Terminal Velocity (1994)

Geen al te beste beurt van Sarafian en consorten. Gandolfini doet het nog wel leuk, vooral in het begin, maar voor de rest valt hier niet veel uit de cast te halen. Wel veel actie en vaak in de lucht. Samen met het tempo de reddingsboei van de film. Net genoeg afleiding om niet stil te staan bij het plot, want dat gaat natuurlijk nergens over. De derde troef zou eigenlijk de humor moeten zijn, maar net daar gaat het behoorlijk mis. Vrij veel one liners en andere grapjes die geforceerd overkomen en meestal verre van grappig zijn. Sheen zou er toch wat aanleg voor moeten hebben, maar ook hij krijgt het niet voor elkaar. Het soort materiaal waar Shane Black wel raad mee zou weten. David Twohy komt zelfs niet in de buurt.

Matige film waarin een instructeur van parachutespringen een vrouw meeneemt die voor het eerst een sprong waagt. Het parachutespringen is het enige element wat de film weet te onderscheiden van de standaard actiefilm (en dit levert dan ook een paar spectaculaire beelden op). Voor de rest is het plot, de humor en de personages wat aan de flauwe kant.

Half/half. De beelden zijn af en toe super mooi, de locaties in de woestijn ook. En Kinski natuurlijk. Maar daar staat dan tegenover dat de stunts veel te lang uitgemolken worden, dat Sheen strontvervelend is en het verhaal op niets trekt, en dat wat voor humor door moet gaan toch te vaak absoluut niet grappig is. De verkeerde balans tussen slapstick en inhoud wellicht - een wat meer serieus ingestoken thriller zou zomaar hebben kunnen werken. Nouja, niet met Sheen wellicht. Of als de humor wat slimmer opgezet zou zijn geweest. Als ik dan bedenk wat er van de film zal blijven hangen, dan zijn dat vooral de beelden. En dat is dan ook precies wat me nog van de vorige keer - een jaar of twintig geleden - bij was gebleven. Sheen was ik wel wat vergeten, en de moeizame stunts ook. Dan hoop ik maar dat dat nu ook weer zo gaat.