Never Back Down 2 (2011)

Vind het geen onaardig filmpie! Het is geen topper en is ook niet beter dan het eerste deel maar het heeft een andere insteek. In dit deel zijn er eigenlijk 5 hoofdrol spelers en in het eerste deel waren dit er maar 1 a 2. Ben zelf wel een fan van Michael Jai White. Deze man bekommert me wel als hij zijn acties opzet. Het verhaal is wel vrij voorspelbaar. De dingen die gebeuren zijn cliche achtig maar daar kon ik me niet aan storen. Leuk filmpie niet meer en niet minder.

Het ten tonele verschijnen van Michael Jai White maakt dit tweede deel uit de Never Back Down reeks zeer interessant. Uiteindelijk blijft het bij deze lof en valt er voor de verdere rest weinig positiefs te melden. Een flauw plot en saaie personages maken geen goede film. Waarschijnlijk doet Michael Jai White er beter aan de regisseursstoel te verruilen voor zijn bokshandschoenen en het daar bij te laten.

Zodra je opmerkt dat Michael Jai White de taak van regisseur op zich heeft genomen voor een vervolg van een pure vechtfilm, dan hoef je weinig nuance te verwachten. White doet ook weinig moeite om dat te verbergen, dus zit je opgescheept met een typische machofilm. De eerste helft houdt zich echter vooral bezig met dramatiek en opbouw, maar alle achtergrondverhalen zijn dermate uitgekauwd dat je jezelf als kijker afvraagt waarom er nog zoveel tijd in wordt gestoken. De personages bloeien namelijk nergens op, maar zijn wel gevarieerd genoeg om de slotfase (waarin ze elkaar tot moes beginnen te slaan) enigszins interessanter te maken. De klappen zijn lekker hard, de vechttechniek on-point en de toonzetting blijft lomp genoeg voor degelijk vermaak, maar uiteindelijk blijft het allemaal B-materiaal. Jeff Wadlow wist het eerste deel van een beduidend stuk meer adrenaline te voorzien dan White, terwijl je op basis van hun filmografie juist het omgekeerde zou verwachten.