Vengeance Valley (1951)

Futloze western die waarschijnlijk gemaakt was om ieders contracten te vervullen. Iedereen doet zijn werk. Het ziet er degelijk uit, maar vergeleken met andere westerns stelt het cinematografisch niet veel voor. De acteurs zijn even degelijk. Niemand speelt slecht, niemand probeert er echt iets van te maken. En het script is gewoon goed, zonder ook maar één bijzonder moment te voorschijn te toveren (de motivatie van de slechte broers om Lancaster te vermoorden is overigens wel heel slap; aangezien ze tegelijkertijd willen dat hij zijn naam geeft aan hun zus en hem willen neerschieten). Het maakt gemakkelijk wegkijkend vermaak, waarvan het duidelijk is dan niemand er zijn hart in gestoken heeft en die niets bevat waardoor ik hem nog lang zal kunnen onthouden. 2*

Vengeance Valley is zo heel slecht nog niet, maar weet tegelijk ook niet echt de middelmaat te ontstijgen. Wat het acteren betreft is het vooral bij een aantal bijrollen hier en daar wat zwakjes, maar gelukkig draait het met name om Burt Lancaster en die weet zich op de automatische piloot nog wel behoorlijk goed staande te houden. De vallei waar het geheel zich afspeelt, zorgt voor mooie plaatjes en in combinatie met de grote kuddes koeien maken die dat het typische westernsfeertje goed aanwezig is. Het verhaal is wat simpeltjes maar steekt prima in mekaar en weet precies genoeg te boeien om anderhalf uur redelijk te vermaken.

De film van regisseur Richard Thorpe begint als een optimistische documentaire over het dagelijks leven van de cowboy. Met mooie plaatjes van het landschap, het drijven van een kudde koeien en een blik op de werkzaamheden op een ranch creëert de film een prettige romantische stemming over het leven als cowboy in het wilde westen. Dat romantische beeld wordt echter al snel verstoord door dramatische gebeurtenissen die een grote impact hebben op het leven en welzijn van de eigenaar van de ranch Arch Strobie (Ray Collins) , zijn zoon Lee (Robert Walker) en zijn stiefzoon Owen (Burt Lancaster). Hoewel de teneur van de film verandert, geldt dat niet voor de sfeervolle setting. De film speelt zich af in de atmosfeer van de ranch en de entourage daaromheen. In die entourage speelt zich een familiedrama af dat hier en daar wat melodramatische vormen aanneemt waardoor de genreaanduiding drama niet zou misstaan naast de aanduiding western. In deze film geen wilde schietpartijen, gevechten in de saloon of verbazingwekkend stunts. In de as van de film staat steeds het dagelijkse leven van eenvoudige mensen. Van mensen met menselijke beslommeringen. Pas laat in de film is er enige actie die doet denken aan actie die je in een western verwacht. Tegen die tijd vond ik het trouwens wel prettig dat de melodramatische ban werd gebroken. Hoe dan ook. Vengeance Valley is geen clichématig uitgevoerde western. De film is meer een drama dan een standaard western. Tekenend daarvoor zijn een aantal dramatische scènes met de focus op de personages. De turbulentie die in andere westerns vaak in de actie wordt gevonden, vind je hier met name in de dialogen en in de interactie tussen de personages. Die vindt je hier in het drama. Goeie rol van Burt Lancaster die hier eens niet de stoere revolverheld speelt maar een aimabele cowboy met een goed hart. Prima voor een keer. Vengeance Valley is dan ook een prima film.