The Next Karate Kid (1994)

Matig. Toen de trilogie uit de jaren 80 zo'n beetje was afgerond zagen de producers niettemin nog wat geld zitten en besloten er nog een deel aan te breien. Blijkbaar was er niks meer te doen met het verhaal rondom Macchio en mocht Swank het van hem overnemen. Dit keer is er dus een vrouw die de kunst van karate zal gaan leren. Het probleem is dat Swank al karate kan waardoor vechten wordt vervangen door wat familiedrama van de simpelste soort. Waarom Morita ook terugkeert voor dit deel ontgaat me volledig. Uiteraard is er geen Karate Kid zonder Morita, maar als acteur is hij te charmant om nog aan dit soort onzin mee te doen. De moralen die hij probeert te leren worden verder ook voortdurend tegengesproken, dus veel zin heeft het niet meer. Visueel simpelweg saai. De vechtscenes zien er niet uit en de charme die het heeft haalt het vooral dankzij de omgeving. Ze slagen er wel steeds in om het wereldje met dezelfde charme neer te zetten, ongeacht een nieuwe locatie of niet. Dat houdt de film meteen ook kijkbaar waardoor de 107 minuten niet bepaald als een opgave aanvoelen. Gelukkig ook maar. Verder is er geen toernooi dit keer maar gewoon een kort gevecht richting het einde. De rest van de film staat in kader van trainen en leren dat niet erg imposant wordt neergezet. Dat gedoe met de monken sloeg ook helemaal nergens op. Het mag wel duidelijk zijn dat creativiteit gedurende deze film allang niet meer aan de orde was. Helaas, want de films uit de jaren 80 waren mooie stukjes film uit mijn kindertijd. Nee, het is wel duidelijk waarom dit een flop is geworden. Het is simpelweg een onnodige film. Ik vond Macchio niet geweldig toen, maar Swank speelt hij er in ieder geval mooi uit. Het blijft niettemin Morita die zich keer op keer van de anderen weet te onderscheiden, maar dit project kan hij niet op de schouders nemen. Daar steekt regisseur Cain namelijk een stokje voor door zijn personage niet serieus te nemen. Jammer.

The Next Karate Kid is voor mij een echte flop. Pat Morita en de panfluit muziek doen nog iets goed maar het verhaal is zo gruwelijk saai dat nergens echt van de grond komt. Ergens zoveel jaartjes later zou je denken dat het ook iets harder zou mogen maar in plaats daarvan was het haast een uitzending van de teletubbies.