The Green Inferno (2013)

De derde film van Eli Roth die ik gezien heb en tevens ook de enige die van mij een voldoende krijgt. De hoeveelheid gore was te verwachten maar ja ook dat went. Aantrekkelijke vrouw trouwens die Justine. Door die Indianen beschilderd zag ze er best wel cool uit hoewel er enige vorm van preutsheid wel te bespeuren was in die betreffende scènes. Voor mij altijd een minpunt. Hoewel deze kannibalenfilm zeker niet slecht was kon die toch echt niet tippen aan de horror/western Bone Tomahawk (2015), maar voor Deodato's Cannibal Holocaust deed de Inferno zeker niet onder als we de score tenminste buiten beschouwing laten want die was in C.H. super en in deze film helemaal niks. 3.0*

Saai begin, Het begin duurt nogal lang en wanneer je denkt van nu gaat het beginnen begint het nog steeds niet. Je hebt horror films waar je echt meteen in de actie en spanning kom of waar je een klein stukje intro hebt en het dan begint. Helaas is het bij deze film niet zo. Alhoewel het begin op sommige kleine stukjes nog wel interessant blijkt te worden. Na de vliegtuigcrash lijkt het wel alsof iedereen een beetje de weg kwijt is en slecht gaan acteren en hele domme acties gaan uitvoeren. Als ze in die stam terechtkomen is er meteen een brute kill die mij wel eventjes vastgreep. Daarna komen er nog wel een aantal klemmende kills, maar die allereerste is echt wel het bruutst. Ik vroeg me nog wel af waar dat meisje opeens was die ontsnapte. Dood? Ik was nog aan het twijfelen of ik haar misschien zag aan een van die speren toen ze weer terug gingen naar het neergestorte vliegtuig. Verder vond ik het einde nogal meh. Het meisje verdedigt die kannibalen, maar ze zouden sowieso die vermoorde mensen bij de vliegtuigcrash vinden dacht ik.. Ook vroeg ik me de hele tijd af of die ene jongen het nog overleefde op het eind. Ik hoop echt van niet Saai begin, redelijk sterk midden en een meh einde.

Justine [Lorenza] laat zich door Alejandro [Ariel Levy], de leider van actiegroep ACT, overhalen om deel te nemen aan een protest in de Peruviaanse Amazone tegen de aantasting van het woongebied van een inheemse stam. Tijdens de terugreis stort het vliegtuig neer in de jungle en dat is het startschot voor een moderne versie van kannibalenfilms als Cannibal Holocaust en Cannibal Ferox. De ledematen vliegen je om de oren (als je daar van houdt) en vanaf dat moment is er van een verhaal geen sprake meer. De inheemse figuranten maken niet echt een enthousiaste indruk, maar wie genoegen neemt met expliciete beelden van an uiteenrijtingen en het ontweien van ingewanden is hier aan het goede adres. En de hypocriete epiloog is een beetje jammer.