Stone (2010)

Stone heeft een affiche om u tegen te zetten. Met namen als Edward Norton, Robert De Niro en Milla Jovovich kan het toch niet misgaan. Het begint ook goed. De Niro zit voor de verandering niet in een beschamende komedie en ook Norton overtuigd met z'n présence. Maar het is als een veelbelovende treinrit, die vol spanning van start gaat, maar niet verder geraakt dan het station waar het in cirkeltjes blijft rondrijden. Het hele religieuze gedoe, de nogal magere verleidingspoging van Jovovich en de onbegrijpelijke motieven van Norton. De acteurs zijn slachtoffers van een erbarmelijk script en wat een psychologische thriller moet worden is een religieus drama geworden. Ik hoop dat De Niro nog eens een sterke rol kan krijgen, want de combinatie met Norton zou toch moeten werken als de film goed gemaakt wordt. En dat is hier niet het geval.

Deze was op tv en me er eens aan gewaagd. 'k wist niet echt wat te verwachten, maar het was toch wel een redelijk speciaal verhaal. Je moet er wel een beetje voor zijn, want hij is nogal religieus/spiritueel getint. Een beetje minder "God" mocht ook wel. De cast deed het zeker niet slecht. De film is vooral een praatfilm/drama geworden. 'k vond het zeker geen slechte film en heb hem uitgekeken, maar hoef hem wel niet meer terug te zien.

“We're all God's co-workers.” Matig. Stone mist spanning en een intrigerend verhaal, en het oeverloze geouwehoer tussen Norton en De Niro gaat snel vervelen. Jovovich als niet al te slimme femme fatale is miscast, en dat je met deze acteurs zo'n wanproduct kan afleveren is knap. Klein pluspunt is dan nog de naargeestige sfeer die door John Curran wordt gecreëerd, maar dat kan de film in zijn geheel niet redden.