Eyes of Laura Mars (1978)

Op zich best een stijlvolle film met een wat naargeestige sfeer die uiteindelijk toch niet helemaal overtuigd. Heeft wel wat raakpunten met de Italiaanse horrorfilms uit de jaren 70 en 80 en ook de cast ziet er niet slecht uit met tal van bekende namen of die daar op weg naar waren. Faye Dunaway komt in de hoofdrol niet al te sterk over maar Brad Dourif en Tommy Lee Jones,die toen aan het begin van zijn loopbaan stond,doen het wel goed. Het verhaal is redelijk onderhoudend en het einde vond ik zeker niet verkeerd,met daarbij ondersteund door de sombere,wat donkere maar best mooie beelden komt Eyes of Laura Mars wel aan een dikke voldoende. Echt op het puntje van je stoel zit je hier vrijwel niet maar het blijft allemaal best boeiend.Wat dat betreft geen slechte beurt van regisseur Irvin Kershner,iets wat George Lucas ook vond en de man vervolgens inhuurde voor het tweede Star wars deel the Empire strikes back. Ruim voldoende.

Tommy Lee Jones. Een van mijn favoriete acteurs, en ik kwam een tijdje geleden op het idee dat het leuk zou zijn om een aantal van zijn films te zien en/of te herzien. Ik dacht te beginnen met een ouwetje en dat werd dus deze - die ik indertijd misschien wel gezien heb, maar dat is me dan niet bijgebleven. Als tijdsbeeld van de jaren-70 is het sowieso al een geniaal geslaagde film - de muziek, de glitter en het zoeken naar de grens van zo ongeveer alles, maar tegelijkertijd ook wel de ongemerkte bekrompenheid. En daarin dan een mysterie in twee dimensies - niet alleen wie de killer nou is, maar ook waarom Laura daar de visioenen van krijgt. Met een hoop aandacht voor details van Kershner, soms heel subtiel maar het geeft wel extra impact aan de film. Dank aan Dievegge overigens voor de uitleg waarom de titel al zo bekend klonk - en fraai bedacht, al is de link wellicht wat veelbelovender dan de film uiteindelijk waarmaakt, want ietwat teleurstellend is de ontknoping toch eigenlijk wel. En al is Tommy Lee Jones zeker goed in zijn rol, het is vooral Faye Dunaway die de ster van deze film is - verrassend, want meestal was ik toch niet zo van haar onder de indruk.

Vrij spannende thriller naar een script van John Carpenter over een beroepsfotografe die visioenen heeft van moorden die in haar nabijheid gebeuren op personen die ze kent. De politie behandelt haar verhaal met argwaan maar de visioenen blijven komen en de moordenaar komt dichter. Met Dunaway, Jones en Brad Dourif in de cast zat het allemaal goed, en de film verliest geen tijd met zware dialoog en bewandelt niet teveel zijwegen. De film is hiermee erg to-the-point, en dat vanaf de eerste minuten. Eigenlijk heb ik helemaal geen punten van kritiek. Het is een klassieke whodunnit met enkele romantische noten, tastbare spanning, een killer die ik niet aan zag komen , en dat werkte allemaal voortreffelijk. Het verwondert me best dat deze film hier zo weinig stemmen heeft.