The Secret of Kells (2009)

Ja, een prachtige visuele stijl. Ik herkende meteen dat het op middeleeuwse kunst gebaseerd was, maar wist niet meteen of dat ook echt werkte in animatiestijl. Het wende echter snel en dat levert toch veel parels van scènes op. Dat gevecht tegen het monster Chrom bijvoorbeeld, maar ook al gewoon de scènes in het bos of de abstracte dreiging van de Vikings. Het is erg sfeervol en altijd boeiend om naar te kijken. The Tale of Princess Kaguya is ook al zo'n animatiefilm getekend in een stokoude kunststijl en net als die film voelt The Secret of Kells daardoor wat ouder aan dan die is. Ook net als Takahata met Kaguya lijkt Tomm Moore goed opgelet te hebben bij oude legendes. In plaats van een simpel kindervertelling te maken schuwt Moore niet om het element van mysterie in het verhaal te houden, om nog maar te zwijgen voor een duistere rand. De manier waarop die Aisling min of meer opgeofferd wordt en vervolgens alleen nog maar in wolvenvorm verschijnt is een mooi voorbeeld. Mysterieus omdat nooit echt een verklaring wordt gegeven van hoe dit met haar gebeurde en duister omdat het overkomt dat het geen prettige overgang voor haar was. Het voegt ook wat toe aan de magie van het verhaal. Het centrale conflict, tussen een vaderfiguur met een strakke visie en een surrogaatzoon met een vrije geest, is niet origineel, maar de uitwerking wel. Het gaat uiteindelijk meer om een soort spirituele reis dan ik gedacht had en dat bijna het hele stadje uitgemoord wordt is sowieso niet wat ik verwacht bij iets wat als een kinderfilm gepromoot wordt. Het had zo gewoon zo cliché kunnen zijn als How to Train Your Dragon, maar is veel unieker. Ik kon er erg van genieten in ieder geval. Geen idee hoe het bij kinderen zal vallen. 4* Ik had overigens nog nooit gehoord van het Boek van Kells, maar kwam er naderhand achter dat die echt bestaat. Wat een geweldig vormgegeven ding is dat zeg.

Prachtig vormgegeven animatiefilm leverde een Oscarnominatie voor beste animatiefilm. Vooral in de tweede helft is dit verhaal, over de jonge aspirant-monnik Brendan die zich vrijwillig meldt voor een zoektocht naar magische ingrediënten waarmee hij een 'master-illuminator' kan helpen diens boek af te maken, een lust voor het oog. De verwijzingen naar de Ierse geschiedenis en de Keltische cultuur worden onderstreept door een fraaie score met het hypnotiserende en kippenvel bezorgende 'Aisling Song', dat gebaseerd is op een Ierse gedicht uit de 9e eeuw. Het is jammer dat het verhaal wat oppervlakkig is uitgewerkt waardoor het inhoudelijk niet kan tippen aan de vorm.

Erg mooie sfeervolle animatiefilm in dezelfde lijn als zijn andere films. Opvallend zijn de erg kleurrijke en sfeervolle kleuren die in de film verwerkt worden. Rood, bruin en geel komen fel naar voren. De personages zijn eenvoudig getekend met veel rondingen en strakke lijnen, maar ik kon ze best pruimen. De Vikingen zagen er voorts angstaanjagend uit, letterlijk duivels haast, maar de wolven moesten er niet voor onderdoen. Sowieso een absolute meerwaarde om de Ierse of Keltische geschiedenis te verweven in het verhaal. Ook de soundtrack en Ierse song was enorm toepasselijk en hadden een grote meerwaarde op de sfeer en het gevoel van de film. Het verhaal zelf vond ik iets minder, maar dat werd ruimschoots gecompenseerd door al dat andere goeds dat over deze film te vertellen valt.