Machine Gun Preacher (2011)

Met zo'n titel, poster en hoofdrolspeler kan je zomaar wat anders verwachten, maar het blijkt dus om een biopic van ene Sam Childers te gaan. De man en zijn daden waren bij mij onbekend, maar na de openingsscène begon er toch een lichtje te branden. De hype van vorige week heette Kony en afgaande op de barbaarse handelingen zijn dit zijn contreien. Wat aandacht voor dat monster is niet verkeerd, deze film is dat duidelijk wel. Butler is al niet echt het aangewezen type om een hoofdrol als deze vorm te geven en de religieuze inslag is ook niet iets wat mij aanspreekt. Toch zijn dat niet eens de grootste redenen waarom dit een miskleun is. Dat zit veel meer opgesloten in de geforceerde vertelwijze en het vele sentiment dat maar de kop op blijft steken. In een klein kwartiertje wordt de biker voorgesteld die van alles uitvreet, er is niks meer dan een zielige help me voor nodig om hem te laten dopen en even later zit je naar een enorme goedzak in Afrika te kijken. Het is allemaal zo harkerig en dik aangezet dat het daar al knaagt. Je hoopt dat de film dan wat tot rust komt, maar het tegendeel is waar met de ene gekunstelde, weke scène na de andere. Vrouwlief die vanuit de buurtsuper haar zegje doet, Ramboachtige taferelen; het is niet te harden. Veel rare, abrupte overgangen ook, om over de huilerige muziek maar te zwijgen. Dieptepunten zijn wel de rolletjes voor de blanke tante, het zielige jochie en de ex-junk wanneer Childers dan ook nog eens doordraait. Met Kony in het achterhoofd. Vreselijk, al haalt het het misschien niet bij het idee dat er hier een grote blanke weldoener rondloopt en elke Afrikaan, afgezien van één weerwoordje, als een mak schaap achter hem aanloopt. In die zin is het nog eens een verdomd foute film ook.

Redelijke film waarin een ex-gevangene die god heeft gevonden een weeshuis bouwt in het door een burgeroorlog geteisterde Soedan. Een mooi en waargebeurd verhaal met ook een boeiend hoofdpersonage. Ondanks de toch wat te lange speelduur blijft het op sommige punten te oppervlakkig. Gerard Buttler is goed gecast in de titelrol.

“Are you military?” “Hell no. I just like my guns.” Aardig. De titel Machine Gun Preacher, en het feit dat Gerard Butler de hoofdrol speelt, zet je wel even op het verkeerde been. Want dit is geen keiharde actiefilm, maar meer een dramafilm over een man die religie omarmt en in Sudan een beter leven probeert te creëren voor de kinderen aldaar. Al dat religieuze gedoe moet je even voor lief nemen, maar daaronder zit best een interessant verhaal. Door het matige script komt dat er niet helemaal goed uit, maar het acteerwerk verbloemt veel. Michelle Monaghan is altijd een pluspunt.