The Fall of the Roman Empire (1964)

De drie uren vliegen voorbij en dat is heel wat voor een film van die lengte. De film vertelt niet echt het eind van het Romeinse rijk (in 476 volgens de boekjes) maar het begin van het einde van het rijk, zo'n tweehonderd jaar eerder, waarna het stilaan afbrokkelde. Marcus Aurelius was een vredevolle "Caesar" die door de politiek van geven en nemen een eenheid van het grote rijk kon in stand houden. Toen zijn zoon Commodus hem echter opvolgde (wat niet echt de bedoeling was zult u zien), verspoedigde die helaas de val van de eeuwenoude beschaving. Vooral Plummer was magistraal in zijn rol als Commodus; wat heb ik genoten van zijn acteerwerk! Hij kon niet lang genoeg op het scherm blijven. Ook de wat vergeten Stephen Boyd (Messala uit Ben-Hur) als generaal Livius mag er best zijn als de man van wie het lot van Rome afhangt. Sophia Loren ook niet verkeerd als de zus van Commodus en geliefde van Livius; ondanks sommige commentaren dat ze niks toevoegt, vind ik net dat ze het meest toevoegt aan het geheel in de zin dat heel wat gebeurtenissen in de film aangestuurd worden door Livius' liefde voor haar. En dan die decors . Werkelijk adembenemend! Ik las dat het Forum Romanum tot op vandaag het grootst gebouwde decor was uit de filmgeschiedenis. En dat zie je eraan. Noch kosten noch moeite werden gespaard. Deze epic kende destijds geen succes maar ik heb hem wel hoog zitten.

Uitstekende film waarin de keizer van het Romeinse Rijk zijn zoon liever niet als opvolger ziet. Een groots opgezette historische spektakelfilm: de vele massa-scenes, de decors, de kostuums en de muziek. Buiten dat om is het verhaal over het begin van het einde van het Romeinse rijk meeslepend genoeg. Van de cast zet Christopher Plummer zijn rol het beste neer.

Het eerste uur (!) was echt wat te lamlendig, maar vanaf de locatie Rome begint de film steeds meer vorm te krijgen. Die typische toneelmatige dialogen uit die tijd lenen zich altijd goed voor de beschrijving van de historische context, in dit geval het einde van de Pax Romana met nog altijd actuele relevantie. De speelduur blijft echter te lang en het scenario is soms wat rommelig, ook al slaagt men erin om op de achtergrond de grimmige sfeer van verval continu goed weer te geven. Een deel van de sterrencast leek af en toe wat misplaatst, maar dat geldt niet voor Plummer die een mooie rol neerzet.