Barefoot (2014)

Leuk om te zien hoe de meningen zijn verdeeld. De een vind het leuk of geweldig en de ander vind het flauw en slap. Het belangrijkste is wat ik er zelf van vind en door 4 sterren te geven kan je niet anders concluderen dat Barefoot een goede film is. Wat deze film nou anders maakt dan de doorsnee romcoms zijn 3 woorden, Rachel Evan Wood. Als rechtschapen heteroseksuele man viel ik al voor haar de eerste minuten dat ze het beeld in loopt en dat Scott Speedman daar 75 minuten voor nodig heeft blijkt maar weer dat zijn personage het IQ heeft dat gelijk is aan zijn leeftijd. Al je geld vergokken bewijst mijn stelling. Maar goed, was hij in het begin wel zo snugger om voor haar te vallen dan had je een heel erg korte roadtrip-feel good film gehad en daar zit niemand op te wachten dus kun je mijn eerdere aanname als onzin bestempelen. Hoe mierzoet de film ook is maar als het resulteert dat ik mijn vriendin trakteer op een avondje uit dan heeft het onbewust toch effect. ' Dit zou je vaker moeten doen' zegt ze onderweg naar huis. Tsja dan moeten ze vaker van dit soort films maken. Overigens heb ik dit niet hardop gezegd

Ruim een jaar geleden schreef ik bij de originele Duitse versie Barfuß (2005): Een leuke verrassing. Een onwaarschijnlijk verhaal zo gezellig verteld dat je zou willen dat het waar was. Een op en top feel good movie met romantiek, een beetje dramatiek en vooral veel humor. Hoewel ik door de bank genomen niet zo geporteerd ben van remakes, kan ik dit commentaar ook op deze versie van toepassing verklaren. Ik heb opnieuw met plezier zitten kijken, mede dankzij de twee aantrekkelijke hoofdrolspelers. Natuurlijk, er zitten gaten in het verhaal, maar een kniesoor die daarover valt. Ik heb inmiddels nagenoeg alle films van Evan Rachel Wood gezien. Dat mogen er wat mij betreft nog heel veel meer worden.