Jane Eyre (1943)

Ik heb vrijwel alle verfilmingen van Charlotte Brontë’s fenomenale boek gezien. Deze is en blijft mijn favoriete versie, dankzij de fraaie rollen van Orson Welles en een uitmuntende Joan Fontaine. Bovendien geeft de donkere enscenering de sfeer van het verhaal uitermate treffend weer. Tevens opmerkelijk vanwege de vroege rol van een nog piepjonge Elizabeth Taylor, wier ontluikende schoonheid toen al onmiskenbaar was.

De film is gebaseerd op een wereldberoemde roman en ik had daarom niet verwacht dat juist het verhaal mij niet zou boeien. Gelukkig zijn er leuke hoofdrolspelers met mooie volzinnen, ook al zien we de smachtende blik van Joan Fontaine iets teveel en vergeet Orson Welles zijn Britse accent af en toe. En wat staat die rookmachine vaak aan! Leuk trouwens om hier terug te lezen dat het donkere meisje aan het begin Elizabeth Taylor is. Ik vroeg het mij al af.

De verfilming gaat dicht bij het boek en brengt het gotische drama mooi tot leven. Door te knippen in enkele grote passages uit het boek (die mooi worden opgevangen) is het een film van anderhalf uur geworden. De meeste verfilmingen van Jane Eyre duren een pak langer. Een heerlijk verhaal en de cast brengt dit verhaal mooi tot leven. Het is een literaire film waarin de dialogen en het verhaal centraal staan. Maar veel shots in deze zwart-wit film zijn prachtig gedaan en zorgen voor de nodige dramatiek en mysterie.