The Broadway Melody (1929)

"The Broadway Melody" is van grote historische waarde. Het was de eerste geluidsfilm die de Oscar zou voor beste film won en het is de blauwdruk voor wat een Amerikaanse kunstvorm zou worden: de musical. Als je deze film vergelijkt met "42nd Street" en "Gold Diggers of 1933" zie je dat "The Broadway Melody" technisch gezien behoorlijk primitief was en dat de filmindustrie in 4 jaar enorme vooruitgang had geboekt met betrekking tot de geluidstechniek. De camera is vrij statisch, dansers springen wat willekeurig in en uit beeld, de choreografie doet meer denken aan vaudeville dan aan dans en de 18-jarige Anita Page worstelt met haar dialoog. De muziek is echter geweldig, wat ook wel blijkt uit het feit dat de titelsong, "You Were Meant For Me" en "The Wedding Of The Painted Doll" nog steeds evergreens zijn. Het verhaal over twee zusjes die proberen door te breken op Broadway en de liefdesdriehoek die hun relatie en hun ambities dreigt te ruïneren is echter heel behoorlijk geschreven, met vrij scherpe dialogen. En de gymnastische bewegingen van de dominee in "The Wedding Of The Painted Doll" vond ik fascinerend genoeg om een paar keer opnieuw te kijken. Een must voor iedere musical-liefhebber, deze film wiens tekortkomingen vooral voortkomen uit de primitieve technische mogelijkheden, maar wiens sterke punten wat mij betreft voldoende zijn om deze film aan te raden.

Allereerst ben ik blij om te lezen dat ik niet de enige ben met een dwangmatige neiging om alle Oscarwinnaars te bekijken. Dit is tot op heden het dieptepunt van het lijstje; met pijn en moeite uitgekeken. Nog een 2.5 vanwege de beperkingen die deze periode nu eenmaal oplegde aan het maken van Films. Maar als ik de voorganger (Wings/Sunrise) en de opvolger (All Quiet on the Western Front) ter vergelijking erbij pak, dan is dit toch wel een erg magere bedoeling. Van die films heb ik oprecht genoten; maar dit leek net een klucht, opgevoerd door het amateurtoneel van de plaatselijke KBO-vereniging in een willekeurig Brabants dorpje. Maar er kan een vinkje achter

De eerste musical is dit niet, maar het zorgde mee voor de blauwdruk in Hollywood jaren '30. Wel de eerste geluidsfilm die de Oscar won voor Beste film. Maar alleen Wings had eerder die prijs gewonnen, dus het was ook weer niet kwestie van jaren. De film was toen geprezen, maar heeft de tand des tijds toch niet helemaal doorstaan. Wat we hier zien is op alle vlakken nadien veel beter gedaan. Script, acteerwerk en liedjes zijn nogal mager. Bessie Love (die hiervoor een Oscarnominatie kreeg) is wel leuk om bezig te zien en een lichtpuntje in de film. The Broadway Melody is eerder een film die je ziet om het lijstje Oscarwinnaars af te vinken. Maar zelfs musical liefhebbers hebben hier niet zo veel aan.