Running Scared (1986)

Iets minder dan ik ervan verwacht had nadat ik recent nog eens erg genoten heb van de Beverly Hills Cop films. Danny en Ray zijn wel een leuk flikken duo maar ik mistte toch wat meer humor aan de hilarische kant. Het had ook leuk geweest dat er wat meer gedaan werd met hun tijd in Key West zoals hun politiewerk dat daar verder ging ofzo. De muziek zat wel goed met Sweet Freedom van Michael McDonald, al hadden er toch wat meer typische jaren 80 songs mogen inzitten. Geen grootste komedie maar wel leuke ontspanning. 2,5 sterren

Beverly Hills Cop, 48 Hours, Lethal Weapon; een film die z'n stinkende best doet om het motortje van dat soort hits te vinden, maar dat wil niet echt lukken. Hyams is een actieregisseur, terwijl de film maar al te graag ook een komedie wil zijn. Als dat wil slagen heeft dat iets met je hoofdrollen te maken. Hines slaat zich er aardig doorheen, Crystal komt heel wat minder voor de dag. Vooral als hij vol voor de grap gaat. Met als dieptepunt die imitaties. Oef.. Als hij dat achterwege laat, komt-ie gek genoeg veel beter over. Tekenend voor de film. De humor en het buddy gehalte zijn te geforceerd, het komt zelfs regelmatig de actie regelmatig komt verstoren met van die schijtlollige opmerkingen tussen de capriolen door. Ergerlijk. Verder zijn die segmenten wel goed te pruimen, Hyams tovert een paar aardige fratsen op dito locaties tevoorschijn, maar zijn duo is niet sterk genoeg om dit over de streep te trekken.

Om de een of andere reden een beetje een vergeten film die ik eigenlijk ook maar zelden in de winkel heb zien liggen (in de tijd dat er nog gewoon meerdere DVD-winkels in ons straatbeeld waren). En wat dat vergeten betreft, ook ik wist er niet veel meer van, behalve dan dat ik me er indertijd prima mee vermaakt heb èn dat de heren op een gegeven moment T-shirts met opgeschilderde borsten droegen. Bij (eindelijk) herziening heb ik me weer uitstekend vermaakt met de dialogen en de chemie tussen beide hoofdrolspelers, hetgeen niet zozeer de voornaamste alswel de enige redenen zijn om deze film te kijken, want de plot stelt werkelijk helemaal niets voor, maar zonder dat je dat op de een of andere manier had kunnen voorzien vormen Crystal en Hines samen een geweldig koppel, en daar gaat het hier om. O, en misschien dat een eighties-hater zijn hart nog zou kunnen ophalen aan de gedateerde kapsels, kleding, schoeisel en muziek, maar daar heb ik me maar niets van aangetrokken. Al met al nog steeds een leuke film, niet meer zo grappig als dertig jaar geleden maar nog altijd vermakelijk (ja, ook die T-shirts).