Premonition (2007)

“I wake up and he's dead. I wake up and he's alive.” Uiteindelijk een meer dan prima film. In het begin van Premonition had ik nog mijn twijfels of hoe lang het verhaal interessant zou blijven, maar gelukkig was dat nergens voor nodig. Sandra Bullock is uitstekend op dreef, en het is altijd leuk wanneer zowel de kijker als het hoofdpersonages geen idee heeft wat er aan de hand is. Niet alles werkt, en een bepaald subplot (man gaat vreemd) voelt wat fantasieloos aan. Maar Premonition is voor de rest een film waarnaar je wilt blijven kijken om te zien hoe het afloopt. En dat is een compliment waard aan de regisseur en de acteurs.

Aanvankelijk een boeiende film, tot je doorhebt waar het allemaal om draait. Daarna zakt het hele spul als een pudding in elkaar. 'Spelen met tijd is spelen met vuur' las ik ergens in een recensie, en zo is het maar net.

Leuk uitgangspunt en goed gespeeld, maar áls er dan toch een verklaring benodigd is voor deze vorm van tijdreizen (of liever gezegd dit ervaren van "tijdsontwrichting"), dan liever niet via deze moralistische adviezen van een priester. Pluspunt is dat het einde dan weer geen traditioneel happy end is, en dat kwam toch mooi onverwacht binnen). Het ziet er allemaal goed verzorgd uit, en Sandra Bullock doet het prima, maar de manier waarop de "gimmick" wordt afgewikkeld zorgt bij mij toch een beetje voor een domper.