Now You See Me (2013)

Mede doordat Netflix deze uit zijn aanbod haalt, wou ik deze film op het laatste nippertje nog even meepikken. Now you see me is een kruising tussen The Prestige (2006)/The Illusionist (2006) en Ocean's Eleven (2001). Het begint allemaal erg spectaculair wanneer de bende van 4 wordt voorgesteld met hun hebben en kunnen. Wat volgt is een spektakelstuk dat de gehele film wordt aangehouden. Het plot is niet superingewikkeld, maar met zijn voorspelbare twists en twists op twists moet je er toch je aandacht bijhouden. De cast is goed gekozen. Dit is een prima Hollywoodiaanse wegkijker. De kijker wordt van in het begin vastgehouden. Vreemd vond ik het dat ik net als in de film bij de openingsscène dezelfde kaart in gedachten had, vreemd (hoewel ik er wel een verklaring voor had doordat ze trucgewijs extra moést opvallen). Visueel een aangename film met een aantal knap in elkaar gezette shows en platforms. Entertainend is deze film wel en de shows deden aan als een werkelijke TV-show in real life. Aardig voor op een zaterdagavond en languit onder weg te zakken in de zetel, maar daar houdt het dan ook op.

Film lag oorspronkelijk in het verlengde van goochelkunst: een vorm van illusie en magie. Een film over goochelkunst heeft dan ook de aantrekkingskracht dat het meta is want film is zelf ook magie, zeker als het bewust wordt gedaan zoals in deze film: ook de kijker wordt aldoor op het verkeerde been gezet. In feite lopen de goocheltrucs, het verhaal en de film als drie lagen illusie door elkaar, nu het idee van het verhaal is dat een goochelaars de goochelkunst naar een mondiaal niveau trekken zodat het leven zelf weer een stukje magie wordt en dat dat dan weer op de typische Hollywoodwijze tot een film is gemaakt vol snelheid, gevatte uitspraken en onverwachte wendingen zodat door de vingervlugheid van de beelden je niet weet waar je op moet letten en je aldoor bang bent de clue te missen. Veel diepgang heeft de film niet, maar daar is film ook niet voor gemaakt: film is voor illusie en voor trucage om zo een beetje magie in ons leven te brengen. Ik vind de film daar prima in geslaagd.

J. Daniel Atlas [Jesse Eisenberg], Meritt McKinney [Woody Harrelson], Henley Reeves [Isla Fisher] en Jack Wilder [Dave Franco] zijn briljante mentalisten die na een mysterieuze uitnodiging van multimiljonair Arthur Tressler [Michael Caine] de sterren worden van een spectaculaire show in Las Vegas. Tijdens één van hun shows wekken zijn de illusie dat een willekeurig toeschouwer een bank in Parijs berooft. Wanneer blijkt dat die bank precies op datzelfde moment is berooft, komt de Franse agent Alma Dray [Mélanie Laurent] naar Vegas en slaat ze de handen in een met FBI-agent Dylan Rhodes [Mark Ruffalo] om het viertal te ontmaskeren. Maar waar is het concrete bewijs? Morgan Freeman heeft een rolletje als presentator van een programma dat illusionisten ontmaskert in deze vergezochte, maar zeer onderhoudende misdaadkomedie waarin met name Eisenberg en Harrison zich duidelijk als een vis in water voelen. Probeer hier geen logica achter te zoeken, maar laat je meeslepen in de visuele razzle-dazzle en het vlotte tempo van deze pretentieloze film waar liefhebbers van mentalisme extra van zullen genieten.