Raising the Bar (2016)

Raising the Bar Erg matig. Clichématig en slap verhaal, slecht acteerwerk en abominabele dialogen. Nu behoor ik natuurlijk niet tot de doelgroep, maar zelfs dan mag je wel wat meer verwachten dan dit. Dieptepunt zijn de turn commentators die ons even vertellen hoe de persoonlijke verhoudingen liggen. Je zit soms ook met plaatsvervangende schaamte te kijken naar welke dialogen de acteurs nu weer moeten uitbraken. Lichtpuntje is Karamalikis, die met haar energieke en onbeholpen spel nog wel voor een lach zorgt.

Sportfilm met een voorspelbare invulling, waarbij een hoop drama-elementen geforceerd bij elkaar worden geraapt en uit worden gestort over een film van 93 minuten. Gelukkig kent regisseur Clay Glen ondersteuning van een enthousiaste en jonge cast, waartussen specifiek Kelli Berglund en Lili Karamalikis opvallen. Zij zorgen ervoor dat de uitgekauwde inhoud toch nog van wat kleur wordt voorzien, want verder biedt Raising the Bar maar weinig om vrolijk van te worden (buiten een aantal indrukwekkende turnstunts). Zonder risico geschreven en met weinig durf geschoten, een filmliefhebber zal zich hier waarschijnlijk stierlijk mee vervelen. Wellicht dat de jeugdige kijkers er een zekere mate van plezier uithalen, maar zelfs dat durf ik met deze goedkope vormgeving in twijfel te trekken.