Sennentuntschi (2010)

Altijd al gedacht dat die Zwitsers niet te vertrouwen waren, met die koekoeksklokken enzo. Ja, ja, ze doen nog wel wat anders daar in die Zwitserse Alpen. Maar in ernst, ik vond het een bloedstollend meesterwerk, dat je op het puntje van je stoel houdt. De beklemmende sfeer van die omringende bergen, zo'n geïsoleerde gemeenschap met z'n bijgeloof, de primitieve omstandigheden, het zit er allemaal in. Maar in feite is het een fraai voorbeeld van een slasherfilm, een in Europa niet al te veel voorkomend filmgenre en waarvan ik de Israëlische film Kalevet nog altijd het mooiste voorbeeld vind. Die begint ook heel idyllisch en daar is het een groot bos, waar het niet pluis is. In Sennentuntschi wordt de spanning mooi opgebouwd. Er wordt sterk geacteerd en vooral Roxane Mesquida is sterk als het lieve en onschuldige meisje dat uiteindelijk de touwtjes stevig in handen heeft. Het knappe van het verhaal is dat het, wat mij betreft, nergens geforceerd of vergezocht aandoet. Maar misschien laat ik me te veel meeslepen. Engelse ondertiteling is overigens een must. Die Zwitsers zijn niet te verstaan, ook al is mijn Duits meer dan gemiddeld, ze spreken ook nog een boers dialect. Wie in de sfeer van de Zwitserse Alpen wil blijven: Höhenfeuer of Alpine Fire uit 1985 is ook fraai, even onheilspellend en onheilszwanger, maar minder gewelddadig.

Kleine tegenvaller. Op zich potentieel genoeg. Leuk om eens een Zwitserse (en deel Oostenrijks dacht ik?) horror film te zien. Ook altijd leuk wanneer dan een lokale legende als basis dient (ipv het zoveelste doorsnee genrefilmpje in een ander land). De Sennentuntschi legende is zeker ook leuk genoeg voor lekker wat horror plezier. Aan de film zelf schort echter wel wat. Enerzijds is de film iets te vluchtig. Sfeeropbouw is vaak snel snel, dat terwijl de film toch bijna twee uur duurt. In de plaats daarvan krijg je wat extra plot én een paar keer een recap van het verhaaltje én confirmatie daar waar mysterie de betere optie was geweest. Aan het tempo van de film schort duidelijk wat. Wat trager en korter was beter geweest. Acteerwerk is ook niet zo heel best. Mesquida doet het nog wel oké (als een soort van The Woman), de rest is wat flauwtjes. Visueel zitten er een paar aardige sequenties in, maar vanwege de vluchtige editing komt de film visueel nooit helemaal tot z'n recht. Soundtrack was ook een hekel puntje, af en toe écht slecht en melig. Het is een verdienstelijke poging en de opzet is goed, maar Steiner komt tekort als horror regisseur. Weet niet of Zwitserland veel alternatieven heeft op dat vlak, maar wat mij betreft mag een andere regisseur nog wel eens een poging wagen met dezelfde opzet. 2.5*

Best wel een leuk werkje, dit Sennentuntschi. Het is een filmversie van wat schijnbaar een lokale Zwitserse legende is, en hoewel het heel af en toe inderdaad wel een beetje tegen horror aanschurkt (best wel wat geweld en moord, de bovennatuurlijke elementen, en het gevilde einde van onze geitenherders) is het toch meer een mystery-thriller combinatie met toefjes bovennatuurlijkheid en misdaadfilm. Sowieso leuk om weer eens een volksverhaaltje tegen te komen wat buiten de gebaande paden treedt - de film verhaalt in eigenlijk twee grotendeels losstaande verhaallijnen over de Sennentuntschi en het geweld dat zij oproept. Zij is een vrouw die door een paar geile, dronken geitenherders via een of andere volksrite tot leven wordt gewekt, en de eerste verhaallijn volgt de vrolijke avonturen van Sennentuntschi en de herders. Verhaal twee speelt zich een tijd later af, waar een onbekende vrouw die dezelfde Sennentuntschi blijkt een mysterieuze bijrol lijkt te spelen in een aantal misdaadzaken in een Zwitsers dorpje - en in een soort van Krimi volgen we dat onderzoek en wat het losmaakt. Om eerlijk te zijn, de film was best solide met ook veel fraaie Alpenbeelden, maar de twee losse verhaallijnen werkte toch niet helemaal lekker. Het mysterie is aardig maar op een gegeven moment is het ondanks de wat rommelige vertelling ook wel weer redelijk duidelijk hoe de vork in de steel zit. Al blijft het wel een coole legende, waar de Sennentuntschi voornamelijk lijdend voorwerp is van geweld en verkrachting, en haar wraak dan ook vrij terecht overkomt. Er komt dan ook best nog wel wat geweld en narigheid bij kijken, maar nou ook weer niet zodanig veel dat het horrorlabel op IMDb nou heel terecht is. En nou ja, die heeft ie dan op MM dan ook niet. Maar goed, geen uitblinker, maar wel een vermakelijk filmpje waarbij het herdersverhaal wat leuker is dan de Krimi, maar sowieso had het allemaal wel wat korter gekund.