Bandit Queen (1994)

Drama, op historische feiten gesteund, dat het kaste-onderscheid in Indië benadrukt. Rauw realistisch en met enkele keiharde scènes. Naast het vele leed dat het hoofdersonage ondergaat en de ontzettende wraak als gevolg, is er ook oog voor het bijzondere landschap waar het gebeuren zich afspeelt en is de muziek best passend. Eigenlijk stof voor een avonturenfilm die echter als dusdanig niet moet worden beleefd. Het blijft een echt gebeurd verhaal dat als film voor westers ogen mogelijks niet altijd toegankelijk of apprecieerbaar zal overkomen.

De Indiase cultuur is zeer divers en uiterst complex te begrijpen voor Westerlingen. We zitten ook in een tijdsbestek van de jaren 70 - dingen veranderen nu eenmaal, maar de berichten die de Westerse media soms halen over geseponeerde verkrachtingszaken uit India spreken soms boekdelen. Om nog maar te zwijgen van die geïnstitutialiseerde vormen van pedofilie met de kindhuwelijken. De kastesamenleving vind ik dan meer fascinerend om te ervaren, hoewel ik er ook niet mee akkoord kan gaan. Hier komt het allemaal wat aan bod. Erg vrouwonvriendelijk allemaal. Denigrerend en ronduit seksistisch waardoor je het gevoel krijgt dat het vanzelfsprekend gegeven is binnen de samenleving. De inleidende quote in het begin van de film heeft het dan ook over positie van de vrouw die op dezelfde lijn staat van wilde beesten. En de vrouwen ondergaan het allemaal, noodgedwongen, behalve deze Phoolan dan. Zij laat niet met zich sollen en ondergaat nog méér totdat ze ook dat niet meer toelaat. Gebaseerd op reële feiten, alsof het nog niet erg genoeg was.