The Dam Busters (1955)

Meer dan aardige oorlogsfilm uit de oude doos, die alleen iets te lang duurt. Het laatste half uur bestaat voornamelijk uit dezelfde beelden: vliegtuigen die de beoogde dammen aanvallen. Op een gegeven moment heb je het dan wel vaak genoeg gezien. De special effects zijn matig. Het luchtafweergeschut en de ontploffingen zien er niet echt realistisch uit. Stoorde ik me toch enigzins aan. Ondanks de weinig verrassende en originele momenten weet de film enige spanning op te wekken waardoor je twee uur lang (op enkele scenes richting het einde na) geboeid blijft zitten kijken. Vooral door de goede fotografie, aardige muziek en het goede acteerwerk de moeite meer dan waard.

Dit blijft een indrukwekkende en spannende film die enkel wat te lijden heeft van de matige FX (de overgeschilderde bommen op het water in het begin, het Duitse afweergeschut, de exploderende dammen, de locomotief die in de loop van het water terecht komt). De opbouw is rustig maar nergens saai, waarbij het heen en weer springen tussen de voorbereidingen van Wallis en Gibson voor effectieve afwisseling zorgt, en de kalme thuiskomst van de overlevenden en de stille afwezigheid van de vermisten en gesneuvelden is aangrijpend: "Aren't you going to turn in, Gibby?" "No, I... I have to write some letters first." Uitstekende onderkoelde acteerprestaties in de beste Engelse traditie, met de afwezigheid van liefdesperikelen als extra pluspunt; vooral Redgrave is sterk als twijfelende maar gelukkig nèt niet clichématig-verstrooide professor. Klein rolletje voor Robert Shaw, zéér klein rolletje voor Patrick McGoohan.

Onderhoudende, zij het te lange oorlogsfilm over het plan van de geallieerden om een drietal dammen in het Ruhrgebied op te blazen, waardoor een een groot gedeelte van de duitse oorlogsindustrie plat zou komen te liggen. De opbouw is aan de trage kant en veel personages blijven onderbelicht, maar gelukkig boeit de film desondanks wel en wordt er toegewerkt naar een spannende climax. Wel jammer dat de ambities van regisseur Michael Anderson groter bleken dan het budget, gezien bepaalde knullig in beeld gebrachte special effects. En die zwarte hond genaamd Nigger kan natuurlijk niet door de beugel, ook destijds niet.