Buried (2010)

“I'm buried in a box. I'm buried in a box!’ Spannende film. Een film die zich op één locatie afspeelt, met één acteur, kan al snel repeterend worden. Maar Buried blijft voor het grootste gedeelte een spannende en ijzingwekkend film over een man die gekidnapt is en in een doodskist onder de grond is gestopt. Een telefoon, een aansteker, wat te drinken en andere handige attributen is het enige wat hij heeft. Het wat, waarom en hoe wordt snel duidelijk, en regisseur Cortés wil duidelijk de focus op Paul Conroy en zijn doodsangst houden. De telefoongesprekken leveren de nodige spanning op en het is duidelijk een race tegen de klok. Ryan Reynolds is ijzersterk en weet de aandacht van de kijker moeiteloos vast te houden. Geen sinecure als je de enige acteur bent, en de angst en radeloosheid spat ervan af. Het einde maakt deze film helemaal af. Geen vals sentiment of onrealistisch gedoe, maar gewoon een passend en realistisch einde van een claustrofobische film.

Leuk. Een film met een nachtmerrie-setting. Dit is natuurlijk wel een situatie waarin niemand zich vrijwillig zou willen bevinden. Alleen hierom is de film eigenlijk al een kijkbeurt waard, maar de uitvoering moet ook voldoende zijn. Gelukkig doet Cortés dat ook. Reynolds is heel degelijk in zijn rol. Het is niet de makkelijkste rol, maar hij weet genoeg paniek en charme met zijn rol mee te geven. Je zou maar als acteur in zijn doos zitten om een film te schieten. Cortés weet er dan ook genoeg mee te doen. Wel is de speelduur erg gerekt, dit had niet perse 95 minuten hoeven duren, en de spanning blijft er niet altijd even sterk in, maar in het algemeen spat de film van de sfeer. Lekker intens in beeld gebracht met en visueel ziet het er leuk uit. Vooral in het begin wordt je als kijker gelijk in de film gegooid. De film lapt flashbacks aan zijn laars en laat de inleiding achterwege. Dit zien we maar zelden, en daarom is dit dus leuker om die reden. Dit is gewoon een thrillride van begin tot eind, zoals ik hem graag zie. Sfeervol cameragebruik in de kist, en soms mooie beelden. Soms aardig spannend, maar nooit een nagelbijter echter. Maar gelukkig levert Cortés gewoon een stijvol filmpje af dat niet verveelt. Het is voor mij wel 1 van de betere thrillers.

Na ongeveer een minuut duisternis zien we een close up van het gezicht van de geknevelde Paul Conroy [Ryan Reynolds], een Amerikaanse vrachtwagenchauffeur in dienst van Crestin, Roland & Thomas die ik Irak is om mee te helpen met de wederopbouw. Hij is opgesloten in een kist onder de grond en niemand reageert op zijn roep om hulp. Hoe en waarom is hij in deze situatie verzeild geraakt? En nog veel belangrijker: hoe komt hij hieruit? Reynolds bewijst een uitstekende dramatische acteur te zijn in deze spannende, uitstekende geschreven nagelbijter vol intelligente plotwendingen. Een triomf voor Reynolds, Crotes en scenarist Chris Sparling die het maximale halen uit dit basisgegeven, ook al blijkt 95 minuten net iets te lang te zijn.