2-Headed Shark Attack (2012)

Tot nu toe vind ik een groot deel van The Asylum-films ontzettend slecht. De enige die het bekijken waard was, is 6 Guns. Deze 2-Headed Shark Attack mag ook gerust een ramp worden genoemd. Het verhaal begint als een aantal studenten met hun leraar zich op een schip bevinden. Al snel zijn ze het doelwit van een reusachtige haai met 2 koppen. Helemaal afgesloten van de buitenwereld moeten ze zich zelf in veiligheid weten te brengen, en een manier vinden om naar huis te keren. De CGI was zo ontzettend slecht, dat het soms te lachwekkend voor woorden is. De acteerprestaties zijn dramatisch, en moeten een aantal rondborstige meiden in bikini's erger voorkomen. Gelukkig zijn ze hierin wel geslaagd, want de spanning is ver te zoeken. Het idee was eerst om het 2e hoofd van de haai direct aan de voorkant van de 1e te koppelen. Gelukkig werd dit geschrapt. Leuk voor als je een paar schaars geklede meiden wanhopig wilt zien schreeuwen. 1,5 *

Tegenwoordig komt de ene na de andere B-shark film van de band gerold, maar deze is toch wel eentje apart. Behalve dat het om een nogal bijzondere haai gaat, bevat de film zowaar een zinkend eiland als subplot! Excuseer, een atol volgens de scenaristen. Maar dat klopt niet helemaal, en dit is slechts één van de vele foutjes in het script. Maar dit terzijde, want het verhaal is helemaal niet belangrijk. Het gaat over een bende bimbo's, met zowaar Carmen Electra op kop, die als figuranten doorheen een hoop nonsens lopen. Dit zal ook zowat de bedoeling geweest zijn van deze Asylum-film, maar een minimum aan professionalisme had wel aangenaam geweest.

Bizarre film die de absurde inhoud amper omarmt en geïnteresseerder is in de weinig imponerende personages. Zoals je vooraf al kunt verwachten zijn deze alleen niet zo boeiend, met name omdat veel van de leden nogal onder de maat acteren en niet verder komen dan saaie karikaturen. Regisseur Christopher Ray zorgt voor wat leven in de brouwerij eenmaal de haai wat slachtoffers komt opvreten, maar de geanimeerde en repetitieve moorden gaan eigenlijk relatief snel vervelen. Het camerawerk is bovendien dermate chaotisch dat de actiescenes werkelijk niet te volgen zijn en dat blijft dodelijk binnen een film die daar juist van hoort te profiteren.