Sketch Artist (1992)

Vlakbij de studentenflat waar ik indertijd woonde was een videotheek, en daar gingen ik en mijn buren vaak een filmpje huren - en in de begintijd ook een videorecorder, want die had je toen nog niet zelf. Zo'n ouderwets zaakje met een bloedmooi blondje achter de toonbank, en een afdeling porno op de eerste verdieping - en iedereen die daar een film huurde kreeg dan een 'onopvallend' plastic tasje van haar mee, alleen die dingen waren nogal herkenbaar zwart-wit gestreept dus als je daarmee kwam aanlopen bij de flat kon je gejoel verwachten van de helft van de verdiepingen. Dus nee, doe maar geen tasje. Van dat zaakje, uit die tijd herinner ik me deze film dus, en het kan wel zijn dat ik hem meer dan een keer opgehaald heb zelfs - wellicht omdat ik toen nogal onder de indruk was van Drew Barrymore, en ook wel een beetje van Sean Young hoewel dat toen niet echt mijn ‘type’ was. Nu wel, geloof ik. Als film valt het toch allemaal wel tegen, nu. De dames zijn er niet minder mooi op geworden, maar waar ik me toen wellicht verplaatste in de rol van Fahey vind ik dat nu maar een wat sullig karakter, en misschien ook niet zo aimabel. En het verhaal trekt natuurlijk op niets. Echt zo’n film waar je eigenlijk alleen de eerste vijf minuten van moet kijken, de rest valt toch tegen.