Body and Soul (1947)

Ik ben een fan van boksfilms en ondanks 't feit dat er weinig boks-scènes in deze film zitten, bevat hij genoeg stijlfiguren van dat soort films om voor mij een toppertje te zijn. De idealistische bokser die in een schimmig milieu belandt waar iedereen geld uit hem wil halen, waarbij zijn familie en vrienden hem proberen waarschuwen en hij al de verkeerde keuzes maakt, om uiteindelijk terug uit het dal te moeten klimmen naar de top... zo hoort het. Hier doen niet de allerbekendste acteurs mee, maar ze doen het allemaal prima en zitten stuk voor stuk goed in hun rol.

Goeie film over een bokser op zijn retour die betaald krijgt om een wedstrijd te verliezen. Deze film staat bekend als de eerste boksfilm (ondanks dat er vrij weinig boks-scenes in zitten). Het laatste gevecht ziet er overigens wel prima uit. Verderheeft dit regiedebuut van Robert Rossen een onderhoudend rise-and-fall-verhaaltje en is goed gecast.

De meeste noirs waren geen enorme hits maar films met een laag tot gemiddeld budget die gewoon betrouwbaar geld in het laatje brachten, maar af toe was er een film die veel succesvoller was dan verwacht. De tweede film van Robert Rossen die hij al aan het maken was toen zijn debuut in première ging was er zo een. Dit was een film gemaakt via Garfields eigen productiemaatschappij. En het was een kritiek en commercieel succces. De film kreeg drie oscarnominaties en won er een. Voor de montage. De twee oscars die niet werden gewonnen zijn echter de twee allersterkste punten van deze film. De geweldige rol van Garfield. Die zowel overtuigend is als een jongensachtige beginneling en als cynische bokser die alles al zag en voor het scenario van Abraham Polonsky dat de film een fraaie antikapitalistische laag meegeeft. Geld maakt alles wat mooi is kapot in deze film. En de kleine man staat hoe ver hij ook komt altijd in dienst van een door en door corrupt systeem. Ik word steeds meer fan van Garfield en juist hij werd min of meer de dood in gejaagd door The Powers That Be.