martin] wordt overvallen in haar huis. Hij dreigt Kelly's jongere zus Toby [Stefanie Powers] te vermoorden als Kelly weigert een bankoverval te plegen. Kelly weet contact te leggen met de politie en krijgt hulp van agent John Ripley [Glenn Ford]. De stijlvolle cinematografie van Philip Lathrop en de prima score van Henry Mancini - die hier en daar erg doet denken aan Bernard Herrmanns meesterwerk Psycho - versterken de toch al beklemmende sfeer die Blake Edwards weet op te roepen door ongebruikelijke camerastandpunten en uitgekiende belichting. Remick is bovendien erg overtuigend in de hoofdrol en Martin zet een memorabele schurk neer, waardoor deze film van begin tot einde de spanning erin weet te houden.

Zeer goede thriller, die onmiddellijk naar de strot grijpt... letterlijk dan. Er wordt een klassiek stramien gevolgd, namelijk de jacht op een misdadiger, maar een aantal elementen dragen toe tot een aangename spanning. Zo weet men niet of de man alleen handelt of handlangers heeft. Daar wordt enkele keren handig mee gespeeld. De openingsmuziek van Mancini lijkt zo te hinten op een echte film noir klassieker, of in dit geval een vergeten klassieker. Een jonge bankbediende wordt door een zware crimineel gedwongen om haar werkgever voor een flinke som lichter te maken, zoniet zal haar zuster het moeten bekopen. Remick speelt goed al gaf ze nooit echt een geterroriseerde indruk.