Mientras Duermes (2011)

Brrr, wat een naar en onpasselijk gevoel kreeg ik van de film. Van het begin tot het einde. Dus helemaal tevreden. Een erg geslaagde thriller met een sublieme sadistische conciërge. Die Spanjaarden zijn wat mij betreft heer en meester in dit soort films. Het verhaal speelt zich geheel af in het appartementencomplex wat de ongemakkelijkheid alleen maar ten goede komt.

Redelijke film over een conciërge in een appartementsgebouw die het de bewoners niet gemakkelijker op maakt. Een sfeervolle thriller met een trage en redelijk spannende opbouw. Het verhaal valt wel wat in herhaling hier en daar en ook had het hoofdpersonage wat meer uitgediept mogen worden (dit ondanks een prima vertolking van Luis Tosar).

Sadisme is niet echt mijn ding, ik beken het maar eerlijk. Het feit dat de ene persoon de andere persoon kwaad wil doen is naar mijn mening ook niet zo geweldig interessant. Wat het wel boeiend kan maken zijn de motieven van de hoofdpersoon. Juist dat vind ik in Mientras Duermes nogal zwak. Alsof het spectrum van menselijke emoties staat of valt met de vraag of je geluk kan voelen. En als dat dan al zo zou zijn, dan staat je maar één ding te doen: zodanig rommelen met je neurotransmitters dat je deze ervaring alsnog hebt (via medicatie of drugs). Maar nee, onze hoofdpersoon kan zichzelf alleen op de been houden als hij andere mensen ongelukkig maakt. Dat de film dit leedvermaak vol in de schijnwerpers zet in het laatste shot, laat bij mij een vies gevoel achter. Had op meer thriller en minder vuil spel gehoopt.